FC Sion otrzymał już wydany przez UEFA (a następnie potwierdzony przez Trybunał Arbitrażowy ds. sportu) zakaz udziału w Lidze Europejskiej. Miejsce ekipy tej zajął w rozgrywkach Celtic Glasgow.

FIFA nałożyła na Szwajcarów w roku 2009 roczny zakaz transferów. Zaczął on jednak obowiązywać dopiero od stycznia 2011 roku z powodu rozpatrywania odwołań szwajcarskiej federacji. Jednak latem b.r. drużyna Sion sprowadziła do siebie sześciu piłkarzy, a pięciu z nich zagrało w spotkaniu z Celtic Glasgow w Lidze Europejskiej.

FIFA wymaga teraz sankcji od FC Sion. W przeciwnym wypadku wykluczy szwajcarskie drużyny z gry w europejskich pucharach!

Jeśli Szwajcarzy zostaną zawieszeni, drużyna FC Basel zostanie wykluczona z rozgrywek 1/8 Ligi Mistrzów. Jej miejsce zająłby wtedy Manchester United! Dla przypomnienia – FC Basel w losowaniu LM trafiło na Bayern Monachium.

Co o tym sądzicie? Jaki wpływ na podopiecznych Fergusona i na LM miałby ewentualny powrót Diabłów do tych prestiżowych rozgrywek?

FC Basel, Liga Mistrzów, Manchester United,

Reforma Platiniego, upychająca słabsze kluby i klubiki w czeluściach Ligi Mistrzów, groziła ponoć wymordowaniem maluczkich przez nienasyconych drapieżców. Tytani futbolu mieli przejechać się po bezbronnych gościach w fazie grupowej i po najmniejszej linii oporu awansować dalej, bezbronni mieli natomiast dostarczyć tytanom gratisowych punktów i ewentualnie pomyśleć o udziale w wiosennej odsłonie Ligi Europy. Tymczasem żółtodzioby żyły wizją zupełnie odmienną, niepodważalnie wielkich podważyli, brutalnie wyrżnęli, wywalili z Ligi Mistrzów – z Ligi Mistrzów, na którą dotychczas nie wolno im było spozierać z charakterystyczną dla rosnących w siłę zachłannością. Grają dalej podlotki: Napoli, Basel, APOEL, na murawach mniej czcigodnych pohasają: Manchestery, Valencia i Porto.

Doszukujemy się w całej tej konstrukcji sensacji, trochę na wyrost. Przecież The Citizens dopiero próbują znaleźć ciepło w chatce Ligi Mistrzów, Porto standardowo nie przystępuje do sezonu w składzie silniejszym niż dysponował w sezonie poprzedzającym, a United przeżywali tożsame, a może i paskudniejsze katorgi nie dalej jak w sezonie 2005/2006. Podopieczni Fergusona zakończyli wówczas rozgrywki na miejscu ostatnim w grupie D, w porównaniu z dzisiejszą ekipą dysponowali znacznie potężniejszymi zasobami. Manchester zjednoczony jak nigdy płacze, bolesna to sprawa – fakt. Śmiertelnie ugodzonych póki co nie widać, jednakże co poniektórzy aktorzy – głównie z desek Teatru Marzeń – poobgryzają najpewniej paznokcie, spokojnych nocy zbyt wielu nie uświadczycie. Siwy Szkot ma drużynę w przebudowie, niewykluczone, że zechce posprzątać jeszcze precyzyjniej.

Pojęcie klęski opatula dziś kolosów, chwała łechta pogromców skazywanych na porażkę. Dla jednych to piękno futbolu, inni skandaliści z pogardą patrzą na heroicznych zwycięzców, obwieszczając drętwotę w dalszej części Champions League. Nonsens. Czyż nie o to właśnie chodzi w zespołowej grze zwanej piłką nożną, futbolem, a w innych krainach geograficznych i kulturowych soccerem? Czyż nie po to postronny obserwator z natury rzeczy kibicuje skazanemu
na porażkę, by utrzeć nosa faworytom i zaśmiać się w twarz piewcom wielkości największych? Mieliśmy dziś szczęście, świadkowaliśmy istocie sportu – nie kasa rządzi światem, goliat też czasem pada, najróżniejsze okoliczności kreują kapitalny, nieraz niespodziewany bieg zdarzeń, wszystko to buduje historię, którą będziemy dzielić się latami.

Autor: Adrian Walczak

Liga Mistrzów,

Pomimo obaw starałem się to traktować raczej jako ciekawostkę, jako nic nie znaczące wymysły mojej nadwrażliwej duszy kibica. Bo przecież nie może w taki sposób odpadać z tych rozgrywek jej zeszłoroczny finalista, bo przecież to do Manchesteru nie pasuje.

A jednak stało się. Ta sama data, ta sama kolejka, taki sam wynik. Wtedy 2:1 z Benficą, teraz 2:1 z FC Basel. Bardzo kiepski, trochę spóźniony prezent mikołajkowy został doręczony w sposób brutalny i pozbawiony skrupułów. Ograbił nas los z europejskich emocji, którymi zazwyczaj jeszcze przez kilka miesięcy żyliśmy, zrzucając przy okazji na futbolowe zaplecze, miejsce, które wielcy traktują bardziej jako karę, niż prawdziwe rozgrywki.

Dzień po porażce nie jest jednak dla mnie czasem rozliczeń. Nie mam zamiaru pisać o przebiegu spotkania, nie chcę kogokolwiek wskazywać, komukolwiek wróżyć końca. Bo przecież tym fachowo lub mniej zajmie się za mnie reszta.

Wczorajszy wieczór był czasem smutku, najszczerszego żalu i bezsensownej próby godzenia się z bezsilnością Manchesteru United. Jest dokładnie tak samo jak sześć lat temu.

Benfica, FC Basel, Liga Mistrzów, Manchester United,

Dostępność zawodników

Manchester United
Nie zagrają: Chris Smalling, Tom Cleverley, Anderson, Michael Owen (kontuzje).
Niepewny występu: Danny Welbeck.

Z kolei Jorge Jesus nie zabrał ze sobą do Anglii kontuzjowanego Javiera Savioli. Na Old Trafford nie zagrają ponadto Enzo Perez, a także Nemanja Matić, narzekający na uraz uda.

Benfica Lizbona
Nie zagrają: Enzo Perez, Nemanja Matić, Javier Saviola (kontuzje).

Najlepsi strzelcy

Manchester United
Wayne Rooney, Danny Welbeck (po 2), Ryan Giggs, Antonio Valencia, Ashley Young (po 1).

Benfica Lizbona
Bruno Cesar, Oscar Cardozo (po 2), Rodrigo (1).

Wypowiedzi przedmeczowe

Liczymy na wygraną, gdyż w pierwszych dwóch meczach zremisowaliśmy. Benfica to dobra drużyna – grają zespołowo, tworzą kolektyw. Na wyjeździe zremisowaliśmy, wiemy co i jak i chcemy dzisiaj zwyciężyć.

Jestem zadowolony [z gry w wyjściowym składzie], ale cały czas staram się coś poprawiać. Moim celem jest dobra gra drużyny i robię wszystko, by tak było.

Ji-Sung Park

Ich największym atutem jest pomoc. Jeśli opanujemy centralę, będziemy spokojnie kontrolować przebieg spotkania. Jestem pewien, że Benfica zagra bardzo dobrze. Z pewnością rozważnie, bo w końcu mecz będzie na Old Trafford, ale mogą nam napsuć sporo krwi.

Kiedy byłem w Sportingu, mecze z Benficą były dla mnie wtedy jak dzisiaj derby Manchesteru. To bardzo trudne spotkania, zwycięstwo z nimi zawsze mnie bardzo cieszy. Dodatkowo, za mojej gry bilans spotkań z nimi był niezły.

Nani

Benfica staje się powoli sensacją w Lidze Mistrzów i wygrana na Old Trafford byłaby historycznym wydarzeniem. Jesteśmy na fali a mecz ten rozgrywany jest w idealnym dla nas momencie. Powalczymy z United o zwycięstwo. W naszym pierwszym meczu z United w Lizbonie padł remis (1-1). Uważam, że zasłużyliśmy wówczas na coś więcej, niż tylko jeden punkt. MU jest bardzo trudnym rywalem na swoim terenie, jednak pracujemy nad systemem, który ułatwi nam grę we wtorkowym meczu. Zadanie wydaje się być trudne, jednak wszystko jest możliwe. Nikt nie zamierza zadowolić się jednym punktem. Naszym celem jest wywiezienie z Manchesteru trzech punktów.

Nani jest ich kluczowym graczem, który świetnie zna Benfikę, ponieważ jest Portugalczykiem. Nie można zapominać o Rooneyu, to gwiazda światowego formatu.

Pablo Aimar

Bramki

0:1 Phil Jones (OG)

1:1 Dimitar Berbatow

2:1 Darren Fletcher

2:2 Pablo Aimar

Benfica Lisbona, Liga Mistrzów,

1. To był bardzo przeciętny mecz w wykonaniu Czerwonych Diabłów. Podopieczni Fergusona nie potrafili zdominować przeciwnika (para Rooney – Anderson grała zdecydowania za głęboko), często w głupi sposób tracili piłkę, a ich ataki było wolne i schematyczne. Skrzydłowi, którzy zazwyczaj są motorem napędowym zespołu, tym razem nie wspięli się na wyżyny swoich możliwości i przez długie fragmenty spotkania United potrafiło zagrozić bramce Grahovaca jedynie po akcjach przeprowadzanych przez bocznych obrońców. Taka gra wystarczyła na skromne zwycięstwo z Otelulem, ale gdy Manchesterowi przyjdzie zmierzyć się z Basel czy Benficą, piłkarze mistrza Anglii będą musieli spisać się o niebo lepiej.

2. Phil Jones szybko przystosował się do nowej dla siebie pozycji prawego obrońcy i w środowy wieczór był jednym z wyróżniających się zawodników na placu gry. W pierwszej połowie uczestniczył niemal we wszystkich groźnych atakach United i to właśnie po jego dośrodkowaniu padła bramka, która otworzyła wynik meczu. Drugie 45 minut w wykonaniu Anglika nie było już tak efektowne, ale ciągle chętnie włączał się on w akcje ofensywne, nie zapominając przy tym o swoich obowiązkach obronnych. Wydaje się, że Jones na dobre zadomowił się już w pierwszej jedenastce Czerwonych Diabłów, a wracającemu po kontuzji barku Rafaelowi wcale nie będzie go tak łatwo wygryźć ze składu.

3. Zadowolony ze swojej postawy nie może być natomiast Anderson. Brazylijczyk nie potrafił uspokoić i poukładać ataków Manchesteru. Zagrał niezwykle chaotycznie, notował masę strat, a dodatkowo podejmował złe decyzje, które prowadziły do zwolnienia tempa akcji United. Były zawodnik Porto często znikał również z widoku, nie potrafiąc wyjść spod pressingu piłkarzy Otelulu, przez co cały ciężar rozegrania spadał na ustawionego w środku pola z przymusu Wayne’a Rooneya. Po takim występie pomocnik Czerwonych Diabłów powinien spodziewać się dłuższego pobytu na ławce rezerwowych, w obecnej formie nie zasługuje bowiem na miejsce w podstawowej jedenastce.

4. David de Gea potwierdził w środowy wieczór, że nie ma żadnych problemów z koncentracją. W ostatnich spotkaniach Hiszpan miał bowiem sporo pracy (po 10 kolejkach Premier League Manchester jest zespołem, na którego bramkę oddano najwięcej strzałów!) i ciężko było ocenić, jak spisze się, gdy przeciwnik United ograniczy ataki jedynie do pojedynczych ofensywnych wypadów. Były golkiper Atletico, mimo że nie miał wiele do roboty, nie popełnił jednak żadnego błędu, a jego interwencja przy strzale Salageanu zasługuje na najwyższe uznanie. Dodatkowo dobrze kontrolował sytuację na swoim przedpolu, a dzięki świetnej grze nogami pomagał Czerwonym Diabłom szybciej rozpoczynać ataki. Meczem przeciwko mistrzowi Rumunii de Gea udowodnił, że niezależnie od sytuacji na boisku koledzy z drużyny mogą na niego liczyć, a drugie czyste konto z rzędu na pewno jeszcze wzmocni jego pewność siebie.

5. Bardzo solidny występ na pozycji środkowego pomocnika zaliczył Wayne Rooney. Chociaż Anglik nie ustrzegł się paru błędów (kilka strat w okolicach własnej szesnastki mogło się skończyć gorzej, gdyby United mierzyło się z silniejszym rywalem), to poza tym pokazał się z niezłej strony. Pozbawiony wsparcia Andersona (o czym wyżej), harował na całej długości i szerokości boiska, a jego dokładne przerzuty pomagały zyskać Czerwonym Diabłom przestrzeń i rozciągały dobrze zorganizowaną defensywę Otelulu. O jego dyspozycji najlepiej świadczy statystka podań – na 98 wykonanych prób aż 87 odnalazło adresata. Zmiana pozycji Rooneya jest jednak wymuszonym ruchem i wydaje się, że wraz z powrotem do zdrowia Cleverleya czy Carricka Wazza ponownie znajdzie się bliżej bramki przeciwnika.
Note: There is a poll embedded within this post, please visit the site to participate in this post's poll.

Champions League, Liga Mistrzów, Manchester United, Otelul Galati,

Fani United zmuszeni będą dziś zrezygnować z kilku równolegle odbywających się hitów. Podczas gdy bowiem przeciętny widz obserwować będzie starcie Bayernu z Napoli, Manchesteru City z Villarrealem czy Realu z Lyonem, kibic mistrza Anglii swe oczy kierować będzie właśnie na mecz na Old Trafford.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Tom Cleverley, Chris Smalling, Ashley Young (uraz stopy); Ryan Giggs (uraz ścięgna udowego)
Występy wątpliwe: Rafael (niepełne przygotowanie kondycyjne); Darron Gibson (uraz stopy)
Nieobecni: Nemanja Vidić (czerwona kartka)

Sytuacja w grupie: 2. miejsce, 5/9 punktów; bilans bramkowy 6:4

Sytuacja przedmeczowa – Otelul Galati

Występy wątpliwe: Adrian Salageanu (uraz kolana); Laurentiu Bus (skręcona kostka); Ion Filip (kontuzja nogi)
Nieobecni: Milan Perendija (czerwona kartka)

Sytuacja w grupie: 4. miejsce, 0/9 punktów; bilans bramkowy 1:5

Ostatni mecz

Ledwie dwa tygodnie temu, na National Arena w Bukareszcie, obie drużyny zagrały ze sobą po raz pierwszy. Ekipa Dorinela Munteanu mimo atutu własnego boiska nie zdołała strzelić nawet gola podopiecznym sir Alexa Fergusona, mimo ich gry w osłabieniu przez ostatnie kilkanaście minut spotkania. Sprokurowali natomiast dwa rzuty karne – oba pewnie wykonał Wayne Rooney, zapewniając swej ekipie zwycięstwo 2:0 na trudnym terenie.

Otelul Galati: Grahovac – Rapa, Costin, Perendija, Filip – Antal, Frunza (Ilie 83′), Salageanu, Neagu (Pena 72′) – Giurgiu, Punosevac (Viglianti 87′)
Manchester United: Lindegaard – Evra, Smalling, Vidic, Fabio (Jones 76′) – Nani, Anderson, Carrick, Valencia (Evans 71′) – Rooney, Hernandez
Gole: W. Rooney 64′ (karny); 90′+ (karny)

Prognozy

Rzadko na tym szczeblu rozgrywek spotyka się taką pewność rezultatu wśród bukmacherów co dziś. Kursy na zwycięstwo przyjezdnych z Rumunii wynoszą aż 34:1, na urwanie dwóch punktów faworytom 10:1, zaś na ich spodziewaną porażkę – 27:25.

Trudno nie zgodzić się z takim werdyktem. Skład United, choć zapewne rezerwowy, personalnie wciąż będzie o niebo lepszy od najcięższych armat ekipy z Gałaczu. Biorąc pod uwagę fakt, że to po stronie faworytów stoi atut własnego boiska, wydaje się, że jedynym przeciwnikiem dla Manchesteru United będą oni sami. Czy jednak jak trudno o mobilizację, kiedy ma się przed sobą perspektywę nawet odpadnięcia z Ligi Mistrzów w razie kolejnych niepowodzeń?

Wypowiedzi przedmeczowe

Nie powtórzymy błędu z meczu z Basel. Wtedy wygrywaliśmy 2-0 do przerwy, później straciliśmy koncentrację i trzy bramki. Teraz jednak posiadamy odpowiednie doświadczenie, więc jeśli przytrafi nam się coś podobnego w meczu z Otelulem, wiemy jak zareagować. W pierwszych kilku spotkaniach, nie osiągnęliśmy zamierzanego rezultatu, jednak mamy 5 punktów na swoim koncie. Musimy wygrać najbliższe spotkanie, jeśli myślimy o zajęciu pierwszego miejsca w grupie. To nie będzie łatwe. Zwyciężyliśmy na wyjeździe 2-0, jednak samo spotkanie nie było dla nas bułką z masłem. Teraz gramy jednak na Old Trafford.

Park Ji-Sung

Informacje meczowe

Manchester United – kadra: de Gea, Lindegaard, Amos, Rafael, Jones, Ferdinand, Evans, Evra, Fabio, Fryers, Valencia, Cole, Anderson, Gibson, Pogba, Fletcher, Park, Nani, Rooney, Hernandez, Welbeck, Berbatow, Diouf, Owen

Otelul Galati – kadra: Grahovac, Braneţ, Buchta, Rapa, Skubič, Ljubinković, Sarghi, Benga, Costin, Salageanu, Antal, Filip, Iorga, Buş, Neagu, Giurgiu, Viglianti, Frunza, Ilie, Ibeh, Paraschiv, Punosevac, Chavez, Pena

Sędzia główny: Marijo Strahonja

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 2.11.2011, godzina 20:45 (19:45 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Manchester, Old Trafford

Bramki

1:0 Antonio Valencia

2:0 Wayne Rooney

Liga Mistrzów, Manchester United, Otelul Galati, wideo,

1. Mecz, patrząc całościowo, w wykonaniu Wazzy nie należał do genialnych. Dopiero po 60. minucie nasz snajper był naprawdę bliski trafienia, kiedy to po strzale z małej odległości piłka minęła słupek. Na szczęście chwilę później Roo otrzymał kolejną szansę, którą wykorzystał. Cieszy fakt, iż to właśnie Rooney wpisywał się na listę strzelców. Po incydencie w Czarnogórze forma zawodnika narażona jest na załamanie, jak to bywało w przeszłości przy okazji różnych kontrowersji związanych z owym piłkarzem. Co prawda Wayne miał ułatwione zadanie, wszak wykonywał oba podyktowane w tym spotkaniu wapna. Bramek jednak nikt mu nie zabierze, a nawet trafienia z jedenastu metrów dodają być może potrzebnej Anglikowi pewności siebie.

2. Wszyscy ze zdumieniem przecieraliśmy na wiosnę oczy, patrząc na formę Antonio Valencii po powrocie z długiego urlopu zdrowotnego. Start bieżącego sezonu dla Ekwadorczyka opóźnił się z powodu innego urazu, lecz tym razem gra Antosia nie jest już tak spektakularna. Na nienaturalnej dla siebie pozycji prawego obrońcy spisywał się solidnie, jednak chociażby z Norwich zdarzyła mu się poważna wpadka. Wczorajsze spotkanie w jego wykonaniu nie dostarczyło powodów do zachwytu – podobnie jak w przypadku innego rekonwalescenta, Nemanji Vidicia. Nasz kapitan nie tak wyobrażał sobie pierwszy występ po kontuzji. Serb zaliczył parę niepewnych zagrań, a w jego grze było widać brak pewności. Jego konta nie obciąża natomiast zbyt pochopnie pokazana czerwona kartka przez Felixa Brycha z Niemiec. Mimo to, Sir Alex powinien kilka razy przemyśleć kwestię wystawienia bałkańskiego zabijaki w arcytrudnym meczu z City.

3. Historia zna wielu piłkarzy, którym na różnych stopniach kariery kontuzje krzyżowały plany i rozwój. My pamiętamy przede wszystkim Owena Hargreavesa, ale także Rodrigo Possebona czy Louisa Sahę. Mam nadzieję, że za parę lat nie dopiszemy do tej listy nazwiska da Silva. Póki co, rozwój naszych bliźniaków jest co najmniej zadowalający. Zapewne byłoby jeszcze lepiej, gdyby nie liczne kłopoty zdrowotne, co rusz dotykające obu braci. Rafael od kilku tygodni nawet nie zbliża się do ławki rezerwowych, natomiast Fabio zalicza kolejne spotkanie, w którym doznaje jakiegoś urazu i, choćby częściowo, z jego powodu opuszcza boisko. Nie jestem w tej dziedzinie specem, więc nie będę się wychylał z radą, by Brazylijczycy pili więcej mleka, a pochłaniali mniej chipsów. Tutaj zostawiam pole do popisu sztabowi medycznemu – pewnych rzeczy nie da się przeskoczyć, ale każda uniknięta kontuzja to spory plus dla wciąż rozwijających się obrońców.

4. Kartka Vidicia wymusiła na Fergusonie decyzję o wpuszczeniu Evansa za Valencię. Jonny w tym sezonie prezentuje się o niebo lepiej niż w minionych rozgrywkach, wciąż jednak miewa mniej chwalebne momenty. 20 minut spędzonych na murawie Irlandczyk przeznaczył na solidną grę w obronie i parę ciekawych zagrań. Niestety, obie groźne sytuacje Rumunów miały miejsce dzięki gapiostwu Jaśka, który raz odpuścił wyskok do główki po rzucie rożnym, za co został słusznie zrugany przez kolegów z drużyny, później zaś dał się wyprzedzić innemu ofensorowi gospodarzy, po czym padł na szczęście niecelny strzał. Jeśli Jonny poważnie myśli o zadomowieniu się w wyjściowym składzie United, musi wyeliminować takie chwile nieuwagi.

5. W sumie nadszedł czas na wniosek główny, prezentowany na końcu, gdyż nie dotyczy bezpośrednio Manchesteru United. Faza grupowa Ligi Mistrzów jest, jak okazuje się po raz kolejny, koniecznością wątpliwej atrakcyjności. Mecze z kelnerami, przy całym szacunku dla wymienionych drużyn, pokroju Otelulu czy Bursasporu mają się nijak do spotkań nawet z beniaminkami Premier League. Mecze z drużynami wyżej notowanymi też nie przynoszą Bóg-wie-ilu emocji. Zwykle traktuje się je jako zło konieczne w przerwie między meczami rodzimych lig, a pewność awansu do 1/8 finału nie wpływa dobrze na widowisko. Przypomnijcie sobie spotkanie z Benfiką czy ubiegłoroczne potyczki z Valencią czy Rangers. Jedynym ratunkiem okazują się decyzje o posyłaniu w bój piłkarzy drugiego garnituru, którzy przynajmniej teoretycznie powinni dobrymi występami walczyć o przychylność trenera. Smutne, że nawet oni dostosowują się nieraz poziomem zaangażowania do lepszych kolegów z ekipy. Niestety – jesienna część Ligi Mistrzów jest po prostu nudna i przebijają ją nawet rozgrywki o krajowe puchary.

Champions League, Liga Mistrzów, Manchester United, Otelul Galati,

Drużyna Otelulu Galati po raz pierwszy w swojej historii zakwalifikowała się do Ligi Mistrzów. Oba dotychczasowe spotkania przegrali, strzelając jedną i tracąc trzy bramki. Dziś szczytem ich marzeń zdaje się być remis z mistrzem Anglii. Spodziewać należy się więc zmasowanej obrony gospodarzy, pewnie też dlatego Fergie do gry desygnował nasz zabójczy duet Rooney-Chicharito.

Wyjściowe jedenastki

Otelul Galati: Grahovac – Rapa, Antal, Costin, Salagean – Filip, Perendija, Frunza, Neagu – Giurgiu, Punosevac
Manchester United: Lindegaard – Evra, Vidić, Smalling, Fabio da Silva – Nani, Carrick, Anderson, Valencia – Hernandez, Rooney

Bramki

0:1 Wayne Rooney

0:2 Wayne Rooney

Champions League, Liga Mistrzów, Otelul Galati, Video, wideo,

1. O ile pierwszą połowę spotkania z Basel zawodnicy United mogą zaliczyć do udanych (poza obrońcami, ale o tym niżej), to ich dyspozycja w drugiej odsłonie wołała o pomstę do nieba. Katastrofalne błędy defensywy, brak asekuracji, notoryczne straty w środku pola i złe decyzje w ataku – mniej więcej tak wyglądała „gra” Diabłów po przerwie. To było prawdopodobnie najsłabsze 45 minut, jakie oglądali fani zgromadzeni na Old Trafford od kilku dobrych lat. I chociaż Manchesterowi dzięki wytrwałej walce do ostatniego gwizdka udało się ostatecznie zdobyć jeden punkt, to sir Alex Ferguson nie może być zadowolony z postawy swoich zawodników i na pewno nie szczędził im po meczu przykrych słów.

2. Swojego występu nie musi się natomiast wstydzić Danny Welbeck. Anglik zaprezentował się świetnie, pozostawał bowiem nieustannie pod grą, a dodatkowo dwa razy pokonał bramkarza Basel. Szczególnie w pierwszych 45 minutach było widać, jak bardzo nowy styl United odpowiada młodemu napastnikowi. Było go wszędzie pełno, a szwajcarscy obrońcy zupełnie nie potrafili sobie z nim poradzić. W drugiej połowie przez słabszą grę pomocników Welbeck nie dostawał wystarczającej ilości podań i nie stanowił już takiego zagrożenia pod bramką Sommera, ale mimo to nie zszedł poniżej dobrego poziomu. Swoją dyspozycją we wtorkowy wieczór wychowanek United potwierdził, że jest ważnym elementem pierwszego zespołu i łatwo nie odda swojego miejsc w składzie.

3. Już w poprzednich spotkaniach ligowych obrońcom Manchesteru zdarzały się momenty przestojów i słabszej gry. Świadczy o tym miedzy innymi spora ilość strzałów, jaką w tym sezonie oddawali przeciwnicy Czerwonych Diabłów (w każdym meczu rywale uderzali przynajmniej 10 razy na bramkę De Gei). Jednak to co defensorzy United pokazali przeciwko Basel, zasługuje na osobny komentarz. Przez cały mecz popełniali bowiem katastrofalne błędy, jakie nie mogą się przytrafić zawodnikom na takim poziomie. Gdyby nie słabo nastawione celowniki Freia i Strellera, podopieczni Fergusona już przed przerwą musieliby odrabiać straty, a mimo to nie wyciągnęli ze swoich pomyłek żadnych wniosków. Na drugą połowę wyszli równie nieskoncentrowani i szybko przełożyło się to na bramki dla zespołu gości. Szczególnie niezadowoleni ze swojej postawy powinni być Ferdinand i Evra, którzy mimo dużego doświadczenia nie potrafili uspokoić sytuacji w tyłach, ale Jones i Fabio nie spisali się wiele lepiej. Obrońcy Manchesteru będą mieli jednak okazję szybko zapomnieć o tej kompromitacji, ponieważ już w sobotę czeka ich ligowa potyczka z Norwich, a biorąc pod uwagę sporą ilość kontuzji w zespole, jest szansa, że na boisku zobaczymy tą samą czwórkę, co przeciwko Basel.

4. Po raz kolejny z bardzo dobrej strony pokazał się Nani. Mimo, że Portugalczyk przebywał na murawie zaledwie dwadzieścia minut, to miał duży wkład w zdobycie cennego punku. To dzięki niemu United ponownie przejęło kontrolę nad grą i zepchnęło gości do defensywy. Asysta przy golu Ashleya Younga najlepiej pokazuje w jakiej formie znajduje się obecnie skrzydłowy Czerwonych Diabłów, a warto przypomnieć, że po jego kolejnym dośrodkowaniu Welbeck miał szansę rozstrzygnąć wynik na korzyść Manchesteru. Nani jest obecnie motorem napędowym zespołu Fergusona i piłkarzem, na którego Sir Alex może liczyć w każdej sytuacji.

5. Mecz z Basel pokazał wszystkim kibicom Czerwonych Diabłów, gdzie na boisku jest miejsce Antonio Valencii. Dopóki Ekwadorczyk grał na prawym skrzydle, był jednym z najlepszych zawodników wtorkowego pojedynku. Jego rajdy i dośrodkowania siały postrach w defensywie Szwajcarów, a współpraca z Fabio układała się świetnie. Po kontuzji młodego Brazylijczyka i powrocie byłego piłkarza Wigan do defensywy, nie wyglądało to jednak tak różowo. To właśnie Valencia sprokurował rzut karny i miał kilka innych niepewnych momentów, a przez dodatkowe obowiązki nie włączał się już tak często do akcji ofensywnych. Oczywiście taka, a nie inna decyzja odnośnie miejsca Ekwadorczyka na murawie jest spowodowana licznymi urazami w defensywie, ale liczę, że w kolejnych spotkaniach będziemy mieli okazję częściej oglądać go na skrzydle niż w obronie.

Champions League, FC Basel, Liga Mistrzów, Manchester United,

Dziś o 20:45, prócz najbardziej interesującego nas starcia na Old Trafford, piłkarska Europa z zapałem śledzić będzie przede wszystkim hit na Allianz Arenie z udziałem miejscowego Bayernu i przyjezdnego Manchesteru City (który przy okazji złożył w Monachium hołd ofiarom katastrofy lotniczej sprzed 53 lat) i równie interesujący mecz w tej samej grupie – Napoli kontra Villarreal. Ciekawie może być też na Santiago Bernabeu – tam Real podejmie Ajax. Z kolei o 18:00 w Moskwie CSKA zagra z będącym ostatnio w rozsypce Interem. Polski kibic uwagę zwróci zapewne też na starcie Lille (dwóch Polaków, jeden jednak nie zagra) z Trabzonsporem (czterech Polaków, dwóch jednak nie zagra).

Również jutro kibic znajdzie coś dla siebie. Valencia zmierzy się na Mestalla z Chelsea, natomiast do Marsylii zawita Borussia Dortmund. Barcelonę czeka ciężki wyjazd do Borysowa, a inny uczestnik tegorocznego meczu o Superpuchar Europy, Porto, swe siły zmierzy w Petersburgu z Zenitem.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Rafael (wybity bark); N. Vidic (uraz łydki); T. Cleverley, J. Evans, D. Gibson (kontuzja kostki); C. Smalling (uraz pachwiny); J. Hernandez (stłuczona noga); W. Rooney (uszkodzone ścięgna udowe)

Ostatni mecz: Stoke City 1:1 Manchester United
Skład: de Gea – Evra, Jones, Ferdinand, Valencia – Young (Giggs 70′), Anderson, Fletcher, Nani – Berbatow (Welbeck 70′), Hernandez (Owen 11′)
Bramki: Nani 27′

Ostatni mecz w Lidze Mistrzów: SL Benfica 1:1 Manchester United
Skład: Lindegaard – Fabio (Jones 78′), Evans, Smalling, Evra – Valencia (Nani 69′), Carrick, Giggs, Fletcher (Hernandez 68′), Park – Rooney
Bramki: R. Giggs 42′

Sytuacja w lidze: 1. miejsce, 16/18 punktów; bilans bramkowy 22:5
Sytuacja w grupie Ligi Mistrzów: 2. miejsce, 1/3 punkty; bilans bramkowy 1:1

Sytuacja przedmeczowa – FC Basel

Kontuzje: V. Stocker, G. Yapi Yapo (naderwane więzadła kolanowe); G. Kusunga (uraz kolana)
Zawieszeni: B. Huggel, X. Shaqiri

Ostatni mecz: FC Thun 1:1 FC Basel
Skład: Sommer – T. Xhaka, Abraham, Kovac, Shaqiri – Zoua (Park 67′), Huggel, G. Xhaka, Andrist (Schurpf 83′); A. Frei (Streller 67′), Pak.
Bramki: M. Streller 73′

Ostatni mecz w Lidze Mistrzów: FC Basel 2:1 Otelul Galati
Skład: Sommer – Steinhofer, Dragovic, Abraham, Park – Huggel, Cabral, F. Frei (Pak 90′), Xhaka (Zoua 78′) – A. Frei (Kovac 90′), Streller
Bramki: F. Frei 39′; A. Frei 84′ (karny)
Czerwona kartka: B. Huggel 88′ (za drugą żółtą)

Sytuacja w lidze: 4. miejsce, 16/30 punktów; bilans bramkowy 23:13
Sytuacja w grupie Ligi Mistrzów: 1. miejsce, 3/3 punkty; bilans bramkowy 2:1

Historia pojedynków obu drużyn

Jak dotąd oba zespoły ścierały się ze sobą ledwie dwukrotnie – w drugiej fazie grupowej Ligi Mistrzów 2002/2003. FC Basel, które sensacyjnie odprawiło wcześniej Liverpool i Spartak Moskwa, z Czerwonymi Diabłami nawiązywała równą walkę.

W pierwszym meczu, na St. Jakob-Park w Bazylei, górą byli goście – dwa gole Ruuda van Nistelrooya i jeden Ole Gunnara Solskjaera (odpowiednio 62., 63. i 69. minuta) przy jednym trafieniu Christiana Gimeneza (już w pierwszej minucie gry!) dały podopiecznym sir Alexa Fergusona zwycięstwo 3:1 na rozpoczęcie kolejnej fazy.

Do starcia rewanżowego oba zespoły przystąpiły w odmiennych nastrojach – zawodnikom z Manchesteru do zapewnienia sobie awansu wystarczał remis, z kolei FC Basel, by utrzymać przy życiu swe szanse na dalszą grę w Europie musiało zwyciężyć na Old Trafford lub uzyskać remis (przy remisie lub porażce Juventusu z Deportivo). Rezerwowy skład United (z debiutującym wówczas z diabełkiem na piersi Darrenem Fletcherem) w starciu ze Szwajcarami uzyskał po golu Gary’ego Neville’a (będący odpowiedzią na kolejny gol Christiana Gimeneza) satysfakcjonujący (do czasu) obie strony podział punktów.

Ostatecznie jednak i ten rezultat pozbawił mistrzów Szwajcarii nawet iluzorycznych szans na dalszy pobyt w elitarnych rozgrywkach – w 93. minucie równolegle rozgrywanego spotkania zwycięską bramkę dla Juventusu zdobył Igor Tudor. Na pożegnanie z piękną, europejską przygodą FC Basel niespodziewanie pokonało późniejszego finalistę, Juventus. Manchester United natomiast odpadł natomiast po pamiętnym, ćwierćfinałowym boju z Realem – na pocieszenie Diabłom została korona króla strzelców Ligi Mistrzów dla Ruuda van Nistelrooya (aż 12 goli w ledwie 9 występach!) i, rzecz jasna, odzyskany po roku przerwy, tytuł mistrza Anglii (po serii ostatnich 18 meczów bez porażki).

Prognozy

Wielkim faworytem dzisiejszego pojedynku jest ekipa gospodarzy – potwierdzają to kursy bukmacherów, oscylujące wokół 1,20 – z kolei za ich porażkę płaci się prawie 13 razy więcej, a za remis niewiele ponad 5 razy więcej. Mimo tego nie można lekceważyć przybyszów z Bazylei – mają oni w składzie kilku interesujących piłkarzy, jak chociażby kandydat na przyszłego lidera reprezentacji Szwajcarii, 19-letni Xherdan Shaqiri (który jednak na to spotkanie będzie, podobnie jak na poprzednie, zawieszony), czy kończący powoli swoje kariery Alex Frei i Radoslav Kovac. Groźny może być też bramkostrzelny Marco Streller.

Ponadto spodziewać się można, że w ten wtorkowy wieczór na murawę Old Trafford wybiegnie jedenastka złożona z zawodników, którzy nie stanowią ostatnimi czasy o sile zespołu, jak Michael Carrick, Fabio czy Park Ji-Sung. Zawodnicy ci nie muszą wcale tak łatwo pokonać FC Basel, jak to spodziewają się bukmacherzy.

Wypowiedzi przedmeczowe

Zawsze trzeba uważać na mniej znane zespoły. W Lizbonie wywalczyliśmy punkt. Teraz czekają nas pojedynki z drużynami, o których nie wiemy zbyt wiele. Niektórzy sądzą, że takie mecze to spacerek, ale to nie jest takie proste, jak się wydaje. Nie pierwszy raz gramy w Champions League i dobrze wiemy, jakie jest to trudne. Musimy wyjść na boisko w pełni zmotywowani i rozegrać dobre zawody, bo 3 punkty w tym spotkaniu dadzą nam duży komfort.

Darren Fletcher

Informacje meczowe

Manchester United – kadra: de Gea, Lindegaard, Amos; Fabio, Ferdinand, Jones, Evans, Evra, Valencia; Nani, Fletcher, Carrick, Anderson, Giggs, Park Ji-Sung, Young; Berbatow, Owen, Macheda, Diouf, Welbeck

FC Basel – kadra: Sommer, Herzog, Colomba; Ajeti, Dragović, Voser, Xhaka, Abraham, Steinhofer, Kovac, Park Joo-Ho; F. Frei, Schurpf, Cabral, Andrist, Tembo, Wieser, Xhaka, Chipperfield; Streller, A. Frei, Buess, Zoua, Pak

Sędzia główny: Paolo Tagliavento
Sędziowie liniowi: Elenito Di Liberatore oraz Massimiliano Grilli
Sędziowie za bramkami: Mauro Bergonzi oraz Andrea De Marco
Sędzia techniczny: Antonio Danilo Giannoccaro
Delegat UEFA: Kazimierz Oleszek

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 27.09.2011, godzina 20:45 (19:45 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Manchester, Old Trafford

Bramki

1:0 Danny Welbeck

2:0 Danny Welbcek

2:1 Alexander Frei

2:2 Alexander Frei

2:3 Alexander Frei

3:3 Ashley Young

FC Basel, Liga Mistrzów, Manchester United, wideo,