Galeria z meczu Liverpool FC vs Manchester United

1. O sposobie gry Czerwonych Diabłów w sobotnie popołudnie zadecydowała decyzja Sir Alexa Fergusona dotycząca wyboru pierwszej jedenastki. Szkot zrezygnował z zawodników, którzy we wcześniejszych spotkaniach byli odpowiedzialni za konstruowanie akcji ofensywnych (Rooney, Nani), a postawił na piłkarzy skupiających się bardziej na destrukcji, jak Parki Ji- Sung, czy Phil Jones. Takie posunięcie niewątpliwie pomogło Manchesterowi uporządkować grę defensywną, z czym w ostatnich meczach było sporo kłopotów. Dzięki zagęszczeniu środka pola i solidnej asekuracji linii obrony, Liverpool przez większą część pojedynku nie stwarzał niemal żadnego zagrożenia, a De Gea pozostawał bezrobotny. Takie, a nie inne ustawienie zespołu miało jednak również swoje słabe strony. Podopieczni Fergusona zdecydowanie zbyt rzadko przedostawali się pod pole karne gospodarzy, a ich groźne akcje można było policzyć na palcach jednej ręki. Dopiero po wejściu na boisko Naniego, Rooney’a i Chicharito, United zaczęło odważniej atakować bramkę Reiny, co w końcu przyniosło skutek w 81. minucie i pozwoliło gościom wyjechać z Anfield z jednym punktem.

2. Po raz kolejny świetnie w bramce Manchesteru spisał się David De Gea. Hiszpan przez duże fragmenty spotkania nie miał wiele do roboty, ale gdy w końcówce Liverpool kilkukrotnie zagroził jego bramce, nie popełnił najmniejszego błędu. Jego interwencje po uderzeniach Hendersona, a w szczególności Kuyta, uratowały Czerwonym Diabłom niezwykle cenny punkt i zasłużyły na solidną porcję oklasków. Dodatkowo wychowanek Atletico przez cały mecz prezentował się bardzo przyzwoicie na przedpolu, wielokrotnie wyłapując i piąstkując groźne dośrodkowania. Widać, że po tremie, która towarzyszyła De Gei w pierwszych meczach sezonu, nie ma już śladu i na ten moment jest on jednym z kluczowych zawodników w układance Fergusona.

3. Który to już raz United ratuje punkty w trudnym spotkaniu dzięki bramce Chicharito. Mimo, że Meksykanin nie był w ostatnim czasie w najwyższej formie i stracił swoje miejsce w pierwszym składzie na rzecz Welbecka, wciąż pozostaje zawodnikiem, na którego można liczyć w każdej sytuacji. Dzięki wrodzonemu instynktowi strzeleckiemu Hernandez znalazł się w odpowiednim miejscu na murawie i strzałem głową pokonał bezradnego Reinę, co pozwoliło Manchesterowi wrócić do gry przeciwko The Reds. Posiadanie w zespole takiego napastnika, to wielki bonus dla każdego trenera. Chicharito jest bowiem piłkarzem, który niezależnie od tego, czy występuje od początku, czy dostaje szansę na ostanie 10 minut, zawsze może wpisać się na listę strzelców i odmienić oblicze spotkania. Pozostaje mieć nadzieję, że w najbliższej przyszłości będą omijać go kontuzje i ponownie stworzy skuteczny duet z Waynem Rooney’em.

4. Na dużą pochwałę po meczu z Liverpoolem zasługują defensorzy United. Sir Alex postawił w sobotę na mieszankę doświadczenia i młodości, co okazało się świetnym posunięciem. Zaimponowali zwłaszcza Smalling i Evans, którzy przez 90 minut nie popełnili niemal żadnego błędu i świetnie radzili sobie z zawodnikami The Reds. Evra i Ferdinand również niewiele ustępowali swoim młodszym kolegom, dzięki czemu obrona Manchesteru w końcu wyglądała tak solidnie, jak na początku sezonu. Teraz najważniejsza powinna być stabilizacja, więc poza rychłym powrotem Vidicia nie spodziewałbym się większych zmian w tej formacji.

5. Ze swojego występu przeciwko podopiecznym Kenny’ego Dalglisha do końca zadowolony nie może być Phil Jones. Ferguson tym razem wyznaczył Anglikowi rolę środkowego pomocnika i wydaje się, że nie była to najlepsza decyzja managera Manchesteru. O ile młody Anglik spisywał się przyzwoicie w asekuracji i grze defensywnej, to rozgrywanie wychodziło mu dużo gorzej. Często tracił piłkę lub podejmował złe decyzje, co zwalniało akcję Czerwonych Diabłów i uniemożliwiało przebicie się przez szczelną obronę The Reds. Jones jest niewątpliwie utalentowanym i uniwersalnym zawodnikiem, ale pojedynek z Liverpoolem dość wyraźnie pokazał, że jego miejsce na boisku jest w obronie i to właśnie tam ma dużo większą szansę pokazać pełnię swoich umiejętności.

Liverpool, Manchester United, Premier League, Premiership,

Sytuacja przedmeczowa – Liverpool FC

Kontuzje: Martin Kelly (uraz ścięgna udowego), Jonjo Shelvey (uraz kolana)
Wątpliwy występ: Daniel Agger (uraz uda), Andy Carroll (uraz uda)
Ostatnie spotkanie: West Ham United – Liverpool 3:1
Skład: Reina – Kelly (Cole 42), Carragher, Skrtel, Wilson, Johnson – Lucas, Gerrard, Meireles (Ngog 48) – Kuyt, Suarez
Gulacsi, Kyrgiakos, Maxi, Spearing, Poulsen
Bramki: Johnson 84’

Sytuacja w lidze: 7. miejsce, 39/84 punktów, bilans bramkowy 36:35

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Antonio Valencia (uraz kostki), Owen Hargreaves (uraz ścięgna udowego), Rio Ferdinand (uraz łydki), Park Ji-Sung (uraz ścięgna udowego), Michael Owen (uraz pachwiny), Anderson (uraz kolana)
Niedostępni: Nemanja Vidić (czerwona kartka)
Wątpliwy występ: Jonny Evans (uraz kostki)
Ostatnie spotkanie: Chelsea – Manchester United 2:1
Skład: van der Sar – Evra (Fabio 81′), Smalling, Vidic, O’Shea – Carrick, Nani, Scholes (Giggs 70′), Fletcher – Rooney, Hernandez (Berbatow 70′)
Bramki: Rooney 30’

Sytuacja w lidze: 1. miejsce, 60/84 punktów, bilans bramkowy 62:27

Ostatnie spotkanie:

Piłkarze Manchesteru United i Liverpoolu po raz ostatni w lidze zmierzyli się 19. września poprzedniego roku. Czerwonym Diabłom udało się wygrać to spotkanie dzięki fantastycznej dyspozycji Dymitra Berbatova, który popisał się tego dnia wspaniałym hat-trickiem. Czytelników zainteresowanych bardziej szczegółowym opisem tego spotkania zapraszam tutaj.

Przewidywane składy:

Liverpool FC: Reina – Johnson, Carragher, Skrtel, Aurelio – Lucas, Gerrard, Meireles, Maxi – Kuyt, Suarez

Manchester United: van der Sar – Evra, Smalling, Brown, O’Shea – Giggs, Fletcher, Scholes, Nani – Rooney, Berbatow

Sędziowie spotkania

Arbiter główny: Phil Dowd
Asystenci: Dean Mohareb i Glenn Turner
Sędzia techniczny: Andre Marriner

Prognozy

Według bukmacherów nieznacznym faworytem do zwycięstwa jest Manchester United – na zwycięstwie Czerwonych Diabłów można zarobić 2,60 za jedną postawioną złotówkę. W wypadku wygranej Liverpoolu lub remisu dostaniemy podobne pieniądze – kurs ma wysokość odpowiednio 2,80 i 3,20.

Wypowiedzi przedmeczowe

Nie mogliśmy trafić na lepszy mecz do wyładowania naszej frustracji po wtorkowym meczu. To dziwne w odniesieniu do naszych spotkań z Liverpoolem, ale wydaję mi się, że emocje będą jeszcze większe z powodu tego co stało się na Stamford. Trzymamy w sobie wiele rozczarowania z tamtego starcia. Musimy się szybko odbić i skupić całą naszą anergię na Liverpoolu. Jedziemy na Anfield aby przywrócić naszą walkę o tytuł mistrzowski na właściwe tory, ale to nie jest tak, że brakuje nam bodźców do odniesienia zwycięstwa. Atmosfera na Anfield będzie onieśmielająca, ale podjęcie starego rywala po raz kolejny dodaje tylko smaku rywalizacji. Trzeba raczej próbować cieszyć się atmosferą niż dać się przybić. To powinno wyzwolić w zawodnikach to co najlepsze. Każdy chce być na szczycie w tej fazie sezonu. Trzeba mieć fotel lidera w rękach, nie można polegać na kimś innym. To właśnie zagwarantuje nam zwycięstwo w niedzielę. Nadal to my mamy kontrolę i chcemy, aby tak zostało aż do końca sezonu.
Darren Fletcher

Diego powiedział mi, że to najważniejszy mecz w sezonie dla nich i dla nas. To, że kibice United nadal śpiewają o nim pokazuję jego siłę. Rozegrałem już wiele spotkań derbowych, więc jestem spokojny. Strzelenie bramki i zwycięstwo w takim meczu jest czymś, o czym zawsze marzysz, ale moim głównym celem jest zdobywanie punktów.
Luis Suarez

Rywalizacja z Liverpoolem jest ogromna. Jest ona największa w angielskim futbolu. Jesteśmy po prostu dwoma najbardziej utytułowanymi zespołami, z pasją i wyjątkową historią. Te mecze są szczególne. Zawsze sądziłem, że jest to spotkanie, z którego można czerpać największą satysfakcję, bo grasz przeciwko klubowi, jego historii oraz kibicom. To jest specjalny moment, gdy uzyskujesz korzystny rezultat na Anfield Road. On jest legendą Liverpoolu, jako zawodnik i menedżer. Teraz do nich wrócił. To tylko dodaje pikanterii temu spotkaniu.
Ryan Giggs

Ferguson stosował już zagrania psychologiczne podczas konferencji przedmeczowych. Na nas może sobie jedynie potrenować. Zarówna ja jak i sir Alex dawno wyrośliśmy z szortów. Ferguson będzie potrzebował czegoś dobrego, żeby nas złapać.
Kenny Dalglish

Musimy się pozbierać, tak jak zawsze to robimy. Kiedy przegrywasz spotkanie, musisz dojść do siebie i zagrać lepiej w kolejnym meczu. Starcia z Liverpoolem zawsze są ogromnie ważne. Podobnie będzie i tym razem, musimy się dobrze przygotować do tego meczu.
sir Alex Ferguson

Bramki

1:0 Dirk Kuyt

2:0 Dirk Kuyt

3:0 Dirk Kuyt

3:1 Javier Hernandez

Liverpool, Manchester United, Premier League, Premiership, wideo,

Jesteśmy zachwyceni z tego, że Kenny Dalglish podjął wyzwanie i poprowadzić zespół już w niedzielnym spotkaniu. Kenny to nie tylko legendarny piłkarz. To trzeci menedżer w historii Liverpoolu pod względem osiąganych sukcesów. Mamy szczęście, że zgodził się objąć zespół na tym etapie sezonu.
John Henry

Nikt, kto dba o ten wspaniały klub, nie był zadowolony z wyników w trakcie sezonu i byliśmy zmuszeni rozważyć różne opcje, które okażą się najlepsze dla przyszłości. Kenny przyniesie sporo doświadczenia jako menadżer i przywódca na resztę tego sezonu.
Tom Werner – prezes klubu

Szczerze mówiąc – nie podoba się mi ta decyzja… jak to trafnie zauważył jeden z użytkowników naszego forum:

Rzeczywiście, może i niedobrze, że przed meczem z MU, bo w takich sytuacjach to różnie Liverpool może zareagować :-)

Zapraszamy do dyskusji.

Liverpool,

Cafe United to magazyn publicystyczno-sportowy, w którym będziemy dyskutować o najistotniejszych wiadomościach, jakie w ciągu ostatnich kilku dni dotarły do nas z obozu Czerwonych Diabłów. W programie porozmawiamy także na temat ostatnich wyników mistrzów Anglii. Nie zabraknie również wzmianek o zbliżających się konfrontacjach Red Devils w Premier League, Lidze Mistrzów oraz innych rozgrywkach. Warto dodać, że Cafe United jest pierwszym w historii polskich mediów cyklicznym programem poświęconym Manchesterowi United.

Kto jest odpowiedzialny za brak poważnych pucharów w tym sezonie? Czy Czerwone Diabły rzucą groszem i ściągną na Old Trafford uznane gwiazdy? Dlaczego United przegrało z Chelsea w wyścigu o mistrzostwo? Odpowiedzi na te i inne pytania poznacie w najnowszym odcinku Cafe United!

Prowadzący program: MateO
Goście: Red_Devil, DiaboLLo, cham

Serdecznie zapraszamy do wyrażania swoich opinii na tematy poruszane w programie! Zachęcamy również do dzielenia się z nami swoimi sugestiami dotyczącymi uatrakcyjnienia naszych audycji oraz propozycjami tematów, które mają być poruszone w kolejnych programach!

Liverpool, Rafael Benitez,

Pomimo braku oficjalnego potwierdzenia tej wiadomości, w Internecie już pojawiły się informacje jasno wskazujące na miejsce, gdzie popularny Rafa będzie w ciągu następnych lat prowadził lokalny team do zwycięstw. Jedną z nich opublikował Onet.pl.

Słowo „otyły” chcą zastąpić „o niezdrowej wadze”

Władze Liverpoolu zapowiedziały, że ze względu na poprawność polityczną urzędnicy nie będą używać określenia „otyły” w stosunku do dzieci i zastąpią je zwrotem „o niezdrowej wadze” ze względu na negatywne konotacje towarzyszące słowu „otyły”.
Krytycy tego pomysłu tłumaczą, że łagodząc sposób mówienia nie da się skutecznie walczyć z epidemią otyłości wśród nieletnich, którzy często nie zdają sobie sprawy ze swojego problemu.

Onet.pl

Źródła ze ścisłego do kierownictwa z Anfield Road potwierdzają, iż owy zakaz został wymuszony na władzach właśnie przez zarząd Liverpoolu FC. Troska o dzieci ma być tylko pretekstem, gdyż w rzeczywistości chodzi o tajną klauzulę nowego lukratywnego kontraktu zaoferowanego geniuszowi z Półwyspu Iberyjskiego mającą na celu uniemożliwienie dalszego zniesławiania zacnej persony Rafy Beniteza z powodu jego otyłości niezdrowej wagi.

Trenerski stołek The Reds nie zmienia właściciela, który już po cichu zapowiada kilka strzałów w dziesiątkę w letnim okienku transferowym wzorem poprzednich kilku lat, które mają podtrzymać jego ksywkę w piłkarskim świecie – „Master of Shopping”.

Cóż przystaje nam, kibicom Manchesteru United? Strach się bać. Liverpool idzie na majstra…

Liverpool, Rafael Benitez,

Niejednokrotnie zdarzało się bowiem, że potrafiły przesunąć szalę zwycięstwa na swoją korzyść w ostatnich sekundach meczu, w momencie, gdy inni tracili już wszelką nadzieję. Stracona bramka ocuciła nieco zespół z Old Trafford, który rzucił się do ataku i ostatecznie zdołał obronić trzy punkty. Mecz może i nie był wybitnym widowiskiem, o czym świadczy ilość strzałów na bramkę. Nie było też pięknej, finezyjnej gry. Dominowała ostra walka w środku pola.

W niewielu aspektach przypominał on fantastyczny spektakl, który zafundowali nam podopieczni Fergusona w derbach Manchesteru, czy, żeby daleko nie szukać, w ostatnim starciu z Milanem. Nie ma to jednak większego znaczenia, ponieważ właśnie ten mecz i ten dzień mogą zaważyć o końcowym triumfie.

Osobiście trochę się obawiałem tego spotkania. Co prawda, Liverpool jest już cieniem tego zespołu, który roztrzaskał nas przed rokiem, wciąż jednak są groźną drużyną. Mimo że Alonso odszedł, Torres i Gerrard dalej są tymi samymi genialnymi piłkarzami, którzy jednym zagraniem potrafią odwrócić losy meczu. Z pewnością cały zespół jest również potwornie sfrustrowany tym, jak potoczył się dla nich bieżący sezon. Taka wewnętrzna złość i nadludzka mobilizacja na spotkanie z odwiecznym rywalem mogła narobić nam sporo kłopotów.

Na szczęście do tego nie doszło, a po meczu wszystkich kibiców ogarnęła nieopisana radość i pewna ulga. Nie był to jednak koniec niedzielnych emocji. Pół godziny po zakończeniu zmagań na Old Trafford Blackburn podejmowało na własnym stadionie naszego głównego konkurenta w wyścigu po mistrzostwo. Chelsea od razu przejęła inicjatywę, a swoją miażdżącą przewagę potwierdziła szybko strzeloną bramką. Dominacja londyńczyków pozbawiała złudzeń, jakoby była jakakolwiek możliwość na powiększenie dorobku punktowego Blackburn. Nagle pojawił się cień szansy. Otóż zbliżała się godzina 18:00, a mój ojciec – zajadły kibic Chelsea – zbierał się powoli do wyjścia na salę, aby pokopać piłkę z kolegami.

Zaczynam utwierdzać się w przekonaniu, że gdy the Blues grają swój mecz, a mój ojciec wychodzi, londyńczycy zawsze zaczynają tracić bramki. Tak było chociażby z Evertonem czy Manchesterem City. Zatem wraz z jego wyjściem zacisnąłem mocniej kciuki i pokrzepiłem się myślą, że zgodnie z tą zasadą nasz rywal jeszcze zgubi dziś punkty. Nie zawiodłem się. Blackburn wyrównało, a przyjezdni nie zdołali ponownie wyjść na prowadzenie. Euforia!

W perspektywie całego sezonu, miniona niedziela może być kluczowa. W prawdzie od dwóch tygodni okupowaliśmy fotel lidera, ale głównie ze względu na fakt, że Chelsea miała jeden rozegrany mecz mniej. Teraz, gdy londyńczycy zgubili dwa punkty, nawet po wygranej w zaległym spotkaniu, to my pozostaniemy na szczycie tabeli, a ostatnie lata pokazują, że gdy Manchester United na finiszu dorwie się do liderki, to już jej nie oddaje. Do tego dochodzą jeszcze trudne mecze the Blues z Aston Villą, Liverpoolem i Tottenhamem, a także wyjazdowe spotkanie z Czerwonymi Diabłami.

Przed nami również kilka ciężkich przepraw, jak chociażby wycieczka na City of Manchester Stadium. Nie można też lekceważyć Arsenalu, który także ma realne szanse na końcowy sukces. Śmiem twierdzić jednak, że ostatecznie to bezpośrednia potyczka na Old Trafford wyłoni tegorocznego mistrza Anglii. Pozostaje nam zatem w zniecierpliwieniu oczekiwać 3 kwietnia, a w międzyczasie dopingować naszych ulubieńców, ukradkiem licząc na potknięcia głównych rywali.

Autor: Mateusz Jędraś

Liverpool, Manchester United, Premier League,

Faworytem tego spotkania na pewno są gospodarze. Jak wiemy, Manchester United jest wiceliderem angielskiej Premier League i głównym (obok londyńskiej Chelsea) kandydatem do zdobycia mistrzostwa Anglii. Do osiągnięcia tego historycznego celu niemal konieczne są dzisiaj trzy punkty. Historycznego, gdyż nikt nie zdołał dotychczas dominować w ojczyźnie piłki nożnej przez więcej niż trzy sezony. Drużyna z Old Trafford także w pozostałych rozgrywkach radzi sobie zadowalająco. Pomijając fakt odpadnięcia w kompromitującym stylu z Pucharu Anglii za sprawą innego odwiecznego rywala – Leeds United – podopieczni Sir Alexa Fergusona udowadniali swoją wyższość w Carling Cup oraz idą jak burza przez kolejne etapy elitarnej Ligi Mistrzów, w ramach której ostatnio zmiażdżyli słynny AC Milan. United podchodzą do meczu uskrzydleni pewną wygraną z nieobliczalnym Fulham oraz szczęśliwym losowaniem Champions League, w której trafiają na Monachijski Bayern.

Liverpool z kolei kontynuuje wieloletnią tradycję i po jednym porządnym sezonie, zawodzi na całej linii. To nic, iż ichniejszy boss zapowiadał rychłe wejście na szczyt w hierarchii anglosaskich potentatów. To nic, iż fani wciąż z utęsknieniem wspominają (w dużej części słuchają opowieści* lub sięgają do źródeł pisanych) do odległych czasów gdy o pierwszą lokatę The Reds walczyli z rywalami zza miedzy, a w ataku szalał słynny Ian Rush. Drużyna z Merseyside zdołała odpaść w początkowych fazach prawie wszelkich rozgrywek pucharowych – pocieszeniem może być gra w nowoutworzonej Lidze Europejskiej będącej w praktyce ubogą namiastką zmagań najlepszych. Marzenia o triumfie w Premiership prysnęły niczym bańki mydlane również stosunkowo dawno temu zamykając okrągłą ilość dwudziestu lat dzielących nas od ostatniego majstra Scouserów. O co więc walczy Liverpool? Zdawać by się mogło, iż celują oni tylko w czwarte miejsce premiujące prawem wzięcia udziału w eliminacjach Pucharu Europy. Nic bardziej mylnego. Stawka jest o wiele większa, gdyż gra toczy się o pozostanie w klubie dwóch czołowych zawodników, bez których The Reds piłkarsko leżą i kwiczą;** mianowicie: Stevena Gerrarda i Fernando Torresa. O ile o specjalną wierność scousowej czerwieni Hiszpana nigdy nie posądzano, o tyle widmo odejścia kapitana i żywej ikony LFC przyprawia o dreszcze każdego sympatyka brytyjskiej piłki. Morale chłopaków Rafy podreperowały dwa minione spotkania z Lille (3:0) oraz Portsmouth (4:1) pozwalające zapomnieć o jednym z licznych w bieżącym sezonie blamaży – porażce 1:0 z Wigan Athletic.

W XXI wieku Manchesterowi stosunkowo gładko szły bezpośrednie pojedynki ze znienawidzonym przeciwnikiem. United wygrywali zarówno u siebie, jak i na wyjeździe notując wyniki wysokie (3:0 – wiosna 2008) oraz lekko fuksiarskie, jak np. 0:1 na wiosnę 2007, gdy w 91. Minucie jedyną bramkę w spotkaniu zdobył John O’Shea…

Niestety, piękna passa została przerwana w minionym sezonie. Nasi ulubieńcy polegli w wyjazdowej potyczce na Anfield Road, by pół roku później na Old Trafford… No właśnie, pomińmy to milczeniem. Jesienny mecz również rozstrzygnął się na korzyść naszych dzisiejszych przeciwników, w czym nie przeszkodził nawet były gwiazdor Liverpoolu reprezentujący obecnie ten właściwy odcień czerwieni – Michael Owen. Oczywistym jest, że Diabły zrobią dziś wszystko, by nie dopuścić do dalszego rozciągania się tej niechlubnej serii.

Na kim będzie spoczywać największa odpowiedzialność za wynik? Oczywiście, na największych gwiazdach obu zespołów. Wayne rooney rozgrywa obecnie swój najlepszy sezon w życiu, potrafi strzelać po dwie bramki na mecz i nie sądzę, aby miał dzisiaj zamiar zaprzestać tego procederu. Jeśli Wazza zagra na swoim stałym, wysokim poziomie, o siłę ataku możemy być spokojni.

Z drugiej strony pojawi się Steven Gerrard. Moim skromnym zdaniem to on, a nie wychwalany przez samego Anglika Fernando Torres możze być kluczem do końcowego (tfu!) sukcesu The Reds. Stevie pomimo pogłosek o swoim odejściu z Anfield Road wciąż kocha Liverpool i zrobi wszystko, by szczęśliwie poprowadzić ekipę Rafy Beniteza. Warto dodać, iż bez swego numeru 8, nasi przeciwnicy grać dotychczas się nie nauczyli.

Dobre wieści dochodzą do nas z Old Trafford. Na wielką bitwę gotowi są Ryan Giggs, Rafael Da Silva i Jonathan Evans. Gdy przypomnimy sobie bardzo dobrą formę naszego charyzmatycznego przywódcy – Gary’ego Neville’a – oraz współpracę pary stoperów Vidić-Ferdinand o defensywę możemy być spokojni. Oczywiście nie zobaczymy poważnie kontuzjowanych Wesa Browna, Andersona i przede wszystkim znienawidzonego dziś w Merseyside Michaela Owena. Naturalnym wydaje się więc fakt, iż w razie ustawienia 4-4-2 (nie liczyłbym na nie), zmiennikiem w ofensywie jest Mame Biram Diouf.

Szeregi wroga może zasilić powracający po urazie Fabio Aurelio. Nie wystąpi natomiast Martin Skrtel (palec u nogi) oraz Albert Riera (ukarany przez klub za krytykę nieomylnego Benka). Prawdopodobną jest absencja transferowego hitu LFC – Roberta Aquilaniego – z powodu choroby. Najważniejsze, iż Steven Gerrard i pechowy w tym sezonie Fernando Torres czują się dobrze i mogą napędzić nam niemałego stracha.

Podsumowując, pewni możemy być nie tylko śmierci i podatków, ale także wielkiego meczu. Kibice United (zapewne wyposażeni w balony) i fani przyjezdnych oraz kopacze obu teamów powinni stworzyć niezapomniane widowisko. Dodajmy, iż od pierwszych minut meczu kibice zgromadzeni w Krakowskim English Football Club będą mocno trzymali kciuki i głośno dopingować Czerwone Diabły. Miejmy nadzieję, iż wszyscy sympatycy Manchesteru United tuż przed godziną 16:30 będą mogli zrobić dokladnie to samo, co parę lat temu zaprezentował fanom z Liverpoolu nasz nieoceniony kapitan – Gary Neville…

Wypowiedzi przedmeczowe

Nie lubimy za bardzo mówić o zemście, choć ten zeszłoroczny rezultat był trudny do przyjęcia zarówno przez piłkarzy jak i kibiców. Musimy pokazać, że potrafimy uczyć się na błędach i że każdy z nas jest zdeterminowany by wygrać ten mecz dla każdej osoby związanej z naszym klubem.
Po zeszłym sezonie chyba każdy myślał, że teraz trochę przycisną czołówkę, ale nie zdarzyło się nic takiego. Ciągle walczą o czwarte miejsce w tabeli i na Old Trafford będą chcieli się wykazać. Dodatkowo pomoże im uczucie z zeszłego roku, gdy wygrali tutaj bardzo dobrym rezultatem. Musimy być więc w pełni gotowości.

Darren Fletcher

Jesteśmy pewni swojej wartości. Ostatnio gramy naprawdę całkiem nieźle i zaliczyliśmy niezłą serię wygranych meczów. To jest odpowiedni czas na takie serie, a my nie mamy zamiaru tego kończyć i zrobimy wszystko, aby to kontynuować. Do końca sezonu w lidze pozostało nam osiem meczów i chcąc zdobyć mistrzostwo musimy kontynuować swoją serię pokonując następnych przeciwników.
Jestem pewien, że wszystko ułoży się po naszej myśli, trzeba robić swoje i co najważniejsze nie możemy teraz spuszczać nogi z gazu!

Michael Carrick

To proste i dla mnie oczywiste, że strata do lidera byłaby znacznie mniejsza. [Gdyby nie absencje Torresa - red.] Nie wiemy, jak bardzo zmieniłby on naszą sytuację, ale zdrowy, strzelający bramki Torres w składzie jest w stanie zrobić dużą różnicę.

Potrzebowaliśmy więcej pewności siebie i zarówno przeciwko Portsmouth, jak i Lille zagraliśmy bardzo dobre zawody. Mamy teraz więcej wiary we własne umiejętności i liczymy na dobry rezultat na Old Trafford.

Vidić to dobry zawodnik z doświadczeniem, więc Fernando ciężko będzie grać przeciwko niemu i stwarzać zagrożenie, ale wierzymy, że jest w stanie to zrobić.
Najważniejsza jest dobra współpraca jako zespół i jeśli będziemy pracować razem tak, jak przeciwko Lille i Portsmouth, możemy pokonać każdego.

Myślę, że musimy podejść do tego meczu z pewnością siebie i wiarą w zwycięstwo. Potem zobaczymy, jaki będzie efekt i zaczniemy myśleć o następnym spotkaniu. Staramy się skupić na najbliższym meczu.
Wszystkie zespoły tracą punkty i nie wygrywają wszystkich pojedynków, musimy więc pojechać tam i walczyć o komplet punktów.

Rywalizacja jest ogromna i wiemy, że wszyscy będą oglądać niedzielny mecz. Kiedy Liverpool gra z Manchesterem, pozycja w lidze przestaje się liczyć, bo obie ekipy chcą za wszelką cenę wygrać. Sądzę, że presja spoczywa po obu stronach.

Potrzebujemy zwycięstwa. Chcemy być w TOP 4, a do tego potrzebujemy jak najwięcej wygranych i jak najwięcej punktów.

[O 4:1 - red.] To inny mecz, inny sezon. Musimy wyjść na boisko pewni siebie, myśląc o nowym wyzwaniu.

Rafael Benitez

W Liverpoolu nikt nie chce zobaczyć jak [United - red.] zdobywają kolejne mistrzostwo, ale najważniejsze jest, abyśmy wygrywali nasze spotkania.
To duża rywalizacja. To mój czwarty sezon w tym klubie, więc wiem co oznacza potyczka z United. Znam uczucie związane ze zwycięstwem i miejmy nadzieję, że w niedzielę znów będzie nam towarzyszyło.
Wygrana w trzech ostatnich meczach pokazuje, że nasz zespół stać na wszystko. Każdy wie, że w ostatnich miesiącach rzeczy nie układały tak jakbyśmy chcieli, ale to za nami. Do tej pory mamy dobry tydzień i jeśli na Old Trafford powtórzymy wynik z ubiegłego sezonu, wtedy tydzień będzie fantastyczny. Jeśli zagramy podobnie jak z Lille i Portsmouth z pewnością będziemy mieli szansę.
To bardzo ważny mecz, ponieważ naszym celem jest top four. Naprawdę potrzebujemy trzech punktów i musimy o nie walczyć. Chcąc skończyć sezon w pierwszej czwórce musisz koncentrować się na sobie i wygrywać swoje spotkania. Jeśli dalej będziemy grać jak w ostatnich meczach, będziemy mieć szanse na zwycięstwo w każdej potyczce.
Każdy wie, że Fernando i Stevie są światowej klasy zawodnikami. Tworzymy dobry zespół, ale ta dwójka może przesądzić losy spotkania. Fernando odzyskuje formę i to świetne dla zespołu. Miejmy nadzieję, że w niedzielę będzie grał w taki sposób. W tym tygodniu reakcja zespołu była dobra i spróbujemy wygrać każdy mecz do końca sezonu.

Dirk Kuyt

Zobaczycie więcej ze strony Fernando w koszulce Liverpoolu, uwierzcie mi. Przez długi czas był poza grą, więc to naturalne, że potrzebował kilku spotkań, aby wejść w rytm, ale teraz zbliża się do niego i to fantastyczne dla zespołu. Jeśli będzie zdrowy i w formie strzeleckiej, będziemy mieć duże szanse na osiągnięcie naszych celów i w meczu z Lille pokazał na co go stać. To piłkarz światowej klasy. Kiedy gra w ten sposób, nie daje tłumowi chwili wytchnienia. To nam pomaga i sprawia, że rywale muszą 2 razy pomyśleć zanim podejmą kroki zatrzymujące go. Odnajduje formę we właściwym momencie.

Steven Gerrard

Bramki ze spotkania

0:1 Fernando Torres

1:1 Waaaaaayne Roooooney

2:1 Ji-Sung Park

Liverpool, Manchester United, Premier League, Premiership, Video,

Przy okazji przypominamy o tym, że na naszym forum istnieje specjalny dział w którym znajdują się informacje na temat, gdzie spotykają się kibice United – RedCafe.pl: Spotkania kibiców.

21 marca 2010 – Kraków (Manchester United vs. Liverpool FC)

Na pierwszy ogień idzie piękny Kraków. 21 marca będziemy tam razem oglądać prawdziwy klasyk – pojedynek z Liverpoolem. Miejmy nadzieję, że dzięki naszemu kibicowaniu oraz poparciu Smoka Wawelskiego, Szewczyka Dratewki oraz Ćakry (gdyby ktoś nie wierzył: Ćakry Ziemi) Czerwonym Diabłom uda się pokonać zespół Rafy Beniteza.

Dokładne szczegóły odnośnie spotkania (pub, dokładna godzina spotkania) zostaną podane w późniejszym terminie, ale spokojnie nie będziemy kibicować zbyt daleko od krakowskiego rynku ;-).

17 kwietnia 2010 – Trójmiasto (Manchester City vs. Manchester United)

Spotkanie w Krakowie to jednak tylko przedsmak tego co będzie działo podczas Derbów Manchesteru. 17 kwietnia w Trójmieście będzie miał miejsce ogólnopolski zjazd kibiców United, który zorganizuje dla Was MUSC Poland. Także i w tym przypadku dokładne dane zostaną podane później, a osoby zainteresowane zapraszamy na RedCafe.pl do tematu Ogólnopolskie Spotkanie Kibiców w Gdyni, w którym znajdziecie dane kontaktowe do organizatorów.

Facebook

Już teraz wszystkich chętnych zachęcamy do zapisywania się na powyższe wydarzenia na Facebooku. Ułatwi nam to ogarnięcie tego wszystkiego, a dzięki Facebookowi będzie potem łatwiej odnaleźć nowych znajomych. Jeśli nie macie konta na Facebooka – gorąco zachęcamy do jego założenia (i śledzenia Redloga :))

» Facebook – spotkanie w Krakowie
» Facebook – Ogólnopolskie Spotkanie Kibiców w Gdyni

PS.
Przypominamy o trwającym głosowaniu:

kibice, kibicowanie, Liverpool, Manchester City,

» A czy Ty masz już swojego Cantonę na mecz z Liverpoolem?

W lecie reklamowano nadchodzące rozgrywki jako zmagania, które okażą się najciekawsze od lat. Trudniej niż zwykle znaleźć w tych rekomendacjach przesadę, gdyż rzeczywiście walka o najważniejsze trofeum w angielskim piłkarskim świecie zapowiadała się wyśmienicie. Do tzw. Wielkiej Czwórki coraz głośniej począł pukać Manchester City, a i inne kluby znudziły się dominacją kwartetu magnatów. Po niecałych 25% spotkań widzimy już, ile przedsezonowych obietnic się ziszcza. Zobaczmy więc, co na podstawie 9 (lub mniej jak w np. w przypadku AFC) meczów można powiedzieć o kilku najciekawszych aktorach widowiska.

Manchester United – lepiej niż zwykle

Czerwone Diabły po raz trzeci z rzędu bronią tytuł najlepszej drużyny w Anglii. Dotychczas przyzwyczaili nas do tego, iż początek sezonu nie wychodzi im najlepiej. Według przewidywań wielu „mędrców” piłkarskiego światka United bez Ronaldo i Teveza mieli podtrzymać ten trend i już na starcie stracić wiele punktów do rywali. Tak się nie stało i pomimo głupiej wpadki z Burnley oraz straty punktów z Sunderlandem (jednym z dotychczasowych objawień) liderujemy wyprzedzając londyńską Chelsea mając na rozkładzie Arsenal i rywali zza miedzy. Świetnie spisuje się Giggs i Fletcher, w ataku rozstrzelał się Rooney, który obecnie zwalnia trochu snajperskie tempo, nieco gorzej formacja defensywna z rezerwowym bramkarzem na czele. Na szczęście do gry wrócił Edwin Van Der Sar, po rocznej przerwie w meczu MU wystąpi Owen Hargreaves, zatem dziury zostają załatane i znów posiadamy szeroką ławkę, która jest niezmiernie ważna w rywalizacji na dłuższym dystansie. Wszystko idzie dobrze i, choć droga stroma i śliska, znajdujemy się na dobrej drodze do tytułu mistrza.

Chelsea – tego można się było spodziewać

Zdziwiłbym się, gdyby było inaczej. Chelsea po raz kolejny jest najpoważniejszym obok Manchesteru United kandydatem do mistrzowskiej korony. Widać, że Carlo Ancelotti poukładał zespół jak należy i może być dumny z wyników swoich podopiecznych. Po sześciu zwycięskich meczach z rzędu przyszedł czas na straty. Kryzysik przyszedł w spotkaniu z Wigan, w którym m. in. dzięki czerwonej kartce Petra Cecha ponieśli niespodziewaną porażkę 3:1. Następnie po ważnym zwycięstwie w szlagierowym meczu przeciwko Liverpoolowi w The Blues polegli w równie ciężkim meczu z nierówno grającą, ale zawsze groźną, szczególnie u siebie, Aston Villą. Pomimo wpadek jest to drużyna, która odnalazła solidność i pewność w grze. Do meczu z United nie powinno się wydarzyć nic, co sprawiłoby, że losy tego meczu nie decydowałyby o obsadzie fotelu lidera. Swoje zdanie z sierpnia podtrzymuję: Chelsea będzie naszym najgroźniejszym przeciwnikiem w walce o pierwsze miejsce w lidze.

Arsenal – efektowność ponad wszystko

Coś jest w obiegowej opinii, iż to Kanonierzy grają najbardziej widowiskową piłkę w Anglii. Drużyna z Emiratem Stadium w ciągu ośmiu meczów zaaplikowała przeciwnikom 27 bramek, co daje średnią ok. 3,5 strzelonego gola na mecz. Wspaniałe wyniki przeciwko Evertonowi, Portsmouth i Blackburn są w pewnym stopniu przesłaniane przez słabe wyniki w spotkaniach z klubami z tej samej części tabeli, co Arsenal. Kanonierom wybitnie nie idzie gra z drużynami z Manchesteru: najpierw porażka 2:1 z United dzięki m. in. kunsztowi strzeleckiemu Diabiego, a następnie uznanie wyższości City (4:2 – spory wkład w ten wynik miał były snajper The Gunners – Adebayor). Niepowodzenia te, zakładając zwycięstwo w zaległym meczu, plasują AFC na drugiej pozycji, gdyż mają zdecydowanie lepszy stosunek bramek niż Chelsea. Arsene Wegner buduje kolejną młodą drużynę, jednak w tym wypadku wiek powoduje więcej pozytywnych niż złych skutków. Co więcej, jednym z najważniejszych obecnie zawodników jest genialne posunięcie transferowe trenera londyńczyków – Thomas Vermaelen – który z pozycji obrońcy zdążył strzelić już 4 bramki! Objawieniem sezonu można nazwać też Alexandre’a Songa, czyli zawodnika, bez którego pomoc The Gunners prezentowałaby się zdecydowanie słabiej – wystarczy oglądnąć jego asystę z ostatniego spotkania przeciwko Birmingham. Bardzo optymistyczny początek daje podstawy do postawienia tezy mówiącej, że Arsenal będzie się liczył w walce o najważniejsze lokaty, ale powinni odpaść z głównej rywalizacji w końcówce sezonu.

Liverpool – powrót do tradycji

» Ten się śmieje, kto się śmieje ostatni…

Po poprzednim sezonie („w którym to United nie byli lepsi, po prostu mieli tylko więcej punktów” – kto to powiedział? :P) niektórzy spodziewali się, iż Liverpool pójdzie za ciosem. Ale The Reds zdążyli nas przyzwyczaić do tego, iż jeden wyskok na kilka lat nie oznacza trwałej poprawy. Innymi słowy, wszystko wskazuje na to, iż Scouserzy kultywują tradycję odpadania z walki o mistrzowski tytuł już w okolicach Świąt Bożego Narodzenia. Liverpool zdążył już przegrać prawie połowę spotkań, co daje im na chwilę obecną lokatę nr 8, m. in. za Sunderlandem. Obecnie LFC ciągną tragiczną serię 4 przegranych meczów z rzędu, co powoduje przypuszczenia, że mogą mieć ogromne problemy z wyjściem ze swojej grupy w Champions League. Znów widać, w jakim stopniu dyspozycja drużyny uzależniona jest od Stevena Gerrarda i Fernando Torresa, którzy dziwnym zrządzeniem losu w jednym momencie doznali kontuzji. Poza tym, pojawiają się głosy krytyki dotyczące Rafy Beniteza. I jeszcze ten balon… Cóż więcej można napisać? Gdzieś po meczu z Manchesterem The Reds odzyskają chociaż część formy i zażegna kryzys, jednak piłkarze z The Reds na dłuższą metę nie dadzą rady dotrzymać kroku poprzedniej trójce, tym bardziej, że na ich dotychczasową lokatę chrapkę ma…

Manchester City – tworzenie z sensem

W lecie klub z niebieskiej części Manchesteru zgodnie z przewidywaniami zrobił spore zakupy. I wbrew wcześniejszym przypuszczeniom Mark Hughes buduje drużynę z pomysłem. Nie popełnia błędów kolejnych trenerów Realu Madryt i oprócz kompletowania super-ataku inwestuje w pomoc oraz defensywę. Multum rywalizujących o miejsce w składzie napastników daje The Citizens potężną siłę rażenia umożliwiającą ustrzelenie Arsenalowi czterech bramek. W obronie świetnie radzi sobie nowy kapitan drużyny Kolo Toure oraz ściągnięty z Evertonu Joleon Lescott. A jak skład ma się do wyników? Piąta pozycja – przy zaległym spotkaniu – i rekord 5-2-1 (jedyna porażka to derby z United!) to wyniki, jakie zapowiadali zarówno sportowcy, jak i fani City. Dalsza część sezonu w wykonaniu niebieskich wydaje się być bardzo ciekawa, albowiem przy lekkim spuszczeniu z tonu Liverpoolu rysuje się realna szansa na zagoszczenie w pierwszej czwórce otwierającej furtkę do gry w Lidze Mistrzów. Jednak czy drużynę z City of Manchester Stadium stać na to? Różnie może być. Team znajduje się w fazie budowy, a zgranie i doświadczenie to arcyważny atut w lidze angielskiej. Osobiście, jestem zaskoczony in plus dyspozycja The Citizens; podopieczni Marka Hughesa przekonali mnie, iż są zdolni już w tym sezonie walczyć o wysokie (lecz nie najwyższe) cele. Ostateczne miejsce należące do przedziału <4,6> wydaje się najbardziej prawdopodobnym wariantem rozwoju sytuacji.

Tottenham – do n* razy sztuka

Koguty od dawna zapowiadają walkę o coś więcej niż miejsce premiowane grą w Lidze Europejskiej. Mimo niezłego składu i niemałego budżetu ostatnie parę lat nie był wybitnie udanych. Wystarczy spojrzeć na sezon poprzedni, kiedy to do momentu zwolnienia Juande Ramosa Tottenham okupował dno tabeli. Na dzień dzisiejszy londyńska drużyna okazuje się sporym objawieniem od samego początku okupując miejsca w czołówce. Do pełni szczęścia brakuje im tylko punktów z najlepszymi – United i Chelsea, choć w pierwszej kolejce postawili wysoko poprzeczkę Liverpoolowi i niespodziewanie ograli Scouserów 2:1. Koguty prezentują się szczególnie pozytywnie w ataku: Defoe, Crouch, Keane, a także świetny skrzydłowy Lennon to niejako gwarancja skuteczności. Pytanie brzmi: jak długo Koguty zdołają utrzymać tę formę i jak głęboki będzie dołek formy (albowiem kiedyś taki nastąpić musi)? Dla mnie Tottenham to wielka niewiadoma. Szczerze mówiąc nie miałbym nic przeciwko, aby udało im się grać na wysokim poziomie przez dłuższy czas, ale pokonanie w swojej strefie Manchesteru City oraz Aston Villi do łatwych zadań nie należy. Mimo wszystko, typuję miejsce gwarantujące Ligę Europejską.

Portsmouth – what the hell is going on?

The Pompeys od paru lat kończyli rozgrywki w okolicach środka tabeli zdobywając opinię drużyny, z którą nikomu nie gra się ani łatwo, ani przyjemnie. W międzyczasie zdobyli Puchar Anglii eliminując po drodze Manchester United. Drużynę tą typowano do walki o utrzymanie, lecz aż takiej mizerii mało kto się spodziewał. Piłkarze z Fratton Park wyśrubowali niechlubny rekord ilości przegranych w lidze meczów z rzędu z czterech do siedmiu. Złą passę przerwało zwycięstwo z Wolves dające światełko w tunelu, wkrótce przesłonięte przez zespół Tottenhamu Hotspur. Czego skutkiem jest fatalna passa The Pompeys? Na pewno na słabiutkie wyniki złożyło się wiele czynników, w tym niekorzystne okno transferowe, w którym Portsmouth stracili wielu ważnych zawodników nie sprowadzając wartościowych zamienników na wszystkie opuszczone pozycje na boisku. Nie wydaje mi się, aby przesądzanie o końcowym spadku drużyny z południa Anglii. Prawdopodobieństwo ich relegacji, w mojej opinii, oscyluje wokół 50%.

Czas na podsumowanie. Do końca sezonu pozostało na szczęście strasznie dużo i jeszcze trochę czasu. Większość proroctw opartych na dotychczasowych wynikach zapewne weźmie w łeb, ale to dobrze – czym byłby sport, a zwłaszcza piłka nożna, gdyby wszystko dało się przepowiedzieć już na początku rozgrywek. Z drugiej strony, wydarzenia, które miały miejsce w ciągu pierwszych dziewięciu kolejek ustawiają kolejność w tabeli, która z biegiem czasu będzie coraz trudniejsza do zmian. Najważniejsze, że przed nami jeszcze 29 meczów ligowych, zmagania w angielskich i europejskich pucharach. O widowiskowość i poziom rozgrywek martwić się nie trzeba – o to zadbają piłkarze.

*n należy do N, n>2

Arsenal Londyn, Chelsea Londyn, Liverpool, Manchester City, Premier League,

W związku z tym, 3.5 tysiąca kibiców United, którzy wybierają się na mecz, chcą zadręczyć rywali z Merseyside przy pomocy masek Cantony, stanowiących odpowiedź na prowokacyjny baner, wywieszony na The Kop w trakcie zakończonego remisem 3-3 meczu między tymi drużynami w 1994 roku.

Kończąc sezon wcześniej swe 26-letnie oczekiwanie na ligowy tytuł, piłkarze United udali się wówczas na Anfield z ośmioma tytułami mistrzowskimi na koncie – będąc wciąż o 10 w tyle za rekordem wszechczasów Liverpoolu – 18. mistrzostwami.

Baner Liverpoolczyków głosił: „Au Revoir Cantona i Man United…wróćcie, kiedy wygracie 18!“

Po zdobyciu w poprzednim sezonie 18. tytułu, fani United namawiają siebie nawzajem do tego, by przed niedzielnym spotkaniem zaopatrzyć się w maski Cantony.

Liverpool FC potwierdził jednak, że kibice przyjezdni zostaną przeszukani przed wejściem na stadion, celem zapobieżenia wniesieniu zabronionych, dmuchanych przedmiotów na teren obiektu.

Jak powiedział rzecznik prasowy klubu: „Wszelkie dmuchane przedmioty będą konfiskowane w czasie przeszukania, bez względu na to czy będzie ono miało miejsce przed obiektem czy już na jego terenie“.

Źródło: Daily Telegraph
Przełożył i opracował Maku

Eric Cantona, Liverpool,