Redlog.pl – Manchester United – blog fanów Because we are United

Sezon 2008/09 w ramach rozgrywek Barclays Premier League bezpowrotnie przeszedł już do historii angielskiego futbolu. Nie zmieni się w nim już ani jedna dana tak skrzętnie odnotowywana przez piłkarskich statystyków, historyków, czy też zwykłych pasjonatów na całym świecie. Nie padnie już ani jedna bramka, nie pokazana zostanie ani jedna żółta czy czerwona kartka. Nie pojawi się już też ani jedna nowa kontrowersja, o której moglibyśmy rozprawiać przez kolejne tygodnie, kłócąc się przy tym zawzięcie. Wreszcie, nie zostanie zdobyte już ani jedno trofeum. Powoli zacznie się nam zacierać wyraźny do tej pory obraz jaki po tym sezonie powstał, a całość zacznie przykrywać coraz cięższa warstwa kurzu i powszechnego zapomnienia. Futbol ma jednak to do siebie, że po każdym sezonie następuje kolejny, pewien cykl znów się powtarza. I to jest w nim naprawdę piękne.

Takesure Chinyama po operacji nie będzie mógł grać w piłkę przez 2 miesiące. Opuści mecze kwalifikacyjne do Ligi Europejskiej i start Ekstraklasy. Mniej zorientowany kibic warszawskiej Legii po usłyszeniu tego komunikatu mógł poczuć delikatny dreszczyk strachu. Napastnik z Zimbabwe przez całą poprzednią rundę był jedynym zawodnikiem na swojej pozycji prezentującym ekstraklasowy poziom. W tym sezonie ma się to zmienić, lekarze z Łazienkowskiej wyleczyli Sebastiana Szałachowskiego i Bartłomieja Grzelaka, którzy już pokazali, że nie zapomnieli jak się strzela bramki. Wprawdzie swoje umiejętności strzeleckie pokazali tylko przeciwko beniaminkowi trzeciej ligi, ale na odbudowanie formy i poczucia własnej wartości powinno wystarczyć. Skauci sprowadzili do klubu Jakuba Koseckiego, syn słynnego Romana ma być piłkarzem na przyszłość, ale pamiętając przebojową karierę jego ojca możemy się spodziewać wszystkiego.

Liga Mistrzów to tak prestiżowe rozgrywki, że dostanie się na mecz graniczy z cudem. Ale sama myśl, że można by oglądać mecz będąc tuż obok drużyny, jak i z tysiącami kibiców, sprawiała, że modliliśmy się o ten finał jeszcze bardziej. Pomysł pojawienia się w Rzymie padł na długo przed tym jak United dotarli do finału, a gdy wygraliśmy półfinałowe mecze, wizja wyjazdu do Rzymu stała się realna.

Na Redlogu był już niejeden tekst o Carlosie Tevezie, nie przeszkodziło mi to jednak w napisaniu jeszcze kolejnego. Być może jednego z ostatnich, jakie się tu ukażą, gdyż może się okazać, że w sezonie 2009/2010 słynny „Apacz” zmieni koszulkę z logiem AIG na inną...

Na przestrzeni lat sir Alex Ferguson dał się poznać jako wspaniały szkoleniowiec, potrafiący pracować z młodzieżą, która pod jego okiem dojrzewała piłkarsko i wznosiła się na wyżyny swoich możliwości. Niezrównany strateg i urodzony zwycięzca – można tak o nim powiedzieć. Jedną z cech szkockiego menedżera, która miała decydujący wpływ na tak wielki sukces drużyny przez niego prowadzonej, jest jego nieustępliwy charakter.

Guus Hiddink i zarząd klubu z zachodniego Londynu – zdobywcy FA Cup w sezonie 2008/09 dotrzymali słowa. Holender po ostatnim gwizdku sędziego na Nowym Wembley i podniesieniu w górę lśniącego pucharu oficjalnie zakończył swoją pracę na Stamford Bridge i już wkrótce powróci do dalszego budowania piłkarskiej reprezentacji Rosji. Na jego następcę długo nie trzeba było czekać. Już dwa dni później został nim były menadżer AC Milanu Carlo Ancelotti.

27 maja 2009 roku na kilka godzin cała piłkarska Europa wstrzyma oddech. Na Stadio Olimpico w Rzymie w wielkim finale elitarnej Ligi Mistrzów zmierzą się dwie futbolowe potęgi: Manchester United i FC Barcelona. Zespoły bez wątpienia wybitne, naszpikowane po brzegi gwiazdami, z mieszaniną młodości i doświadczenia na ławce trenerskiej. Zapowiadają się nam niebywałe emocje, które z pewnością zapamiętamy na długo. Już wkrótce będziemy świadkami doprawdy niezapomnianego spektaklu. Chciałoby się rzec: finał marzeń – tylko jakoś ciężko przechodzą te dwa słowa przez gardło. Zwłaszcza w kontekście półfinałowych wydarzeń jakie miały miejsce kilka tygodni temu.

Ostatnio zaintrygowało mnie coś, co pozwoliło mi tutaj skrobnąć parę słów. Mianowicie, tekst niejakiego Pawła Burzały, który poruszył temat bardzo rozbuchanego już przez wszystkich finału Ligi Mistrzów, ale poniekąd zdradził się również ze swoim "kibicowaniem". Mianowicie my, szarzy śmiertelnicy, najzwyczajniej w świecie zdzieramy gardła dla naszego klubu (w większości dla United), traktujemy to jako coś normalnego. Ale Paweł ujawniając swoje marzenia we wczorajszym tekście powiedział, że uwielbia na równi dwa kluby, które właśnie do wspomnianego finału w Rzymie dotarły - Manchester United (nasz, ukochany) oraz FC Barcelonę, naszego przeciwnika.

W sezonie 2008/2009 Manchester United nie zachwyca tak jak zwykle huraganową ofensywą zdobywającą masę bramek w każdym starciu. W tej sytuacji kluczem do zdobycia pozycji lidera Premiership i półfinału Ligi Mistrzów okazała się znakomita defensywa. W każdym meczu blok złożony ...

Zwieńczeniem sezonu 2007/2008 dla Manchesteru United był majowy finał Ligi Mistrzów na moskiewskich Łużnikach. Z trzydziestu dwóch zespołów, które to we wrześniu stanęły naprzeciwko siebie, została zaledwie dwójka tych, którzy mieli wystarczająco dużo siły i umiejętności, by znaleźć się na finiszu....