» Noworoczny nabór do redakcji
» Chcesz opublikować swój tekst na Redlogu? Wyślij go nam!
» Redlog Awards 2009 – nominacje
» RedCafe.pl: Podyskutuj o meczu na naszym forum

Los chciał, by oba zespoły spotkały się zaledwie po czterech kolejkach od swojej pierwszej konfrontacji. Dwadzieścia siedem dni temu „Czerwone Diabły” w dość przekonujący sposób odprawiły z kwitkiem podopiecznych Philla Browna i przywiozły z KC Stadium komplet oczek.

Przed, podczas i po meczu zapraszamy na nasz czat!

Od tamtych wydarzeń „Tygrysy” jeszcze dwukrotnie wybiegały na murawę, by walczyć o ligowe punkciki zapewniające im utrzymanie w lidze. I w obu tych grach odnotowali rezultaty remisowe, kolejno z Boltonem(2:2) i Tottenhamem(0:0). W analogicznym czasie na konto United wpłynęło 7 z 9 możliwych punktów.

Ciężkie zadnie czeka zespół Hull. Przyjeżdżają na Old Trafford z nikłą szansą urwania chociażby punktu, ale realnie oceniając możliwości sportowe tego klubu chyba nikt nie przewiduje innego wyniku jak zwycięstwa gospodarzy. Manchester United jest mocno podrażniony występem w Pucharze Ligi, na dodatek w obecnych rozgrywkach zespół Fergusona zawsze wygrywał po doznanej porażce. Manager „The Tigers”, Phill Brown nie ma zbyt dużego pola manewru zarówno w kadrze jak i w dobieranej na ów spotkanie taktyce. W spotkaniach wyjazdowych zawodnicy występujący w bursztynowo-czarnych strojach nie są już tak ambitni, jak na swoim terenie. Jedynie od czasu do czasu zdarzy im się wywieźć jeden punkt, ale generalnie większość spotkań przegrywają, czasami bardzo wysoko.

W dalszym ciągu można zauważyć brak formy u większości zawodników Fergusona. Było to aż nadto widoczne podczas wtorkowych derbów, kiedy to ciężar gry spoczywał na barkach zaledwie kilku graczy. Reszta zaliczyła anonimowe występy. Wydaje się, że w dobrej dyspozycji jest Michael Owen, który po swoim wejściu na murawę City of Manchester Stadium wprowadził zupełnie nową jakość gry. Szkoda, że nie przypieczętował tego golem albo chociaż asystą. Nie mniej jednak pozostawił po sobie dobre wrażenie i spora rzesza kibiców „Red Devils” oczekuje jego występu od pierwszych minut w starciu z Hull City. Ale to nie jedyna prognozowana zmiana, bowiem końca dobiega klątwa związana z plaga urazów w zespole. Wydarzeniem dnia może być powrót Ferdinanda po blisko trzech miesiącach absencji spowodowanej przewlekłymi bólami pleców. Jeśli tak się stanie, to wraz z nim parę stoperów będzie tworzyć Nemanja Vidić. Ten duet po raz ostatni widzieliśmy w październikowym meczu z Liverpoolem.

Zdecydowanym faworytem bukmacherów jest oczywiście Manchester United. Kurs na ew. wygraną wynosi ~ 1.15, w razie remisu będzie można się wzbogacić siedmiokrotnie, a jeżeli ktoś trafnie wytupuje wygraną gości wzbogaci się o dość pokaźną sumkę, gdyż notowania Hull oceniane są na ~ 20:1.

Początek meczu o godzinie 16:00 czasu polskiego. Niektórym sympatykom sportu będą zapewne towarzyszyły mieszane uczucia, bo o tej samej godzinie rozpocznie się sobotni konkurs Pucharu Świata w skokach narciarskich w Zakopanem. Oby każdy kibic potrafił znaleźć konsensus pomiędzy tymi dwoma zdarzeniami. Jeśli to was pocieszy, ja prawdopodobnie nie zobaczę ani jednego, ani drugiego…

Składy:
Manchester United: Van der Sar, Kuszczak, Neville, Rafael, Ferdinand, Brown, Evans, Evra, Fabio, Valencia, Park, Fletcher, Carrick, Scholes, Anderson, Gibson, Giggs, Obertan, Rooney, Berbatov, Owen, Welbeck, Diouf.
Hull City: Myhill, Mendy, McShane, Mouyokolo, Gardner, Zayatte, Dawson, Kilbane, Garcia, Marney, Barmby, Geovanni, Boateng, Cairney, Hunt, Ghilas, Altidore, Fagan, Vennegoor of Hesselink, Duke.

Wypowiedzi przedmeczowe

Tylko my gramy jutro, więc jest wielka szansa na to, że znajdziemy się na szczycie Premier League.
Jak wszystkie zespoły, które znajdują się niżej w tabeli, Hull City walczy o przetrwanie. Pokazali pazur w ostatnim meczu z Tottenhamem Hotspur. Byli zdecydowani i pewnie siebie, obawiam się, że tak może być też jutro.
Jeśli wygramy jutrzejszy mecz, będziemy na szczycie, a sądzę, że jest to dla nas odpowiednie miejsce. Mieliśmy już szansę kilka tygodni temu, ale wtedy się nie udało. Okazało się również, że Arsenal zaczął jeszcze lepiej grać i mają teraz niezłą formę. Ta liga jest niepowtarzalna.
Myślę, że musimy teraz wszystko wygrywać. Widzimy światełko na końcu tunelu pod względem sytuacji kadrowej. Paru obrońców już wróciło, van der Sar zagrał już dwa mecze – to naprawdę bardzo istotne dla nas – więc mam nadzieję, że wszystko ułoży się po naszej myśli.
Musimy jutro wygrać i być na górze tabeli, zwłaszcza, że w najbliższą niedzielę czeka nas trudny mecz wyjazdowy z Arsenalem. Następnie ‘Kanonierzy’ zagrają przeciwko Chelsea. Czeka nas ciekawy okres.

Sir Alex Ferguson

United chcą wygrać zarówno ligę, jak i inne rozgrywki – wiemy więc jak ciężki czeka nas mecz.
Musimy dać z siebie absolutne maksimum, jeżeli chcemy myśleć o zdobyczy punktowej. Mam nadzieję, że tak się stanie.
Zagraliśmy dobrze w poprzedni weekend, to było bardzo emocjonujące widowisko, ale przeciwko Manchesterowi trzeba będzie się pokazać z jeszcze lepszej strony.
United są zwykle bardzo groźni, gdy coś im się nie uda – w sobotę mogą być jak ranne zwierzę.
Oczekujemy wielkiego widowiska i, tak jak powiedziałem, musimy dać z siebie wszystko.

Boaz Myhill

Relacja tekstowa

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

W razie problemów z odtworzeniem filmików należy użyć przeglądarki Firefox.

1:0 Wayne Rooney

2:0 Wayne Rooney

3:0 Wayne Rooney

4:0 Wayne Rooney

Hull City, Manchester United, Premier League, Video,

Na pierwszy rzut oka może wydawać się troszeczkę dużo, ale biorąc pod uwagę to, że na przełomie grudnia i stycznia mecze rozgrywane są co 2-3 dni, ta przewaga może zostać prędko zniwelowana lub powiększona. Ośmiodniowa pauza w rozgrywkach powinna wystarczyć, by „Diabły” naładowały swoje akumulatory, pozbierali myśli i podreperowali morale. Jaki efekt przyniosła ta jakże długa(jak na grudzień) przerwa? O tym będziemy mogli się przekonać podczas dzisiejszego starcia z Hull City w dziewiętnastej serii spotkań Premiership.

Gra United w ostatnich tygodniach nie wyglądała najlepiej. Ciągłe eksperymenty w obronie, brak skuteczności i przede wszystkim słabsza forma zdecydowała o stracie punktów w minionych meczach. Co ciekawe, ze spadkiem formy borykają się wszystkie czołowe kluby Premier League. Ostatnia kolejka przed rundą rewanżową może więc przynieść niemałe przetasowania w tabeli

W tym sezonie dużo większy respekt u rywali, budzi przydomek podopiecznych Phila Browna niż osiągane przez nich wyniki. „The Tigers” zajmują bowiem dopiero siedemnastą pozycję w stawce dwudziestu ekip. Największą słabością drużyny Hull jest defensywa. W dotychczas rozegranych osiemnastu kolejkach zawodnicy występujący w bursztynowo-czarnych strojach dali sobie strzelić aż 37 goli( tylko Wigan ma gorszy bilans bramek straconych). Największy „popis” obrońcy „Tygrysów” zaprezentowali podczas potyczek z Tottenhamem(1:5) i Liverpoolem(6:1). Trzeba też dodać, że i napastnicy skutecznością nie grzeszą. Jak na razie tylko siedemnastokrotnie pokonywali bramkarzy rywali. Co w takim razie przemawia na korzyść zespołu z hrabstwa East Riding of Yorkshire? Brak kontuzji w kadrze, a przede wszystkim własny stadion.

Ten piękny sportowy obiekt, mogący pomieścić ponad dwadzieścia pięć tysięcy kibiców zawsze jest wypełniony po brzegi, co z pewnością dodaje otuchy zawodnikom przebywającym na płycie boiska. Kingston Communications Stadium nie jest jednak taką twierdzą, jak choćby Stamford Bridge. W obecnych rozgrywkach gospodarze dwukrotnie przegrywali spotkania przed własną publicznością w tym jedno, w bardzo wysokich rozmiarach, mianowicie z wyżej wspomnianym Tottenhamem. Nie mniej jednak, wszyscy w Hull jednym głosem mówią, że spotkania z United, nie odpuszczą.

Kto by pomyślał, że oba teamy do dzisiejszej rywalizacji będą przystępować w identycznych nastrojach. Zarówno zawodnicy MU jaki i Hull City w zeszłym tygodniu dostali lekcję futbolu od londyńskich drużyn. Identyczny okazał się również wymiar kary, bo i „Diabły” i „Tygrysy” odnotowały porażki w stosunku 3:0. Nie minął półmetek bieżących rozgrywek a „Red Devils”, na swoim koncie mają już 5 porażek. Dla porównania, w całym poprzednim sezonie Manchester tylko w czterech spotkaniach nie zainkasował żadnej zdobyczy punktowej. Zresztą nie ma co rozpamiętywać, tylko skupić się na teraźniejszości.

Powoli, powolutku zaczyna kurczyć się lista graczy kontuzjowanych. Wiadomo już teraz, że do dyspozycji Fergusona na dzisiejsze spotkanie będą bracia Da Silva, a i niewykluczone są kilkuminutowe występy Vidića, Browna i Evansa. W bramce pewny występu może być Kuszczak. Tomek zapewne swoją szansę otrzyma jeszcze w meczu z Wigan, gdyż powrót Edwina Van der Sara ustalony jest na styczeń. Boss Manchesteru twierdzi, że ostatnie występy są doskonałą motywacją dla swoich piłkarzy, gdyż nic tak nie zacieśnia więzi, jak wspólnie przeżywane porażki. Oby talent psychologa

Sporą uwagę skupia wokół siebie obsada sędziowska, bowiem dzisiejsze spotkanie gwizdać będzie pan Alan Wiley, ten sam który prowadził mecz z Sunderlandem. Przypomnijmy, iż SAF miał sporo uwag odnośnie przygotowania fizycznego Wiley’a, za co został ukarany przez FA karą dwóch spotkań poza ławką trenerską. Miejmy nadzieję, że dzisiaj nie będziemy świadkami podobnych kontrowersji, a sam mecz będzie przebiegał zgodnie z duchem Fair Play.

Składy:
Hull City: Myhill, McShane, Zayatte, Gardner, Dawson, Garcia, Barmby, Boateng, Hunt, Fagan, Geovanni, Mouyokolo, Mendy, Kilbane, Marney, Cairney, Olofinjana, Ghilas, Cousin, Altidore, Vennegoor of Hesselink, Duke.
Manchester United: Kuszczak, Foster, Rafael, De Laet, Vidic, Brown, Evra, Fabio, Valencia, Park, Carrick, Fletcher, Scholes, Anderson, Gibson, Giggs, Obertan, Rooney, Berbatov, Owen, Welbeck, Tosic.

Wypowiedzi przedmeczowe

Teraz przegraliśmy z Fulham Londyn, grając w mocno eksperymentalnym zestawieniu linii obrony. Ten mecz pokazał, że w Premier League każdy zespół musi twardo walczyć o punkty. I nie ma zmiłuj, nikt nie padnie na kolana i powie: bijcie nas, bo wy jesteście mistrzem Anglii. Manchester wygrywa wysoko z Portsmouth na wyjeździe i wydawałoby się, że tak samo łatwo trzy punkty zdobędzie Liverpool.

I co? Przegrał 0:2! Wszyscy gdzieś gubią punkty, choćby i Chelsea Londyn. Spodziewaliście się, że punkty urwie im West Ham? Przecież to wbrew logice. W końcu „Młoty” tydzień wcześniej przegrały z Man Utd. I to wysoko, a więc z Chelsea – liderem ligi też tak powinno być. A jednak nie było. Ale dzięki temu liga angielska jest tak atrakcyjna. Wspomniałem o tych słabszych zespołach (teoretycznie), bo 27 grudnia czeka nas wyjazd do Hull City. I wcale nie musi być łatwo.

Tomasz Kuszczak

Jeżeli utrzymamy formę z meczu z Arsenalem, a mecz poprowadzi dobry sędzia, to kto wie? Możemy sprawić, że po porażce z Fulham, Manchester ponownie straci punkty. United będzie jak zranione zwierzę, ale i tak posiada niesamowicie silny skład. Mimo wszystko wiemy, że otworzyła się przed nami wielka szansa i chcemy z niej skorzystać.

Ferguson ma wreszcie jakiś porządny skład, w którym mogą pojawić się dwie, może trzy niespodzianki. Pokazał już wcześniej, że lubi trochę namieszać. Piłkarze, którzy sezon zaczynali w rezerwach i raczej nie myśleli jeszcze o występach w pierwszym składzie, teraz są w nim i muszą robić co w ich mocy, aby się pokazać. W zeszłym roku zrobili na mecz z nami kilka zmian i wygrali 1:0 grając piękny futbol. Tak to już jest – Manchester United to zawsze będzie Manchester United. My musimy być tylko przygotowani na wszystko, co może się wydarzyć

Phil Brown

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

Zapraszamy do testowania naszego czatu (wersja beta)

Hull City, Manchester United, Premier League, Video,

Dyskusja na forum: Hull City – Manchester United
Polecamy: Spotkania kibiców na finał Ligi Mistrzów

Mimo wszytko, niezależnie od wystawionego przez Fergusona składu, gracze „Tygrysów” mogą mieć problem z osiągnięciem pozytywnego rezultatu w dzisiejszym meczu. W ostatnich pięciu ligowych spotkaniach przegrali bowiem aż cztery z nich, a jeden zremisowali. Podział punktów nastąpił tydzień temu, w meczu z Boltonem, kiedy to padł wynik 1:1. Wcześniej była seria porażek ze Stoke (1:2), Aston Villą (1:0), Liverpoolem (1:3) i Sunderlandem (1:0).

Jeżeli chodzi o sytuację w tabeli, też nie wygląda to za dobrze. Siedemnasta pozycja z jednym punktem przewagi nad strefą spadkową i jednym straty do szesnastego Sunderlandu na pewno nie jest szczytem marzeń Phila Browna, zwłaszcza po bardzo udanym początku rozgrywek. Hull jest także drugą drużyną w Premier League, która straciła najwięcej bramek, bo aż 63. Więcej ma tylko WBA – 67.

Manchester United ma natomiast drugą najlepszą defensywę w lidze. „Diabły” straciły w tym sezonie 24 branki. Mniej razy piłkę z siatki wyjmowali tylko bramkarze Chelsea – 22. Zajmują także tę samą pozycję w rankingu zespołów z najlepszym dorobkiem bramkowym, mając na koncie 67 trafień. Więcej ma tylko Liverpool (74). Jeżeli chodzi o różnicę bramkową, „Diabły” znajdują się na pierwszej pozycji razem z drużyną Chelsea.

United jest w lidze niepokonane od ośmiu spotkań. Wygrywało siedem z nich, a jedno remisowało. Podział punktów miał miejsce w ostatniej kolejce na Old Trafford z Arsenalem. Wcześniej były zwycięstwa z Wigan (2:1), Manchesterem City (2:0), Middlesbrough (2:0), Tottenhamem (5:2), Portsmouth (2:0), Sunderlandem (2:1) i Aston Villą (3:2).

W tym sezonie oba zespoły spotkały się już w jednym meczu. W 11. kolejce Premiership, 1 listopada na Old Trafford „Czerwone Diabły” pokonały Hull City 4:3, po niesamowicie ciekawym pojedynku. Mecz zaczął się dla United świetnie – już po 180 sekundach do siatki trafił Cristiano Ronaldo. Następnie przyszło wyrównanie – 20 minut później Cousin zdobył bramkę na 1:1. Do szatni na przerwę to United schodziło z dwubramkową przewag – w 29. i 43. minucie gole zdobywali Carrick i Ronaldo. W drugiej połowie trafienia dorzucili jeszcze Vidić oraz Mendy i Geovanni.

Sir Alex Ferguson zdecydował, że w dzisiejszym meczu wystawi niezwykle młody skład. Z graczy na co dzień będących w podstawowym składzie znaleźli się jedynie powracający po kontuzjach Rio Ferdinand, Wes Brown i Gary Neville, a także Darren Fletcher (który z powodu otrzymanej w półfinale czerwonej kartki nie zagra w finale LM), Nani i Tomek Kuszczak. Co więcej w kadrze znaleźli się tacy gracze jak Amos, De Laet, Chester, Eckersley, Simpson, Fabio i Gibson.

W drużynie Hull z wiadomych powodów na boisko nie wybiegnie Manucho. Zawodnik przebywa bowiem w drużynie „Tygrysów” na wypożyczeniu z Manchesteru United, a przepisy zabraniają wypożyczonemu zawodnikowi gry przeciwko swojemu klubowi. Kontuzjowani są natomiast Ashbee, Gardner i Bullard.

Zawodnikiem, którego uważa się za najmocniejsze ogniwo Hull jest były zawodnik Manchesteru City, Geovanni. Brazylijski pomocnik ma już w tym sezonie na koncie osiem goli, w tym jednego strzelonego przeciwko United. George Boateng i Nick Barmby – na tę parę także młodzi zawodnicy Diabłów powinni zwrócić uwagę.

Na koniec tradycyjnie trochę statystyk. Dzisiejsze spotkanie będzie dopiero drugim obu drużyn w Premiership. Ogółem rozegrano już 21 meczów, z czego „Diabły” wygrywały 13, trzy remisowały, a pięć przegrywały. Bilans bramkowy wynosi 41:33.

Wypowiedzi przedmeczowe

Brak.

Składy obu zespołów

Hull City:
Myhill, Ricketts, Turner, Zayatte, Dawson, Garcia, Boateng, Barmby, Geovanni, Fagan, Halmosi, Folan, Mendy, Marney, Cousin, Kilbane, Featherstone, Cooper, Doyle, Hughes, France, Duke.

Manchester United:
Kuszczak, Amos, Neville, Brown, De Laet, Ferdinand, Chester, Eckersley, Simpson, Fabio, Nani, Fletcher, Gibson

Sędzia:
Alan Wiley (Staffordshire)

Relacja tekstowa na żywo

Jak zwykle zapraszamy na naszą relację tekstową na żywo, którą poprowadzi Wiktor Marczyk. Początek równo z gwizdkiem.

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

0:1 Gibson

Zapraszamy do dyskusji na temat meczu!

Hull City, Video,

Chelsea vs Stoke 2 – 1

Zacznijmy od meczu dwóch zespołów, które swą gra specjalnie ostatnio nie porywają. Londyńczycy, a przede wszystkim ich trener, zasłużyli sobie ostatnio na sporo krytyki a sytuacja w drużynie była odzwierciedleniem formy na boisku. Raz po raz nadchodziły informacje na temat zwolnienia trenera Scolariego lub zwiastuny rebelii wśród piłkarzy. Z drugiej strony Stoke, które przebywa w dole tabeli, również nie zaskakiwało. Od samego początku meczu gra układała się bardzo chaotycznie. Stoke na samym początku stworzyło kilka sytuacji podbramkowych, które wprowadziły trochę zamętu w szeregach defensywy Chelsea. Jednakże to ta druga drużyna przejęła ostatecznie inicjatywę lecz dogodne sytuacje marnowali Anelka oraz Kalou. Z drugiej strony w sobotę dobrze bronił bramkarz Stoke – Sorensen.

W drugiej połowie wydawało się, że sytuacja nie zmieni się gdy Ballack zmarnował strzał głową z czystej pozycji. Im dłużej oglądałem to widowisko tym bardziej przypominało mi ono mecze LFC z poprzednich kilku sezonów. Co więcej, potwierdzenie mojego spostrzeżenia nadeszło w 60 minucie, kiedy po błędzie obrońców Ronny Delap wyprowadził Stoke na prowadzenie. W rezultacie Chelsea rzuciło się do rozpaczliwych ataków, jednakże przez prawie pół godziny nic im nie wychodziło. Akcje były chaotyczne a Stoke broniło się praktycznie całą drużyną. Jednakże, tak jak LFC, tak i Chelsea w końcu udało się w końcu wyrównać dzięki bardzo szczęśliwemu strzale głową Belettiego. Ostatecznie trzy punkty dla Londyńczyków uratował Lampard strzałem rozpaczy z linii pola karnego.

Na wzmiankę zasługuje również fakt, że do składu nie załapał się Drogba. Jego przyszłość w klubie ze Stamford Bridge stanęła pod znakiem zapytania. Coraz głośniej mówi się o jego sprzedaży co mogłoby trochę podratować finanse zadłużonego klubu. Z drugiej jednak strony nie słychać aby ktokolwiek chciał kupić napastnika bez formy. Co do Scolariego, jego pozycja wydaję się niezagrożona co najmniej do następnego meczu, jednakże jego kariera na Stamford Bridge wisi na włosku. Przypomnę, że nikomu nieznany wcześniej Avram Grant radził sobie w zeszłym sezonie o wiele lepiej niż utytułowany Brazylijczyk.
Konkluzja dla United: jedna jaskółka wiosny nie czyni

Wypowiedzi pomeczowe:

Frank daje Tobie to czego potrzebujesz, sprawia, że przestajesz czuć presję. Dzisiejsza wygrana jest bardzo ważna, gdyż wywalczyliśmy trzy punktu a przede wszystkim nie straciliśmy gola ze stałego fragmentu gry. Rozumiem radość moich zawodników z wygranej, gdyż poprawia ona atmosferę w drużynie, która obecnie jest o wiele lepsza niż wcześniej dzięki dwóm wygranym.

Menedżer Chelsea Luis Felipe Scolari

Jesteśmy całkowicie rozczarowani wynikiem spotkania, jednakże trzeba oddać Chelsea szacunek.Wiedzieliśmy, że będziemy musieli się twardo bronić. Na pochwały zasługuje Thomas Sorensen, który wykonał dziś kilka świetnych interwencji. Po strzeleniu bramki uwierzyliśmy, że to może być nasz dzień.

Menedżer Stoke Tony Pulis

Chelsea: Cech, Bosingwa (Belletti 78′), Carvalho, Alex, Ashley Cole, Lampard, Mikel (Stoch 82′), Ballack, Malouda (Di Santo 60′), Anelka, Kalou.
Nie weszli na boisko: Cudicini, Ivanovic, Mancienne, Kakuta.

Kartki: –

Bramki: Belletti 88′, Lampard 90′.

Stoke: Sorensen, Wilkinson, Shawcross, Abdoulaye Faye, Higginbotham (Griffin 34′), Delap, Whelan, Amdy Faye (Pugh 28′), Etherington (Kitson 83′), Beattie, Cresswell.

Nie weszli na boisko: Simonsen, Olofinjana, Lawrence, Sonko.

Kartki: Amdy Faye, Kitson, Whelan

Bramki: Delap 60′.

Publiczność: 41,788

Sędzia: Peter Walton (Northamptonshire).

Hull vs Arsenal 1 – 3

Sobota zwieńczona została meczem między dwiema niespodziankami tego sezonu. Gospodarze spotkania bowiem, wbrew przedsezonowym prognozom znajdują się w górnej połowie tabeli. Co więcej, z wyjazdowego spotkania na Emirates we wrześniu 2008 roku wywieźli trzy punkty. Arsenal natomiast to chyba, zaraz po Tottenhamie, drużyna która najbardziej rozczarowuje w tym sezonie. Skalą jej kryzysu jest fakt, że w tym samym punkcie sezonu w zeszłym roku Kanonierzy mieli na koncie 12 punktów więcej i prowadzili w tabeli. Teraz jednak nie dość, że grają nierówno, to wypadli z pierwszej czwórki na rzecz Aston Villi a po pietach depcze im Everton z sześcioma punktami straty i jednym meczem mniej.

Przejdźmy jednak do samego spotkania. Jak można się było spodziewać, także i tym razem inicjatywę od samego początku przejął Arsenal. Zaczęło się od dwóch rzutów wolnych wykonanych przez Robina van Persiego. Jednakże nie zmieniły one wyniku gdyż wykonawca skupiał się na sile bardziej niż na precyzji. W 30′ gry pojawiła się kolejna dogodna okazja , po której padła pierwsza bramka dla The Gunners. RvP ładnie dośrodkował z rożnego a Adebayor wyskoczywszy najwyżej zdobył bramkę precyzyjnym strzałem. Łatwiejszej akcji do zdobycia bramki nie można by sobie wyobrazić. Do końca połowy wynik już się zmienił.

Po przerwie gospodarze zaczęli grę trochę odważniej. Pierwszą okazję zmarnował wypożyczony z Manchesteru United Manucho. Wprowadzony po przerwie zawodnik został powalony w polu karnym, jednakże sędzia nie odgwizdał karnego. Sprawiedliwości stało się jednak zadość w 65 minucie. Po błędzie Gaela Clichy’ego bramkę zdobył Daniel Cousin po dośrodkowaniu Bernarda Mendy’ego. Jednakże zespół z Hull było stać tylko na tyle, gdyż przewagę znowu stopniowo wypracował sobie zespół przyjezdny. Po błędzie w obronie niepilnowany Samir Nasri zdobył bramkę ładnym strzałem w długi róg bramki. Przy tym golu asystę zaliczył RvP, który miał także udział przy trzecim golu strzelonym przez Niklasa Bendtnera w 86′. O ile bramka Francuza była zdobyta prawidłowo, o tyle przy bramce Duńczyka RvP znajdował się na pozycji spalonej.

Reasumując, Hull zagrało bardzo przeciętnie a Arsenal miał więcej szczęścia choć wygrał zasłużenie. To co najbardziej interesuje fanów Czerwonych Diabłów, to zapewne debiut Manucho w barwach Tygrysów. Angolczyk nie zachwycił jednak niczym pozytywnym, głównie ze względu na dobrą dyspozycję defensywy Kanonierów. Jednakże będziemy wyglądali naprzeciw jego kolejnych występów, które z pewnością nadejdą w ciągu dalszej części sezonu.
Konkluzja dla United: żeby dwa razy z Hull przegrać trzeba by naprawdę kiepsko grać.

Wypowiedzi pomeczowe:

Bernard Mendy rozegrał dziś dobre spotkanie a jego rywalizacja z Clichym bardzo ciekawa. Uważam, że moja drużyna będzie grała coraz lepiej. Chłopcy pokazali dziś, że są skoncentrowani, zjednoczeni i gotowi do walki. Dlatego właśnie walczyli wytrwale do końca.

Menedżer Arsenalu Arsene Wenger

Hull: Myhill, Doyle, Turner, Ricketts, Kilbane, Mendy, France (Fagan 83′), Ashbee, Halmosi (Manucho 53′), Geovanni (Garcia 87′), Cousin.

Nie weszli na boisko: Duke, Dawson, Folan, Giannakopoulos.

Kartki: Ashbee.

Bramki: Cousin 65′.

Arsenal: Almunia, Sagna, Toure, Djourou, Clichy, Eboue (Bendtner 69′), Diaby, Denilson, Nasri, Adebayor (Song Billong 87′), Van Persie.

Nie weszli na boisko: Fabiański, Vela, Ramsey, Gibbs, Merida.

Kartki: Clichy.

Bramki: Adebayor 30′, Nasri 82′, Bendtner 86′.

Publiczność: 24,924

Sędzia: Alan Wiley (Staffordshire).

Man City vs Wigan 1 – 0

Innym ciekawym spotkaniem ostatniej kolejki była potyczka drużyn prowadzonych przez byłych graczy Czerwonych Diabłów. Man City pod wodzą Marka Hughesa podejmowało na Eastlands drużynę prowadzoną przez Steve’a Bruce’a. W tym meczu debiut zaliczyć miał Wayne Bridge, który został pozyskany z Chelsea za jedyne 10mln £. Z drugiej strony, zapowiadało się także, że ta potyczką może okazać się ostatnią dla Winstona Palaciosa w barwach Wigan. Od jakiegoś czasu mówi się bowiem o zainteresowaniu Urugwajczykiem ze strony Spurs oraz United.

Na temat samego meczu nie będę się rozpisywał. Spotkanie przebiegało dosyć przewidywalnie, gdyż już od pierwszych minut gospodarze często gościli pod bramką Kirklanda. Jednakże żadnemu z piłkarzy Man City nie udało się przełożyć przewagi na bramki głównie za sprawą dobrze dysponowanego tego dnia bramkarza Wigan. Piłkarze zeszli do szatni po niezwykle rozczarowującej pierwszej połowie gry w wykonaniu gospodarzy. Z drugiej strony goście niczym nie zaimponowali w ofensywie gdyż ich gra skupiała się na odpieraniu dywanowych ataków Robinho i spółki.

Po przerwie sytuacja nie zmieniła się aż do zdobycia bramki przez Zabaletę po bardzo ładnym strzale z półwoleja tuż zza pola karnego. Kirkland naprawdę nie miał większych szans na obronienie tego strzału. W następnej minucie doszło jednak do bardzo ciekawego punktu zwrotnego. Przy walce o górna piłkę Richard Dunnebył faulowany w powietrzu przez Amra Zakiego. Ten pierwszy uznał, że Egipcjaninowi osobiście wymierzy sprawiedliwość kopniakiem w żebra. Na jego nieszczęście tuż obok stał sędzia i dobrze widział całe zajście. Arbiter, nie mając innego wyjścia, pokazał Dunne’owi czerwony kartonik i Irlandczyk mógł tylko pogodzić się ze skutkiem własnej głupoty. Trafiła kosa na kamień – i to dosłownie. Od tego momentu spotkanie zupełnie się odmieniło. Zadowolone z siebie Man City nie cofnęło się zbytnio ale za to Wigan odważnie przeszło do kontrofensywy. Jednakże pomimo kilku ładnych akcji na niewiele się to zdało. Na uwagę zasługuje jednak niezwykła pomyłka Amra Zakiego. Egipcjanin nie trafił po strzale główką na pustą bramkę i mógł jedynie kontemplować swój błąd przytulając słupek z niedowierzania.

Mówiąc szczerze, spotkanie mogło potoczyć się w obie strony gdyby piłkarze obu zespołów wykorzystali dogodne okazje jakie stworzyły sobie oba zespoły. Ku niezadowoleniu gości, a zarazem satysfakcji gospodarzy wynik meczu premiuje Man City, które w końcu zdobyło 3 punkty i znajduje się na 11 miejscu z 4 punktami przewagi nad strefą spadkową. Powiem jednak szczerze, że wygrana nie była wogóle przekonujące i nie wróże Man City prędkiego powrotu do górnej części tabeli.
Konkluzja dla United: dajmy Szejkom więcej czasu na kompromitację.

Wypowiedzi pomeczowe:

Przez całe spotkanie nie pozwoliliśmy przeciwnikom stworzyć czystych okazji do zdobycia bramki, głównie dzięki naszej woli zwycięstwa. Nie spodziewałem się, że to Zabaleta strzeli bramkę, ale zdobywając ja w bardzo ładny sposób podsumował swój dobry występ w tym meczu

Menedżer Man City Mark Hughes

To zdecydowanie pudło sezonu. Trudniej było chybić z tej pozycji niż trafić. Graliśmy jednak dobrze i użyliśmy wszystkich sił przeciwko nim [Man City]. Za chęci i okazji zasługiwaliśmy na coś więcej. Brakowało nam szczęścia – rzuciliśmy się do ataku po słabej pierwszej połowie.

Boss Wigan o pudle Zakiego

Man City: Hart, Zabaleta, Onuoha, Dunne, Richards, Bridge, Wright-Phillips, Kompany, Elano, Robinho, Sturridge (Garrido 62′).
Nie weszli na boisko: Schmeichel, Vassell, Jo, Fernandes, Caicedo, Weiss.

Kartki: Robinho, Dunne – czerwona

Bramki: Zabaleta 53′.

Wigan: Kirkland, Melchiot, Bramble (Camara 87′), Scharner, Figueroa (Kapo 74′), Valencia, Palacios, Cattermole, Taylor (De Ridder 58′), Heskey, Zaki.
Nie weszli na boisko: Kingson, Edman, Brown, Boyce.

Kartki: Cattermole, Bramble, Palacios, Kirkland.

Publiczność: 41,262

Sędzia: Lee Mason (Lancashire).

Liverpool vs Everton

Derbowy mecz między dwiema drużynami znad rzeki Mersey miał miejsce w poniedziałek i był zwieńczeniem zmagań 22 kolejki sezonu 2008/09 Premier League. Wszyscy zapewne spodziewali się spektakularnego widowiska co najmniej na miarę spotkania obu zespołów z początku sezonu. Gospodarze byli przed tym meczem szczególnie zmotywowani ostatnim spadkiem formy. Everton z kolei podchodził do tego spotkania bez kompleksów gdyż zanotował w tym sezonie korzystne wyniki w starciach z pozostałymi drużynami z tzw. „wielkiej czwórki”.

Derby rozpoczęły się dosyć chaotycznie. Oba zespoły starały się przejąć inicjatywę od samego początku jednak gubiły się w nieuporządkowanej grze. Ponadto dyspozycja obu linii defensywnych skutecznie rozbijała wszystkie ataki. Pierwszą dogodną sytuację zmarnował napastnik The Reds Fernando Torres. Po ładnym podaniu defensora LFC Hyypii Hiszpan fatalnie spudłował próbując przelobować bramkarza Evertonu, Tima Howarda. Była to 28 minuta meczu. Kolejną składna akcję gospodarze przeprowadzili w 44′ ale strzał Riery był o tyle mocny co mało precyzyjny. W pierwszej połowie gra obu zespołów była szarpana a sędzia Howard Web raz po raz odgwizdywał przewinienia obu zespołów. Jednakże poza zderzeniem głowami Alberta Riery oraz Victora Anichebe nic ciekawego więcej się nie wydarzyło. Rezultat do przerwy – bezbramkowy i bezbarwny remis.

Druga odsłona potyczki zaczęła się podobnie do pierwszej. W 56 minucie ciekawą akcję przeprowadzili znów gospodarze jednakże strzał Riery został zablokowany a niezbyt ruchliwy tego dnia Hyypia pogubił się i nie zdążył z dobitką. Od tego momentu gospodarze zaczęli przeważać a Everton zaczął skupiać się na kontrataku. Po nieudanej akcji gości Liverpool wykorzystał niefrasobliwość defensywy rywala i Steven Gerrard wyprowadził gospodarzy na prowadzenie. Mimo rozpaczliwej interwencji aż trzech zawodników Evertonu umieścił on piłkę w bramce silnym strzałem po ziemi. Sytuacja wydawała się rozstrzygnięta, gdyż do tej pory The Toffies nie przeprowadzili żadnej groźnej akcji mimo kilku ambitnych zrywów. Benitez najpierw zdjął całkowicie niewidocznego Robbiego Keane’a a później także bezradnego dziś Torresa. Jakie musiało jednak zagościć zdziwienia na twarzy Hiszpańskiego trenera kiedy Timowi Cahill’owi udało się wyrównać zaledwie dwie minuty po wejściu na boisko Lucasa Leivy, który zmienił wcześniej wspomnianego Torresa. Gol był o tyle kuriozalny, że Australijczyk kompletnie niepilnowany hasał sobie po polu bramkowym jak zając i z łatwością zmylił Pepe Reinę. Hiszpański bramkarz LFC rzucił się kompletnie w inną stronę, czym udowodnił potwierdził słaby występ w dzisiejszym meczu. Defensywa gospodarzy także się nie popisała dając zawodnikowi przeciwnej drużyny przeciwnej tyle wolnego miejsca.

Mecz ostatecznie zakończył się remisem, który zdecydowanie rozczaruję kibiców gospodarzy,którzy po zwycięstwie na wyjeździe spodziewali się z goła innego rezultatu. Ponadto, za sprawą remisu nowym liderem został zespół United mając jeszcze jedne mecz do rozegrania w zapasie. Będąc szczerym, to ten mecz jedynie utwierdził mnie w przekonaniu, że LFC czeka ciężka przeprawa jeśli mają zamiar odebrać Nam tytuł, czego im ekhem… nie życzę ;)

Wypowiedzi pomeczowe:

Jesteśmy rozczarowani naszą postawą w obronie pod koniec spotkania a przede wszystkim dopuszczeniem do rzutu wolnego tak blisko naszego pola [karnego]. Mogliśmy do tego nie dopuścić. [Everton] grał długą piłką, mogliśmy zachować się lepiej w obronie. Jednakże jest dopiero styczeń, jesteśmy na równi z United dlatego musimy być dobrej myśli i iść do przodu.

Menedżer Liverpool’u Rafa Benitez

Graliśmy bardzo dobrze. Musieliśmy się bronić, czego można było się spodziewać po meczu z drużyną z czubka tabeli. Jednakże moi piłkarze zasługują na szacunek. Cały czas ciężko pracują i doskonalą swoje umiejętności. W klubie panuje świetna atmosfera, która osiągnęła już najwyższy poziom.

Menedżer Everton’u David Moyes

Liverpool: Reina, Carragher, Hyypia, Skrtel, Aurelio, Kuyt, Gerrard, Alonso, Riera (Babel 89′), Keane (Benayoun 67′), Torres (Leiva Lucas 85′).
Nie weszli na boisko: Cavalieri, Dossena, Arbeloa, Mascherano.

Bramki: Gerrard 68′.

Everton: Howard, Hibbert, Lescott, Jagielka, Baines, Osman, Arteta, Neville, Pienaar, Cahill, Anichebe.
Nie weszli na boisko: Nash, Van der Meyde, Castillo, Rodwell, Jutkiewicz, Gosling, Kissock.

Kartki: Pienaar, Arteta.

Bramki: Cahill 87′.

Publiczność: 44,382

Sędzia: Howard Webb (S Yorkshire).

Liverpool v Everton

Pozostałe mecze:

Blackburn vs Newcastle 3 – 0

Blackburn: Robinson, Ooijer, Samba (Dunn 45′), Nelsen, Warnock, Emerton, Andrews, Kerimoglu (Grella 59′), Pedersen, Roberts, McCarthy (Roque Santa Cruz 70′).
Nie weszli na boisko: Bunn, Mokoena, Treacy, Derbyshire.

Kartki: Grella, Roberts.

Bramki: McCarthy 61′ – karny, Roberts 66′, 86′.

Newcastle: Given, Edgar, Bassong, Coloccini, Jose Enrique, Duff (Gutierrez 79′), Guthrie, Butt, N’Zogbia (Barton 74′), Carroll, Owen.
Nie weszli na boisko: Harper, Xisco, Taylor, Kadar, LuaLua.

Kartki: Edgar, Butt, Barton, Butt – druga żółta, w konsekwencji czerwona

Publiczność: 25,583

Sędzia: Rob Styles (Hampshire).

Sunderland vs Aston Villa 1 – 2

Sunderland: Fulop, Chimbonda, Nosworthy (McShane 62′), Ferdinand, Collins (Bardsley 62′), Edwards, Tainio, Whitehead, Diouf (Reid 81′), Cisse, Jones.
Nie weszli na boisko: Colgan, Chopra, Leadbitter, Healy.

Kartki: Nosworthy, Cisse, Fulop, Tainio.

Bramki: Collins 11′.

Aston Villa: Friedel, Reo-Coker, Davies, Cuellar, Luke Young, Milner, Sidwell (Gardner 73′), Petrov, Barry, Ashley Young, Agbonlahor.
Nie weszli na boisko: Guzan, Harewood, Delfouneso, Knight, Salifou, Shorey.

Kartki: Luke Young, Agbonlahor, Ashley Young – czerwona

Bramki: Milner 60′, Barry 80′ – karny.

Publiczność: 40,350

Sędzia: Mike Dean (Wirral).

West Brom vs Middlesbrough 3 – 0

West Brom: Carson, Hoefkens, Barnett (Pele 39′), Donk, Robinson, Borja Valero, Greening, Brunt, Koren, Simpson (Moore 77′), Fortune (Beattie 69′).
Nie weszli na boisko: Kiely, Cech, Kim, Filipe Teixeira.

Bramki: Brunt 4′, Koren 54′, 67′.

Middlesbrough: Turnbull, McMahon (Bates 70′), Wheater, Riggott (Huth 36′), Taylor, O’Neil (Mido 57′), Digard, Shawky, Downing, Sanli, Alves.
Nie weszli na boisko: Jones, Emnes, Adam Johnson, Bennett.

Kartki: Shawky, Huth, Digard – czerwona

Publiczność: 25,557

Sędzia: Mark Halsey (Lancashire).

Tottenham vs Portsmouth 1 – 1

Tottenham: Gomes, Corluka, Woodgate, King (Dawson 44′), Bale (Bentley 68′), Lennon, Zokora, O’Hara, Modric, Pavlyuchenko (Bent 28′), Defoe.
Nie weszli na boisko: Alnwick, Huddlestone, Campbell, Taarabt.

Bramki: Defoe 70′.

Portsmouth: James, Johnson, Campbell, Distin, Belhadj, Nugent (Utaka 73′), Davis, Kaboul (Wilson 88), Kranjcar (Hreidarsson 90′), Armand Traore, Crouch.
Nie weszli na boisko: Begovic, Pamarot, Little, Kanu.

Kartki: Davis, Kaboul.

Bramki: Nugent 59′.

Publiczność: 36,011

Sędzia: Steve Bennett (Kent).

West Ham vs Fulham 3 – 1

West Ham: Robert Green, Lucas Neill, Matthew Upson, Ilunga, Collins, Behrami, Noble (Faubert 81′), Collison (Mullins 83′), Parker, Di Michele (Dyer 87′), Cole.
Nie weszli na boisko: Stech, Boa Morte, Tristan, Sears.

Kartki:Behrami.

Bramki: Di Michele 7′, Noble 60′ – karny, Cole C 76′.

Fulham: Schwarzer, Hughes, Konchesky, Hangeland, Pantsil, Murphy, Davies (Gera 74′), Etuhu (Andreasen 84′), Johnson, Zamora (Nevland 72′), Dempsey.
Nie weszli na boisko: Zuberbuhler, Gray, Kallio, Baird.

Kartki: Konchesky, Pantsil, Davies.

Bramki: Konchesky 22′.

Publiczność: 31,818

Sędzia: Phil Dowd (Staffordshire).

Zdjęcie kolejki:

Joe Kinnear wysłuchuje opinii kibica na temat jego pracy. Starszy pan najwyraźniej ma ochotę podzielić się swym doświadczeniem, bowiem wygląda na takiego, który może jeszcze pamiętać czasy świetności swoich pupili. A wszystko dzieje się jeszcze przed porażką z Blackburn 3-0. Wygląda na to, że Boss Srok nie wziął sobie uwag starszego pana do serca…

Tabela:

Bonus:

Joey Barton vs Jose Enrique

Przypominacie sobie jak Ricardo Fuller obrywa od Andy’ego Griffina za udział przy straconej bramce? Cóż, w ślady kapitana Stoke poszedł tym razem „badboy” Burton popisując się swoimi „więziennymi” metodami zwracając uwagę skrzydłowemu Jose Enrique za jego udział przy trzeciej bramce dla Blackburn.

Znalezione na Off The Post

Dane statystyczne za BBC
Wielkie dzięki dla fred54 za wideo, koleś odwala kawał świetnej roboty!

Wybrane zdjęcia z 22 kolejki Premier League

Arsenal Londyn, Aston Villa, Blackburn Rovers, Chelsea Londyn, Everton, Fulham Londyn, Hull City, Liverpool, Manchester City, Middlesbrough, Newcastle United, Portsmouth, Premier League, Premiership, Stoke City, Sunderland, Tottenham Hotspur, West Bromwich Albion, West Ham United, Wigan Athletic,

Tekst powstał, tradycyjnie już na podstawie przemyśleń i dyskusji, w której udział wzięli sebos_krk, michal85 oraz Kula.

Przed meczem

Taktyka

Zacznijmy od Hull, które rozpoczęło mecz z dwoma napastnikami. To chyba wystarczy za komentarz. Beniaminek przyjechał na OT ugrać chociaż punkt, bez rozpaczliwej obrony. Wybór znakomity, bo jak pokazał mecz, nasi obrońcy mieli olbrzymie problemy z dwójką silnych napastników. Nawet nasz walczak z Serbii, kilkakrotnie przegrywał pojedynki główkowe w środku pola. Zawodnikom Hull, należy się szacunek, wiele zespołów przyjeżdża na OT z myślą o jak najmniejszym wymiarze kary. A gdy nasi strzelają pierwszą bramkę, zaczyna się oblężenie Częstochowy. Hull, zagrało odważnie i z determinacją, ostatnio w spotkaniu ligowym United straciło trzy bramki w 2005 roku w meczu z Chelsea.

Kiedy ostatnio w meczu ligowym na OT, United stracił trzy bramki a mimo to wygrał, tego nie pamiętamy.

United, zagrało ustawieniem 4-4-2. z Rooneyem i Berbatovem w ataku. W środku pola zabrakło świetnie grającego ostatnio Fletchera, którego miejsce zajął wracający po kontuzji Carrick. Wczoraj na temat ustawienia zespołu, dość długo debatowaliśmy. I przychylam się do wniosku, że o ostatecznym wyniku zadecydowały błędy indywidualne a nie taktyka. Stworzyliśmy sobie mnóstwo okazji bramkowych a przy stanie 4-1 wydawało się, że zostało już tylko dobić przeciwnika. Wtedy SAF zdecydował się na zmianę, normalną w takich warunkach, Naniego zastąpił Tevez. Od tego momentu na boisku mieliśmy gigantyczną siłę rażenia… i lekkie braki w defensywie. Ale czy ktoś wtedy zakładał, że Hull jeszcze postraszy Diabły?

Oceny piłkarzy, wywiązanie się z zadań

Edwin van der Sar – przy bramce Mendy’ego mógł chyba zostać na linii bramkowej, ale decyzje trzeba było szybko podejmować. Ryzyko wyjścia się nie opłaciło. Choć tej bramki mu nie przypisujemy. Przy pozostałych golach bez szans.

Gary Neville – sebos wysyłając mi swoje oceny, Gary’ego podsumował tak „tu zapewne masz dużo do powiedzenia”. Mam, gdyż mam wrażenie, że Gary gra jak uczniak a nie jak doświadczony kapitan. Oczywiście moja ocena może nie być bezstronna, bo jakoś tak mam, że gdy uczepię się jednego zawodnika, wtedy do końca meczu wyłapuję jego błędy. A tych było sporo, choć mało widocznych. Pominę sytuację w których Gary próbował włączać się do akcji ofensywnych bo to kompletnie mu nie wychodzi – brak ogrania czy już United gra tak odmiennie, że Gary ma problem z wyczuciem gry?

Pierwsza bramka, wydaję się, że Evra popełnił błąd. Jeszcze inni czepiają się VDS. Ja uważam odmiennie. Film Wam pomoże, proponuje stop-klatkę w 13 sekundzie. Moja ocena sytuacji: obrońcy spodziewają się piłki do wychodzącego napastnika/skrzydłowego, dlatego wychodzą do przodu zastawiając pułapkę offsajdową. Tak więc Rio i Nemanja w momencie podania są mocno wysunięci. Evra też z przodu ale widząc, co się dzieje szybko zawraca. A co się dzieje ? Gary na swojej stronie stoi dobre 3-4 metry za linią obrony. Szczególnie widać to właśnie w 13 sekundzie, wymazać Garego i jest dwóch zawodników Hull na spalonym. Wydaje mi się, że gdyby nasz kapitan się nie zagapił byłby po prostu spalony. A tak został Evra walczący z wyższym o głowę Hullczykiem, w dodatku bez wsparcia środkowych obrońców. Dla mnie błąd wydawałoby się nie biorącego udziału w akcji Neville’a.

Właściwie jedno pytanie – gdzie jest Gary?

Nemanja Vidic – w mecz wszedł dość niefrasobliwie mając spore problemy z równie silnym i walecznym Kingiem. Z upływem czasu Serb grał coraz lepiej i szczególnie w drugiej połowie kilkoma ofiarnymi interwencjami ratował zespół gospodarzy. Widać też było, że pierwsza połowa wyjątkowo zdeprymowała Serba, na druga wyszedł znakomicie zmotywowany, w pierwszych dwóch minutach drugiej połowy wygrał cztery pojedynki główkowe z Kingiem. Nie można również zapomnieć o zdobytej bramce. Jak się okazało na wagę zwycięstwa. Na chwilę obecną, chyba nasz najlepszy obrońca.

Rio Ferdinand – sprokurował karnego. Na pewno nie każdy arbiter by to gwizdnął, ale stało się. Niezły występ, nie można się dopatrzeć zbyt wielu błędów.

Patrice Evra – niestety tego spotkania nie będzie miło wspominał. Dwie bramki idą na jego konto. Najpierw w powietrzu nie upilnował Cousina (dlaczego akurat niski Evra go krył?), później minął się w powietrzu z piłką dając szansę na strzelenie gola Mendy’emu. Choć część zasług, Kula przypisuje kapitanowi. Gra ofensywna też pozostawiała wiele do życzenia.

Cristiano Ronaldo – powoli wraca do swojej normalnej dyspozycji. Dwa gole z West Hamem, dwa z Hull. A mogło być o wiele więcej, gdyby nie zabrakło skuteczności. Nie ma bezradności, przewracania się. Jest solidna gra, luz, a nawet walka obronie, kiedy trzeba. Gracz meczu w/g Kuli.

Michael Carrick – po raz pierwszy od powrotu po kontuzji dostał szansę gry w wyjściowym składzie i od razu wpisał się na listę strzelców. Brakowało trochę Michaelowi czucia piłki, ale występ zaliczy do udanych. Po powrocie do formy drużyna zyska wreszcie rasowego rozgrywającego, potrafiącego jednym prostopadłym podaniem zainicjować akcję bramkową.

Anderson – nabiegał się za dwóch. Sporo odbiorów, walki. Kiedy ma piłkę przy nodze, nie sposób mu jej odebrać. Dobry mecz w jego wykonaniu.

Nani – Kiedy drużyna przeważa również Portugalczyk czuje się dobrze na murawie. Wychodzi mu wszystko, jest aktywny. Występ niezły, ale bez rewelacji. To on ściągnął dwóch obrońców umożliwiając łatwe oddanie strzału Carrickowi. Fajnie, że po starcie piłki wracał za rywalem, kilka razy stworzył groźną okazje kolegom, a także dobrze podał z narożnika boiska do Vidica, który potem zdobył bramkę. Na tle ostatnich złych występów, ten na pewno udany. Zresztą sam zawodnik nie wyglądał na zbyt zadowolonego gdy schodził z boiska. Czyżby nadchodziła metamorfoza?

Dimitar Berbatow – mecz z Hull ujawnił potwierdził jego umiejętności. Świetnie widzi partnerów, w końcu dwa pierwsze gole padły po jego podaniach, dysponuje nieprzeciętną techniką pozwalającą mu na efektowne zagrania. W końcówce spotkania był taki moment- kilkanaście minut podczas których właściwie robił co chciał z rywalami, mijał ich jak tyczki chcąc wejść do bramki lub świetnie podawał. Należy być zadowolonym z jego występu. I kilka słów o „lenistwie”, on chyba ma taki styl…biegania, kilka razy tak leniwie przebierał nogami, że gdyby nie obrońca Hull biegnący za nim sprintem, można by pomyśleć że prawie stoi w miejscu. A obrońcy nie mogli go dogonić.

Wayne Rooney – z łatwością sobie stwarzał okazje strzeleckie, ale niestety zabrakło skuteczności. Szkoda, bo bramka nr 100 wisiała w powietrzu. Kolejny dobry występ, w końcówce walczył ponad siły, był wszędzie, wracał się. Typowy Wayne. Prawdziwy Czerwony Diabeł.

Carlos Tevez – po jego wejściu zbyt wielu piłkarzy skupiało się na ataku i źle się to skończyło. Jedna kontra i od razu przypadkowy rzut karny, sprawiający, że każdy kibic United przeżywał w końcówce niezwykłe emocje. Czy Ferguson nie powinien zdjąć któregoś z napastników wprowadzając Argentyńczyka?

Ryan Giggs – jego wejście nie zmieniło wiele w obrazie gry. I szczerze mówiąc wolelibyśmy Fletchera.

John O’Shea – wprowadzony dla panicznej obrony wyniku wykonał swoje zadanie.

Błędy sędziowskie

Wydaje się, że za faul na Carricku, kartka być powinna. A czy za faul Rio, powinien być rzut karny? Oceńcie sami.

Uwagi do taktyki.

Trzech napastników i Ronaldo, to chyba trochę za duże brzemię dla naszej linii pomocy. Znowu coś złego dzieje się w drugiej połowie.

Galeria z meczu

Hull City, Manchester United, Premier League, Premiership,

United dwie kolejki do tyłu nieoczekiwanie zgubiły dwa punkty w wyjazdowym spotkaniu z Evertonem. Szybko jednak pokazało, że to był „wypadek przy pracy” i po powrocie do Manchesteru pokonały w środę West Ham United. Mimo poślizgu „Diabełki” nadal utrzymują serię od 10 spotkań bez porażki i znajdują się na szóstym miejscu w tabeli z 18 punktami. Wspaniale spisujące się Hull City, po tym jak na ich głowy zostało wylane potężne wiadro zimnej wody (wspomniana porażka z Chelsea) nadal utrzymują się na piątej pozycji z zaledwie dwoma punktami przewagi nad United. Nie zapominajmy jednak, że podopieczni Alexa Fergusona mają jeszcze jeden zaległy mecz.

Gwiazdą zespołu „Tygrysów”, który może sporo w dzisiejszym meczu namieszać jest były zawodnik Manchesteru City, Geovanni. Namówienie go do gry w szeregach beniaminka ligi okazało się mistrzowskim posunięciem bossa Hull, Phila Browna. Brazylijczyk strzelił jak do tej pory już 4 bramki dla City w obecnym sezonie. I to nie byle jakie bramki, bo trafiał do siatki m.in. w meczu z Arsenalem i Tottenhamem. Trzeba dodać także, że za czasów jego gry w Manchesterze, był główną postacią w derbach w sierpniu 2007 roku. City wygrało wówczas 1:0, właśnie po bramce Geovanniego. Fani United mają jednak nadzieję, że to ich zawodnicy będą odgrywali pierwszoplanowe role. Na przykład niesamowity ostatnimi czasy Wayne Rooney, któremu brakuje jednego gola, by szczycić się liczbą 100 zdobytych bramek w barwach klubowych. Ja osobiście mam nadzieję, że dzisiaj będzie miał okazję nie tylko strzelenia setnego gola, ale może i 101, albo i 102?…

Wypowiedzi przedmeczowe

Sir Alex Ferguson w swojej wypowiedzi odniósł się m.in. do absencji Edwina van der Sara w środowym meczu z West Ham, ale także powiedział kilka słów o zespole Hull City:

Świeżość Edwina przed każdym meczem jest dla nas bardzo ważna – powiedział Fergie wyjaśniając przy tym nieobecność Holendra w spotkaniu z WHU. – Musimy również dać szansę na zebranie cennego doświadczenia Kuszczakowi i Fosterowi, ponieważ będę potrzebował ich w dalszej części sezonu.

Zawsze powtarzam, że kiedy awansujesz już z Championship do Premier League potrzebujesz dużo wzmocnień, aby przetrwać w lidze. Ale Hull wybrało zupełnie inna drogę

Nie możemy lekceważyć tego rywala. W drugiej połowie meczu z WHU, spuściliśmy nieco z tonu, tym razem nie możemy sobie na to pozwolić

sir Alex Ferguson

Głos zagrał także trener naszych rywali- Phil Brown. Powiedział, że jego drużyna na pewno nie wyjdzie na boisko przestraszona. Co więcej – stwierdził, że jeżeli któryś z jego graczy nie wierzy w korzystny rezultat na Old Trafford to niech lepiej zostanie w domu przed telewizorem.

Wiele zespołów chciałoby mieć 20 punktów po 10 meczach włączając w to zespoły z ‘wielkiej czwórki’.

Musimy się czegoś nauczyć poprzez porażkę z Chelsea i bogatsi w doświadczenia udać się na Old Trafford. Powiedziałem swoim graczom, że jeśli ktoś nie wyobraża sobie zdobycia tam jakichkolwiek punktów to nie ma po co jechać na to spotkanie.

Phil Brown

Składy obu zespołów

Do składu powrócił Michael Carrick, który – jak na rekonwalescenta – rozegrał niezłe spotkanie z West Hamem i bardzo możliwe, że zobaczymy go dzisiaj w wyjściowej „jedenastce”. Kontuzjowani są nadal podstawowi środkowi zespołu – Owen Hargreaves i Paul Scholes. Wiadomo już także, że w dzisiejszym spotkaniu nie zagra Wes Brown. W zespole Hull nie zagra zawieszony Ian Ashbee, a urazem uda wciąż zmaga się Anthony Gardner.

Manchester United:
Van der Sar – Neville, Ferdinand, Vidić, Evra; Ronaldo, Carrick, Anderson, Nani; Berbatow, Rooney.
Ławka rezerwowych: Foster, Giggs, Park, Rafael, O’Shea, Fletcher, Tevez.

Hull City:
Myhill – McShane, Turner, Zayatte, Dawson, Marney, Boateng, Hughes, Geovanni, Cousin, King.
Ławka rezerwowych: Duke, Ricketts, Mendy, Garcia, Halmosi, Barmby, Folan.

Sędzia:
Mike Dean (Wirral)

Ilość sędziowanych spotkań w tym sezonie: 9
Żółte kartki: 40
Czerwone kartki: 2
Średnia kartek na mecz: 4,67

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

W razie problemów z odtworzeniem filmików należy użyć przeglądarki Firefox.

3′ Gooool! Ronaldo!

10′ Berbatov!

23′ Cousin i wyrównujący gol dla Hull

29′ Goool! Michael Carrick! 2:1!

44′ Goool! Ronaldo!

Kolejny pokaz umiejętności Berbatova

57′ Goool! Vidić!

69′ McShane strzela 2 bramkę dla Hull

82′ Rzut karny dla Hull i 4:3…

Zapraszamy do dyskusji na temat meczu!

Filmy video, Hull City, Video,