Redlog.pl – Manchester United – blog fanów Because we are United

Od plotki do oficjalnego komunikatu upłynęło zaledwie kilkanaście godzin. Rano angielskie gazety zgodnie podały, że Manchester United stara się o byłego napastnika Liverpoolu, Realu Madryt i Newcastle United - Michaela Owena. Anglik przeszedł szczegółowe testy medyczne w Carrington i został przedstawiony jako nowy gracz zespołu Sir Alexa Fergusona!

Sezon 2008/09 w ramach rozgrywek Barclays Premier League bezpowrotnie przeszedł już do historii angielskiego futbolu. Nie zmieni się w nim już ani jedna dana tak skrzętnie odnotowywana przez piłkarskich statystyków, historyków, czy też zwykłych pasjonatów na całym świecie. Nie padnie już ani jedna bramka, nie pokazana zostanie ani jedna żółta czy czerwona kartka. Nie pojawi się już też ani jedna nowa kontrowersja, o której moglibyśmy rozprawiać przez kolejne tygodnie, kłócąc się przy tym zawzięcie. Wreszcie, nie zostanie zdobyte już ani jedno trofeum. Powoli zacznie się nam zacierać wyraźny do tej pory obraz jaki po tym sezonie powstał, a całość zacznie przykrywać coraz cięższa warstwa kurzu i powszechnego zapomnienia. Futbol ma jednak to do siebie, że po każdym sezonie następuje kolejny, pewien cykl znów się powtarza. I to jest w nim naprawdę piękne.

Eurosport, cytowany przez Yahoo, sporządził krótkie kalendarium na temat pobytu Carlosa Teveza w Manchesterze United i zawirowań związanych z jego transferem. My również postanowiliśmy Wam przedstawić kilka najważniejszych faktów z historii stworzonej na Old Trafford przez Argentyńczyka. Dlatego postanowiliśmy przetłumaczyć wspomniany tekst na bliższy kibicowi znad Wisły język i opublikować go na Redlogu.

16 maja mieliśmy wątpliwą przyjemność oglądać mecz Manchester United – Arsenal Londyn. Spotkanie obfitujące w niesamowite zwroty akcji zakończyło się wynikiem odzwierciedlającym jego poziom (0:0, przyp. Szymcio). Nie to jednak jest najważniejsze. Nie chodzi mi nawet o fetę po zakończeniu ...

Czerwiec już w połowie a przed nami zazwyczaj ciepłe i słoneczne dwa miesiące wakacji. Odpoczywają wszyscy po trochu. Uczniowie od szkół, studenci od zajęć i każdy inny na krótszym lub dłuższym urlopie. Ziemia wydaje się jakoś wolniej się kręcić, ludzie są jacyś tacy niedospani. A co dzieje się w świecie piłki nożnej? Czy kibice też dają sobie w lato spokój i zapominają o swej pasji po to, by następny sezon przyjąć ze świeżością? A piłkarze? Wylegują się cały czas na plażach wszelakich słonecznych wysp, oddając się co najmniej dziwnym rozrywkom?

Cały sezon mieliśmy z tym ciężki zgryz. Tevez przebojem zdobył serca fanów i wydawał się tak diabelski, że jego status wypożyczonego zawodnika miał być jakimś horrendum albo formalnością do odfajkowania.

Alex Ferguson – o czym każdy z nas wie – jest managerem United już niemal ćwierć wieku. W tym czasie zbudował na Old Trafford trzy wielkie drużyny. Pierwsza – ze Stevem Brucem i Garym Pallisterem w obronie, Paulem Ince, Brianem Robsonem i Andrejem Kanchelskisem w pomocy oraz Markiem Hughesem i Ericiem Cantona w ataku, a także z młodziutkim Ryanem Giggsem – dała United pierwszy tytuł mistrza Anglii od dwudziestu sześciu lat. Druga – ze Scholesem, Keanem, Giggsem i Beckhamem, braćmi Neville, Buttem, „bliźniakami” Yorke i Cole oraz Solskjaerem i Sheringhamem – odniosła drugi w historii klubu triumf w Pucharze Mistrzów w komplecie z krajowym dubletem. Trzecią mamy właśnie przyjemność podziwiać. Dała ona klubowi trzy tytuły mistrza Anglii, Puchar Europy, Klubowe Mistrzostwo Świata oraz ponownie dotarła do finału Champions League.

Wieść z ostatniej chwili. Jak podała oficjalna (!) strona Manchesteru United, klub zaakceptował ofertę Realu Madryt za Cristiano Ronaldo! Los Blancos wyłożyli na stół 93mln euro (sic!), czyli w przeliczeniu 80mln funtów (double sic!). Florentino Perez ponownie udowodnił, że dla niego nie ma rzeczy niemożliwych.

Wiem, że temat finału Ligi Mistrzów wielu kibicom United już się przejadł, tym bardziej, że przynosi dość bolesne, a jeszcze świeże wspomnienia. Dlatego siadając do pisania tego tekstu stwierdziłem, że nie ma sensu po raz kolejny zagłębiać się w detale rzymskiej katastrofy. Lecz czytając artykuły, które pojawiły się na Redlogu po tej porażce, zwróciłem uwagę na wątek, który pojawiał się w niektórych komentarzach. Mówię o stwierdzeniach typu „Anderson jest za słaby, Park tylko biega, Carrick też się nie nadaje, a Giggs na dobre zdziadział”. Może to tylko moje wrażenie, ale wydaje mi się, że wcześniej, na przestrzeni całego sezonu, ci sami piłkarze byli raczej chwaleni, a już Giggs cieszył się tak dużym poważaniem kibiców, że mało kto ośmielił się wysyłać go na emeryturę. Czytając te wypowiedzi zacząłem się zastanawiać, czy taka zamiana frontu wynikająca z marnego występu na Stadio Olimpico jest uzasadniona. I właśnie o tym chciałem Wam napisać.

Minął okrągły tydzień. Tydzień od najważniejszej bitwy w sezonie, od meczu który miał zapaść nam w pamięć jako najwspanialsze widowisko piłkarskie w mijającej dekadzie. Mówią, że starych ran nie powinno się rozdrapywać jednak jest w tym meczu coś, co sprawi, że jeszcze długo o nim nie zapomnimy.