Ten sezon był pełen zwrotów akcji, zaskakujących zakończeń i niezłej dawki emocji. Niczym niezły film sensacyjny, a gol Machedy był jednym z lepszym momentów w tej produkcji. Pomimo smutnego zakończenia, uważam, że film ten był sukcesem. Aktorzy, ci pierwszo-, jak i drugoplanowi, statyści i cała reszta uda się na zasłużony odpoczynek. Zaraz po meczach reprezentacyjnych, pojadą na wakacje, aby nabrać sił przed kolejną super-produkcją. Nas, widzów, czeka blisko 2 miesiące oczekiwania na mecze Czerwonych Diabłów.

Pozostało 47 dni do najbliższego meczu United.

W tym czasie codziennie z zapartym tchem będziemy śledzili rynek transferowy oraz wzmocnienia nasze i naszych rywali. W między czasie poznamy nowego sponsora i wygląd nowych koszulek. Czy jednak wszystko to przyćmi kolejna saga transferowa z Ronaldo w roli głównej?

Przyjrzyjmy się więc sytuacji kadrowej Manchesteru i spekulacjom transferowym.

Bramkarze

Murowanym numerem 1. na przyszły sezon jest bez wątpienia Edwin Van der Sar. Świetny refleks i siła doświadczenia sprawiają, że nikt nie jest chyba w stanie pokonać świetnie broniącego Holendra w wyścigu o miejsce w pierwszej jedenastce. 14 kolejnych meczów bez puszczonej bramki w lidze dowodzą, że Van der Sar był jednym z najważniejszych elementów drużyny, która zdobyła trzecie mistrzostwo z rzędu. Trzeba przyznać, że holenderski golkiper od przyjścia na Old Trafford w 2005 roku był w świetnej formie, a ostatni sezon tylko potwierdza, że 38-letni bramkarz jest jak wino – czym starszy, tym lepszy. Mimo wszystko nadchodzący sezon będzie chyba jego ostatnim w United. Jego kontrakt kończy się latem 2010 roku i nic nie wskazuje na to, że Van der Sar przedłuży umowę. Ferguson będzie dawał szansę innym bramkarzom w tym sezonie, tak jak robił to w poprzednim. Ostatnio angielskie gazety donosiły jednak, że z Old Trafford może się pożegnać nasz rodak, Tomasz Kuszczak. Ferguson podobno chce wypożyczyć Polaka na rok, aby w innym zespole, regularnie grając, pokazał na co go stać. Jednak patrząc na kontuzjogenność Bena Fostera, wątpię w to, że Ferguson zaryzykuje. Ostatnio Anglik został numerem dwa w bramce United i to głównie dzięki niemu Manchester wygrał w tym sezonie Puchar Ligi Angielskiej. Przez angielskie media kreowany jest on na bramkarza numer 1. w bramce Diabłów jak i reprezentacji Anglii. Będzie walczył w przyszłym sezonie o wyjazd na Mistrzostwa Świata w RPA jako rezerwowy golkiper. Ferguson stawiał na angielskiego bramkarza zarówno w półfinale Pucharu Anglii, jak i we wcześniej wspomnianym finale Carling Cup. Może oznaczać to koniec przygody Kuszczaka z Manchesterem, choć – kto wie? Polak na pewno nie chce być trzecim bramkarzem United i będzie szukał jak najlepszego rozwiązania dla siebie. Kontuzja Fostera spowodowała, że to Kuszczak siedział na ławce rezerwowych w finale LM. Trzeba zaznaczyć, że nie jest to pierwszy uraz tego bramkarza – Anglik co chwilę ma problemy ze sprawnością fizyczną. Ferguson opisywał go jako przyszłego golkipera reprezentacji, jednak wszystko zależy od przyszłego sezonu, w którym obejrzymy Fostera częściej. Miejmy nadzieję, że na boisku, a nie na trybunach leczącego kontuzję. Przed szkockim trenerem poważny problem – który z nich jest gotowy, aby zostać pierwszym bramkarzem Mistrzów Anglii, gdzie stawka meczów jest nadzwyczaj wysoka. Zarówno Kuszczak, jak i Foster będą chcieli udowodnić Fergusonowi, że są w stanie zastąpić Van der Sara. Ben Amos nie jest bramkarzem na poziom United.

» Bramkarze w United

Obrońcy

Trzeba przyznać, że obrona United była w tym sezonie niczym skała. Świetnie zgrana dwójka stoperów i równo grający boczni defensorzy. Rio Ferdinand oraz Nemanja Vidic to zawodnicy pierwszoplanowi. Co prawda nie wywiązali się w finale LM dobrze ze swoich obowiązków – najpierw Eto’o za łatwo przeszedł Vidica, a następnie Messi, mający 1,70 m w kapeluszu, strzelił gola z główki przy dwójce naszych stoperów. Anglik był po kontuzji i opuścił ostatnie cztery spotkania, ale to go nie usprawiedliwia. Muszę powiedzieć jednak, że na przestrzeni sezonu wykonywali fantastyczną robotę. Miejmy nadzieję, że Ferdinand raz na zawsze wyleczy uraz pleców i w następnym sezonie nie będzie mu to już dokuczać. Nemanja w tym sezonie był klasą samą dla siebie. Nie bez przyczyny został wybrany zawodnikiem Premiership tego sezonu i najlepszym piłkarzem Manchesteru United. To głównie on przyczynił się do rekordu Van der Sara 14 meczów bez straty gola. Rozegrał w tym sezonie 55 meczów. O jedno więcej niż nasz prawy obrońca, John O’Shea. Trzeba przyznać, że Irlandczyk zamknął usta wszystkim krytykom w tym sezonie. Świetnie wywiązywał się ze swoich obowiązków i solidnie zastąpił Wesa Browna, którego dręczyły kontuzje. Oby w następnym sezonie urazy go nie prześladowały. Musi teraz sporo pracować, aby odzyskać miejsce w wyjściowej jedenastce. Mimo wszystko O’Solid był jednym z lepszych defensorów w tym sezonie i nie możemy się martwić o prawą stronę pierwszej linii. Do zespołu wszedł także Rafael. W przyszłości będzie może być pierwszym prawym obrońcą w klubie, bo pokazał w tym sezonie spory potencjał. Pod okiem Ferguson wyrośnie z niego porządny defensor, tak jak jego brat bliźniak.

» Bliźniacy Da Silva = przyszłość United?

Fabio nie grał jednak w tym sezonie zbyt wiele. Ogrywał się szczególnie w rezerwach. Nie wiem czemu Ferguson dawał więcej szans Rafaelowi. Mimo tego, nie było problemów z lewą stroną defensywy, na której występuje Patrice Evra. Po spadku formy na przełomie lutego i marca, Francuz powrócił do najlepszej dyspozycji. O lewą stronę Ferguson nie ma co się martwić. Nie możemy również zapominać o Jonnym Evansie, który w tym sezonie przyzwoicie zastępował Ferdinanda bądź Vidica. Pomimo młodego wieku widać w jego grze niezwykłe doświadczenie i opanowanie. Udowodnił swoją wartość grając w niektórych bardzo ważnych spotkaniach – w obu meczach z Chelsea i z Arsenalem u siebie w lidze czy z Interem na wyjeździe. Chyba żaden kibic United nie martwi się, gdy na boisko wychodzi Evans. Zazwyczaj wywiązywał się ze swoich obowiązków i nie popełniał błędów. W tym sezonie kilkanaście spotkań rozegrał również nasz kapitan, Gary Neville. Niestety, Anglik nie błyszczy formą. Grając w meczach popełniał proste błędy, często się mylił. Szanuję go za całą karierę i wspaniałe występy na prawej stronie, ale jego kariera nieuchronnie zbliża się do końca. To będzie zapewne ostatni sezon Anglika w koszulce United, a w tym sezonie będziemy go widzieć coraz mniej. Przegrywa on z Brownem, O’Shea czy Rafaelem w walce o miejsce w wyjściowym składzie. Ferguson pominął go przy ustalaniu składu na finał Ligi Mistrzów, kosztem Rafaela. Nie wyobrażam sobie Neville’a grającego regularnie w następnym sezonie. Został mu rok kontraktu, jednak zapewne będzie bardziej pomagał w szatni niż na boisku. Być może za rok zobaczymy go w sztabie szkoleniowym United. Ciekawi mnie przyszłość Danny’ego Simpsona, który spędził rok na wypożyczeniu w Blackburn. Przebywał przez 888 minut na boisku, 8-krotnie rozegrał całe spotkanie. Często też występował w drużynie rezerw. Rok temu prezentował się nieźle w United, wchodząc z ławki. Jednak gracz, który nie potrafi się przebić do pierwszego zespołu Blackburn nie będzie regularnie grał na Old Trafford. Przyjście Rafaela zdecydowanie pokrzyżowało jego plany odnośnie przyszłości w United. Liczę jednak na jego umiejętności i życzę mu, aby został w zespole i otrzymywał szanse na grę. Poza nim w drużynie Mistrzów Anglii są jeszcze Richard Eckersley i Ritchie De Laet, którzy, co prawda występują w rezerwach podobnie jak James Chester, ale w meczu z Hull pokazali się z dobrej strony. Szczególnie, sprowadzony ze Stoke, De Laet rozegrał świetne zawody i był, moim zdaniem, zawodnikiem meczu.

Pomocnicy

Liczne razy kolan oraz problemy z widzeniem mogą spowodować, że Paul Scholes zakończy karierę po następnym sezonie. Ostatnio gazety zaczęły pisać o rzekomym zainteresowaniu Stoke rudowłosym pomocnikiem w roli grającego trenera. Szczerze w to wątpię i mam nadzieję, że Scholesy zakończy karierę na Old Trafford. Tak samo jak Ryan Giggs, który został uznany piłkarzem roku w Anglii i przechodzi drugą młodość. Ferguson przestawił go na środek pola, gdzie zaliczał świetne występy. Zagrywał niesamowite piłki i rozgrywał akcje. Walijczyk pokazał w tym sezonie sporo dobrej gry ze swojej strony i jest w stanie w następnym sezonie nadal grać na najwyższym poziomie. A co potem? Czy nasz weteran będzie w stanie grać jeszcze dwa sezony? Jeśli nie, nie musimy się martwić. W środku pola podstawowym pomocnikiem wydaje się być Michael Carrick. Angielski pomocnik ma za sobą udany sezon, choć bez fajerwerków. Zmęczenie? Być może. Rozegrał 43 spotkania. W następnym sezonie zapewne zapewne będzie pomocnikiem pierwszego wyboru. Chyba wszystkich nas zaskoczył w tym sezonie Darren Fletcher. Był to najlepszy rok w wykonaniu Szkota w ciągu jego kariery na Old Trafford. Widocznie brakowało go w finale z Barceloną. To on był odpowiedzialny za „czarną robotę”. Ma świetny odbiór, dużo myśli i wspomaga defensywę. Jego wkład w Lidze Mistrzów jest nieoceniony. Co ciekawe, z Fletcherem w składzie pokonaliśmy dwukrotnie Arsenal w LM i zniszczyliśmy Chelsea 3:0 na Old Trafford. Bez niego przegraliśmy dwukrotnie z Liverpoolem, a Arsenal pokonał nas w lidze na Emirates. Na arenie międzynarodowej przegraliśmy w tym sezonie dwa razy. I co? Dwa razy zabrakło szkockiego pomocnika – z Barceloną i Zenitem. Mecz na San Siro z Interem to popis Fletchera, podobnie jak współpraca z Giggsem w meczu z Chelsea na Old Trafford. Mam nadzieję, że w przyszłym sezonie będzie w co najmniej tak dobrej formie. Był naszym najlepszym środkowym pomocnikiem. W Lidze Mistrzów Ferguson desygnował na środek Carricka, Fletchera i Andersona. Młody Brazylijczyk, który był już porównywany do Keane’a i Scholesa, zaliczył kolejny sezon bez zdobytej bramki.

» Anderson – mieszanka Paula i Roya?

Wiele razy mogliśmy przekonać się, że te porównania nie były bezpodstawne. Anderson ma wielki potencjał, ale finał pokazał, że wiele brakuje mu do zawodników pokroju Xaviego czy Iniesty. Brak goli nie jest wadą, bo pomimo tego gra świetnie. Brazylijczyk ma 21 lat i ma dużo czasu, aby się rozwinąć. Zarówno jak inni kibice United, oczekuję jeszcze lepszego sezonu w wykonaniu Andersona. Na środku pola mamy jeszcze Darrona Gibsona oraz Rodrigo Possebona, którzy grają co prawda w rezerwach, ale zaliczyli kilka występów w pierwszej jedenastce. Irlandczyk nieraz pokazywał się z dobrej strony w pucharach (m. in. w finale Carling Cup i półfinale Pucgaru Anglii). Strzelił piękną bramkę w ostatniej kolejce ligi w meczu z Hull, jednak nie wywarł na mnie specjalnego wrażenia na przestrzeni całego sezonu – tak samo jak Brazylijczyk z włoskim paszportem. Mają małe szanse na grę w wyjściowym składzie, jednak na pewno dostaną szansę na grę w pucharach. Jeśli chcą zostać na Old Trafford będą musieli pokazać się z jak najlepszej strony.

Teraz pora na skrzydła. Na pierwszy ogień idzie Cristiano Ronaldo, najlepszy piłkarz 2008 roku. Na początku muszę zaprzeczyć wielu opiniom – Ronaldo jest w formie. Może nie tak wspaniałej jak w sezonie 07/08, ale Portugalczyk nadal jest w niezłej dyspozycji. Był w końcu naszym najlepszym strzelcem, a to, że nie strzelił 42 bramek, o niczym nie świadczy. Na chwilę obecną nie słychać nic o zainteresowaniu Realu. Ale czy to cisza przed burzą? Przyszły prezydent Realu, Florentino Perez, nie jest chyba zwolennikiem transferu Ronaldo i wolałby w szeregach Królewskich widzieć Ribery’ego bądź Kakę. Miejmy nadzieję, że saga transferowa z poprzedniego sezonu się nie powtórzy, a ten film niech będzie potwierdzeniem tego, że Ronaldo chce zostać na Old Trafford.

Ronaldo pokazał swój geniusz w końcowej fazie Ligi Mistrzów – m. in. w rewanżowych spotkaniach z Porto i Arsenalem. To głównie dzięki niemu awansowaliśmy do finału. Ronaldo w następnym sezonie nadal będzie postacią pierwszoplanową. A jeśli odejdzie to dopiero za rok. Zupełnie inaczej jak jego rodak, Nani, który z zespołem Mistrza Anglii może pożegnać się już tego lata. Portugalczyka dopadł „syndrom drugiego sezonu”. Zawodnik, który w tamtym sezonie nieźle radził sobie na angielskich boiskach, w tym sezonie jest cieniem samego siebie. Zaliczył jedynie 13 występów w Premier League i ma za sobą fatalny sezon. Musi się bardzo starać, aby uratować swoją karierę na Old Trafford. Co prawda Ferguson potwierdził, że Nani pozostanie w United pomimo swojej słabej dyspozycji w drugim sezonie i pokaże na co go stać. Wątpię w to, choć mam nadzieję, że Szkot ma rację. Sytuacja Naniego jeszcze bardziej skomplikowała się po transferze Zorana Tosica. Serbski skrzydłowy nie odegrał znacznej roli w drugiej części sezonu United, zaliczając jedynie 3 występy z ławki rezerwowych. Ferguson stwierdził w wywiadzie jednak, że Tosic pasuje do tutejszego stylu gry. Po przepracowanym okresie przygotowawczym do nowego sezonu zobaczymy, kto jest lepszym skrzydłowym. Nie możemy w żadnym wypadku zapominać o Park Ji-Sungu. Koreańczyk może nie jest wirtuozem futbolu, ale jest solidnym skrzydłowym, który ciężko pracuje na boisku. Ubiegły sezon był jednym z lepszych w jego karierze i udowodnił swoją wartość. Znalazł miejsce w składzie na finał Ligi Mistrzów, gdzie nie zaprezentował się zbyt dobrze. Ma za sobą bardzo dobry sezon i odegra w przyszłym sezonie ważną rolę. Jego wkład w grę jest często niedoceniany. Angielskie serwisy rozpisywały się ostatnio o jego odejściu, ponieważ Ferguson jest podobny niezadowolony z jego słabej gry. Plotki. W obwodzie jest jeszcze Lee Martin, jednak uważam, że nie jest w stanie przebić się nawet na ławkę rezerwowych i odejdzie po tym sezonie. Jest po prostu za słaby.

I na koniec został nam Owen Hargreaves. Ferguson zapewnia, że będzie on jak nowy transfer. Urodzony w Kanadzie Anglik ma za sobą dwie operacje i ma być gotowy do gry w nowym sezonie. Mam nadzieję, że nie będzie już nękany przez kontuzje, bo może dużo zaoferować.

W pełni oczekuję tego, by Hargreaves ponownie stał się ważnym członkiem naszego składu. W dalszym ciągu figuruje on w naszych planach. Jego powrót zbiegnie się akurat z rozpoczęciem przygotowań do nowego sezonu. Chcę, by był ponownie do mojej dyspozycji, ponieważ to piłkarz, który może grać na każdej pozycji na boisku, łącznie z obsadą bramki.
sir Alex Ferguson

Pomoc Hargreaves-Fletcher to duet, którego brakowało w meczu z Barceloną. Ta dwójka może być świetnym rozwiązaniem, która będzie uzupełniała Carricka w meczach Ligi Mistrzów.

Napastnicy

Dimitar Berbatov, Wayne Rooney, Carlos Tevez, Danny Welbeck, Manucho, Federico Macheda i Fraizer Campbell… Ferguson ma spory ból głowy z napastnikami. Napisałem już tekst odnośnie sytuacji napadziorów na Old Trafford, więc nie będę się powtarzał.

» Kiko namieszał, czyli o napastnikach w United

Jeśli Ferguson zechce sprzedać Manucho, może mieć problemy ze znalezieniem chętnych na zakup angolańskiego gracza. Po Mistrzostwach Europy do lat 21 mogą się natomiast znaleźć kupcy na Campbella. Zobaczymy, co młody Anglik zaprezentuje na boiskach w Szwecji.

Odejście Carlosa Teveza zdaje się nieuniknione. Niestety, najprawdopodobniej Argentina odejdzie z United. Bardzo tego żałuję, bo w dalszym ciągu uwielbiam jego waleczność i grę do upadłego. Czerwone Diabły przed dwoma laty, decydując się na wypożyczenie Teveza, ustaliły na ponad 25 miliona funtów wysokość kwoty, za którą teraz mogłyby dokonać jego transferu definitywnego.

Spekulacje transferowe – kto przyjdzie?

Ferguson przyznał ostatnio, że w letnim okienku transferowym nie należy się spodziewać szczególnej aktywności ze strony Manchesteru United. Kadra jest na tyle silna i szeroka, że w przyszłym sezonie Diabły mogą nadal walczyć w Anglii, jak i w Europie.

Podczas tego lata nie sprowadzimy wielu graczy i takie są fakty taki jest stan rzeczy (od faktów jest Benio). W tym momencie mamy dużą kadrę i szczerze mogę powiedzieć, że nie zidentyfikowaliśmy nikogo, kto mógłby obecnie zostać sprowadzony do klubu. Jak zwykle przyjrzymy się kilku zawodnikom, ale nie spodziewamy się wielu wzmocnień.
sir Alex Ferguson

Trzeba pamiętać o tym, że do gry powróci Brown i Hargreaves. Podczas ustalania składu częściej będzie brany pod uwagę Tosic, a zimą Manchester zasili jego rodak, Adem Ljajic. Tacy piłkarze jak Rafael, Fabio, Gibson, Possebon, Welbeck czy Macheda pukają do pierwszego składu. Ferguson będzie dawał im pograć. Manchester ma najzdolniejszą młodzież od lat 90. – słynnej generacji Dzieciaków Fergiego (Beckhama, Scholesa, Giggsa, braci Neville, Butta). Warto dać im szansę. Angielskie media szukają jednak potencjalnych wzmocnień Mistrza Anglii.

Ostatnio najwięcej mówi się o skrzydłowym Wigan, Antonio Valencii. Ekwadorski piłkarz był w tym sezonie najlepszym piłkarzem The Latics i nie dziwne, że takie kluby jak Real czy Manchester interesują się sprowadzeniem tego gracza.

Gdybym cokolwiek wiedział, na pewno podzieliłbym się z wami tą wiadomością. Czuję się dobrze i komfortowo w Wigan.
Antonio Valencia

Wierzę, że Wigan sprzeda Antonio ze względu na właściwą ofertę, którą zdecydują się zaakceptować. Real Madryt złożył ofertę tydzień temu, ale nikt z Wigan nie powiedział mi o propozycji ze strony Manchesteru United. Jest kilka zainteresowanych klubów i w tym tygodniu będę na ten temat rozmawiał z klubem. Po zakończeniu sezonu oczekuję kolejnych propozycji, więc siądę z Antonio i zadecydujemy, która jest najlepsza.
Diego Herdera, agent Antonio Valencii

Nie widziałem za dużo meczów w wykonaniu tego piłkarza. Uważam jednak, że nie jest wcale lepszy od Parka. Nani w formie może pokazać na co go stać i mam nadzieję, że to zrobi w przyszłym sezonie. Kolejny cel transferowy United to podobno Franck Ribery. Ferguson rzekomo interesuje się Francuzem od kilku lat. Ribery jest gwiazdą Bayernu i Bundesligi i bez wątpienia jednym z najlepszych skrzydłowych w Euopie. Niezwykle szybki, utalentowany technicznie i młody. Ribery nadawałby się do United. Na początku maja hiszpańskie gazety informowały, że francuski skrzydłowy przejdzie do Blaugrany. Nie było jednak oficjalnego potwierdzenia, a jedynie domysły prasy.

Pojawiło się nieformalne zapytanie ze strony Manchesteru United. Wszystko jest jednak uzależnione od tego, co postanowi Cristiano Ronaldo. Skoro Kaka został wyceniony na 125 milionów euro [109 milionów funtów], wartość Ribery’ego to minimum 100 milionów euro [87 milionów funtów]. Nie chcę jednak mówić o propozycji, jaką byśmy rozważyli, ponieważ chcemy zatrzymać Francka w klubie.
Uli Hoeness

Najważniejszym czynnikiem są pieniądze. Nie chcę Ribery’ego za takie pieniądze. Zamiast tego, sir Alex mógłby kupić kilku utalentowanych skrzydłowych z mniej znanym nazwiskiem. Ostatnio na temat przejścia Ribery’ego do United wypowiedział się jego kolega z reprezentacji, Patrice Evra.

Wielu mówi, że Cristiano odejdzie, ale tylko on zna odpowiedź. To oczywiste, że Franck byłby dla United idealnym rozwiązaniem, jeżeli tak się stanie. Oczywiście rozmawiałem z Franckiem na ten temat i powiedziałem mu „lepiej przyjdź tutaj”.
Patrice Evra

Kiedy Ferguson uprze się na zakup jakiegoś zawodnika, to go sprowadzi, czego najlepszym przykładem jest Berbatov. Jednak czy to wszystko prawda? O zainteresowaniu szkockiego trenera Karimem Benzemą słyszymy już od kilku lat. Według dziennikarzy „The Daily Mirror”, odżyła sprawa sprowadzenia Francuza na Old Trafford. Jest to tym bardziej uzasadnione w obliczu spekulacji o odejściu Carlosa. Podobno rok temu Ferguson był bardzo blisko sprowadzenia Benzemy, jednak zdecydował się na kupno Berbatova. Jak będzie w tym okienku transferowym?

Wiem, że władze Lyonu spotkały się z przedstawicielami Barcelony, Real Madrytu oraz Manchesteru United i wszystkie te kluby są bardzo zainteresowane pozyskaniem Benzemy latem przyszłego roku.
Karim Djaziri, agent Karima Benzemy

Nie oglądam dużo ligi francuskiej, ale w Lidze Mistrzów Benzema prezentował się znakomicie. Po raz kolejny na przeszkodzie stoją pieniądze. Ferguson nie da po raz kolejny 30 milinów funtów za napastnika. Mam jednak wrażenie, że Ferguson kupi jakiegoś napadziora tego lata. Jeśli to nie będzie Benzema czy inny napastnik, Szkot zdecyduje się na… Carlosa Teveza. Nadal Argentyńczyk może podpisać kontrakt z United, jeśli tylko Diabły zapłacą za niego 25 miliony funtów.

To wyjątkowa sprawa, ale nie sądzę, że przez to także bardziej skomplikowana. Mamy jednoznaczne porozumienie z graczem i przedsiębiorstwem [MSI - przyp. red.], że jeżeli chcemy dokonać transferu, wówczas musimy zapłacić pewną sumę. To 25,5 mln funtów. Jest to decyzja, którą musimy teraz oszacować. Uważamy, że w obecnej atmosferze finansowej kwota jest trochę wygórowana, ale nie oznacza to, że jej nie zapłacimy. Inne kluby mogą być przygotowane do wyłożenia takiej gotówki lub sumy nawet większej, więc musimy zrozumieć, że działamy na pewnym rynku. 30 czerwca kończy się kontrakt Carlosa i będzie on chciał wiedzieć, gdzie zagra w następnym sezonie. W interesie wszystkich jest znalezienie rozwiązania i myślę, że wkrótce tak się stanie.
David Gill

Tevez mówił, że chce zostać, jednak nie podobają mu się decyzje Fergusona. Po raz kolejny powtórzę, że chcę, aby Tevez pozostał w ekipie Mistrza Anglii, jednak nie za taką kwotę. Być może po raz pierwszy, jako kibice, odczujemy skutki kryzysu finansowego na świecie. Może być tak, że z drużyną United pożegna się Tevez, a nie przyjdzie nikt. Nie obawiam się tego. Mamy na tyle silną kadrę, aby znów walczyć o wygraną w Lidze Mistrzów i Premiership.

Na chwilę obecną możemy jedynie czekać na rozpoczęcie następnego, emocjonującego sezonu. Miejmy nadzieję, że będzie co najmniej tak ekscytujący jak poprzedni.

Anderson, Antonio Valencia, Ben Amos, Ben Foster, Carlos Tevez, Cristiano Ronaldo, Danny Simpson, Danny Welbeck, Darren Fletcher, Darron Gibson, Dimitar Berbatov, Edwin van der Sar, Fabio Silva, Federico Macheda, Fraizer Campbell, Franck Ribery, Gary Neville, James Chester, Ji Sung Park, John O'Shea, Jonny Evans, Karim Benzema, Lee Martin, Liga Mistrzów, Manucho, Michael Carrick, Nani, Nemanja Vidic, Owen Hargreaves, Patrice Evra, Paul Scholes, Rafael Silva, Richard Eckersley, Rio Ferdinand, Ritchie De Laet, Rodrigo Possebon, Ryan Giggs, sezon, Sir Alex Ferguson, Tomasz Kuszczak, Wayne Rooney, Wes Brown, Zoran Tosić,

Decydująca bramka Machedy w meczu z Aston Villą

Cudowne zachowanie włoskiego młodzika w polu karnym. Niesamowity zwód i dobre uderzenie. Zapierająca dech w piersiach bramka. Ósmy cud świata!

Decydująca bramka Machedy w meczu z Sunderlandem

Nieco przypadkowa bramka Włocha. „Lekki fuks”, jak to opisał mój znajomy, ale to drugi mecz tego napastnika w barwach United i drugi gol. Niesamowite.

Jest w nim coś niezwykłego. Zdołał już tego dowieść. Ta zdolność szybkiego myślenia, którą posiada każdy, kto często zdobywa bramki. On po prostu ma instynkt. Kiko zna swoją rolę na boisku. Chcemy, by przenikał poza linię obrony. Dobrze się porusza, jest szybki i pokazuje to, gdy wchodzi na boisko. Nie czuł żadnej tremy.
sir Alex Ferguson

Trzeba przyznać, że Macheda swoimi dwiema bramkami sprawił, że Ferguson ma kłopot. Jak rozwiązać problem z napastnikami? Zastanawiałem się dość długo nad tą kwestią i przedstawiam moje przemyślenia odnośnie „napadziorów” w Manchesterze United.

Rooney i Berba? Nietykalni!

Tutaj komentarz jest chyba zbędny. Anglik jest napastnikiem numer jeden w United i nie zapowiada się, że to ulegnie zmianie. Świetny przegląd pola, „petarda w nodze”, waleczność, a przede wszystkich charakter boiskowego zabijaki. Przy okazji zamieszczam fragment wywiadu z Rooneyem sprzed kilku dni.

Zawsze mówię, że dopóki klub będzie mnie chciał, będę tutaj z entuzjazmem grał. Nie chcę stąd odchodzić. Kocham Manchester United i nie mam żadnego powodu, żeby myśleć o odejściu. Jestem pewny, że będę grał tutaj przez długie lata.
Wayne Rooney

Trzymam za słowo, Wayne! A Berbatow? Chodzący po boisku leń, który niesamowitą techniką, przeglądem pola i myśleniem, gra często za dwóch. Niedoceniany Bułgar nie gra tak, jak za najlepszych lat z Bayerze czy Tottenhamie. Ciągle powtarzam – poczekajmy, a później go oceniajmy. Nie zapowiada się na to, że kupiony za 30 milionów funtów Berbatov opuści Old Trafford. Co ciekawe, po ostatnim meczu z Sunderlandem otrzymał od Sky Sports notę 4 w 10-stopniowej skali. Nijak ma się to do meczu, bo zaliczył świetny mecz po powrocie, rozgrywał wspaniałe piłki i był jednym z lepszych na murawie. Oczywiście po Rooneyu, który w ostatnich meczach błyszczy jak mało kto w United.

Tevez < 25 milionów

Ciężko się nie zgodzić ze stwierdzeniem, że Tevez nie jest wart 30 milionów funtów. Nawet kupiony ostatnio Berbatov, nie był wart takiej sumy. Argentyńczyk, który jest obecnie trzecim napastnikiem Fergusona, nie zachwyca formą. W poprzednim sezonie świetnie rozumiał się z Rooneyem. Teraz gra więcej w pucharach lub wchodzi w drugiej połowie meczu. Cenię charakter i waleczność Teveza. Właśnie takich piłkarzy uwielbiam – takich, którzy wkładają w mecz więcej niż przewiduje norma. Tevez jest w stanie biec ponad 80 metrów za piłką, gdy ją straci, a następnie pobiec za akcją pod bramkę rywala. A Ronaldo? Straci bezsensownie piłkę i nie raczy pobiec kilku metrów za rywalem. Rozłoży wymownie ręce i ironicznie uśmiechnie się do sędziego sugerując, że był faul. Nie tędy droga. Nie umniejszam zasług i wyjątkowości Ronaldo. Świetny piłkarz z niesamowitymi umiejętnościami.

Wróćmy jednak do Teveza. Fenomenalny piłkarz, który zostawia na boisku wszystkie swoje siły. Nie jest jednak wart tak dużej sumy pieniędzy, jaką żąda firma MSI. Z całego serca liczę na to, że Tevez pozostanie na Old Trafford. Jego wypowiedzi wskazują na to, że on też tego chce, a to będzie miało największy wpływ na rozwój sytuacji.

Moje wypożyczenie wygasa w czerwcu, ale nie jestem w stanie myśleć o innej drużynie niż United. Kibice mnie kochają, a moja rodzina jest w Manchesterze szczęśliwa. Nie chcę grać dla innej drużyny. Zawsze słucham głosu serca, a ono mówi mi, że opuszczenie Anglii nie wchodzi w grę.
Carlos Tevez

Manucho out!

Nie oszukujmy się – napastnik rodem z Angoli to jednak niewypał. 26-letni zawodnik przebywa obecnie na wypożyczeniu w Hull City i specjalnie nie błyszczy w zespole prowadzonym przez Phila Browna. Zdobył dwa gole w ośmiu meczach dla Tygrysów, ale nie spisuje się tak, jak chciałby tego Ferguson. Moim zdaniem sir Alex posłuchał Carlosa Queiroza, który obserwował zawodników w Angoli i sprowadził tego napastnika. W Petro Atletico zdobył 34 bramki w 78 spotkaniach. Jak widać – nie jest to żadnym wyznacznikiem, a MANUcho, który miał być wzmocnieniem, okazał się niewypałem. Nie skreślam go, ale jeśli mam wybierać między 26-letnim angolijskim napastnikiem, a 17-letnim Machedą – bez zastanowienia wybieram Włocha. No cóż… Djemba-Djemba czy Dong też nie dali rady.

Dajmy szansę Campbellowi.

Na wypożyczeniu w Tottenhamie przebywa obecnie Fraizer Campbell, angielski wychowanek United. Co ciekawe, podobnie jak Manucho, ma za sobą epizod w Hull City – rozegrał tam 34 mecze strzelając 15 goli i zapewniając awans do Premier League. Ostatnio media sugerowały, że po sezonie powróci na Old Trafford, gdzie otrzyma propozycję przedłużenia kontraktu. Na White Hart Lane sprawował się przyzwoicie do momentu, kiedy do zespołu powrócił Defoe i Keane. Tym samym Campbell stracił miejsce w pierwszej jedenastce (a potem na ławce rezerwowych) i nie zapowiada się na to, że to się zmieni. Mam nadzieję, że Ferguson nie sprzeda tego zawodnika, a da mu szansę (bądź wypożyczy do klubu z Anglii, gdzie będzie grał regularnie i zdobywał cenne doświadczenie). Potencjał ma, a w dodatku jest wychowankiem, co dla mnie jest dużym plusem.

Welbeck i Macheda – jeszcze poczekajmy.

18-letni Anglik i 17-letni Włoch to mało doświadczeni zawodnicy. Lepiej niech ogrywają się w rezerwach, a Ferguson będzie ich umiejętnie wprowadzał do pierwszego zespołu. Nie ma co wypuszczać ich na głęboką wodę. Szkocki trener będzie nadzorował ich karierę, a nie zapominajmy, że pod jego okiem rozwijali się najlepsi piłkarze globu. Welbeck ma inną charakterystykę niż Macheda, a w tym sezonie grywał już na skrzydle i to może właśnie tam za kilka lat Fergie będzie go wystawiał.

Nie może zabraknąć małego bonusa:

Kiko Macheda!
Scores winners like Cantona,
Then kisses the camera.
Kiko Macheda!

Wszystko w rękach (a raczej w głowie) Fergusona. Mam przede wszystkim nadzieję, że Tevez pozostanie (za odpowiednią kwotę), a trójce: Macheda, Welbeck oraz Campbell powiedzie się i nadal będą się polepszać pod okiem sir Alexa Fergusona. Tevez po bramkach 17-letniego Włocha był widocznie niezadowolony i mógł pod głosem zaklnąć: „Macheda, jasna cholera!„. Tak samo jak Ferguson, który po chwili musiał wziąć jeszcze jedną orbitkę, głęboko odetchnąć i poważnie się zastanowić, co ma robić z kłopotem bogactwa w ataku Manchesteru United.

Carlos Tevez, Danny Welbeck, Dimitar Berbatov, Federico Macheda, Fraizer Campbell, Manucho, Wayne Rooney,

Tak samo jak tydzień temu chciałbym Wam zaserwować mój komentarz do pięciu najważniejszych, w mojej opinii, transferów tygodnia.

Manucho Goncalves – zawodnik Manchesteru United, pozyskany z Petro Atletico Luanda reprezentant Angoli, do końca sezonu będzie reprezentował barwy Hull City, z którym będzie walczył o zajęcie jak najwyższej pozycji w ligowej tabeli. Beniaminek bardzo dobrze sobie radzi, przypomina drużynę Reading sprzed dwóch lat. jednak w tym roku nikt w tabeli nie może się czuć bezpiecznie, gdyż zespół Tygrysów, obecnie na dziewiątym miejscu Premiership, dzieli od ostatniego, dwudziestego, miejsca zaledwie sześć punktów. Trener beniaminka chce wzmocnić swój zespół i zapewnić sobie kolejny sezon w najsilniejszej lidze świata. Pomóc w tym ma napastnik Czerwonych Diabłów, który w obecnym sezonie zagrał zaledwie trzy mecze (we wszystkich wchodził z ławki rezerwowych).

Jermaine Pennant – jedno z niespełnionych dzieci angielskiej piłki. Prawy skrzydłowy, w latach młodości uważany za jeden z największych talentów swojego pokolenia, nigdzie nie zagrzał długo miejsca. Choć przez sześć lat był zawodnikiem Arsenalu, to większość tego czasu spędził na wypożyczeniach w klubach z dolnej części tabeli Premiership lub The Championship. Spore nadzieje wiązał z nim Rafael Benitez, który kupił Pennanta po nieudanej próbie pozyskania Daniela Alvesa z Sevilli. Jednak po pozyskaniu kilku kolejnych skrzydłowych (między innymi Babela czy Kuyta), dla Anglika zabrakło miejsca w wyjściowej jedenastce wiceliderów angielskiej ekstraklasy. Choć zainteresowanie nim wyrażał nawet sam Real Madryt, dwudziestosześciolatek wylądował w końcu na kolejnym wypożyczeniu – tym razem w ekipie Portsmouth FC. Będzie tam grał ze swoim byłym klubowym kolegą, innym niespełnionym talentem angielskiej piłki kopanej – Peterem Crouchem.

Craig Bellamy – największy jak dotychczas transfer rywali zza miedzy Czerwonych Diabłów – Manchesteru City. Szejkowie zapowiadali wielkie transfery, pojawienie się na City of Manchester Stadium wielu gwiazd sprowadzonych za ogromne pieniądze (największe przechwałki mówiły o osiemnastu zawodnikach po około trzydzieści milionów euro za jednego). Choć jedna poważna oferta za klasowego zawodnika faktycznie została złożona – sto dziesięć milionów euro za Brazylijczyka Kakę – to włodarze AC Milan ku uciesze kibiców odrzucili tę ofertę, a sam zainteresowany odmówił grania dla Manchesteru City. Tymczasem szeregi The Citizens wzmocnił wielokrotny reprezentant Walii, Craig Bellamy. Napastnik ten grał w wielu zespołach Premiership, między innymi Newcastle United, Liverpool FC i Blackburn Rovers. Tym razem postanowił wynieść się z nękanego problemami West Hamu i pomóc tworzyć wielkie marzenie arabskich biznesmanów o potędze Manchesteru City.

Nigel de Jong – kolejny, nieco nie przystający do obietnic włodarzy klubu, zakup Manchesteru City. Do zespołu rywali Czerwonych Diabłów trafił środkowy obrońca i defensywny pomocnik reprezentacji Holandii, a także Hamburga SV – Nigel de Jong. Wcześniej ten dwudziestoczterolatek reprezentował barwy Ajaxu Amsterdam, w którym w sezonie 2004/2005 otrzymał nagrodę gracza roku. Holender jest inwestycją długoterminową, choć już może z powodzeniem występować w pierwszym składzie jako pełnowartościowy zawodnik. Być może jest to najważniejsze wzmocnienie, jakiego do tej pory dokonał Manchester City.

Wilson Palacios – ostatni zawodnik, którego transfer chciałbym omówić, to pomocnik Wigan Athletic, którego podobno pozyskać chciał Manchester United. Obywatel Hondurasu, wielokrotny reprezentant kraju, wywarł na obserwatorach bardzo dobre wrażenie swoimi występami w Premiership i zainteresował kilka bardzo silnych zespołów. Ostatecznie nowym pracodawcą Palaciosa zostanie nie radzący sobie zbyt dobrze w obecnym sezonie Tottenham Hotspur, który jak na razie walczy o utrzymanie w Premiership, a nie o grę w Lidze Mistrzów, jak co roku. Zespół Harry’ego Redknappa wyprzedza ostatnie w tabeli West Bromwich Albion jedynie lepszym stosunkiem bramkowym.

W tym tygodniu mogliśmy zaobserwować o wiele ciekawsze ruchy, niż ostatnio. Jeśli kluby Premiership, zwłaszcza Manchester City, będą się rozkręcać w tym tempie, 2 lutego możemy być świadkiem kilku naprawdę spektakularnych transferów (Andriej Arszawin w City?). Jak na razie z zapowiedzi szejków nie wynikło żadne poważne zagrożenie, kluby Premiership wysyłają swoich młodzików do słabszych drużyn, aby się ogrywali, jednocześnie wzmacniając swoje szeregi tak, aby walczyć o najwyższe trofea. Przy odrobinie szczęścia nawet drużyny z dna tabeli mogą zagrać w przyszłym roku w Pucharze UEFA i wierzcie mi, że nie przesadzam. Tych kilkanaście punktów to nie jest aż tak dużo, jak mogłoby się wydawać. W końcu przed nami jeszcze cztery miesiące walki o jak najlepszą pozycję. Miejmy nadzieję, że wraz z przemeblowaniami w składach ta rywalizacja stanie się jeszcze bardziej emocjonująca.

Manucho, transfery,

Tekst powstał, tradycyjnie już na podstawie przemyśleń i dyskusji, w której udział wzięli sebos_krk, michal85 oraz Kula.

Przed meczem

To już trzeci mecz z „nowym ludźmi w Premier League”. W poprzednich meczach z beniaminkami United za każdym razem strzelało cztery bramki. Z West Bromwich Albion poszło gładko ale już Tygrysy z Hull przysporzyły nam sporo nerwów. Tu małe wtrącenie, bo poprzednio o tym zapomnieliśmy – szacunek dla Was Hullczyki, macie duże cojones, mamy nadzieję, że zostaniecie w lidze na długo. Wczorajszy mecz ze Stoke, miał być łatwy i przyjemny ale chyba w głowach kibiców United, dźwięczała lekka niepewność z gatunku „co tym razem”. Na szczęście poszło gładko i skończyło się na 5:0. Na pewno najbardziej znaną postacią Stoke jest obecnie niesamowity Rory Delap człowiek, który powoduje, że obrońcom lepiej jest wybić piłkę na rzut rożny niż na aut. Wczoraj niesamowity wrzut z autu udał się tylko raz ale spowodował wielkie zamieszanie w szeregach obronnych, potem gdy tylko Rory brał do rąk piłkę ożywało Stretford End i znanymi sobie sposobami, powodowało dekoncentrację Delapa. W efekcie zamiast atomowych rzutów mieliśmy, cokolwiek marne rozegrania piłki. Nasi piłkarze z kolei mieli zatrzeć słabe wrażenie po meczu z Arsenalem. Gary niby kontuzja ale w to nie wierzymy, SAF chyba nie chciał robić mu przykrości i sadzać na ławkę. Zamiast niego pojawił się O’Shea. Zabrakło również Rio i Rooneya. Szansę na grę otrzymał odstawiony ostatnio na boczny tor Tevez.

Spotkanie było okazją do świętowania dwóch szczególnych liczb : pięćdziesiąt lat kariery Sir Alexa Fergusona i setnego gola Ronaldo (sto pierwszy też był :)). Liczby piękne ale przecież są tacy, co Fergusona by już dawno zwolnili a Ronaldo sprzedali.

Mimo zwycięstwa, szczególnie szczęśliwi nie jesteśmy, biorąc pod uwagę, że tydzień temu spokojnie mogliśmy zrobić to, co wczoraj zrobiła Aston Villa.

Bramki

1:0 – Ronaldo (3′)
2:0 – Carrick (45′)
3:0 – Berbatov (48′)
4:0 – Welbeck (83′)
5:0 – Ronaldo (88′)

Taktyka i skład

Właściwie takie United jak lubimy, 4-4-2, hura i do przodu. Przeciwnik mało wymagający a mecz na Old Trafford, nie mogło być inaczej.

Skład United: Van der Sar, O’Shea, Evans, Vidic, Evra, Ronaldo, Fletcher(62′ – Gibson), Carrick, Park(62′-Welbeck), Berbatov, Tevez(74′-Manucho).

Skład Stoke: Sorensen, Griffin(78′-Wilkinson), Faye, Shawcross, Higginbotham, Olofinjana(31′-Cresswell), Diao, Faye, Delap, Fuller(68′-Kitson)

Oceny piłkarzy, wywiązanie się z zadań

Van der Sar – raz popisał się refleksem, raz bardzo nieprzyjemnie minął się z piłką w zamieszaniu pod bramką. Raczej miał mało pracy.

O’Shea- niespodziewanie pojawił sie na boisku zamiast Rafaela. Zmiana zapewne podyktowana, obawą przed Delapem, w końcu O’Shea jest wysoki i dobrze gra głową. Zaskoczył wszystkich pozytywnie, pierwszą polowe grając właściwie na pozycji prawego pomocnika. dobrze mu to wychodziło. Choć momentami gubił się w ataku, i szybkość akcji United lekko go przerastała. Kilka niefrasobliwych podań w nogi biegnących kolegów. Z jego podania mogła paść bramka meczu ale sędzia nie zauważył reki u rywala.

Vidic – jednoosobowa formacja obronna w swoim żywiole, gdy nie ma Rio, Serb rządzi w obronie. I daje takie widowisko jak gdyby grał w reprezentacji (kto oglądał ostatni mecz Serbia-Niemcy, wie o czym piszę). Właściwie każdą akcję Stoke niszczył w zarodku, zamiast uganiać się za napastnikami, zupełnie odciął ich od piłek. W okolicach 10 metra od środka boiska ustanowił „Vidic Zone” i praktycznie żadna piłką przez nią nie przeleciała. Taka gra zasługuje na szczególne zainteresowanie, zamiast dawać przeciwnikom pole do popisu, lepiej przechwytywać piłki które do nich zmierzają. W czasie meczu miał trzy-cztery takie interwencje: gdy Evans ustawiał się i oczekiwał przyjęcia piłki przez przeciwnika, Vidic rzucał się do piłki i było pozamiatane. Mam nadzieję, że Rio mecz oglądał. Dwucyfrowa liczba wygranych pojedynków główkowych, znakomite interwencje, bezbłędny, wyjątkowa pewność gry (a ta brała się z bardzo dobrej postawy Evansa). Drugi nasz obrońca nie miał przy takiej grze czym się wykazać…

Evans – … ale jeśli już coś robił to też bezbłędnie, dobrze pilnował Fullera i znakomicie współpracował z Vidicem. Duża pewność gry ale wczoraj Serb nie dał mu zbyt dużo okazji do wykazania się. Czy to nie był przypadkiem najlepszy występ naszej obrony w tym sezonie ? Ile Stoke oddało strzałów na bramkę United ? pół ?

Evra – dobry występ, kilka udanych rajdów ale raczej się…nudził.

Ronaldo- dwie piękne bramki (nr 100 i 101) oraz asysta i dobra gra na luzie momentami na zbyt dużym luzie. W końcu wolne przyniosły skutek. Kapitalna bramka i podobnie jak Boruc, bramkarz Stoke, miał niewyraźną (Rutinoscorbin?) minę gdy piłka nagle skręciła w odległości 5-6 metrów od bramki. Znowu to samo, bramkarz leci w jedną stronę a piłką w drugą. Setna bramka dodała mu skrzydeł, był wszędzie inicjował akcje. Raz czy dwa asekurował O’Shea w obronie. Cristiano jakiego wielbimy. Tylko tak dalej. Niedawno czytałem głupoty o tym jak jest samolubny itp. polecam mądralom obejrzeć koniec meczu gdy na boisku pojawił się Manucho a samolub Ronaldo mimo świetnych okazji do strzału, za wszelką cenę dogrywał do Angolańczyka, by ten na OT mógł się cieszyć ze swojego pierwszego gola.

Fletcher- dużo walki w środku pola, głównie dzięki niemu ta część boiska należała do United.

Carrick- spokojnie regulował tempo gry. Przerastał przeciwników o klasę, choć jeszcze nie można mówić o świetnej formie. dobry występ przypieczętował pięknym golem. Carrick strzelił już tyle bramek ile w całym zeszłym sezonie. I tu stop, to już druga bramka po kontuzji. Od powrotu na boisko, Michael gra coraz odważniej, coraz więcej strzela coraz częściej w polu karnym przeciwnika. Tego zawsze brakowało. Ta zmiana zaskakuje i to bardzo pozytywnie. Wydawało się jeszcze niedawno, że środek pola to nasza pięta achillesowa. Scholes kontuzjowany, Owen też. A tu na naszych oczach w przeciągu miesiąca czy dwóch, Fletcher przeszedł metamorfozę i stał się rewelacyjnym defensywnym pomocnikiem, Anderson jest w trakcie zmian. Teraz się okazuje, że i Carrick się rozwija. WOW :)

Park- jeden z lepszych na boisku. Często zmieniał pozycje, schodził ze skrzydle do środka, strzelał, walczył. A Nani, który wydawał się pewniakiem na słabszego przeciwnika, oglądał Koreańczyka z ławki. A nasi rywale niech dalej żyją w przekonaniu, że Park jest tutaj by sprzedać więcej koszulek w Azji.

Berbatov – występ podobny do wielu innych w jego wykonaniu. typowa dla niego bramka, znalazł się w odpowiednim miejscu i wykorzystał szanse. Czekamy na mecz, w którym będzie musiał się postarać bardziej…

Tevez- brakuje mu przełamania. Dochodzi do sytuacji, ale nie potrafi ich wykończyć. Asysta przy golu Berby. Słabszy okres powoli mija. Carlos zbyt blisko środka przejmuję piłkę i potem nie ma szans na pojawienie się w polu karnym we właściwym momencie.

Welbeck- fantastyczny debiut ligowy. Nie grał wiele, ale zdobył piękną bramkę.

Manucho- mimo usilnych prób swoich i Ronaldo nie udało się zdobyć bramki

Gibson- mimo krótkiego pobytu na murawie, stworzył kilka ciekawych akcji, widać dużą umiejętność rozegrania akcji w środku pola.

Błędy sędziowskie

Tylko trzy żółte kartki, jedna niezauważona ręka. Sędzia poza widowiskiem a nie w jego centrum. Brawo dla Pana Petera Waltona.

Uwagi do taktyki.

Brak.

Skrót spotkania

Galeria z meczu

Danny Welbeck, Manchester United, Manucho, Stoke City,

Mieliśmy Manucho u siebie na trzytygodniowym okresie próbnym i zaprezentował się on na tyle dobrze, że zdecydowaliśmy się zaproponować mu 3-letni kontrakt. Jest on wysokim, zwinnym i szybkim napastnikiem. Za sprawą kontaktów Carlosa Queiroza wzbudził on nasze zainteresowanie już około pół roku temu. – stwierdza Ferguson.

Ciekawostką może być fakt, iż został on wypatrzony przez skautów pracujących dla asystenta Szkota, Carlosa Queiroza. Zawodnik znalazł się w składzie reprezentacji Angoli podczas Pucharu Narodów Afryki, a dla drużyny narodowej strzelił 2 gole w 10 spotkaniach, czego nie można już nazwać fenomenalym wynikiem. Ferguson jest zachwycony umiejętnościami 24-latka i wierzy w to, że przy odrobinie szczęścia i solidnej pracy, ten zawodnik stanie się kluczową postacią na Old Trafford. Wszystko wskazuje na to, że owe ploteczki na temat przejścia do Czerwonych Diabłów, choćby Samulea Eto’o, czy Berbatova są złudzeniem i należy o nich szybko zapomnieć, nie oznacza to jednak, że twierdzę iż „szał trasferowy” Red Devils dobiegł końca. Nie będę ukrywał, że o tym zawodniku nie słyszałem dosłownie nigdy, nie będę ukrywał, że po przeczytaniu wieści o naszym nowym nabytku, byłem w dość dużym szoku i wydaje się to dosyć zrozumiałe, nieprawdaż?

Zdecydowana większość z nas spodziewała się bardziej sławnego nazwiska, jednak Alex swoją postawą utwierdza nas w przekonaniu, że „nazwiska na boisku nie wygrają” i oczywiście to prawda. Nie zmienia to jednak faktu, że postać Manucho nie wydaje się nam wschodzącą gwiazdą Premiership. Czytając fora internetowe, wypowiedzi poszczególnych fanów MU, śmiem twierdzić, że wielkiej radości z owego transferu nie ma, jednak czy to sceptyczne podejście okaże się naprawdę pomyłką? Czy pozyskanie Manucho to zbyt odważny, zbyt ryzykowny transfer? Oczywiście na te pytania odpowiedź przyniesie czas, mimo to… pesymizm istnieje i to logiczna reakcja. Spójrzmy jednak na sprawę tego transferu optymistyczniej, bo oczywiście gdybać i narzekać może każdy z nas, a prawda jest taka, że nasze odczucia mogą wydawać się bardzo mylne. Dlaczego? Tak naprawdę nikt z nas nie widział tego zawodnika w akcji i nie wierzę w to, że Ferguson i spółka nie wiedzieli co robią sprowadzając go na Old Trafford. Bardzo często zawodnik ten zostaje wyśmiewany, a powodem takich drwin jest jego pochodzenie i na pozór„śmieszna” liga, w której dotychczas grał i zdobywał bramki. Nie możemy zapominać, że np. Didier Drogba, czy Samuel Eto’o również byli wyśmiewani i nikt nie wiązał z nimi jakiejkolwiek nadziei. Jak wygląda ich kariera dzisiaj każdy z nas doskonale zdaje sobie sprawę.

Ten banalny i stereotypowy tok myślenia buduje właśnie owy pesymizm, scepytycyzm o którym wspominałem wcześniej. Ludzie niecierpliwie czekają tylko na wielkie nazwiska, bo podświadomie przecież tylko „gwiazdeczki” za grube pieniądze są świetnym transferem. Nie dziwią więc reakcje większości, tymbardziej, że plotki „nakręcały” nas iż początek nowego roku może być dla Czerwonych Diabłów „szczytem transferowym”. Jako kibice posiadamy wielkie zaufanie do Alexa Fergusona i właśnie ta myśl powinna zabić wszelkie wątpliwości. Zaufajmy Szkotowi, zaufajmy temu młodemu zawodnikowi, bo niewątpliwie jego ambicje na dzień dzisiejszy sięgają nieba. Już dziś porównuje się go do Andersona, Naniego, jednak takie porównania określiłbym „grą słów”, robieniem szumu w mediach za wszelką cenę, jednak czy warto? Manucho to „niewiadoma” i z tym musimy się zgodzić. Moje przeczucia mówią mi jednak, że będzie to udany zakup, a skreślanie tego zawodnika już na samym „wstępie” jest dla mnie żałosne. Przeraża mnie syndrom „dzieci neo”, które na forach internetowych wylewają łzy, bo przecież Alex „kupił ciemnego cieniasa z Angoli, który ledwo odróżnia piłkę od kamienia”. Przepraszam za ten cytat, jednak czytając tak żałosne i płytkie komentarze nie sposób się do nich nie ustosunkować. Syndrom „dzieci Fm-a” daje o sobie znać i to jest obrzydliwe. Chciałoby się powiedzieć: „nie oceniaj, nie obrażaj dopóki nie poznasz!”.

Manucho jest dobrze zbudowanym, wysokim zawodnikiem (188cm). Jego atrybuty fizyczne niewątpliwie pomogą mu odnaleźć się na angielskich boiskach, gdzie jak wiemy toczy się dość brutalna walka.

Jest szczupłym, zwinnym i bardzo szybkim napastnikiem. Jestem pewien, że okaże się przydatny.” powiedział Ferguson.

Kolejna sprawa… Przystosowanie się do „angielskiej rzeczywistości” nie będzie dla tego zawodnika łatwym zadaniem. Liga angielska znana jest z bezwględnych realiów, a najsłabsze ogniwo po prostu odpada. Trzeba wykazać się wielką determinacją i wiarą, by udowodnić przede wszystkim sobie, że jest się w stanie się tam zadomowić, jednak „nie od razu Kraków zbudowano”. Poruszam w tej chwili aspekty psychiczne, bo mogą okazać się one kluczowe w karierze tego zawodnika. Co na ten temat twierdzi Fergie?

Myślę, że on będzie potrzebował kilku miesięcy na przystosowanie się do tutejszych warunków. Niemniej jednak na treningach nie mieliśmy problemów, aby się z nim dogadać, jednak nie możemy przewidzieć przyszłości i zobaczymy, czy jego postępy będą szybko widoczne.

Gdy tylko przystosuje się do nowych warunków i nauczy się tutejszej gry będzie miał swoją szansę. Każdy młody piłkarz przychodząc tutaj, musi się edukować pod tym względem.”

Warto podkreślić fakt, iż Ole Gunnar Solskjear, kiedy dołączył do drużyny Czerwonych Diabłów, przez rok, a nawet dwa miał grać w rezerwach, mimo to po kilku bardzo udanych meczach właśnie w drużynie rezerw, Alex postanowił, że Norweg będzie grał w pierwszym zespole. Co na temat zadomowienia się w Manchesterze United myśli sam Manucho? Owe stwierdzenie może napawać nas optymizmem:

Myślę, że nie będzie mi tutaj trudno się zaaklimatyzować, ponieważ piłkarze mnie zaakceptowali, a w dodatku Cristiano Ronaldo, Nani i Anderson mówią w moim ojczystym języku.

Reasumując. Przed Manucho ciężka droga, ale czy ktoś mówił, że będzie łatwo? Manchester United to wielki zespól i nie należy zapominać o tym, iż żaden zawodnik nie znalazł i nie znajdzie się tam przez przypadek. Ufam Fergusonowi i naprawdę jestem dobrej myśli. Nie oczekujmy od tego zawodnika cudów, jednak w to, że stanie się on prawdziwym „diabłem” nie wątpię. Jak będzie… czas pokaże, mimo to swoje przeczucia posiada każdy z nas, jedni optymistyczne… drudzy wręcz przeciwnie. Do czego jednak zmierzam? Chciałbym byście i Wy Drodzy Czytelnicy ustosunkowali się do pozyskania angolskiego napastnika. Jakie są Wasze reakcje, jakie jest Wasze zdanie na ten temat? Manucho okaże się totalną kompromitacją, czy może wschodzącą gwiazdą Premiership? Zachęcam do wyrażania swoich spostrzeżeń, bo temat mimo wszystko wydaje się dość kontrowersyjny. Futbol potrafi naprawdę zaskoczyć, a w to, że przekonamy się o tym jeszcze wiele razy… nie wątpię.

Nie do wiary. Nie do wiary. Piłka nożna. Jasna cholera! – Sir Alex Ferguson zaraz po wygraniu Ligi Mistrzów w 1999 roku.

Manucho, transfery,