Pożegnanie z Solskjaerem
W sobotę, 2 sierpnia 2008 roku na murawę stadionu Old Trafford po raz ostatni, jako piłkarz, wybiegnie wielka legenda Manchesteru United – Ole Gunnar Solskjaer. Tego popołudnia zmierzą się drużyny „Czerwonych Diabłów” i Espanyolu Barcelona. Spotkanie będzie idealną okazją dla kibiców, by podziękować Norwegowi za wspaniałe i barwne 11 lat gry w zespole sir Aleksa Fergusona.
To właśnie Szkot 29 lipca 1996 roku sprowadził do Manchesteru wtedy mało znanego, norweskiego napastnika. I to tylko dlatego, że nie udało się kupić z Blackburn Rovers Alana Shearera. Nikt nie spodziewał się, jak niesamowitym i ważnym zawodnikiem okaże się Solskjaer. „Morderca o twarzy dziecka”, piłkarski fenomen.
Nie będę przytaczał tutaj jego życiorysu, bo przecież opisała go już Kasia w swojej serii „Legendy”. Nie trzeba też pisać o jego wyjątkowości, bo powtórzyłbym to, co już napisałem, gdy oficjalnie odszedł na piłkarską emeryturę. Ole Gunnar Solskjaer to jednak nie tylko zdobywca tej jednej z najważniejszych bramek w historii Manchesteru United – w pamiętnym i dramatycznym finale piłkarskiej Ligi Mistrzów z 1999 roku. To także wzór dla młodych zawodników, którzy rozpoczynają swoje kariery – wzór lojalności, oddania dla klubu, cierpliwości, a także skromności. Wszystkie najlepsze cechy, które obecnie zanikają w futbolu, prezentował Norweg.
Jego ostatni mecz na Old Trafford rozpocznie się w najbliższą sobotę o godzinie 16:00 czasu polskiego. A w oczekiwaniu na to spotkanie – powspominajmy. Który moment w karierze superrezerwowego Ole Gunnara Solskjaera przypadł Wam najbardziej w pamięć lub który uważacie za najlepszy? Oto nasze propozycje:
Zwycięski gol w finale Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium
Cztery bramki strzelone w spotkaniu z Nottingham Forrest
Czerwona kartka w meczu z Newcastle United
Solskjaer robi z Liverpoolem to samo, co z Bayernem
Pierwsze trafienie po kontuzji w meczu z Charlton w 2006 roku
A na koniec…
Wszystkie bramki Ole Gunnara Solskjaera w pigułce
Galeria
Lubisz ten wpis?
Oceń ten wpis:
(10 głosów, średnia: 4,70 na 5)
Loading ...
Be social
warqula 
albrecht 
Pablo 
Silvan 
Wielki piłkarz, wyjątkowy człowiek. Tacy gracze tworzą legendę tego zespołu.
Nigdy nie narzekał na swoją sytuację, nigdy nie marudził, gdy zasiadał na ławce rezerwowych w United. Mimo, że w wielu klubach świata mógłby być największą gwiazdą, godził się na bycie z boku. Zwykły chłopak z norweskiego Kristiansund, nie mający manier gwiazdeczki jak wielu jego następców.
I chyba dlatego będzie w nielicznym gronie piłkarzy o których fani na Old Trafford nigdy nie zapomną.
fajnie ze duzo tu materiałów tu o Ole.
Solkjaer to był wielki piłkarz nigdy nie zapomne jak 20Legend walnął brame w finale LM w 1999 to było piękne. On nigdy nie robił z siebie gwiazdy, nie pchał się do reklam, pierwszych stron gazet jak np Beckham, czy Ronaldo… to skromny, normalny facet, który mimo, że był wiecznym rezerwowym, strzelił mnustwo goli. Musze ten mecz jutro obejżeć, ale kumepel ma urodziny 18 i kurcze nie wiem czy zdąże zobaczyć cały, chyba 1 połowe tylko :/
coraz mniej moich idoli z lat dzieciństwa w Manchesterze niestety… to smutne jak tacy piłkarze jak Ole czy Roy Keane kończą swoje kariery. Jest jeszcze Gary Neville, Scholes, Giggs, ale oni też już są starzy. Kiedyś United może nie mieć już tego wspanialego klimatu. Jak będziemy stawiali na takich C. Ronaldo, dla których tradycje klubu są niewiele warte, to będziemy się upodabniać do Realu, Barcelony itp
Super tekst. Mam pytanka. Oglądnąłem filmik ze wszystkimi bramkami OLE i ciekawi mnie z kim zdobył tego wyśmienitego gola z 4.15.
zdjęcie 39 wymiata, filmiki zresztą też :)
daję 5
Ole to wzór dla wszystkich piłkarzy, nie tylko z MU. Skromność, oddanie dla zespołu to główne jego cechy za które go tak wszyscy szanują i kochają. Szkoda, że czas tak szybko leci.
Zamyka się powoli pewien etap historii…
Dla takich osób warto być kibicem tej drużyny. Zawsze w pamięci będę miał uniesione w górę jego ręce w geście triumfu- to jest coś pieknego.
a propos tych uniesionych rąk – warto zauważyć ile z tych jego 126 bramek było strzelonych w dość podobny sposób i właśnie ileż razy świętował je poprzez uniesienie rąk w górę :) to się oglądało jak powtórki, a to były różne akcje. i zawsze taka skromność. jak sobie przypomnę Henry’ego, który podbiegał do fanów jak jakiś panicz i strącał ze swoich ramion dłonie kolegów, bo to przecież on zasłużył na brawa, to mi się rzygać chciało. na Ole nie można nic złego powiedzieć, absolutnie nic. wzór, niesamowity piłkarz.
Oleee ! jesteś KOCHANY! (przynajmniej przeze mnie:)
Wolę 1 Solskjaera niż 11 Ronaldów
Ileż to ludzi zaczęło kibicować United po pamiętnym dla kibiców Man Utd finale LM w Barcelonie , szczególnym bo bramka tego skromnego i cichego człowieka ,”wiecznego rezerwowego” sprawiła iż kibice Czerwonych Diabłów stali się najszczęśliwszymi ludźmi na świecie.Prawdziwy Czerwony Diabeł z krwi i kości z poświeceniem grający dla swojej drużyny. Wierny klubowym barwom i szanujący kibiców klubu w którym grał przez 11 lat.
Takiego piłkarza i człowieka jakim jest Ole będzie brakować i to za takimi piłkarzami się tęskni..
„I’m just proud to play for Man United ” Ole Gunnar Solskjaer
…:::2OLEGEND:::…
juka10 – nie zaczelam kibicowac MU po pamietnym 1999 roku. Cantona, czy Keane, Scholesy i Giggsy oraz Garry, to byl tez dla mnie wielki „ktos”, ale wiem do dzis, ze dzieki takim pilkarzom wybrałam dobry klub.