Nie ma co się czarować – pod choinką żadnego hitu nie znajdziemy. Uwagę mogą skupiać otwierające kolejkę derby Londynu: Chelsea podejmie Fulham już dziś o 14:00. Po zakończeniu tego meczu przyjdzie czas na boje lidera i wicelidera. Równolegle do naszego starcia rozgrywane będzie bowiem spotkanie West Bromu z Manchesterem City. W tym czasie o punkty walczyć będzie też Liverpool, sprawdzający formę Blackburn. Dzień zakończy wieczorne starcie Stoke z Aston Villą.

Jutro nie lada gratką dla kibica mogą być trzy następujące bezpośrednio po sobie mecze. Wpierw, o 16:00 Arsenal czekać będzie stosunkowo łatwy mecz u siebie z Wolves. O 18:00 w meczu dwóch beniaminków Swansea podejmie QPR, a kolejkę zamknie rozpoczynający się o 20:30 pojedynek Norwich z Tottenhamem.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Nemanja Vidić (pęknięcie więzadła krzyżowego); Fabio (uraz ścięgna podkolanowego); Ashley Young, Anderson (kontuzja kolana); Michael Owen (naderwanie mięśnia uda); Rio Ferdinand, Tom Cleverley (kontuzja kostki)
Występy wątpliwe: Phil Jones (uraz twarzy)
Nieobecni: Darren Fletcher (zawieszenie kariery)

Ostatni mecz: Fulham FC 0:5 Manchester United
Skład: Lindegaard – Evra, Jones [Young 20' (Park 59')], Evans, Smalling – Giggs, Carrick, Nani, Valencia – Rooney, Welbeck (Berbatow 76′)
Bramki: D. Welbeck 5′, Nani 28′, R. Giggs 43′, W. Rooney 88′, D. Berbatow 90′

Sytuacja w lidze: 2. miejsce, 42/51 punktów; bilans bramkowy 42:14

Sytuacja przedmeczowa – Wigan Athletic

Kontuzje: Emmerson Boyce (uraz ścięgna podkolanowego); Chris Kirkland (kontuzja pleców)
Występy wątpliwe: Steve Gohouri (przeziębienie); Hugo Rodallega (niepełne przygotowanie kondycyjne)

Ostatni mecz: Wigan Athletic 0:0 Liverpool FC
Skład: Al-Habsi – Jones (Watson 73′), Alcaraz, Caldwell, Figueroa – Stam, Diame, McCarthy – Gomez (Rodallega 75′) Moses, Sammon (di Santo 61′)
Bramki: brak

Sytuacja w lidze: 18. miejsce, 14/51 punktów; bilans bramkowy 15:30

Garść statystyk

Trudno wymarzyć sobie lepszego rywala niż Wigan. 13 meczów, 13 zwycięstw, bilans bramkowy 41:4. Rywal wygodny dla nas nie oznacza jednak rywala wygodnego dla innych. To właśnie niepozorni Latics w ostatnich dniach urwali punkty i Chelsea, i Liverpoolowi. Nie był to przypadek jednorazowy – takie historie to dla podopiecznych Roberta Martineza jeden z podstawowych argumentów w kontekście walki o utrzymanie każdego roku.

Siedem ostatnich meczów rozgrywanych w Boxing Day kończyło się zwycięstwem United. Do tych zalicza się także triumf nad Wigan w meczu sprzed 5 lat. Na Old Trafford padł wynik 3:1. Była to jedyna bramka, którą kiedykolwiek Wigan strzeliło na tym stadionie (trzeba jednak dodać, że nigdy ta sztuka nie udała im się z gry).

Ostatni mecz obu drużyn odbył się w lutym tego roku na DW Stadium. Zwycięstwo 4:0 pozwoliło Czerwonym Diabłom na umocnienie się na pozycji lidera. Do siatki trafiali Fabio, Rooney i dwukrotnie Hernandez. Z kolei w październiku na Old Trafford wymierzono niższą karę – piłka w bramce trzepotała ledwie dwukrotnie, po trafieniach Evry i ponownie Hernandeza.

Prognozy

Wszystko jest przeciwko Wigan. Przewaga United nad swoimi sąsiadami (Wigan położone jest bowiem w okolicach Manchesteru) w przypadku kursów wygląda równie imponująco, co w statystykach. Za zwycięstwo Wigan bukmacherzy płacą 21-krotność postawionej sumy, zaś stawki na ich porażkę to ledwie 1,15. Także remis jest mało prawdopodobny, spoglądając na wynoszące 7,50 kursy.

Wypowiedzi przedmeczowe

Nigdy w historii nie zdobyliśmy punktu grając z United. Old Trafford, tak jak San Siro, Santiago Bernabeu czy Camp Nou jest ciężkie do zdobycia. Dlatego nie sądzę, aby ktoś spodziewał się, że osiągniemy dobry rezultat na Old Trafford. To jednak może być dla nas dodatkową motywacją. Nie upatrywałbym jednak szansy dla nas w brakach w ich składzie. Widzieliście co się stało podczas meczu z Fulham. Drużyna wygrała spotkanie pomimo straty jednego z najlepszych defensorów w tej lidze. Liczę za to na to, że pokażemy ponownie dobrą formę. 10 strzałów w światło bramki wypracowane przeciwko takiej drużynie jak Liverpool pokazuje, jak groźnym atakiem dysponujemy.

Roberto Martinez

Informacje meczowe

Manchester United – kadra: de Gea, Lindegaard, Amos, Rafael, Evans, Smalling, Ferdinand, Evra, Jones, Fryers, Cole, Carrick, Valencia, Park, Gibson, Nani, Giggs, Macheda, Rooney, Welbeck, Berbatow, Hernandez, Diouf

Wigan Athletic – kadra: Al Habsi, Caldwell, Alcaraz, Figueroa, Watson, Diame, Moses, Gomez, McCarthy, Di Santo, Jones, Stam, Van Aanholt, McArthur, Lopez, Thomas, Sammon, Maloney, Crusat, Gohouri, Rodallega, McCarthy, Pollitt, Kirkland

Sędzia główny: Phil Dowd

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 26.12.2011, godzina 16:00 (15:00 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Manchester, Old Trafford

Premier League, Premiership, Video, wideo, Wigan Athletic,

Sytuacja przedmeczowa – Wigan Athletic

Kontuzje: Emmerson Boyce (kontuzja mięśnia dwugłowego)
Wątpliwy występ: Callum McManaman
Niedostępny:Cleverley
Ostatnie spotkanie w ligowe: Liverpool 1:1 Wigan
Skład: Al Habsi – Figueroa, Alcaraz, Caldwell, Gohouri – N’Zogbia, McCarthy, Diame, Watson (McArthur 72′), Moses (Cleverley 66′) – Rodallega
Bramki: 65′ Gohouri

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Anderson (zerwane ścięgno), Jonny Evans (kontuzja kostki), Ji-sung Park (naderwane ścięgno), Rio Ferdinand (kontuzja łydki), Antonio Valencia (złamana kostka), Owen Hargreaves (kontuzja łydki)
Wątpliwy występ:
Ostatnie spotkanie ligowe: Wolves 2:1 Manchester United
Skład:Van der Sar, Evra, Evans (Smalling 65′), Vidic, Rafael, Giggs, Carrick (Scholes 46′), Nani, Fletcher, Berbatow (Hernandez 65′), Rooney
Bramki:3′ Nani

Składy

Wigan Athletic:Al Habsi, G.Caldwell, Stam, Lopez, S Caldwell, Diame, Gomez, McCarthy, Thomas, McArthur, Di Santo, McManaman, Moses, Redmond, Mustoe, Golobart, Watson, Sammon, Alcaraz, Boyce, Gohouri, Pollitt, Kirkland.

Manchester United:
van der Sar, Kuszczak, Lindegaard, Rafael, O’Shea, Brown, Vidić, Smalling, Evra, Fábio, Nani, Giggs, Bébé, Fletcher, Carrick, Scholes, Gibson, Tunnicliffe, Obertan, Rooney, Berbatow, Hernández, Owen, King

Sędziowie spotkania

Arbiter główny: Mark Clattenburg
Asystenci:
Sędzia techniczny:

Prognozy

Według Bukmacherów zdecydowanym faworytem dzisiejszego meczu jest drużyna przyjezdnych z Manchesteru, na których kurs oscyluje w granicach 1,53. Zdecydowanie w innych kryteriach rozpatruje się drużynę gospodarzy. Świadczy o tym fakt, iż kurs na remis wynosi 4,00. W przypadku wygranej drużyny Wigan możemy otrzymać niewiele więcej, bowiem kurs w przypadku obstawienia takiego rezultatu wynosi 6,50.

Wypowiedzi przedmeczowe

„Czerwone Diabły to jedyna drużyna z Wielkiej Czwórki, której ani razu nie pokonaliśmy na przestrzeni ostatnich sześciu lat. Jutrzejszy mecz jest więc dla nas bardzo ważny.”

Wigan jest obecnie w strefie spadkowej, jednak Martínez chce zrobić wszystko, by szybko wyciągnąć swój zespół z dołu tabeli: „Ten sezon jest inny. Tutaj nie ma walki wyłącznie dwóch zespołów o pierwsze miejsce. My będziemy walczyć do końca.”

„Jeśli nie zagramy perfekcyjnie i zawodnicy nie znajdą się na wyżynach swoich umiejętności, to prawdopodobnie nie będziemy mieć szans na pokonanie Manchesteru United.”

„Ale jesteśmy wypoczęci, prawdopodobnie w najlepszym momencie na taki właśnie mecz. Z wsparciem naszych kibiców mamy naprawdę wielki szanse na pokazanie się z dobrej strony.”
Roberto Martinez

„Wiemy, że musimy zwyciężyć. Wkraczamy w fazę, kiedy zwycięstwa są bardzo ważne i jesteśmy zobowiązani do zwycięstwa i wszyscy w zespole myślą wyłącznie o trzech punktach w jutrzejszym spotkaniu” – powiedział John na łamach manutd.com.

„Ta część sezonu jest niezwykle ekscytująca i każdy piłkarz wyczekuje jej.”

„Oglądaliśmy niektóre momenty z meczów Wigan. Kontrataki i stałe fragmenty należą do ich mocnych stron, dlatego wiemy, że czeka nas trudne spotkanie.”

„Wraz z piłkarzami, których mamy w składzie i mentalnością zespołu, stworzymy sobie mnóstwo szans i mamy nadzieje je wykorzystać.”
John O’Shea

Relacja video

Zapraszamy na czat oraz na nasze Forum

Veetle

» Nabór do redakcji

Bramki

Premier League, Premiership, wideo, Wigan Athletic,

» Nabór do redakcji
» Chcesz opublikować swój tekst na Redlogu? Wy?lij go nam!
» RedCafe.pl: Podyskutuj o meczu na naszym forum

Spotkanie drużyny „Czerwonych Diabłów” z drużyną Wigan Athletic zapowiada się na spotkanie, którego rezultat jest przewidywany z góry. Drużyna Wigan w zeszłym sezonie dwukrotnie uległa ekipie z Old Trafford w stosunku 5:0. Dodatkowym faktem przemawiającym na korzyść drużyny z Manchesteru jest to, iż do składu meczowego wraca najlepszy strzelec drużyny z ubiegłego sezonu, a mianowicie Wayne Rooney. Najciekawiej zapowiadającym się spotkaniem 14. kolejki Premier League jest jednak spotkanie, w którym Arsenal Londyn podejmie na własnym stadionie drużynę Tottenhamu.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Michael Owen (uraz ścięgna udowego), Antonio Valencia (uraz kostki), Owen Hargreaves (uraz łydki)
Wątpliwy występ: Giggs, Ferdinand (ścięgno udowe), Rafael (udo), Rooney (brak ogrania)
Ostatnie spotkanie: Aston Villa 2 : 2 Manchester United
Skład: van der Sar – Brown, Ferdinand, Vidić, Evra – Nani, Fletcher, Carrick, Park (Smalling 86′) – Hernandez (Macheda 73′), Berbatow (Obertan 73′)
Bramki: Federico Macheda 81′, Nemaja Vidić 85′

Sytuacja przedmeczowa – Wigan Athletic

Kontuzje: Boyce (pachwina), G. Caldwell (udo), McCarthy (kostka), Pollitt (łokieć)
Wątpliwy występ:
Ostatnie spotkanie: Wigan 1 – 0 WBA
Skład: Al Habsi – Alcaraz , Caldwell G. (Caldwell S. 17′), Gohouri, Stam – Diame – Gomez (Moses 46′), Cleverley, N’Zogbia, Thomas – Rodallega (Di Santo 77′)
Bramki: 70′ Moses

Ostatni pojedynek

Ostatni pojedynek między tymi dwiema drużynami odbył się 30.12.2009r. na stadionie „Old Trafford”, kiedy to Manchester United rozgromił drużynę Wigan Atletic w stosunku 5:0, a strzelcami bramek byli Wayne Rooney, Michael Carrick, Rafael da Silva, Dymitar Berbatow oraz Antonio Valencia. Sędzia w tym meczu pokazał zaledwie jeden żółty kartonik i otrzymał go Charles N’Zogbia w 59. minucie spotkania.

Składy

Manchester United:

Wigan Atletic:

Skład sędziowski :
Główny: Martin Atkinson
Asystenci: Peter Kirkup oraz Mike Mullarkey
Techniczny: Mike Jones

Prognozy

Zdecydowanym faworytem w tym meczu jest drużyna gospodarzy, czyli Manchesteru United, na którą stawiając, możemy otrzymać zaledwie 1,22. Taki kurs nie jest dla nikogo zaskoczeniem, do zespołu powraca Wayne Rooney, a przede wszystkim Wigan Athletic nie jest wymagającym przeciwnikiem, dlatego za remis możemy otrzymać 6,00, a za wygraną Wigan aż 15,00.

Bramki

1:0 Patrice Evra

2:0 Javier Hernandez

Manchester United, Wigan Athletic,

Nie jestem fanem Internazionale, jednak – przy założeniu, że nie była to zwykła koszulka kupiona na targu, a autentyczny trykot z przed kilkudziesięciu lat – byłbym niezmiernie rad, mając taką w domu. Ciekawe, czy któraś z koszulek, w których w tym sezonie biegają piłkarze klubów z Premier League, będzie potrafiła wzbudzić kiedyś podobne emocje.

Arsenal

Arsenal zgodnie z zaleceniami stowarzyszenia kibiców drużyn Premier League, jako jedna z nielicznych drużyn, zmienia stroje domowe raz na dwa lata. Teraz, po udanym eksperymencie z wprowadzeniem pasów wzdłuż boków trykotu, wraca do tradycyjnego kroju. W ogóle cała nowa kolekcja londyńskiego zespołu bardzo mocno nawiązuje do, udanych dla klubu, wczesnych lat 70tych.

Wyprodukowane przez Nike, biało-czerwone koszulki są genialne w swojej prostocie. Właściwie jedyne, co można zmienić, to nieznacznie zbyt szerokie, czerwone zakończenie rękawków, przez które lepiej prezentuje się wersja z długimi rękawami. To samo tyczy się wyjazdowego trykotu, który zdobiony jest dodatkowo prążkami (lubię prążki), a jego kołnierzyk, w przeciwieństwie do okrągłego z domowego zestawu, wycięty jest w „serek”. Stroje Arsenalu, jak zwykle, stoją na najwyższym poziomie i większość kibiców kanonierów wypowiada się o nich z wielkim zadowoleniem – zresztą również tradycyjnie.

Aston Villa

Miałem mieszane uczucia odnośnie trykotów Nike’a zaprezentowanych przez Aston Ville. Wprawdzie zastosowano ciekawą „kratę” pod rękawami (jak i na spodenkach i skarpetogetrach), ale wydawało mi się, iż brakuje im trochę wdzięku. Z pewnością niekorzystna jest zmiana sponsora, ponieważ w poprzednim sezonie Acorns prezentowało się bardzo ładnie, natomiast, nieszczęśliwie dla estetyki, oprócz nazwy FxPro, na nowych koszulkach znalazło się także hasło, którym ta firma się promuje. Nie jest to może jakaś wielka wada (chociaż spotkałem się z odmiennymi opiniami), ale był to zdecydowanie zbędny zabieg. Mimo wszystko, gdy zobaczyłem piłkarzy z Birmingham na boisku, od razu zdałem sobie sprawę, że Nike, po prostu, poniżej pewnego poziomu nie schodzi i sympatycy Aston Villi powinni być zadowoleni.

Birmingham City

Producent strojów drugiej z drużyn z Birmingham grającej w Premier League obrał dość nietypową formę promocji kolekcji na sezon 2010/11. Otóż, projektanci przygotowali parę wzorów i poprosili o wybranie najładniejszego… kibiców. Najwyraźniej droga obrana przez Xtep była słuszna, ponieważ zaprezentowane przez nich koszulki spotkały się z ciepłym przyjęciem fanów.

Nie przepadam za koszulkami, na których jest tak dużo przecinających się pod różnymi kątami motywów, że trzeba się wysilić, żeby je wszystkie ogarnąć (nieodzownie kojarzą mi się one z IV polską ligą). Jednak koszulki niebieskich są wyjątkowo schludne i chociaż bez rewelacji, to jednak dobrze się prezentują.

Blackburn Rovers

Domowa koszulka Blackburn jest jedną z najładniejszych przygotowanych na nadchodzący sezon. Umbro postawiło na prostotę i zrezygnowało z czerwonych dodatków. Idealną symetrię przełamuje jedynie biały kołnierzyk, a logo producenta jest spoiwem zgrabnie łączącym białą i niebieską połówkę w miłą dla oka całość.

Blackpool

Piłkarzy jednego z trzech beniaminków, konkretnie Blackpool, ubiera firma Carbrini. Stworzona specjalnie na sezon 2010/11 koszulka, z wyjątkiem białego kołnierzyka w „serek”, cała jest pomarańczowa. Myślę, że większość kibiców beniaminka, nie będzie się przejmowała małą oryginalnością nowego stroju, ciesząc się, iż ich ulubieńcy grają w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Bolton

Jeżeli mnie pamięć nie myli, to ostatnim sezonem, w którym Reebok zrobił przyzwoite stroje był ten, w którym Liverpool wygrał Ligę Mistrzów. Od tego czasu, z roku na rok, projektanci tej firmy wymyślają coraz to bardziej ekstrawaganckie, a zarazem gorsze wzory. Ich najnowszy model wygląda niczym spod ręki dziecka, które zmuszono do namalowania zaledwie kilku kresek. Brakuje mi w nim koncepcji, a zarazem wygląda jakby wciąż czekał na dokończenie.

Chelsea

Jakkolwiek, Adidas mógł sobie darować czerwony kołnierzyk, tak domowa koszulka Chelsea prezentuje się naprawdę całkiem nieźle. Tego samego nie można natomiast powiedzieć o pozostałych kompletach. Jestem przeciwnikiem dostosowywania barw użytych w herbie, w taki sposób, aby pasował on kolorystycznie do reszty stroju. Chociaż zabieg ten rzadko się sprawdza (wyjątki stanowią m.in. Bolton i Ajax) i zwykle pozostawia jedynie niesmak, to Adidas zastosował go tworząc koszulki zarówno Chelsea, jak i Liverpoolu.

Poza słabym, wyjazdowym trykotem, natknąłem się również na czarny komplet z turkusowymi dodatkami. Koszulka, kojarząca mi się z drugim zestawem Olimpique Marsylia z sezonu 2008/09 (motyw rąbów i kolorystyka), albo została stworzona wyłącznie na potrzeby europejskich pucharów, albo najprawdopodobniej nie będzie wykorzystywana w ogóle. A szkoda, bo to z pewnością ciekawsza i mniej „kłująca w oczy” alternatywa dla czarnych strojów w pomarańczowe paski.

Wszystko to jednak nic, w porównaniu z jaskrawą, zielonkawą koszulką z przeciętym niebieską linią, granatowym pasem na środku. Jest to najbrzydszy „twór”, w jakim na przestrzeni ostatnich lat przyszło biegać piłkarzom Chelsea. Przynajmniej teraz fani klubu z Londynu mają pewność, że za rok na pewno nie będzie gorzej. Chyba.

Everton

Domowe stroje Le Coq Sportif, w których grają obecnie piłkarze Evertonu są, z wyłączeniem logotypów sponsorów i herbu, całkowicie niebieskie. Natomiast, wywołujący dużo bardziej gorące dyskusje, model stworzony z myślą o spotkaniach wyjazdowych, jest różowy z granatowym pasem na wysokości klatki piersiowej. Jest to odważne posunięcie, które z pewnością nie przekonało wielu osób. Trzeba zaznaczyć, że jest ono inspirowane sezonem 1890/91, kiedy to gracze Evertonu po raz pierwszy w historii sięgnęli po Mistrzostwo Anglii, grając właśnie w różowych koszulkach.

Fulham

Fulham nie tylko zamieniło Roya Hogsona na Marka Hughesa, ale również Nike na Kappa. Zestaw, w którym będą biegać przez najbliższy rok piłkarze z Londynu, przypomina mi koszulkę United z sezonu 2006/07 (oczywiście barwy są inne, ale krój jest bliźniaczo podobny). Moim zdaniem pierwsze stroje prezentują się bardzo dobrze i gdyby nie wyjazdowe koszulki, które nie przypadły mi do gustu, uznałbym, iż Kappa bardzo dobrze „przedstawiła się” kibicom londyńskiej ekipy.

Liverpool

Adidas w swojej najnowszej koszulce dla Liverpoolu nawiązuje do trykotu tegoż zespołu z sezonu 1989/90, kiedy to na Anfield trafił ostatni tytuł Mistrza Anglii. Jakkolwiek lepsza od oryginału, nowa wersja jest zbyt pstrokata i wcale nie powala na kolana.

Lubię prążki, ale wyjazdowa koszulka drużyny z Liverpoolu to najlepszy przykład tego, jak można zniszczyć dobry pomysł. Wszystko za sprawą tego, iż dwukolorowe prążki za bardzo rzucają się w oczy, a czcionka w nazwie sponsora jest zbyt wąska, w wyniku czego wszystko się zlewa i staje się nieczytelne.

Trzeci zestaw doskonale obrazuje to, czego nie lubię w zmienianiu barw herbu. Dobrane kolory sprawiają wrażenie jakbyśmy mieli raczej do czynienia z negatywem, a nie prezentacją jak ma wyglądać koszulka.

Manchester City

Pierwsze stroje City to tradycyjny błękitny z białym zakończeniem rękawków. Koszulka przygotowana przez Umbro na mecze rozgrywane w Manchesterze, ma, tak jak wersja „na wyjazdy”, wygrawerowane prążki, ale o wiele lepszy kołnierzyk. Zestaw wyjazdowy ogólnie wygląda bardziej komicznie, szczególnie, gdy weźmie się pod uwagę skarpetogetry, które z pewnością nie dodają całości powagi.

Manchester United

Pozwolę sobie pominąć pierwsze stroje Manchesteru, ponieważ pisałem o nich już wcześniej (zainteresowanych odsyłam do New Manchester United Home Jersey).

Jeżeli zaś chodzi o nowy komplet wyjazdowy, to nie będę ukrywał – nie zwala z nóg. Nie jest może wybitnie zły, ale piłkarze nie prezentują się w nim najlepiej. Nie podoba mi się również sam pomysł z wykorzystaniem motywu inspirowanego błyskawicą. Szkoda też, że spodenki ewidentnie nie współgrają z koszulką. Całość jednak nie jest odrzucająca, więc nie ma specjalnie powodów do histeryzowania. Szczególnie, że dla wielu wyjazdowy zestaw jest „Tym Ładniejszym Kompletem”.

Niestety przygotowano także tragikomiczne bluzy, w których bramkarze wyglądają niczym żółte, zielone bądź fioletowe – zebry. Chociaż bluzy goalkeeperów zwykle są „rzucające się w oczy”, to uważam, że Nike tym razem niepotrzebnie przekroczył pewną granicę, do której od lat 90tych, nikt się nawet nie zbliżył.

Chciałbym w tym miejscu napisać, że Nike nie popisał się tworząc najnowszą kolekcję i, szczęśliwie, Premier League ominęły takie kiczowate (w pejoratywnym znaczeniu tego słowa) majstersztyki jak stroje FC Porto, Herty Berlin, Werderu Brema czy Juventusu. Muszę to napisać wprost, że przypominające błyskawice zygzaki to, w ostatnich latach, największy niewypał amerykańskiego producenta.

Newcastle United

Kiedy dwa sezony temu Newcastle spadało z ligi, ich sponsorem technicznym był Adidas. Dzisiaj piłkarze The Toons wracają do Premier League w zestawach Pumy. Chociaż, bądź co bądź, oryginalny kołnierzyk mi się nie podoba, a logo producenta na pierwszych strojach można było spróbować umieścić na prawej piersi (symetrycznie względem herbu), to koszulki prezentują się przyzwoicie.

Zaskakujące jest to, jak Puma zmieniając zaledwie kolory obwódki wokół kołnierzyka i usuwając „atrapę mięśni” ze strojów reprezentacji Włoch – potrafiła zrobić fajny, wyjazdowy trykot dla Newcastle.

Stoke City

Stoke City jest jeszcze jedną drużyną, która będzie grała w Premier League w kompletach Adidasa. Zdecydowano się na jednolite rękawy i „rozmazanie” pasów dodatkowymi wstawkami (rozwiązanie trochę podobne do tego jakie wprowadzono w koszulkach Barcelony z ubiegłego sezonu). Moim zdaniem nie są to dobre zmiany i domowe, jak i wyjazdowe, stroje z poprzedniego sezonu wyglądały atrakcyjniej.

Sunderland

Sunderland zdecydował się postawić na prostotę i stroje, w których będziemy oglądać czarne koty w tym sezonie. Wyglądają bardzo estetycznie. Szczęśliwie nowy sponsor nie przytłacza całości, a trykoty są bardzo zgrabne. Umbro pokazało Adidasowi jak należy przygotowywać koszulki w czerwono-białe pasy.

Tottenham Hotspur

Puma przygotowała dla Kogutów aż 6 kompletów na ten sezon. Stroje domowe, wyjazdowe oraz trzecie, ich odpowiedniki na europejskie puchary, różniące się wyłącznie sponsorem.

Podstawowa koszulka Tottenhamu jest tradycyjnie biała z granatowymi dodatkami. Nowy wzór wyglądałby znośnie, gdyby nie niepotrzebny trójkąt pod kołnierzykiem oraz to, że wszystkie wstawki sprawiają wrażenie „uciętych” i niedokończonych. Na obronę nowych strojów trzeba jednak przyznać, że nie można zaprezentowanym zestawom odmówić oryginalności.

Trzeci komplet ma kuriozalny i komiczny wręcz kołnierzyk, dziwny krój oraz nienajlepiej dobrane kolory dodatków. W związku z tym, najlepiej prezentują się drugie stroje, w których podoba mi się, że na jednym rękawie ozdobny pasek jest biały, a na drugim granatowy.

West Bromwich Albion

Pierwsze stroje tego beniaminka prezentują się niemalże fantastycznie. Może niepotrzebne było dodanie guzika przy kołnierzyku (widział kiedyś ktoś koszulkę piłkarską z guzikami? – i tak, wiem, że kiedyś takie robiono), ale tym co tak naprawdę zrujnowało ten zestaw – to duże, czerwone logo sponsora głównego. Gdyby nie ono, byłby to świetny trykot, w którym aż przyjemnie jest się pokazać. Logo HomeServe opatrzone wielkim numerem brytyjskiego telefonu, nie jest jednak tradycyjnym wykorzystaniem miejsca przez sponsora. Sprawia, że chyba każdy, kto zdecyduje się ubrać tę koszulkę, nie oprze się wrażeniu, że jest chodzącą reklamą – wrażeniu, którego brak przywdziewając inne stroje piłkarskie.

West Ham United

Młoty zmieniły sponsora technicznego i w tym sezonie ubierać ich będzie Macron. Nowy dostawca starał się przygotowując stroje nawiązać do historycznych zestawów. Postawienie na proste zestawy było bezpiecznym rozwiązaniem i trudno było źle wywiązać się z zadania zrobienia takich koszulek. Nie prezentują się one jakoś rewelacyjnie, ale też nie ma na co narzekać. Zaznaczę tylko, że mi podoba się sposób zakończenia kołnierzyka „iksem” nawiązującym do dwóch młotów z herbu.

Wigan Athletic

Wiąż zastanawiam się kiedy Wigan doczeka się wreszcie ładnych koszulek. MiFit, czyli nowy dostawca odzieży, zdecydował się spróbować czegoś, czego jeszcze nie było (nie rezygnując jednak ze złotych wstawek), dlatego stroje na sezon 2010/11 będzie charakteryzował duży, biały, niesymetryczny pas, przecinający niebieski trykot wzdłuż lewej piersi. Jak napisałem wcześniej, wciąż zastanawiam się kiedy Wigan doczeka się ładnych koszulek.

Wolverhampton

I wreszcie, nie mniej istotne koszulki przygotowane przez Burra dla wilków, to przykład jak można przygotować porządne stroje specjalnie nie kombinując i nie komplikując sobie pracy. Dobry efekt został osiągnięty poprzez zestawienie prostego kroju z tradycyjnymi barwami klubowymi.

A co Wy myślicie o powyższych koszulkach? Jak je oceniacie? Które Waszym zdaniem mają najwięcej klasy, są najbardziej oryginalne, najładniejsze? I czy zgodzicie się ze mną, że wyjazdowy trykot Interu wygląda jak ciuch do dyskoteki, a nie jak strój piłkarski?

Adidas, Arsenal FC, Aston Villa, Birmingham City, Blackburn Rovers, Blackpool FC, Bolton Wanderers, Chelsea FC, Everton, Fulham FC, koszulki, Liverpool FC, Manchester City, Manchester United, Newcastle United, Nike, Puma, Stoke City, Sunderland, Tottenham Hotspur, West Bromwich Albion, West Ham United, Wigan Athletic, Wolverhampton Wanderers,

Do 33’ minuty meczu wszystko układało się po myśli kibiców i zawodników Manchesteru United. Bezbarwna Chelsea nie potrafiła zagrozić bramce Pepe Reiny i doprowadzić do utraty bramki przez Liverpoolczyków, a na tablicy utrzymywał się bezbramkowy wynik. Plany Czerwonym Diabłom pokrzyżował kapitan Liverpoolu Steven Gerrard, który swoim bezmyślnym, nieudanym podaniem stworzył sytuację bramkową Chelsea, którą wykorzystał Didier Drogba. Niewielu spodziewało się, że piłkarz klasy światowej jakim jest Gerrard zrobi tak prosty błąd, który w skutkach okazał się niekorzystny dla The Reds, jak również Manchesteru United.

„Widziałem tę akcję po meczu. To był wspaniały prezent. Nic na to nie poradzimy, musimy się z tym pogodzić.” – przyznał sir Alex Ferguson.

Gdyby nie pomyłka sędziego, który nie podyktował rzutu karnego dla Chelsea Londyn po faulu na Salomonie Kalou, wynik spotkania przesądzony byłby już przed zejściem zawodników na przerwę. Kilkunastominutowa chwila wytchnienia dawała cień nadziei, że piłkarze Rafy Beniteza staną na wysokości zadania i powalczą o punkty w meczu z Londyńczykami.

Po przerwie mecz nazywany szlagierowym przedostatniej kolejki Premiership nadal nie zachwycał. Gra toczyła się w środku pola, a żadna z drużyn nie potrafiła wypracować sobie dogodnej sytuacji. W 54’ minucie jednak po raz drugi w tym meczu do głosu doszli zawodnicy Carlo Ancelottiego. W tej oto minucie świetnym podaniem do skrzydła popisał się Drogba, piłkę przyjął Nicolas Anelka stojący idealnie na linii z ostatnim obrońcą i dograł ją wzdłuż pola bramkowego, gdzie już był Frank Lampard. 2:0 dla Chelsea i koniec marzeń kibiców United o stracie punktów The Blues.

Wielu liczyło, że Liverpool zdoła ugrać punkty na własnym stadionie z Chelsea, co da szansę na zajęcie pierwszego miejsca w tabeli przez Manchester United.

„Jestem przekonany, że Liverpool wcale się nie podda i zrobi swoje. Wielkie drużyny nie porzucają swojej historii i tradycji na jeden mecz.” – sir Alex Ferguson

Nadzieje były bardzo duże, gdyż The Reds to aktualny wicemistrz Anglii, klub który uznawany jest za jeden z najlepszych angielskich teamów. Należało jednak zdawać sobie sprawę, że drużyna ta prezentuje się znacznie poniżej swojego poziom z poprzedniego sezonu.

Siódme miejsce w tabeli angielskiej, jedenaście przegranych meczów w obecnym sezonie, słaba gra, kontuzje piłkarzy – to nie mogło napawać optymizmem przed meczem z Chelsea. Piłka jest jednak niesamowita i nieprzewidywalna, dlatego kibice Liverpoolu wierzyli w zwycięstwo swojego klubu, a fani United ściskali kciuki za wrogów z miasta Beatlesów. Spotkanie z „Niebieskimi” pokazało Liverpoolowi miejsce w szeregu. Na tę chwilę piłkarze Beniteza są zbyt słabi, aby odnosić zwycięstwa z wielkimi klubami. Pokazał to mecz z Chelsea, czy ostatnia potyczka z Atletico Madryt w Lidze Europejskiej. Jeden celny strzał zawodników The Reds w spotkaniu z Chelsea przyprawia o wstyd osiemnastokrotnych mistrzów Anglii. Trudno się jednak dziwić, gdy w składzie widzimy tak słabych piłkarzy jak bezbarwny Babel, wolny Kyrgiakos, bezproduktywny Maxi Rodriguez czy beznadziejnie niedokładny Aquilani. Do tego dochodzi jeszcze tak poważny błąd, skutkujący bramką, w wykonaniu ikony Liverpoolu – Stevena Gerrarda.

Oczywistym jest, że zdobycie tytułu przez Manchester United nie było uzależnione tylko od jednej potyczki Chelsea z The Reds i trudno winić podopiecznych Rafy Beniteza, za to, że nie ugrali korzystnego rezultatu, który znacznie przysłużyłby się do zdobycia tytułu ekipy z Old Trafford.

„Mieliśmy nadzieję, ale tak naprawdę niczego nie oczekiwaliśmy. Nie sądzę, aby to ten mecz decydował o mistrzostwie Anglii. Nasza pozycja w tabeli to efekt walki w całym sezonie. Mieliśmy kilka szans w ostatnich tygodniach, których nie potrafiliśmy wykorzystać” – powiedział dla oficjalnej strony klubu Van der Sar.

My kibice Manchesteru United wierzyliśmy, że wrogowie pomogą, lecz nie udało się. Wierzyć będziemy jednak do ostatniej minuty meczu Chelsea z Wigan, że podopieczni Carlo Ancelottiego potkną się i United wróci tam gdzie jego miejsce – na szczyt Premier League.

„Teraz jedyną rzeczą, która możemy zrobić jest wygranie ostatniego meczu sezonu. Chcemy to zrobić dla fanów, bo to ostatni dzień sezonu. Oczywiście, nie lekceważymy Wigan, bo to dobry zespół, który gra ładny futbol. Tak naprawdę nigdy nie wiesz co przyniesie piłka nożna. To zwariowana gra. My trzymamy za nich kciuki, lecz najważniejsze to wygrać nasz mecz i zadowolić kibiców.” – sir Alex Ferguson.

Ciężko nie zgodzić się z Bossem United. Należy kibicować Wigan i wierzyć w cud, że The Blues polegną w ostatniej kolejce na Stamford Bridge. Ale czy naprawdę ugranie punktów w Londynie przez piłkarzy Roberto Martineza można nazwać cudem? Przypomnijmy sobie dotkliwą porażkę Chelsea Londyn z Wigan Athletic 1:3 lub niedawne zwycięstwo The Latics nad Arsenalem Londyn. Tak więc trzymajmy kciuki. GLORY MAN UNITED!

CZYTAJ RÓWNIEŻ NA MOIM BLOGU!

Carlo Ancelotti, Chelsea Londyn, Edwin van der Sar, Liverpool FC, Manchester United, Roberto Martinez, Sir Alex Ferguson, Wigan Athletic,

Po słabym początku spotkania Rooney wreszcie się przełamał i w 19 minucie uderzył z dystansu. Po tej akcji Manchester mógł wznowić grę z rzutu rożnego. Piłka wpadła pod nogi Vidicia, lecz w ostatnim momencie jego uderzenie zablokował jeden z obrońców Wigan. Po tej akcji Rooney zdecydował się na kolejne uderzenie, po którym z ostrego kąta trafił w słupek bramki. Odbita piłka trafiła pod jego nogi, a on takim tokiem wydarzeń był zupełnie zaskoczony.

Manchester United tak jak przewidywaliśmy dominował w tym spotkaniu i stwarzał sobie coraz bardziej klarowne sytuacje do strzelenia bramki. Przed fenomenalną sytuacją w dwudziestej drugiej minucie znalazł się Berbatow, ale Bułgar nie potrafił pokonać Kirklanda. Uderzył ewidentnie za słabo, tym samym jego strzał był łatwy do obronienia.

Świetne spotkanie rozgrywał Antonio Valencia. Grał porywająco i to dzięki jego świetnemu rajdowi w 31 minucie Manchester strzelił gola. Ekwadorczyk biegł dość długo z piłką, podał w pewnym momencie ją do Rafaela, a ten zagrał ją w pole karne tak, że Wayne nie miał innego wyjścia, niż umieszczenie tej piłki w bramce. Rooney zna sposób na Wigan, bo to była już 9 bramka w 11 meczu przeciwko tej drużynie. Manchester na tym etapie spotkania grał na dobrym poziomie.

Nie minęły nawet trzy minuty od pierwszej bramki dla United, a podopieczni Sir Alexa Fergusona prowadzą już 2:0. Znowu po fenomenalnym kontrataku Valencii Manchester zdobywa gola. Tym razem strzelcem bramki jest Michael Carrick, który z czternastego metra po zagraniu skrzydłowego Manchesteru pokonał Kirklanda.
Manchester cały czas kontrolował przebieg spotkania. Dłużej był w posiadaniu piłki i grał o wiele spokojniej. To zespół gości musiał gonić piłkarzy Fergusona, a to dzisiaj nie było tak łatwym zadaniem. Wigan nie potrafiło nawiązać walki i przypłaciło tym kolejną bramką. Trzy do zera, a z bramki cieszy się Rafael da Silva.Do asysty przy drugim golu mógł dopisać sobie jeszcze bramkę. Dość długo biegł z piłką w okolicach pola karnego i zdecydował się na uderzenie z dystansu. Podobną sytuację miał w meczu z Hull, lecz wtedy piłka nie wpadła do siatki. Jak widać- piłkarz uczy się na własnych błędach. Takim optymistycznym akcentem ze strony naszych piłkarzy mogliśmy zakończyć pierwszą połowę.

Druga połowa rozpoczęła się od … zmiany bramkarza Wigan. Chrisa Kirklanda zastąpił Michael Pollitt. Nie znam dokładnych powodów tej zmiany, lecz mogła być spowodowana jakimś urazem, bądź ogólnie słabą dyspozycją Kirklanda. Już od początku drugiej połowy piłkarze sprawdzali dyspozycję kolejnego bramkarza Wigan. Na czwartego gola, nie musieliśmy długo czekać. Był tylko kwestią czasu. Po kolejnej akcji Antonio Valencii i jego zagraniu piłkę w siatce umieszcza Berbatowa. obrona Wigan odpuściła Manchesterowi i zachowała się fatalnie. Nie próbowali zatrzymać zawodników Manchesteru. Nam to nie przeszkadzało, lecz mogliby wykazać się większym zaangażowaniem i ochotą do gry.

Manchester grał jak z nut Bacha, a jego gra wprawia kibiców w zachwyt, tak jak Koncerty brandenburskie tego niemieckiego kompozytora. Nie można było wypomnieć błędów Manchesterowi, który co akcję stwarzał sobie szansę na podwyższenie wyniku. W 52 minucie Rooney uderzył w poprzeczkę. Od mniej więcej 55 minuty Manchester trochę się uspokoił i nie szalał tak już z akcjami. Dalej kontrolował grę, lecz nie forsuje już tak tempa spotkania.
Najpierw w 61 minucie swoją okazję miało Wigan, a dokładniej N’Zogbia, lecz uderzył niecelnie. Potem kilkanaście sekund po akcji Francuza do piłki doszedł Rodallega, ale bardzo dobrze przy tej akcji zachował się Tomasz Kuszczak.

W 67 minucie Sir Alex Ferguson zdecydował się na potrójną zmianę. Welbeck wszedł na boisko za Berbatowa. Fabio zmienił Vidicia, a Anderson zastąpił kapitana United w tym meczu – Patricka Evrę. Przed zmianami w Manchesterze na boisku mogliśmy zobaczyć dwie ładne akcje United. Po akcji Rooneya, który podał do Berbatowa na swoje konto dobrą interwencję może zaliczyć Pollitt, a kilkanaście sekund później znów Berbatov mógł podwyższyć wynik meczu, lecz znów nie wykorzystał dobrej okazji wypracowanej przez Valencię.

Wigan brakowało w drugiej połowie pomysłu na grę. Co prawda szukali swojej szansy w tym meczu, lecz im z tego wychodziło. Manchester cały czas kontrolował cały mecz. Nawet po wejściu nowych zawodników nic się w ich grze nie zmieniło. Wyszło to nawet na lepsze. W 75 minucie bramkę strzelił ten, który głównie je w tym meczu wypracowywał i dogrywał do partnerów, czyli Antonio Valencia. Asystował przy tym golu Rooney, który rozgrywa jedno z lepszych meczów w tym sezonie. Podobnie Valencia.

Od piątej bramki do końca spotkania widzieliśmy wiele akcji Manchesteru i Wigan, lecz nie były to jakieś przewrotne okazje. Między innymi swojej okazji szukali wprowadzeni w drugiej połowie Anderson i Welbeck. Nic z nich nie wynikło, lecz zasługiwały na gromkie brawa od kibiców.

Manchester United, Premier League, Wigan Athletic,

Mało strzelają, dużo tracą. To krótka, aczkolwiek bardzo treściwa charakterystyka zespołu „The Latics”. Gracze hiszpańskiego szkoleniowca, Roberto Martíneza, z dziewiętnastoma punktami na koncie plasują się na piętnastej pozycji w tabeli Premiership. Jednak w przeciwieństwie do pozostałych ekip, piłkarze z Wigan grali tylko 18 spotkań. Połowę rozegranych przez siebie meczów przegrali, cztery zremisowali, a pięć razy udało im się zagarnąć całą pulę. Ogromny szacunek teamu z hrabstwa Greater Manchester wzbudzają wygrane nad Aston Villą (0:2) i Chelsea (3:1), jednak spory cień na te dokonania rzucają kompromitacje z Tottenhamem(9:1) i … Manchesterem United. Tak, tak. To właśnie podczas trzeciej kolejki Premier League „Czerwone Diabły” odniosły najbardziej okazałe zwycięstwo podczas aktualnego sezonu. Tamtego popołudnia podopieczni sir Alexa Fergusona wbili gospodarzom aż pięć goli, a na listę strzelców wpisywali się odpowiednio Rooney, Berbatov, ponownie Rooney, Michael Owen i Nani. Chyba żaden z sympatyków United nie ma nic przeciwko, by ten scenariusz powtórzył się dzisiejszego wieczoru na Old Trafford.

Złe wiadomości dotarły do nas z Holandii. Rodzinną tragedię przeżywa Van der Sar. Jak donoszą angielskie gazety, żona holenderskiego weterana, Annemarie van Kesteren miała udar mózgu. W tych okolicznościach, powrót na boisko Edwina jest odwleczony w bliżej nieznanym czasie, gdyż małżonka będzie wymagała stałej opieki. Prasa spekuluje nawet, że to może oznaczać o wycofaniu się z futbolu naszego bramkarza #1. Miejmy nadzieję na szybki koniec problemów zdrowotnych rodziny Van der Sarów, a samemu Edwinowi trzeba życzyć przynajmniej tego, iż w godny sposób pożegna się z zawodową karierą, ponieważ Holender zrobił zbyt dużo dla światowego futbolu, by rozstać się z nim bez oficjalnego pożegnania.

Abstrahując od tych przykrych wiadomości sytuacja kadrowa Manchesteru poprawia się z dnia na dzień. Gary Neville jest kolejnym graczem specjalizującym się w destrukcji, który szpitalne łóżko zamienia na zieloną murawę. Wcześniej do gry w piłkę powrócili Brown, bracia Da Silva i Nemanja Vidić. Kilka dni po nowym roku treningi powinni wznowić Jonny Evans, John O’Shea i Rio Ferdinand. Po raz kolejny odwleczono datę powrotu Owena Hargreavesa. Najnowsze informacje mówią, że przełom stycznia i lutego będzie terminem powrotu angielskiego pomocnika. Swój „maraton” kontynuuje Tomek Kuszczak. Polak z występu na występ przekonuje do siebie coraz większą rzeszę fanów. W dotychczasowych meczach z jego udziałem „Red Devils” notują dobre wyniki, a co do postawy samego Tomka nie można mieć większych zastrzeżeń.

Miejmy nadzieję, iż w ostatnim meczu w 2009 roku, zespół Fergusona zademonstruje wszystkie najlepsze elementy, którymi wzbudzali zachwyt wszystkich obserwatorów w mijającym roku. Oby Old Trafford zobaczyło całą esencję wszystkich umiejętności „Czerwonych Diabłów”, którzy będą mogli w iście szampańskich nastrojach żegnać, jakże bogaty w puchary i sportowe emocje rok 2009. Który zespół z ulgą w sercu będzie mógł zaśpiewać Happy New Year? O tym przekonamy się po zakończeniu spotkania, które rozpocznie się punktualnie o godzinie 21:00 czasu polskiego.

Składy:
Manchester United: Kuszczak, Foster, Neville, Rafael, De Laet, Vidic, Brown, Evra, Fabio, Valencia, Park, Carrick, Fletcher, Scholes, Anderson, Gibson, Giggs, Obertan, Rooney, Berbatov, Owen, Welbeck, Tosic.
Wigan Athletic Kirkland, Bramble, Scharner, Melchiot, Boyce, Figueroa, N’Zogbia, Gomez, Thomas, Scotland, Rodallega, Amaya, De Ridder, Sinclair, Kingson, Cho, Bouaouzan, McCarthy.

Wypowiedzi przedmeczowe

Jestem zdecydowanie zadowolony z naszej pozycji w tabeli, biorąc pod uwagę liczbę kontuzjowanych obrońców. Był to dla nas kluczowy okres. Jeśli wygramy jutro mecz, to będziemy mogli powiedzieć, że go przetrwaliśmy. Niektóre z naszych występów były bardzo dobre. Najważniejsze, aby po powrocie zawodników odnaleźć konsekwencje, tak jak zawsze czynimy to w drugiej połowie sezonu. To będzie dla nas kluczowe.
Wiemy, że osiągamy niezłe wyniki z Wigan. Trzeba jednak szanować ten zespół za zwycięstwa, które w tym sezonie odnieśli nad Chelsea i Aston Villą. Grają w futbol, tak jak chce tego trener Roberto Martinez. Ma dobrą filozofię gry, więc mecz powinien usatysfakcjonować kibiców.

sir Alex Ferguson

To trudne wyzwanie, ale i świetna okazja na spotkanie oko w oko z jednym z najlepszych menadżerów w historii futbolu. Wiemy, że czeka nas olbrzymie zadanie, ale cieszymy się na myśl tego spotkania. Jedziemy tam i spróbujemy zagrać o pełną pulę. Wyniki Manchesteru United na Old Trafford są niesamowite, a do tego mają wielki skład. Mimo wszystko jesteśmy podekscytowani na myśl tego meczu.

Roberto Martinez

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

Manchester United, Premier League, Video, Wigan Athletic,

»Podyskutuj na forum: Wigan Athletic vs Manchester United
» Przejdź do relacji video

Mówi się, że do gry wrócić ma Nemanja Vidić. Serb cierpiał przez ostatnie tygodnie na uraz łydki, który uniemożliwiał mu grę. W meczu z Burnley po urazach powrócili już Jonny Evans i Gary Neville. Nadal nie zobaczymy na murawie jednak wspomnianych Rio Ferdinanda i Owena Hargreavesa, Edwina van der Sara (ręka) oraz Rafaela da Silvy (ramię). Co gorsze środkowy obrońca nie zagra jeszcze przez miesiąc. Sir Alex Ferguson i tym razem będzie miał nie lada problem kogo wystawić w pierwszym składzie. Bardzo możliwe, iż obok Wayne Rooneya miejsce w ataku zajmie Dimitar Berbatow, a nie jak w ostatnim meczu Michael Owen. W drużynie Wigan nie zagra na pewno Oliver Kapo (kolana), a występ Charlesa N’Zogbia’y jest oceniany jako niepewny.

Formę obu zespołów można by uznać za porównywalną. Dwa mecze, jedno zwycięstwo, jedna porażka. Wigan na inaugurację ligi pokonał na wyjeździe szóstą ekipę minionego sezonu, Aston Villę 0:2. W drugiej kolejce natomiast drużyna pod wodzą Roberto Martineza przegrała z beniaminkiem ligi, Wolverhampton 0:1. Potwierdziło to fakt, iż po sprzedaniu takich zawodników jak Emile Heskey, Wilson Palacios czy Antonio Valencia siła Wigan znacznie spadnie.

W meczach przedsezonowych Wigan nie radziło sobie zbyt dobrze. Rozegrali siedem pojedynków, zaliczyli dwie porażki, dwa remisy i trzy zwycięstwa. Przegrywali z Crewe Alexandra (1:0) i Norwich City (3:2), remisowali z Hannoverem 96 (1:1) i PFC Minyor (1:1), natomiast pozytywny rezultat uzyskiwali w spotkaniach z FCU Timisoara (0:2), Preston North End (1:4) i St. Mirren (3:1).

Pierwsze dwa mecze Manchesteru United wyglądały bardzo podobnie, przynajmniej jeżeli chodzi o wyniki. W pierwszym spotkaniu nowego sezonu „Czerwone Diabły” wygrały z zespołem Birmingham 1:0. Następnie wyjechały do Burnley, aby tam rozegrać kolejny mecz w ramach drugiej kolejki Premier League. Jak się skończyło pamiętamy. 1:0 po słabej grze – nic więcej.

Jeżeli chodzi o wcześniejsze mecze to każdy pamięta. Niespełna dwa tygodnie temu United rozgrywało mecz o Tarczę Wspólnoty, który przegrało w rzutach karnych 4:1. Po 90 minutach utrzymywał się wynik 2:2, po bramkach Nani’ego (10′), Carvalho (52′), Lamparda (71′) i Rooneya (90′). W rozgrywkach przedsezonowych wygrywali z Valencią (2:0), ekipą Malaysia XI (2:0 i 3:2), FC Seul (2:0) i Hangzhou Greentown (8:2). Na rozgrywanym w Niemczech turnieju Audi Cup pokonali Boca Juniors, a z Bayernem Monachium przegrali po rzutach karnych (7:6 po serii jedenastek, po dogrywce 0:0).

Mocnym ogniwem Wigan jest zapewne bramkarz Chris Kirkland. Angielski golkiper rozegrał w poprzednim sezonie 33 mecze i wiele razy ratował swój zespół ze sporych tarapatów. Bardzo dobrym zawodnikiem „The Latics” jest także Hugo Rodallega. W ostatnim spotkaniu United – Wigan kolumbijski napastnik zmusił obronę „Diabłów” do sporego wysiłku, a także poważnie nastraszył je otwierając wynik spotkania. Dopiero potem piłkarze sir Alexa wzięli się za grę i zagwarantowali sobie komplet punktów. Po meczu z Aston Villą, w którym Rodallega popisał się kapitalnym strzałem z woleja, Martinez opisał swojego szybkiego, silnego napastnika jako „gracza kompletnego”.

Na koniec sięgnijmy do statystyk. Bardzo ciekawym jest fakt, iż United zagrało z Wigan do tej pory dopiero dziewięć meczów. Jeszcze bardziej interesujący jest zarówno bilans tych spotkań jak i bramek. Każde z nich wygrywały „Czerwone Diabły”, strzelając 24 bramki, a tracąc zaledwie cztery.

Wypowiedzi przedmeczowe

Brak.

Składy obu zespołów

Manchester United:
Foster, Kuszczak, O’Shea, Neville, Brown, Evans, Vidic, Evra, Fabio, Valencia, Park, Fletcher, Anderson, Giggs, Scholes, Carrick, Gibson, Nani, Rooney, Berbatov, Owen, Macheda, Welbeck.

Wigan Athletic:
Kirkland, Melchiot, Figueroa, Edman, Boyce, Bramble, Thomas, Scharner, Brown, N’Zogbia, Koumas, Watson, Cho, Gomez, Sinclair, Scotland, King, McCarthy, Rodallega, Pollitt.

Sędzia:
Howard Webb

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

W razie problemów z odtworzeniem filmików należy użyć przeglądarki Firefox.

56′ 0:1 Wayne Rooney

58′ 0:2 Dimitar Berbatow

65′ 0:3 Wayne Rooney

85′ 0:4 Michael Owen

90′ 0:5 Nani

Skrót pierwszej połowy spotkania

Skrót całego meczu

Zapraszamy do dyskusji na temat meczu!

Video, Wigan Athletic,

Obserwowaliśmy Antonio od 2 lat, odkąd został zawodnikiem Wigan. Jestem pewny, że jego szybkość i umiejętności będą dużym wzmocnieniem dla drużyny.

Sir Alex Ferguson

Dołączenie do Manchesteru United to dla mnie spełnienie marzeń. Lubiłem czas spędzony w Wigan, ale jestem bardzo podekscytowany szansą walki o najważniejsze trofea w klubowej piłce.

Gra przed 76tys. fanów obok takich zawodników, jak Wayne Rooney, Rio Ferdinand i Ryan Giggs będzie niesamowitym doświadczeniem. Nie mogę się doczekać, kiedy to wszystko się zacznie.

Antonio Valencia

Jest dobrym graczem – bardzo pracowitym, a jego największą zaletą jest szybkość. Da nam więcej opcji w grze ofensywnej.

Byłem pod sporym wrażeniem, gdy widziałem go w poprzednim sezonie w dwóch meczach. Spodobał mi się zwłaszcza podczas spotkania na Old Trafford. Myślę, że to świetny transfer.

Denis Irwin

Więcej informacji na temat transferu oraz pierwsze komentarze już wkrótce na Redlog.pl!

Antonio Valencia, transfery, Wigan Athletic,

Bardzo prawdopodobne. Wigan zajmuje obecnie 11 miejsce w ligowej tabeli, mając na koncie 42 punktów, tyle samo co dwunaste Stoke, 5 mniej od dziesiątego Manchesteru City. Ostatnie wyniki w lidze także nie zachwycają. Na pięć ostatnich spotkań zaliczyli aż cztery porażki (3:1 z WBA, 2:0 z Blackburn, 1:4 z Arsenalem i 4:0 z Evertonem) oraz jeden remis (0:0 z Boltonem). Dzisiejsze spotkanie rozgrywane będzie na JJB Stadium. Na własnym terenie Wigan ma łącznie zdobytych 26 punktów, 15 goli strzelonych, a 16 straconych.

Manchester United brał będzie natomiast mocno uskrzydlony kolejnymi ligowymi zwycięstwami i awansem do finału Ligi Mistrzów. Znaczącą rolę powinno odegrać także ostatnia wygrana w Premiership. W sobotę „Diabły” pokonały na Old Trafford Manchester City 2:0 w wielkich derbach Manchesteru. Było to drugie derbowe zwycięstwo ekipy sir Alexa Fergusona i spokojnie możemy krzyknąć: Manchester is RED!

Ogółem w ostatnich pięciu ligowych meczach United spisywało się świetnie. Wygrało każde z nich. Największy popis swoich umiejętności drużyna dała jeszcze w kwietniu, kiedy to do przerwy przegrywały na własnym stadionie 0:2 z Tottenhamem. Do tej pory nie wiadomo czy to magia Old Trafford, diabelski charakter czy może też suszarka (lub but) Fergusona sprawiła, że w drugiej połowie „Diabły” zagrały jak z nut, strzelając pięć bramek i ostatecznie schodziły w blasku glorii i chwały zwyciężając 5:2.

Wcześniej byłytakże zwycięstwa z Portsmouth (2:0) i Sunderlandem (2:1) po bramkach Rooneya, Carricka, Scholesa i Machedy. Po drodze jeszcze pechowe pożegnanie z finałem FA Cup i awans do półfinału Champions League, po wygranej nad Porto 0:1. Następnie zwycięstwo 1:0 na OT nad Arsenalem w LM, 2:0 z Middlesbrough, 3:1 w rewanżowym meczu na Emirates Stadium z „Kanonierami” i świętowanie dostania się do finału LM. A na koniec oczywiście derby i zwycięstwo nad City 2:0.

Dla United dobrą wiadomością powinna być absencja Amra Zaki’ego. Egipski napastnik, który jest najlepszym strzelcem swojej drużyny (10 goli), jest kontuzjowany i może nie zagrać nawet do końca sezonu. Nie zagra także Kirklanda, który nie zdążył jeszcze wyleczyć kontuzji pleców. Do gry wrócić powinien natomiast Mido. Niepewny jest także występ Paula Scharnera.

Jeżeli chodzi o United prawdopodobnie do składu wróci Rio Ferdinand, który nie zagrał w derbach. Na boisko powinni wybiec także Michael Carrick, Wayne Rooney oraz Paul Scholes. Ostatnia dwójka w meczu z Man City zagrała ostatnie 30 minut, zmieniając Cristano Ronaldo i Park Ji-Sunga. Na pewno w kadrze meczowej nie zobaczymy jednak Owena Hargreavesa oraz Wesa Browna, któremu odnowiła się kontuzja stopy. Wraca natomiast Gary Neville.

Zadziwiający może być fakt, iż będzie to dopiero dziewiąte spotkanie obu drużyn. Każde z poprzednich ośmiu wygrywało United, a bilans bramkowy wynosi… 23:3! Siedem z meczów odbyło się w ramach rozgrywek Premier League, a jedno League Cup.

Antonio Valencia bardzo dobrze prezentuje się w barwach Wigan. Mając na koncie trzy bramki i pięć asyst, stał się jednym z kluczowych zawodników w ekipie Steve’a Bruce’a. Efektem jego postawy są m.in. doniesienia o tym, że piłkarzem tym interesuje się Manchester United i tego lata może zawitać on na Old Trafford.

Wypowiedzi przedmeczowe

Brak.

Składy obu zespołów

Wigan Athletic:
Kingson, Melchiot, Figueroa, Edman, Boyce, Bramble, Scharner, Valencia, Koumas, De Ridder, Cattermole, Brown, Watson, N’Zogbia, Kapo, Mido, Rodallega, Sibierski, Pollitt.

Manchester United:
Van der Sar, Foster, Kuszczak, Rafael, O’Shea, Neville, Ferdinand, Vidic, Evans, Evra, Ronaldo, Nani, Carrick, Scholes, Fletcher, Anderson, Park, Giggs, Rooney, Tevez, Berbatov, Macheda.

Sędzia:
Rob Styles (Hampshire)

Relacja tekstowa na żywo

Zapraszamy do śledzenia meczu razem z naszymi redaktorami i czytelnikami w relacji tekstowej live. Zapewniamy profesjonalny komentarz, najświeższe informacje z boiska oraz możliwość wyrażenia swoich opinii na żywo!

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

Martinez – Wigan Athletic – 1:0

Tevez

Carrick

Zapraszamy do dyskusji na temat meczu!

Video, Wigan Athletic,