Redlog.pl – Manchester United – blog fanów Because we are United

Lata lecą, świat się zmienia, ludzie się starzeją, a piłka nożna ciągle się rozwija, co zmusza zespoły do różnorakich zmian. Pewnych modyfikacji uniknąć się nie da i prędzej czy później będzie trzeba podjąć odpowiednie kroki, które to umożliwią. Niniejsze rozważanie nie ...

Letnie okno transferowe za nami, czas więc na podsumowanie zmian w lidze naszych zachodnich sąsiadów. Przed sezonem 2011/2012 w Bundeslidze doszło do sporych zmian. Jak zawsze doszło do sporych roszad w składzie. Tym razem również roszady trenerów emocjonowały całe Niemcy. Nie zabrakło także długich i ciekawy sag, które zaprzątały głowy kibicom.

Dwie daty: 27 maja 2009 i 28 maja 2011 - co je łączy? W tych dniach rozegrane zostały dwa finały Ligi Mistrzów, w których naprzeciw siebie stanęły dwie, wydaje się obecnie najsilniejsze drużyny: Manchester United i FC Barcelona. Pierwsze spotkanie rozegrane zostało w Rzymie, drugie w Londynie. Jest jeszcze jeden, najważniejszy fakt, który łączy te dwie daty. Z perspektywy kibiców Czerwonych Diabłów nie jest on szczęśliwy, bowiem w obu tych finałach lepsza okazała się drużyna z Hiszpanii.

30 maja 2007 roku oficjalna strona Manchesteru United podała, iż do klubu za 17 mln funtów trafił brazylijski pomocnik - Anderson Luis de Abreu Oliveira. Prasa szybko ochrzciła go jako nowego Ronaldinho, a kibice Czerwonych Diabłów upatrywali w nim następcę Paula Scholesa. Rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna. Anderson bardziej imponował walecznością i grą w defensywie, a nie świetnymi prostopadłymi podaniami, asystami czy bramkami.

Rok temu o tej porze Jonny Evans był na ustach wielu z racji swojej wspaniałej gry, która zniwelowała do minimum brak kontuzjowanego Rio Ferdinanda. Dziś ponownie mówi się o młodym Irlandczyku, jednak tym razem z zupełnie innego powodu. Fatalna postawa w niektórych spotkaniach spowodowała, że to nie on, a Chris Smalling jest pierwszym w kolejności do zastąpienia któregoś z dwójki Ferdinand, Vidic.

Zastąpić tak wspaniałego bramkarza, jakim był Edwin van der Sar - taki cel na najbliższych kilka lat, a może i na całą karierę, obrał nowy bramkarz Czerwonych Diabłów, David de Gea. Ten niespełna 21-letni Hiszpan zostawił w tyle wielu lepszych czy gorszych bramkarzy i staje u progu wielkiej kariery w tak wspaniałym klubie, jakim jest Manchester United. Sir Alex Ferguson, sztab szkoleniowy, a najbardziej chyba sami kibice pokładają ogromne nadzieje w młodym bramkarzu i liczą, że tym razem po odejściu swojego bramkarza numer jeden nie będą musieli przerabiać tej samej historii, co po odejściu wielkiego Petera Schmeichela.

Anders Lindegaard ma już za sobą debiutancki sezon, a raczej połowę sezonu za sobą. Duńczyk na Old Trafford trafił 1 stycznia 2011 z norweskiego Aalesunds FK. Od samego początku kibice zaczęli o nim mówić jako o nowym rezerwowym, a nie jako o następcy Edwina van der Sara, który zakończył zawodową karierę.

Nie tak to wszystko miało wyglądać - bez wątpienia uważa tak cała rzesza kibiców, Ferguson, a także i pewnie sam Hargreaves. Życie bywa okrutne i Owen na własnej skórze się o tym przekonał. Wspaniałe umiejętności, pewne miejsce w składzie jednego z największych klubów na świecie, a zabrakło w sumie najważniejszego - zdrowia. Anglik jest kolejnym zawodnikiem, któremu na drodze do kariery pełnej zwycięstw stanęło coś, na co ona sam de facto nie ma wpływu.

Ro temu o tej porze Michael Carrick z racji słabego sezonu znalazł się pod ostrzałem ze strony kibiców. Co prawda, w wielu przypadkach krytyka była złośliwie wyolbrzymiona, jednak nie ulega wątpliwości, że o sezonie 2009/2010 Anglik chciał jak najszybciej zapomnieć. Efektem tej słabości było trudne zadanie przed jakim Michał stanął w kolejnym sezonie. Musiał bowiem udowodnić sobie i kibicom, że jest na tyle dobrym zawodnikiem, by grać w koszulce z Diabełkiem na piersi.

Rozpoczęło się to wszystko w latach dziewięćdziesiątych minionego wieku, a kończy się teraz na naszych oczach i powoduje, iż mimo naprawdę dobrego sezonu jaki za nami jesteśmy smutni. Dzieję się tak, ponieważ odchodzą ci, na których tak wielu z nas się wychowało. Odchodzą jako wzorce do naśladowań dla wszystkich tych, którzy rozpoczynają swoją zawodową karierę. Są oni przykładem pełnego profesjonalizmu, wierności i oddania barwom klubowym, które przywdziewali przez tak wiele lat.