» Noworoczny nabór do redakcji
» Chcesz opublikować swój tekst na Redlogu? Wyślij go nam!
» Redlog Awards 2009 – głosowanie
» RedCafe.pl: Podyskutuj o meczu na naszym forum

Pokonanie Arsenalu na Emiratem Stadium było milowym krokiem na przód dla „Czerwonych Diabłów”. Jednak do upragnionego mistrzostwa takich kroków trzeba będzie zrobić co najmniej kilkanaście. Kłody rzucane pod nogi przez poszczególnych rywali z pewnością życia nie ułatwią, ale nikt nikomu nie obiecywał tytułu oddanego bez walki. Najlepszym przykładem może być wtorkowe potknięcie londyńskiej Chelsea, która ze spotkania z Hull City zdołała przywieźć zaledwie jeden punkt. To sprawia, że przy odrobinie szczęścia „Red Devils” po tej kolejce mogą się zrównać punktami z dotychczasowym liderem, a przy większej jego ilości nawet zrzucić z piedestału podopiecznych Carlo Ancelotti’ego. By tak się stało, „Kanonierzy” muszą się zrehabilitować za blamaż z przed tygodnia.

Zanim przyjdzie nam śledzić przebieg niedzielnego meczu na Stamford Bridge, skupmy się na tym, co czeka nas dzisiaj.

„Pompey” są absolutnie najsłabszą ekipą stawce dwudziestu zespołów Premiership. Podopieczni Avrama Granta przegrywają mecz za meczem i wszystkie znaki na Niebie i Ziemi wskazują na ich huczny spadek do Chamionship. Nawet najzagorzalsi kibice powoli oswajają się katastroficzną wizją przyszłości. Team z Fratton Park oprócz problemów sportowych boryka się ze sporymi kłopotami finansowymi. Klub zalega całemu personelowi pensje sprzed kilku miesięcy, na dodatek w drzwi prezesa coraz głośniej pukają wierzyciele, którzy chcą odzyskać swoje należności. Jednak ani problemy sportowe ani finansowe nie są powodem, dla którego media na wyspach rozpisują w ostatnich dniach o Portsmouth. Przysłowiowym języczkiem uwagi jest skandal obyczajowy, w który wmieszany jest izraelski manager klubu. 54- latek miał korzystać z usług prostytutki w jednej z agencji towarzyskich. Sam zainteresowany mówi, że była to wizyta w salonie tajskiego masażu i nic złego w całym tym zamieszaniu nie widzi. Szczerze mówiąc nie dziwią mnie takie „techniki relaksacyjne” Granta, bo gdy spojrzy się na dotychczasowe wyczyny jego graczy to aż ręce opadają. Aż 16 doznanych porażek, 3 remisy i tylko 4 wygrane. Zatrważająco niska jest też liczba zdobytych goli, która w na dziś dzień wynosi 19. Dla porównania najlepszy strzelec United, nijaki Wayne Rooney ma ich 20 i tylko cud może sprawić, że podczas dzisiejszej potyczki nie powiększy swojej zdobyczy.

Ostatnia konfrontacja pomiędzy obiema jedenastkami miała miejsce 28 listopada ubiegłego roku. Tamtego dnia „Red Devils” odnieśli zwycięstwo w stosunku 4:1, a głównym bohaterem tamtych zawodów był zdobywca hattricka, Wayne Rooney. Oprócz niego na listę strzelców wpisali się Ryan Giggs i Boateng.

Pierwszy gwizdek sędziego będzie poprzedzać minuta ciszy. Jest to związane z 52 rocznicą katastrofy w Monachium. W jej wyniku życie straciło dwadzieścia trzy osoby. Ponadto zawodnicy występować będą w czarnych opaskach na ramieniu.

Składy:
Manchester United: Van der Sar, Kuszczak, Neville, Brown, Rafael, Vidic, Evans, Evra, Fabio, Park, Nani, Valencia, Carrick, Scholes, Fletcher, Gibson, Anderson, Giggs, Rooney, Owen, Berbatov, Diouf.
Portsmouth James, Finnan, Ben-Haim, Belhadj, Boateng, O’Hara, Wilson, Yebda, Basinas, Owusu-Abeyie, Piquionne, Webber, Dindane, Ashdown, Rocha, Mullins, Vanden Borre, Hughes, Ashdown, Kanu.

Wypowiedzi przedmeczowe

Ja zawsze wierzę. To jest piłka nożna i wszystko może się zdarzyć. Nie chcę, aby ktokolwiek w moim zespole myślał inaczej. Manchester United to dobry zespół i oczywiście będzie trudno, ale zawsze trzeba stawić czoło wyzwaniu myśląc pozytywnie. Kiedy byłem menedżerem Chelsea to nasze mecze z nimi były ozdobą Premier League i Ligi Mistrzów. Za nami kilka meczów, w których daliśmy z siebie wszystko i gracze będą chcieli postawić jak najcięższe warunki naszym rywalom w sobotę. Musimy wyjść na boisko i po raz kolejny pokazać wszystko co umiemy.

Avram Grant

Bardzo ciężko gra się na Old Trafford i my o tym wiemy. United mają fantastyczny zespół. Grają świetnie, chcą nadal utrzymać się na szczycie i zdobyć kolejny tytuł. Będąc w naszej sytuacji nigdy nie możemy poddać się przed meczem. Postaramy się zdobyć jakieś punkty, ponieważ potrzebujemy ich rozpaczliwie. Różne zespoły potrafił zrobić tam niespodziewany wynik i my musimy wierzyć, że potrafimy zrobić to samo. Musimy wznieść się na wyżyny swoich umiejętności i liczyć na ich słabszy dzień, żeby zdobyć punkty. Chcemy pokazać coś specjalnego i zrobić wszystko co najlepsze umiemy.

Steve Finnan, obrońca Portsmouth

Relacja tekstowa

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

W razie problemów z odtworzeniem filmików należy użyć przeglądarki Firefox.

Manchester United, Portsmouth, Premier League, Video,

Dzisiejszego popołudnia o godz. 16:00 czasu polskiego na stadionie Fratton Park, mogącego pomieścić ponad dwadzieścia tysięcy sympatyków futbolu rozegrane zostanie spotkanie pomiędzy jedenastkami Portsmouth FC i Manchesteru United. Pojedynek ten można określić walką Dawida z Goliatem, gdyż Pompey, jak zwykło się mówić od drużynie z miasta zlokalizowanego na południu Anglii, są outsiderem tegorocznych rozgrywek. W dotychczas rozegranych trzynastu kolejkach zgromadzili oni jedyne 7 oczek, co daje średnią 0.54 punktu na mecz. W analogicznym czasie Red Devils zdołali wywalczyć 28 z możliwych 39 punktów. To oznacza mniej więcej tyle, iż średnia zdobycz punktowa na spotkanie wynosi 2.15.

„Prawdziwy popis frajerstwa i kolejna porażka!” To nie komentarz jednego z polityków odnośnie obecnej sytuacji politycznej w kraju, lecz nagłówek największej polskiej stronie poświęconej Portsmouth po ostatnim meczu ligowym. W tym krótkim, aczkolwiek bardzo wylewnym zdaniu zawiera się cała prawda o tym, jaka atmosfera obecnie panuje w drużynie naszych najbliższych przeciwników. Przed sezonem nic nie wskazywało na to, że ekipa z Fratton Park będzie czerwoną latarnią obecnych rozgrywek. Klub pozyskał możnego inwestora z Arabii Saudyjskiej, jednak i tym razem potwierdziła się stara prawda, która mówi o tym, że pieniądze nie grają.

Dziesięć porażek, jeden remis, dwie wygrane i ostatnie miejsce w tabeli. Tak prezentuje się obecny dorobek Pompey. Nic dziwnego, że zarząd klubu postanowił podjąć radykalne kroki, aby polepszyć obecną sytuację. Z posadą szkoleniowca pożegnał się Paul Hart. Dziś w roli menagera zobaczymy byłego trenera Chelsea, Avrama Granta.

W Manchesterze prawdziwa huśtawka nastrojów. Wyśmienite humory po ligowym zwycięstwie nad Evertonem popsuła środowa porażka w meczu z tureckim Besiktasem na własnym stadionie. Fora internetowe aż huczały od uwag pod adresem sir Alexa i jego podopiecznych. W moim odczuciu niesłusznie, boss jak zwykle w sytuacji, gdzie jego drużyna miała zagwarantowany awans do następnej rundy wystawił drugi skład, mając na uwadze najbliższe spotkanie o punkty w Premiership. Szkoda tylko tej wspaniałej serii dwudziestu trzech meczów bez porażki u siebie…
Na chwile obecną ligowy dorobek Red Devils prezentuje się następująco: dziewięć wygranych, jeden remis, trzy porażki i druga lokata. Strata do liderującej Chelsea wynosi 5 oczek, jednak warto dodać, że The Blues w derbowym pojedynku zmierzą się jutro na Emirates Stadium z Arsenalem.

Składy zespołów:

Portsmouth: Begovic, Ben Haim, Kaboul, Wilson, Hreidarsson, Brown, Yebda, O’Hara, Boateng, Dindane, Piquionne, Kanu, Swift, Hughes, Van den Borre, Mokoena, Belhadj, Mullins, Ashdown.

Manchester United: Van der Sar, Foster, Kuszczak, Neville, O’Shea, Brown, Vidic, Evans, Evra, Rafael, Valencia, Anderson, Fletcher, Scholes, Carrick, Giggs, Nani, Berbatov, Rooney, Owen, Macheda, Welbeck

Wypowiedzi przedmeczowe

Powrót Rio się zbliża. Robi postępy, ale ciężko jest wrócić po kontuzji pleców. Czekamy na jego powrót.
Ciągle niepewni gry są John O’Shea i Jonny Evans. Mam wątpliwości czy zagrają jutro.
Będziemy grać tym, co mamy. Neville jest gotowy, Rafael także i Evra wraca do pierwszego składu po meczu z Beşiktaşem.
Ale muszę przyznać, że jestem zachwycony z duetu jaki utworzyli Vidić i Brown. Byli fantastyczni podczas ostatnich występów.

Sir Alex Ferguson

Jako dziecko zawsze marzyłem o grze przeciwko nim [Manchesterowi].
Mam dobre wspomnienia z gry na Old Trafford przy 75-tysięcznej widowni. Grałem wtedy na lewej obronie i kryłem Cristiano Ronaldo. Zagrałem naprawdę niezły mecz, który będę pamiętał do końca życia.
Oni zawsze walczą o tytuł i ciężko jest się im przeciwstawić, ale chcemy zagrać dobry mecz i zdobyć punkt lub może coś więcej.
Typuję Czerwone Diabły do Mistrzostwa Anglii. Stracili kilku kluczowych graczy latem, ale nadal są najlepsi.

Myślę, że nasz zespół od początku sezonu czyni postępy. Mam nadzieję, że teraz przed nami lepsze dni. Jeśli się patrzy na skład naszego zespołu to trudno zrozumieć, że jesteśmy na dnie tabeli. Naprawdę uważam, że powinniśmy być w środku tabeli i teraz do tego będziemy zmierzać. Jesteśmy na ostatnim miejscu w tabeli, ale patrząc na wszystkie zespoły Premier League to spokojnie jesteśmy lepsi od przynajmniej sześciu drużyn.

Jamie O’Hara

Relacja tekstowa

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

W razie problemów z odtworzeniem filmików należy użyć przeglądarki Firefox. Przed obejrzeniem filmików warto najpierw odwiedzić stronę http://www.d1g.com/, czasami bez tej czynności filmików nie da się odtworzyć.

1:0 – Wayne Rooney

1:1 – Boateng

1:2 – Wayne Rooney

1:3 – Wayne Rooney

1:4 – Ryan Giggs

Skrót spotkania

Manchester United, Portsmouth, Premier League, Video,

Dyskusja na forum: Manchester United – Portsmouth

Jednakże, jak wiemy, mają także dwa mecze mniej. Jeden z nich, zaległy z Portsmouth, przyjdzie im rozegrać dzisiaj, na Old Trafford. W sobotę, „Pompey” wygrali bardzo ważny mecz z Boltonem, 1:0, dzięki czemu zrównali się z „Kłusakami” ilością punktów (37). Dorobek ten daje drużynie Paula Harta czternastą pozycję w tabeli Premiership. Jednocześnie ich przewaga nad strefą spadkową nie jest jeszcze całkiem bezpieczna – wynosi bowiem 6 oczek.

W ostatnich pięciu ligowych meczach Portsmouth zdobyło dziewięć punktów. Zaliczyło bowiem dwie wygrane – z Boltonem (1:0) i Evertonem (2:1) oraz trzy remisy – z WBA (2:2), Hull (0:0), i Middlesbrough (1:1) Ostatnia przegrana „Pompey” w Premier League miała miejsce 3 marca. Wówczas ulegli oni na własnym stadionie 0:1 Chelsea Londyn. Na wyjazdach ekipa Portsmouth zaliczyła zaledwie dwa zwycięstwa, jednakże warto podkreślić, iż na wywalczyła aż siedem remisów. Przegrywała natomiast na obcym terenie sześć razy.

Jeżeli wspominamy już o drużynie z Londynu przypomnijmy, iż Manchester United nie spotka się z nią w najbliższym czasie. „Czerwone Diabły” przegrały bowiem półfinał FA Cup i to zespół Evertonu zagra w finale na Wembley. Warto dodać, iż poprzednim triumfatorem tych rozgrywek było… Portsmouth. W tym sezonie natomiast odpadli już w drugiej rundzie, kiedy to zostali pokonani przez ekipę Swansea 0:2.

Podopieczni sir Alexa Fergusona zdają się odzyskiwać formę. Co prawda ostatni mecz przegrali, ale po karnych i grając w mocno rezerwowym składzie. Na boisku nie pojawili się m.in. tacy gracze jak Rooney czy Ronaldo. Po spotkaniu z Evertonem mogło być fanom United szkoda dwóch rzeczy – zaprzepaszczonej szansy na pięć trofeów oraz zmarnowanych 120 minut, które niewątpliwie odcisnęły piętno na organizmach zawodników. W ostatnich trzech spotkaniach w lidze „Diabły” zaliczyły dwie przegrane i trzy zwycięstwa. Sprawę dwóch bolesnych porażek (z Liverpoolem i Fulham) przemilczmy. Po tym spotkaniu przyszedł czas na dwa zwycięstwa, które – bądź co bądź – zapewniał 17-letni Macheda. Włoch strzelał do bramki Aston Villi i Sunderlandu w decydujących momentach, a gole te zapewniały United trzy punkty.

W obecnym sezonie doszło już do dwóch oficjalnych spotkań pomiędzy Manchesterem United a Portsmouth, oraz jednego sparingowego. Z każdego z nich „Diabły” wychodziły obronną ręką. W przedsezonowym spotkaniu na Fratton Park padł wynik 2:1 dla gości, po bramkach Eaglesa i Teveza oraz Defoe. Następnie oba zespoły zmierzyły się na Wembley o Charity Shield. Również i w tym pojedynku „Pompey” musieli uznać wyższość przeciwnika, przegrywając po rzutach karnych 1:3 (po regulaminowym czasie gry na tablicy widniał wynik 0:0). Do trzeciego meczu doszło już w drugiej kolejce Premier League, kiedy to United po bramce strzelonej przez Darrena Fletchera wygrało 0:1.

Wszystko wskazuje na to, że Szkot zagra i w dzisiejszym meczu. Fletch wraca do składu po kontuzji ścięgna udowego, która wykluczyła go z gry na trzy spotkania. Nadal niepewny jest występ Michaela Carricka, jednak szanse na to z godziny na godzinę rosną. Do gry powinien być gotowy także Wayne Rooney. Do kadry wracają także ci, którzy odpoczywali w weekend i nie zagrali z Evertonem – Cristiano Ronaldo, Edwin van der Sar, John O’Shea i Ryan Giggs. Paul Hart nie będzie miał natomiast do dyspozycji Niko Kranjcara, który doznał kontuzji kostki. Prawdopodobnie w dzisiejszym meczu nie zagra także obrońca „Pompey”, Younes Kaboul. Na pewno nie wystąpi natomiast Bouba Diop.

W Premiership drużyny spotykały się dopiero jedenaście razy. Siedem z tych konfrontacji wygrywało United, a trzy Portsmouth. „Czerwone Diabły” strzeliły 19 goli, a „Pompey” o jedenaście mniej.

Wypowiedzi przedmeczowe

Brak.

Składy obu zespołów

Manchester United:
Van der Sar, Foster, Kuszczak, Neville, O’Shea, Rafael, Ferdinand, Vidic, Evans, Evra, Ronaldo, Nani, Fletcher, Carrick, Scholes, Anderson, Giggs, Park, Berbatov, Rooney, Tevez.

Portsmouth:
James; Johnson, Campbell, Distin, Hreidarsson, Pennant, Mullins, Hughes, Davis, Nugent, Crouch, Kanu, Basinas, Kaboul, Utaka, Pamarot, Belhadj, Gekas, Traore, Begovic.

Sędzia:

Relacja tekstowa

Poniżej możecie uczestniczyć w interaktywnej relacji tekstowej! Zapraszamy do komentowania meczu na żywo. Startujemy już o 19:00! Otwórz relację tekstową w okienku pop-up.

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

1:0 Wayne Rooney

Skrót 1 połowy

2:0 Michael Carrick

Zapraszamy do dyskusji na temat meczu!

Portsmouth, Video,

Chelsea vs Stoke 2 – 1

Zacznijmy od meczu dwóch zespołów, które swą gra specjalnie ostatnio nie porywają. Londyńczycy, a przede wszystkim ich trener, zasłużyli sobie ostatnio na sporo krytyki a sytuacja w drużynie była odzwierciedleniem formy na boisku. Raz po raz nadchodziły informacje na temat zwolnienia trenera Scolariego lub zwiastuny rebelii wśród piłkarzy. Z drugiej strony Stoke, które przebywa w dole tabeli, również nie zaskakiwało. Od samego początku meczu gra układała się bardzo chaotycznie. Stoke na samym początku stworzyło kilka sytuacji podbramkowych, które wprowadziły trochę zamętu w szeregach defensywy Chelsea. Jednakże to ta druga drużyna przejęła ostatecznie inicjatywę lecz dogodne sytuacje marnowali Anelka oraz Kalou. Z drugiej strony w sobotę dobrze bronił bramkarz Stoke – Sorensen.

W drugiej połowie wydawało się, że sytuacja nie zmieni się gdy Ballack zmarnował strzał głową z czystej pozycji. Im dłużej oglądałem to widowisko tym bardziej przypominało mi ono mecze LFC z poprzednich kilku sezonów. Co więcej, potwierdzenie mojego spostrzeżenia nadeszło w 60 minucie, kiedy po błędzie obrońców Ronny Delap wyprowadził Stoke na prowadzenie. W rezultacie Chelsea rzuciło się do rozpaczliwych ataków, jednakże przez prawie pół godziny nic im nie wychodziło. Akcje były chaotyczne a Stoke broniło się praktycznie całą drużyną. Jednakże, tak jak LFC, tak i Chelsea w końcu udało się w końcu wyrównać dzięki bardzo szczęśliwemu strzale głową Belettiego. Ostatecznie trzy punkty dla Londyńczyków uratował Lampard strzałem rozpaczy z linii pola karnego.

Na wzmiankę zasługuje również fakt, że do składu nie załapał się Drogba. Jego przyszłość w klubie ze Stamford Bridge stanęła pod znakiem zapytania. Coraz głośniej mówi się o jego sprzedaży co mogłoby trochę podratować finanse zadłużonego klubu. Z drugiej jednak strony nie słychać aby ktokolwiek chciał kupić napastnika bez formy. Co do Scolariego, jego pozycja wydaję się niezagrożona co najmniej do następnego meczu, jednakże jego kariera na Stamford Bridge wisi na włosku. Przypomnę, że nikomu nieznany wcześniej Avram Grant radził sobie w zeszłym sezonie o wiele lepiej niż utytułowany Brazylijczyk.
Konkluzja dla United: jedna jaskółka wiosny nie czyni

Wypowiedzi pomeczowe:

Frank daje Tobie to czego potrzebujesz, sprawia, że przestajesz czuć presję. Dzisiejsza wygrana jest bardzo ważna, gdyż wywalczyliśmy trzy punktu a przede wszystkim nie straciliśmy gola ze stałego fragmentu gry. Rozumiem radość moich zawodników z wygranej, gdyż poprawia ona atmosferę w drużynie, która obecnie jest o wiele lepsza niż wcześniej dzięki dwóm wygranym.

Menedżer Chelsea Luis Felipe Scolari

Jesteśmy całkowicie rozczarowani wynikiem spotkania, jednakże trzeba oddać Chelsea szacunek.Wiedzieliśmy, że będziemy musieli się twardo bronić. Na pochwały zasługuje Thomas Sorensen, który wykonał dziś kilka świetnych interwencji. Po strzeleniu bramki uwierzyliśmy, że to może być nasz dzień.

Menedżer Stoke Tony Pulis

Chelsea: Cech, Bosingwa (Belletti 78′), Carvalho, Alex, Ashley Cole, Lampard, Mikel (Stoch 82′), Ballack, Malouda (Di Santo 60′), Anelka, Kalou.
Nie weszli na boisko: Cudicini, Ivanovic, Mancienne, Kakuta.

Kartki: –

Bramki: Belletti 88′, Lampard 90′.

Stoke: Sorensen, Wilkinson, Shawcross, Abdoulaye Faye, Higginbotham (Griffin 34′), Delap, Whelan, Amdy Faye (Pugh 28′), Etherington (Kitson 83′), Beattie, Cresswell.

Nie weszli na boisko: Simonsen, Olofinjana, Lawrence, Sonko.

Kartki: Amdy Faye, Kitson, Whelan

Bramki: Delap 60′.

Publiczność: 41,788

Sędzia: Peter Walton (Northamptonshire).

Hull vs Arsenal 1 – 3

Sobota zwieńczona została meczem między dwiema niespodziankami tego sezonu. Gospodarze spotkania bowiem, wbrew przedsezonowym prognozom znajdują się w górnej połowie tabeli. Co więcej, z wyjazdowego spotkania na Emirates we wrześniu 2008 roku wywieźli trzy punkty. Arsenal natomiast to chyba, zaraz po Tottenhamie, drużyna która najbardziej rozczarowuje w tym sezonie. Skalą jej kryzysu jest fakt, że w tym samym punkcie sezonu w zeszłym roku Kanonierzy mieli na koncie 12 punktów więcej i prowadzili w tabeli. Teraz jednak nie dość, że grają nierówno, to wypadli z pierwszej czwórki na rzecz Aston Villi a po pietach depcze im Everton z sześcioma punktami straty i jednym meczem mniej.

Przejdźmy jednak do samego spotkania. Jak można się było spodziewać, także i tym razem inicjatywę od samego początku przejął Arsenal. Zaczęło się od dwóch rzutów wolnych wykonanych przez Robina van Persiego. Jednakże nie zmieniły one wyniku gdyż wykonawca skupiał się na sile bardziej niż na precyzji. W 30′ gry pojawiła się kolejna dogodna okazja , po której padła pierwsza bramka dla The Gunners. RvP ładnie dośrodkował z rożnego a Adebayor wyskoczywszy najwyżej zdobył bramkę precyzyjnym strzałem. Łatwiejszej akcji do zdobycia bramki nie można by sobie wyobrazić. Do końca połowy wynik już się zmienił.

Po przerwie gospodarze zaczęli grę trochę odważniej. Pierwszą okazję zmarnował wypożyczony z Manchesteru United Manucho. Wprowadzony po przerwie zawodnik został powalony w polu karnym, jednakże sędzia nie odgwizdał karnego. Sprawiedliwości stało się jednak zadość w 65 minucie. Po błędzie Gaela Clichy’ego bramkę zdobył Daniel Cousin po dośrodkowaniu Bernarda Mendy’ego. Jednakże zespół z Hull było stać tylko na tyle, gdyż przewagę znowu stopniowo wypracował sobie zespół przyjezdny. Po błędzie w obronie niepilnowany Samir Nasri zdobył bramkę ładnym strzałem w długi róg bramki. Przy tym golu asystę zaliczył RvP, który miał także udział przy trzecim golu strzelonym przez Niklasa Bendtnera w 86′. O ile bramka Francuza była zdobyta prawidłowo, o tyle przy bramce Duńczyka RvP znajdował się na pozycji spalonej.

Reasumując, Hull zagrało bardzo przeciętnie a Arsenal miał więcej szczęścia choć wygrał zasłużenie. To co najbardziej interesuje fanów Czerwonych Diabłów, to zapewne debiut Manucho w barwach Tygrysów. Angolczyk nie zachwycił jednak niczym pozytywnym, głównie ze względu na dobrą dyspozycję defensywy Kanonierów. Jednakże będziemy wyglądali naprzeciw jego kolejnych występów, które z pewnością nadejdą w ciągu dalszej części sezonu.
Konkluzja dla United: żeby dwa razy z Hull przegrać trzeba by naprawdę kiepsko grać.

Wypowiedzi pomeczowe:

Bernard Mendy rozegrał dziś dobre spotkanie a jego rywalizacja z Clichym bardzo ciekawa. Uważam, że moja drużyna będzie grała coraz lepiej. Chłopcy pokazali dziś, że są skoncentrowani, zjednoczeni i gotowi do walki. Dlatego właśnie walczyli wytrwale do końca.

Menedżer Arsenalu Arsene Wenger

Hull: Myhill, Doyle, Turner, Ricketts, Kilbane, Mendy, France (Fagan 83′), Ashbee, Halmosi (Manucho 53′), Geovanni (Garcia 87′), Cousin.

Nie weszli na boisko: Duke, Dawson, Folan, Giannakopoulos.

Kartki: Ashbee.

Bramki: Cousin 65′.

Arsenal: Almunia, Sagna, Toure, Djourou, Clichy, Eboue (Bendtner 69′), Diaby, Denilson, Nasri, Adebayor (Song Billong 87′), Van Persie.

Nie weszli na boisko: Fabiański, Vela, Ramsey, Gibbs, Merida.

Kartki: Clichy.

Bramki: Adebayor 30′, Nasri 82′, Bendtner 86′.

Publiczność: 24,924

Sędzia: Alan Wiley (Staffordshire).

Man City vs Wigan 1 – 0

Innym ciekawym spotkaniem ostatniej kolejki była potyczka drużyn prowadzonych przez byłych graczy Czerwonych Diabłów. Man City pod wodzą Marka Hughesa podejmowało na Eastlands drużynę prowadzoną przez Steve’a Bruce’a. W tym meczu debiut zaliczyć miał Wayne Bridge, który został pozyskany z Chelsea za jedyne 10mln £. Z drugiej strony, zapowiadało się także, że ta potyczką może okazać się ostatnią dla Winstona Palaciosa w barwach Wigan. Od jakiegoś czasu mówi się bowiem o zainteresowaniu Urugwajczykiem ze strony Spurs oraz United.

Na temat samego meczu nie będę się rozpisywał. Spotkanie przebiegało dosyć przewidywalnie, gdyż już od pierwszych minut gospodarze często gościli pod bramką Kirklanda. Jednakże żadnemu z piłkarzy Man City nie udało się przełożyć przewagi na bramki głównie za sprawą dobrze dysponowanego tego dnia bramkarza Wigan. Piłkarze zeszli do szatni po niezwykle rozczarowującej pierwszej połowie gry w wykonaniu gospodarzy. Z drugiej strony goście niczym nie zaimponowali w ofensywie gdyż ich gra skupiała się na odpieraniu dywanowych ataków Robinho i spółki.

Po przerwie sytuacja nie zmieniła się aż do zdobycia bramki przez Zabaletę po bardzo ładnym strzale z półwoleja tuż zza pola karnego. Kirkland naprawdę nie miał większych szans na obronienie tego strzału. W następnej minucie doszło jednak do bardzo ciekawego punktu zwrotnego. Przy walce o górna piłkę Richard Dunnebył faulowany w powietrzu przez Amra Zakiego. Ten pierwszy uznał, że Egipcjaninowi osobiście wymierzy sprawiedliwość kopniakiem w żebra. Na jego nieszczęście tuż obok stał sędzia i dobrze widział całe zajście. Arbiter, nie mając innego wyjścia, pokazał Dunne’owi czerwony kartonik i Irlandczyk mógł tylko pogodzić się ze skutkiem własnej głupoty. Trafiła kosa na kamień – i to dosłownie. Od tego momentu spotkanie zupełnie się odmieniło. Zadowolone z siebie Man City nie cofnęło się zbytnio ale za to Wigan odważnie przeszło do kontrofensywy. Jednakże pomimo kilku ładnych akcji na niewiele się to zdało. Na uwagę zasługuje jednak niezwykła pomyłka Amra Zakiego. Egipcjanin nie trafił po strzale główką na pustą bramkę i mógł jedynie kontemplować swój błąd przytulając słupek z niedowierzania.

Mówiąc szczerze, spotkanie mogło potoczyć się w obie strony gdyby piłkarze obu zespołów wykorzystali dogodne okazje jakie stworzyły sobie oba zespoły. Ku niezadowoleniu gości, a zarazem satysfakcji gospodarzy wynik meczu premiuje Man City, które w końcu zdobyło 3 punkty i znajduje się na 11 miejscu z 4 punktami przewagi nad strefą spadkową. Powiem jednak szczerze, że wygrana nie była wogóle przekonujące i nie wróże Man City prędkiego powrotu do górnej części tabeli.
Konkluzja dla United: dajmy Szejkom więcej czasu na kompromitację.

Wypowiedzi pomeczowe:

Przez całe spotkanie nie pozwoliliśmy przeciwnikom stworzyć czystych okazji do zdobycia bramki, głównie dzięki naszej woli zwycięstwa. Nie spodziewałem się, że to Zabaleta strzeli bramkę, ale zdobywając ja w bardzo ładny sposób podsumował swój dobry występ w tym meczu

Menedżer Man City Mark Hughes

To zdecydowanie pudło sezonu. Trudniej było chybić z tej pozycji niż trafić. Graliśmy jednak dobrze i użyliśmy wszystkich sił przeciwko nim [Man City]. Za chęci i okazji zasługiwaliśmy na coś więcej. Brakowało nam szczęścia – rzuciliśmy się do ataku po słabej pierwszej połowie.

Boss Wigan o pudle Zakiego

Man City: Hart, Zabaleta, Onuoha, Dunne, Richards, Bridge, Wright-Phillips, Kompany, Elano, Robinho, Sturridge (Garrido 62′).
Nie weszli na boisko: Schmeichel, Vassell, Jo, Fernandes, Caicedo, Weiss.

Kartki: Robinho, Dunne – czerwona

Bramki: Zabaleta 53′.

Wigan: Kirkland, Melchiot, Bramble (Camara 87′), Scharner, Figueroa (Kapo 74′), Valencia, Palacios, Cattermole, Taylor (De Ridder 58′), Heskey, Zaki.
Nie weszli na boisko: Kingson, Edman, Brown, Boyce.

Kartki: Cattermole, Bramble, Palacios, Kirkland.

Publiczność: 41,262

Sędzia: Lee Mason (Lancashire).

Liverpool vs Everton

Derbowy mecz między dwiema drużynami znad rzeki Mersey miał miejsce w poniedziałek i był zwieńczeniem zmagań 22 kolejki sezonu 2008/09 Premier League. Wszyscy zapewne spodziewali się spektakularnego widowiska co najmniej na miarę spotkania obu zespołów z początku sezonu. Gospodarze byli przed tym meczem szczególnie zmotywowani ostatnim spadkiem formy. Everton z kolei podchodził do tego spotkania bez kompleksów gdyż zanotował w tym sezonie korzystne wyniki w starciach z pozostałymi drużynami z tzw. „wielkiej czwórki”.

Derby rozpoczęły się dosyć chaotycznie. Oba zespoły starały się przejąć inicjatywę od samego początku jednak gubiły się w nieuporządkowanej grze. Ponadto dyspozycja obu linii defensywnych skutecznie rozbijała wszystkie ataki. Pierwszą dogodną sytuację zmarnował napastnik The Reds Fernando Torres. Po ładnym podaniu defensora LFC Hyypii Hiszpan fatalnie spudłował próbując przelobować bramkarza Evertonu, Tima Howarda. Była to 28 minuta meczu. Kolejną składna akcję gospodarze przeprowadzili w 44′ ale strzał Riery był o tyle mocny co mało precyzyjny. W pierwszej połowie gra obu zespołów była szarpana a sędzia Howard Web raz po raz odgwizdywał przewinienia obu zespołów. Jednakże poza zderzeniem głowami Alberta Riery oraz Victora Anichebe nic ciekawego więcej się nie wydarzyło. Rezultat do przerwy – bezbramkowy i bezbarwny remis.

Druga odsłona potyczki zaczęła się podobnie do pierwszej. W 56 minucie ciekawą akcję przeprowadzili znów gospodarze jednakże strzał Riery został zablokowany a niezbyt ruchliwy tego dnia Hyypia pogubił się i nie zdążył z dobitką. Od tego momentu gospodarze zaczęli przeważać a Everton zaczął skupiać się na kontrataku. Po nieudanej akcji gości Liverpool wykorzystał niefrasobliwość defensywy rywala i Steven Gerrard wyprowadził gospodarzy na prowadzenie. Mimo rozpaczliwej interwencji aż trzech zawodników Evertonu umieścił on piłkę w bramce silnym strzałem po ziemi. Sytuacja wydawała się rozstrzygnięta, gdyż do tej pory The Toffies nie przeprowadzili żadnej groźnej akcji mimo kilku ambitnych zrywów. Benitez najpierw zdjął całkowicie niewidocznego Robbiego Keane’a a później także bezradnego dziś Torresa. Jakie musiało jednak zagościć zdziwienia na twarzy Hiszpańskiego trenera kiedy Timowi Cahill’owi udało się wyrównać zaledwie dwie minuty po wejściu na boisko Lucasa Leivy, który zmienił wcześniej wspomnianego Torresa. Gol był o tyle kuriozalny, że Australijczyk kompletnie niepilnowany hasał sobie po polu bramkowym jak zając i z łatwością zmylił Pepe Reinę. Hiszpański bramkarz LFC rzucił się kompletnie w inną stronę, czym udowodnił potwierdził słaby występ w dzisiejszym meczu. Defensywa gospodarzy także się nie popisała dając zawodnikowi przeciwnej drużyny przeciwnej tyle wolnego miejsca.

Mecz ostatecznie zakończył się remisem, który zdecydowanie rozczaruję kibiców gospodarzy,którzy po zwycięstwie na wyjeździe spodziewali się z goła innego rezultatu. Ponadto, za sprawą remisu nowym liderem został zespół United mając jeszcze jedne mecz do rozegrania w zapasie. Będąc szczerym, to ten mecz jedynie utwierdził mnie w przekonaniu, że LFC czeka ciężka przeprawa jeśli mają zamiar odebrać Nam tytuł, czego im ekhem… nie życzę ;)

Wypowiedzi pomeczowe:

Jesteśmy rozczarowani naszą postawą w obronie pod koniec spotkania a przede wszystkim dopuszczeniem do rzutu wolnego tak blisko naszego pola [karnego]. Mogliśmy do tego nie dopuścić. [Everton] grał długą piłką, mogliśmy zachować się lepiej w obronie. Jednakże jest dopiero styczeń, jesteśmy na równi z United dlatego musimy być dobrej myśli i iść do przodu.

Menedżer Liverpool’u Rafa Benitez

Graliśmy bardzo dobrze. Musieliśmy się bronić, czego można było się spodziewać po meczu z drużyną z czubka tabeli. Jednakże moi piłkarze zasługują na szacunek. Cały czas ciężko pracują i doskonalą swoje umiejętności. W klubie panuje świetna atmosfera, która osiągnęła już najwyższy poziom.

Menedżer Everton’u David Moyes

Liverpool: Reina, Carragher, Hyypia, Skrtel, Aurelio, Kuyt, Gerrard, Alonso, Riera (Babel 89′), Keane (Benayoun 67′), Torres (Leiva Lucas 85′).
Nie weszli na boisko: Cavalieri, Dossena, Arbeloa, Mascherano.

Bramki: Gerrard 68′.

Everton: Howard, Hibbert, Lescott, Jagielka, Baines, Osman, Arteta, Neville, Pienaar, Cahill, Anichebe.
Nie weszli na boisko: Nash, Van der Meyde, Castillo, Rodwell, Jutkiewicz, Gosling, Kissock.

Kartki: Pienaar, Arteta.

Bramki: Cahill 87′.

Publiczność: 44,382

Sędzia: Howard Webb (S Yorkshire).

Liverpool v Everton

Pozostałe mecze:

Blackburn vs Newcastle 3 – 0

Blackburn: Robinson, Ooijer, Samba (Dunn 45′), Nelsen, Warnock, Emerton, Andrews, Kerimoglu (Grella 59′), Pedersen, Roberts, McCarthy (Roque Santa Cruz 70′).
Nie weszli na boisko: Bunn, Mokoena, Treacy, Derbyshire.

Kartki: Grella, Roberts.

Bramki: McCarthy 61′ – karny, Roberts 66′, 86′.

Newcastle: Given, Edgar, Bassong, Coloccini, Jose Enrique, Duff (Gutierrez 79′), Guthrie, Butt, N’Zogbia (Barton 74′), Carroll, Owen.
Nie weszli na boisko: Harper, Xisco, Taylor, Kadar, LuaLua.

Kartki: Edgar, Butt, Barton, Butt – druga żółta, w konsekwencji czerwona

Publiczność: 25,583

Sędzia: Rob Styles (Hampshire).

Sunderland vs Aston Villa 1 – 2

Sunderland: Fulop, Chimbonda, Nosworthy (McShane 62′), Ferdinand, Collins (Bardsley 62′), Edwards, Tainio, Whitehead, Diouf (Reid 81′), Cisse, Jones.
Nie weszli na boisko: Colgan, Chopra, Leadbitter, Healy.

Kartki: Nosworthy, Cisse, Fulop, Tainio.

Bramki: Collins 11′.

Aston Villa: Friedel, Reo-Coker, Davies, Cuellar, Luke Young, Milner, Sidwell (Gardner 73′), Petrov, Barry, Ashley Young, Agbonlahor.
Nie weszli na boisko: Guzan, Harewood, Delfouneso, Knight, Salifou, Shorey.

Kartki: Luke Young, Agbonlahor, Ashley Young – czerwona

Bramki: Milner 60′, Barry 80′ – karny.

Publiczność: 40,350

Sędzia: Mike Dean (Wirral).

West Brom vs Middlesbrough 3 – 0

West Brom: Carson, Hoefkens, Barnett (Pele 39′), Donk, Robinson, Borja Valero, Greening, Brunt, Koren, Simpson (Moore 77′), Fortune (Beattie 69′).
Nie weszli na boisko: Kiely, Cech, Kim, Filipe Teixeira.

Bramki: Brunt 4′, Koren 54′, 67′.

Middlesbrough: Turnbull, McMahon (Bates 70′), Wheater, Riggott (Huth 36′), Taylor, O’Neil (Mido 57′), Digard, Shawky, Downing, Sanli, Alves.
Nie weszli na boisko: Jones, Emnes, Adam Johnson, Bennett.

Kartki: Shawky, Huth, Digard – czerwona

Publiczność: 25,557

Sędzia: Mark Halsey (Lancashire).

Tottenham vs Portsmouth 1 – 1

Tottenham: Gomes, Corluka, Woodgate, King (Dawson 44′), Bale (Bentley 68′), Lennon, Zokora, O’Hara, Modric, Pavlyuchenko (Bent 28′), Defoe.
Nie weszli na boisko: Alnwick, Huddlestone, Campbell, Taarabt.

Bramki: Defoe 70′.

Portsmouth: James, Johnson, Campbell, Distin, Belhadj, Nugent (Utaka 73′), Davis, Kaboul (Wilson 88), Kranjcar (Hreidarsson 90′), Armand Traore, Crouch.
Nie weszli na boisko: Begovic, Pamarot, Little, Kanu.

Kartki: Davis, Kaboul.

Bramki: Nugent 59′.

Publiczność: 36,011

Sędzia: Steve Bennett (Kent).

West Ham vs Fulham 3 – 1

West Ham: Robert Green, Lucas Neill, Matthew Upson, Ilunga, Collins, Behrami, Noble (Faubert 81′), Collison (Mullins 83′), Parker, Di Michele (Dyer 87′), Cole.
Nie weszli na boisko: Stech, Boa Morte, Tristan, Sears.

Kartki:Behrami.

Bramki: Di Michele 7′, Noble 60′ – karny, Cole C 76′.

Fulham: Schwarzer, Hughes, Konchesky, Hangeland, Pantsil, Murphy, Davies (Gera 74′), Etuhu (Andreasen 84′), Johnson, Zamora (Nevland 72′), Dempsey.
Nie weszli na boisko: Zuberbuhler, Gray, Kallio, Baird.

Kartki: Konchesky, Pantsil, Davies.

Bramki: Konchesky 22′.

Publiczność: 31,818

Sędzia: Phil Dowd (Staffordshire).

Zdjęcie kolejki:

Joe Kinnear wysłuchuje opinii kibica na temat jego pracy. Starszy pan najwyraźniej ma ochotę podzielić się swym doświadczeniem, bowiem wygląda na takiego, który może jeszcze pamiętać czasy świetności swoich pupili. A wszystko dzieje się jeszcze przed porażką z Blackburn 3-0. Wygląda na to, że Boss Srok nie wziął sobie uwag starszego pana do serca…

Tabela:

Bonus:

Joey Barton vs Jose Enrique

Przypominacie sobie jak Ricardo Fuller obrywa od Andy’ego Griffina za udział przy straconej bramce? Cóż, w ślady kapitana Stoke poszedł tym razem „badboy” Burton popisując się swoimi „więziennymi” metodami zwracając uwagę skrzydłowemu Jose Enrique za jego udział przy trzeciej bramce dla Blackburn.

Znalezione na Off The Post

Dane statystyczne za BBC
Wielkie dzięki dla fred54 za wideo, koleś odwala kawał świetnej roboty!

Wybrane zdjęcia z 22 kolejki Premier League

Arsenal Londyn, Aston Villa, Blackburn Rovers, Chelsea Londyn, Everton, Fulham Londyn, Hull City, Liverpool, Manchester City, Middlesbrough, Newcastle United, Portsmouth, Premier League, Premiership, Stoke City, Sunderland, Tottenham Hotspur, West Bromwich Albion, West Ham United, Wigan Athletic,

Do składu na dzisiejszy mecz powrócili Carlos Tevez i Anderson. Pierwszy z nich nie zagrał w poprzednim meczu, gdyż z powodów rodzinnych musiał wyjechać do Argentyny. Brazylijczyk zaś uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie. Jego reprezentacja zajęła trzecie miejsce. Oto składy w jakich wystąpią obie drużyny:

Portsmouth F.C.:
James – Johnson, Campbell, Distin, Kaboul – Traore, Diop, Diarra, Davis – Crouch, Defoe.
Ławka rezerwowych: Thomas, Ashdown, Sahar, Mvuemba, Utaka, Hreidarsson, Lauren.

Manchester United:
Van der Sar – Brown, Ferdinand, Vidić, O’Shea – Fletcher, Scholes, Anderson, Evra – Tevez, Rooney.
Ławka rezerwowych: Kuszczak, Neville, Evans, Rafael, Fabio, Possebon, Campbell.

19′ Strzał Scholesa z rzutu wolnego

32′ Gol dla United

41′ Rooney!

72′ Okazja gospodarzy

Portsmouth, Video,

Sezon zaczęliśmy być może nie w wymarzony sposób, ale nie ma co się załamywać. United przyzwyczaiło nas już do niezbyt udanych startów. Jednak wraz z biegiem czasu, „Diabły” pokazują na co je stać. Można tę sytuację porównać do słynnego wiersza Juliana Tuwima pt. „Lokomotywa”. Miejmy jednak nadzieję, iż jutrzejszy pojedynek przypomni naszym rywalom, że remis z Newcastle na otwarcie sezonu, był tylko błędem przy sztuce.

Co prawda Portsmouth nam „nie leży”, jednak nie powinno być źle. Po ciężkiej przeprawie w meczu o Tarczę Dobroczynności, zdołaliśmy „postawić na swoim”, a tym razem będziemy mieli kilku dodatkowych zawodników, którzy wzmocnią jeszcze nasz skład. Na Wembley nie zobaczyliśmy między innymi Owena Hargreavesa i Park Ji-sunga, którzy powrócili po kontuzji. W poniedziałek być może dadzą radę zagrać. Tevez i Anderson także są już do dyspozycji sir Alexa Fergusona. Z Michaelem Carrickiem i Cristiano Ronaldo jest już podobno coraz lepiej, jednak nie zobaczymy ich w najbliższym spotkaniu. Na oficjalnej stronie internetowej Manchesteru United możemy zobaczyć pełne optymizmu słowa Fergusona:

Tevez powrócił już do klubu i jest do naszej dyspozycji. Hargreaves i Park w tym tygodniu trenowali z resztą drużyny, więc jestem tym faktem zachwycony. Ji nie będzie brany pod uwagę, ale w niedzielę zadecydujemy, czy Owen może zagrać chociaż kilka minut. W niedzielę powraca do nas Anderson, więc to dodatkowe wzmocnienie. Przez ostatnich kilka dni w treningu uczestniczył Giggs i dodając do tego graczy, którzy powrócili zdrowi ze zgrupowania reprezentacji, to dla nas kolejny bonus. Pod tym względem wszystko jest w porządku.

Dzięki temu przeprawa w Portsmouth może okazać się znacznie łatwiejsza, niż ta ostatnia w Londynie.

Co prawda nie ma jeszcze informacji dotyczącej kadry na następny mecz, jednak z całą pewnością możemy rozważyć tę kwestię. Na bramce najprawdopodobniej zobaczymy van der Sara. Holender na Euro 2008 po raz kolejny udowodnił swoją klasę i pokazał, że bronić jeszcze potrafi. Mecz jest stosunkowo ważny, więc nie sądzę, by sir Alex podjął niepotrzebne ryzyko i wystawił Kuszczaka. W obronie pewnie też bez zmian. Vidic i Ferdinand to murowane pewniaki. Na lewej flance zobaczymy pewnie Evrę. Co do prawej strony, nie mam pewności. Będzie to pewnie jeden z dwójki Neville – Brown, ze wskazaniem na tego drugiego. W zależności od wyniku, po przerwie Ferguson być może wpuści na boisko Rafaela da Silvę. Co do pomocy – nie można być stuprocentowo pewnym. Na prawej stronie zobaczymy prawdopodobnie Giggsa, a z lewej zagra Fletcher. Na środku – Scholes z O’Shea. W ataku zagrają tradycyjnie Tevez i Rooney.

„The Pompeys” nie zanotowali dobrego startu, przegrywając z Chelsea 0:4. Licząc mecz na Wembley – to już druga ich przegrana. W związku z tym morale w zespole mogą nie być znakomite. Remis z Newcastle, z którym w poprzednim sezonie wygrywaliśmy 6:0 i 5:1, również nie jest wynikiem zachwycającym. Jednakże faworytami są oczywiście „Czerwone Diabły”. Pomimo tego, że zawodnicy Portsmouth będą chcieli się zemścić za mecz o Tarczę, piłkarze United powinni dać sobie radę z presją i dać znak Chelsea, że wynik przez nich uzyskany wcale nie jest „za wysoko podniesioną poprzeczką”. Bukmacherzy również stawiają na „Diabły”:

Zwycięstwo Manchesteru United: 1.80
Remis: 3.40
Zwycięstwo Portsmouth: 4.80

Wszystko wskazuje na to, że Manchester powinien wyjść zwycięsko z tego pojedynku. Pomimo tego, że spotkanie może być stosunkowo trudne, „Czerwone Diabły” zapewne pokażą na co je stać i udowodnią, że remis z Newcastle był czystym przypadkiem. Jedno jest pewne – czekają nas spore emocje.

Portsmouth,

Przed meczem

Oto składy w jakich wystąpią obie drużyny:
Manchester United
Podstawowa jedenastka: Van der sar – Neville, Ferdinand, Vidić, Evra – Fletcher, Scholes, O’Shea, Nani – Giggs – Tevez.
Ławka rezerwowych: Kuszczak, Brown, Rafael, Evans, Possebon, Carrick, Campbell.
Portsmouth F.C.
Podstawowa jedenastka: James, Johnson, Campbell, Distin, Hreidarsson, Diop, Pedro Mendes, Diarra, Kranjcar, Crouch, Defoe
Ławka rezerwowych: Ashdown, Utaka, Mvuemba, Sahar, Lauren, Cranie, Traore

26’ Okazja Giggsa

40’ Wspaniała akcja Naniego

49’ Poprzeczka Fletchera i dobitka Teveza

69’ Strzał Naniego

70’ Okazja Teveza

81’ Dogodna szansa Campbella

Rzuty karne

Gary Neville odbiera Tarczę Wspólnoty

Portsmouth, Video,

W 51. minucie Chris Eagles pewnie wykorzystał błąd obrony Portsmouth, która nie wybiła piłki. Gol młodego zawodnika cieszy tym bardziej gdyż potwierdza jego przydatność w drużynie. Jest to jego drugi gol podczas tournée w Afryce. Co ciekawe z takim dorobkiem zajmuje 1 razem z Wayne’em Rooneyem 1 miejsce na liście strzelców United!

Nie wiele więcej niż 10 minut później Carlos Tévez w naprawdę pięknym stylu pokonał Davida Jamesa. Argentyńczyk dosłownie wdarł się w pole karne i zaskoczył bramkarza Portsmouth, który nie spodziewał się strzału na bramkę. który spodziewał się podania w poprzek pola karnego. Na tablicy widniało 2:0 dla United!

Honorowego gola dla Portsmouth w 90. minucie strzelił Defoe wykorzystując ewidentną bierność defensywy United pokonując Amosa, który zmienił Tomasza Kuszczaka w 76. minucie.

Można zauważyć, że Ferguson testuje młodych zawodników, jestem skłonny stwierdzić, że Evans, Chris Eagles oraz Fraizer Campbell w nadchodzącym wielkimi krokami sezonie będą mieli szansę na częste występy. Kto wie, może świeża krew wniesie do gry United jeszcze więcej świeżości i pozwoli na małe rotacje, które czasami są niezbędne w trudach długiego i ciężkiego sezonu.

Przed jego rozpoczęciem Czerwone Diabły 2 sierpnia zagrają jeszcze z RCD Espanyol de Barcelona – będzie to pożegnalny mecz Ole Gunnara Solskjaera. Dwa dni później będziemy świadkami pojedynku ojciec-syn ponieważ Manchester United na wyjeździe będzie grać Peterborough United – drużyną prowadzoną przez syna sir Aleksa Fergusona – Darrena Fergusona. Zwieńczeniem przygotowań przed sezonem 2008/2009 będzie mecz z Juventusem Turyn 6 sierpnia, na który chyba każdy kibic United już nie może się doczekać!

Składy

Manchester United: Tomasz Kuszczak – Garry Neville, Nemanja Vidic, Mikael Silvestre, Jonathan Evans – Paul Scholes, Michael Carrick, Chris Eagles, Darron Gibson – Carlos Tevez, Fraizer Campbell

Portsmouth: David James – Glenn Johnson, Noe Pamarot, Sylvain Distin, Hermann Hreidarsson – JohnUtaka, Pedro Mendes, Papa Bouba Diop, Niko Krancjar – Jermain Defoe, Peter Crouch

Bramki z meczu

Galeria

Pojawi się za parę godzin

Carlos Tevez, Chris Eagles, Portsmouth,

Te dwa przełomowe momenty wpłynęły na przebieg całego spotkania, które było bardzo ciężkie dla zespołu. „Czerwone Diabły” waliły niczym głową w mur i ostatecznie odpadły z rozgrywek w thrillerze na Old Trafford. Po części wina leży po stronie naszych graczy, którzy nie mieli najlepszego dnia i słabo finiszowali ataki, lecz mecz miał też swojego bohatera numer jeden…

Wayne Rooney był dziś daleki od swojej normalnej dyspozycji, a Cristiano Ronaldo również miał rozregulowany celownik. Od tego genialnego duetu można było oczekiwać bramek, które miały zapewnić nam spokojną grę w półfinale FA Cup na Wembley. Ci dwaj piłkarze dotychczasowo mogli świetnie wspominać potyczki z „The Pompeys”, w których strzelali mnóstwo bramek. Dziś niestety nie udało przełamać się niemocy i z OGROMNNĄ pomocą arbitra jesteśmy za burtą. Niestety, musimy obejść się smaczkiem. Nie zdobędziemy w tym roku The Treble…

Wielkie rozgoryczenie towarzyszy dziś wszystkim fanom Manchesteru United, piłkarzom, jak i sztabowi szkoleniowemu. Skutki tej porażki możemy odczuwać jeszcze długo, a samo spotkanie może odbijać się sporym echem w mediach, lecz bynajmniej nie ze względu na porywające i emocjonujące widowisko na Old Trafford. Można się bowiem spodziewać, że ukarany zostanie ponownie Sir Alex Ferguson, tak jak w 2007 roku po meczu ligowym z Boltonem na Reebok Stadium. SAF znów nie wytrzymał po ostatnim gwizdku sędziego i dopuścił się bardzo ostrej oceny poczynań dzisiejszego rozjemcy obu drużyn. Spotka go z pewnością surowa kara, lecz nie tylko jego, a także Carlosa Queiroza, który powiedział, że arbiter powinien… dostać czerwoną kartkę za swoje popisy. Cóż możemy teraz począć? Prawdopodobnie ci panowie wylądują na trybunach i przez kilka najbliższych gier, ktoś inny będzie musiał figurować w protokole meczowym jako trener naszego zespołu. Nie chcę prorokować, ani rozsiewać niepotrzebnego pesymizmu, lecz znając FA, możemy spodziewać się tylko jednego.

Oto co powiedział SAF dla SkySports:

Myślę, że decydującym momentem było nie podyktowanie rzutu karnego na Ronaldo. Zdaje mi się, że to wzmocniło przeciwny zespół, który wiedział, że sędzia jest po ich stronie. Odnosi się to szczególnie do Diarry, gdyż niemożliwością jest dziewięciokrotne faulowanie w jednym spotkaniu. Zgadzam się z Arsenem Wengerem, że w naszych meczach można doznać bardzo groźniej kontuzji. Sami muszą się teraz z tym zmagać, ale to chyba nie jest odpowiedni czas, aby o tym mówić. Jednakże, obawiam się o Ronaldo, który może nabawić się urazu.

Mieliśmy swoje szanse, więc mogliśmy uniknąć niepokoju związanego z arbitrem. Występ sędziego… Keith Hackett (szef stowarzyszenia arbitrów w Premiership) jest w dobrej pozycji, gdyż kompletnie nic z tym nie robi. Nie uważam, żeby miał jakikolwiek wpływ na sędziów w tym kraju i to jest godne odnotowania. Myślę, że nie wykonuje należycie swojej pracy.

Ten człowiek za tydzień znów będzie sędziował, skoro nie robi nikomu problemu. Za każdym razem jednak widzisz, że jego ulubieńcy zawsze dostają to, czego chcą w meczach i jest to bardzo rozczarowujący czynnik.

… i dla MUTV:

To absolutnie niedorzeczne. Tego nie da się wytłumaczyć. Trenerzy są za takie porażki zwalniani, a taki arbiter za tydzień znów będzie prowadził mecz.

Nie wykonuje swojej pracy odpowiednio, a powinien być za to oceniany. Ja jestem oceniany za wyniki pracy jako menadżer, piłkarze również, a więc sędziowie też powinni podlegać ocenie odpowiednich ludzi. Takie prowadzenie zawodów nie może być akceptowane.” To był rzut karny. Kuszczak robił co do niego należało, choć wolałbym, żeby pozwolił zawodnikowi na oddanie strzału i wtedy wciąż mielibyśmy jedenastu graczy na boisku.

Na temat najbliższego meczu ligowego z Derby dodał:

Musimy zacząć od mocnego uderzenia, od uderzenia, które musi nam coś dać. Determinacja i energia zespołu przeciwnego coś nam bardzo ważnego pokazała. Pomeczowej wypowiedzi udzielił też dziennikarzom Cristiano Ronaldo. Odnosiła się ona rzecz jasna do arbitra, lecz na szczęście samego gracza (nie potrzebujemy więcej osłabień) nie krytykował jasno pracy arbitra:

To bardzo frustrujące, ten sędzia był po prostu nieprawdopodobny. Nie podyktował dla nas rzutu karnego, nie chciał też karać żółtymi kartkami. Jestem bardzo rozczarowany.

Sędziowie nie chronią utalentowanych piłkarzy. Mam na myśli piłkarza Arsenalu (Eduardo) i jestem czasami przerażony dryblując, gdyż mam świadomość, że niektórzy piłkarze są zdolni do strasznego faulu. Sędziowie chronią tych obrońców, a nie wyszkolonych technicznie piłkarzy! Jestem niezwykle rozczarowany i myślę dużo o zmianie stylu mojej gry. Gdy sędziowie nie dyktują karnych, nie wyjmują z kieszonki żółtych lub czerwonych kartek, gra staje się bardzo trudna.

Przegraliśmy i jesteśmy niezadowoleni z rezultatu, jako że byliśmy lepszą drużyną. Stworzyliśmy dziesięć szans przy jednej Portsmouth. Porażki w takim stylu są bardzo frustrujące. Kontrolowaliśmy mecz, ale nie strzelaliśmy bramek. Carrick miał świetną szansę niemal na linii bramkowej, Patrice trafił w słupek… Mieliśmy wielką szansę triumfowania w FA Cup, lecz teraz musimy skupić się na Premier League i na Lidze Mistrzów. To nasze priorytety.

Nie wiedziałem w jakiej formule opisać ten frustrujący spektakl. Mam nadzieję, że słowa trenera i najskuteczniejszego piłkarza zespołu będą dla Was wystarczającym komentarzem.

Z czym się nie zgadzam? Z faktem, że Fergie stwierdził, że jedenastka dla rywali była podyktowana słusznie. Powtórki telewizyjne wykazały jednak, że kontaktu pomiędzy Polakiem, a Czechem na pewno nie było. Szkota może tłumaczyć to, że wywiadu udzielał na chwile po zakończonym spotkaniu. Czy te słowa pozbawią nas najważniejszej osobistości w klubie na najbliższe mecze ligowe? Łudzę się, że nie, lecz jest to mało prawdopodobne. SAF delikatnie mówiąc nie przepada za decydentami FA, a działa to niestety w obie strony.

W tym meczu straciliśmy też naszego niewinnego w tym całym zamieszaniu Tomasza Kuszczaka, a także Edwina van der Sara, który nabawił się urazu w pierwszej połowie. W związku z tym prawdziwy sprawdzian umiejętnościowy może czekać rekonwalescenta Bena Fostera, który powraca do gry po bardzo groźnej kontuzji, przez którą pauzował przez wiele miesięcy. Jak wiadomo, zespoły z dolnych rejonów tabeli zawsze specjalnie „spinają” się, gdy na ich stadion przyjeżdża Manchester United. Mam więc pewne obawy, co do ewentualnego występu Fostera na Pride Park. Wierzmy, że zdolny do występu okaże się nasz leciwy Holender, gdyż Rio Ferdinand nie wydaje się być najlepszą alternatywą, aby od pierwszej minuty stanąć między słupkami United w następnej grze o punkty.

Musimy jak najszybciej zapomnieć o dzisiejszym spotkaniu i odnieść spokojne zwycięstwo z ostatnią drużyną ligi kierowaną przez Paula Jewella. Postawa pana Martina Atkinsona pokazuje tez, że angielscy sędziowie przechodzą kryzys. Oby ten kryzys został zażegnany jak najszybciej…

FA Cup, Portsmouth,

Jeśli jednak chodzi o walkę z Portsmouth tylko na Old Trafford, to od 19 października 1957 roku, kiedy to spektakularnie polegliśmy 0:3, pozostajemy niepokonani, a od siedmiu spotkań nawet zwycięscy. To kolejny dowód na siłę naszych fanów i mocy „Teatru Marzeń”, które mam nadzieję, pomogą „Czerwonym Diabłom” także jutro. Na szczęście nie tylko na kibicach możemy polegać, ale także na pozytywnej sytuacji kadrowej.

Nowych kłopotów zdrowotnych nie mamy, a przynajmniej nic o nich nie słychać. Jak na razie Sir Alex Ferguson nie ujawnił też składu na mecz, ale jeżeli wszystko z naszymi piłkarzami będzie w porządku, zapewne tradycyjnie ujrzymy między słupkami Edwina van der Sara, choć niewykluczone, że nasz menedżer da Holendrowi trochę odpocząć i w meczu ze średniakiem ligi postawi też na Kuszczaka. W obronie, jak zwykle zanosi się na występ niezastąpionego kwartetu „Brown, Ferdinand, Vidić, Evra”, który spisuje się ostatnimi czasy jak należy. Także z racji obecności w kadrze na ostatnie ligowe starcie z Fulham Simpsona, być może w razie bezpiecznego wyniku, nasz młody Anglik pojawi się na murawie. Taki występ z pewnością dałby mu więcej jakże potrzebnego doświadczenia i wiary w siebie. Przechodząc do pomocy – ponownie możemy spodziewać się gry Ronaldo, choć może nie tak zasłużonej, biorąc pod uwagę wtorkowy mecz z Lyonem, jak w poprzednich pojedynkach. Fakt – strzelił zwycięskiego gola, ale zdecydowanie brakowało mu wówczas nieco dokładności. Innych pewniaków, którzy najprawdopodobniej wystąpią od pierwszych minut, nie widzę. Nadal niepewny jest występ Giggsa, zmagającego się z naciągniętą łydką, czy też Scholesa, który niespodziewanie nie pojawił się we wtorek na boisku. Czyżby notował kolejny spadek formy? Jednak mimo tych dwóch braków, nie musimy się martwić. Mamy przecież solidnego i, co najważniejsze, głodnego gry Fletchera, który podczas 90 pełnych minut przeciwko Lyonowi pokazał się z całkiem dobrej strony. Nie można też zarzucić nic wielkiego takim graczom jak Nani, Anderson czy Carrick. Doskonale radzą sobie bowiem w składzie, a ich forma jest jak najbardziej stabilna. Jeśli chodzi o Hargreavesa, który zagrał przeciw Francuzom zaledwie parę minut, wygląda na to, że Sir Alex szykuje go na jutro. Innego logicznego wytłumaczenia nie widzę, gdyż nasz Anglik spisuje się ostatnio naprawdę nieźle. Przejdźmy może do ataku – w nim jak zwykle powinniśmy zobaczyć pewnego Wayne’a Rooneya. Zależnie od ustawienia, którym Ferguson coraz częściej manewruje, trudny do przewidzenia jest występ od pierwszych minut Carlosa Teveza. Argentyńczyk nie może pochwalić się wysoką formą, nie wspominając już o Louisie, który po serii kontuzji nie jest jeszcze w pełni sił.

Przed meczem warto także zapoznać się z bieżącą sytuacją obu klubów. Zacznijmy może od gospodarzy. Zajmując drugie miejsce w Premier League (64 pkt), tracimy do liderującego Arsenalu zaledwie jedno oczko, a nasz bilans bramkowy wynosi +43. Ostatnie spotkania także napawają nas dumą, gdyż spośród pięciu z nich, cztery razy wygrywaliśmy, zaś raz remisowaliśmy. Zdobyliśmy wówczas 14 bramek, co daje jakże wysoką średnią 2,8 gola na mecz, zaś straciliśmy tylko 2. Jednym z piątki tych starć jest właśnie wspomniany już szlagier poprzedniej rundy FA Cup z Arsenalem – wygrany przez nas na Old Trafford 4:0. Osiągi naszego przeciwnika nie cieszą już aż tak oka. Okupują bowiem dziewiąte miejsce (44 pkt), mając na koncie + 9 bramek. Spośród 5 ostatnich meczów, przegrali 2 razy (w tym niespełna tydzień temu z Evertonem 1:3), tyle samo zwyciężając i raz dzielili się punktami. Do szóstej rundy Pucharu doszli dzięki wygranym ze słabeuszami, a mianowicie z Ipswich Town na wyjeździe 1:0, z Plymouth Argyle u siebie 2:1 oraz z Preston North End ponownie przed cudzą publicznością 1:0. A jeśli chodzi o zdanie bukmacherów, oczywiście to „The Pompeys” są skazani na niepowodzenie.

Zwycięstwo United: 1.35
Remis: 4.00
Zwycięstwo Portsmouth: 7.00

Zanosi się więc na kolejną dawkę piłkarskich emocji, w których udział wezmą nasze „Diabły”. Mam nadzieję, że po raz kolejny udowodnią, że to oni królują na Wyspach i zakwalifikują się do półfinału Pucharu Anglii, czyniąc tym samym kolejny krok w stronę powtórki wyczynu z 1999 roku, jakim jest „The Treble”. Zapraszam do dyskusji.

Portsmouth,