Ryan Shawcross

Wielce utalentowany walijski obrońca. Swoje początki w profesjonalnej karierze rozpoczynał na Old Trafford. Z powodzeniem grał w drużynach U-17, potem U-18 i w końcu w drużynach rezerw, gdzie miał niemały wkład w potrójną koronę, wywalczoną przez drugi skład. Następnie został wypożyczony do belgijskiego Anwerp, gdzie pomógł im zająć miejsce premiowane barażami o 1 ligę. Kolejnym wypożyczeniem, na jakie udał się Ryan, było Stoke City w lecie 2007 roku. Walijczyk tak się spodobał włodarzom angielskiego klubu, że w 2008 roku zdecydowali się na transfer definitywny i do dziś w tym klubie występuje. Obecnie grywa tam dalej i stanowi o sile Stoke, zaliczając bardzo dobre występy. Dobrą grą przykuł sobie uwagę, chociażby Liverpoolu. Gdyby został w rodzimym klubie, to nie mielibyśmy takich problemów w defensywie, jak w okresie grudzień-styczeń…

Danny Simpson

Kolejny zawodnik z formacji defensywnej. Angli wielokrotnie był typowany na zastępcę Gary’ego Nevilla. Tak się jednak nie stało, bo jak ostatnio się dowiedzieliśmy, Newcastle zakontraktowało 23-letniego zawodnika i wydaje się, że więcej nie ujrzymy Danny’ego w koszulce z diabłem na piersi. Jak przebiegła jego kariera? Najpierw zaliczał występy w rezerwach, lecz potem tułał się na wypożyczeniach w innych klubach kolejno: Anwerp, Sunderland, Ipswich, Blackburn i ostatecznie Newcastle United. Sądzę, że w przyszłości będziemy żałowali straty Simpsona, jednak nie ma się co dziwić młodemu piłkarzowi, bo przy takich zawodnikach jak Gary Neville, Brown, O’Shea czy Rafael da Silva, miał marne szanse na regularne występy.

Fraizer Campbell

Z olbrzymim potencjałem angielski napastnik także nie przebił się do podstawowej jedenastki. Jak poprzednicy, na początku swojej przygody z United został wypożyczony do Anwerp , gdzie zaliczył udany okres. Potem powędrował do Hull City, a tam pokazał pełnię swoich umiejętności. W
34 występach zaliczył 15 bramek i miał wielki wkład w awans swojego zespołu do Premier League. Następnie przyszedł czas na nieudany pobyt w Tottenhamie, w którym nie przekonał do siebie trenera, stąd mała ilość rozegranych meczów w ekipie „Kogutów”. Po powrocie do Manchesteru nie zagrzał tam długo miejsca i przeniósł się do Sunderlandu, tym razem na zasadzie transferu definitywnego. Na tą chwilę 23-letni Anglik dość średnio radzi sobie w ekipie „Czarnych Kotów”. Moim zdaniem lepszym wyborem przenosin byliby „Tygrysy”, którzy za wszelką cenę widzieliby Campbell’a w swoich szeregach lub pozostanie pod wodzą Sir Alexa Fergusona i czekać na swoją szansę.

Gerard Pique i Giuseppe Rossi

Tym razem piłkarze z innej beczki, bo początek futbolu zaczynali w innych klubach, ale do teamu „Czerwonych Diabłów” trafili w bardzo młodym wieku. Pierwszy z nich – Pique – wychował się w szkółce FC Barcelony, ale działacze „Barcy” nie przekonali się do jego umiejętności i sprzedali hiszpańskiego obrońcę do Manchesteru United. Tam jednak także nie miał łatwego życia i został wypożyczony do Realu Saragossy. W tym właśnie klubie czarował kibiców solidną grą, jednak potem zgodnie z umową powrócił do prawowitego klubu. Ostatecznie 23-latek nie znalazł uznania w oczach Fergusona i został sprzedany do swojego rodzimego zespołu – FC Barcelony. Tu w pełni rozwinął swój talent i po wspaniałym sezonie jest obecnie jednym z najlepszych stoperów na świecie. Chyba przez długi czas będzie nas dręczyć pytanie „Czy wystarczyło dać więcej okazji do wykazania się i cierpliwości, czy po prostu Gerard nie poradziłby sobie w lidze angielskiej?”

Drugi z nich – Rossi także ma niemały talent. Gracz urodzony w USA swoją przygodę z piłką nożną zaczynał w Parmie. W 2004 przeszedł do ówczesnego mistrza Anglii, a tam średnio wspomina swój pobyt młody Włoch. W 2006 został wypożyczony do Newcastle, jednak w ekipie „Srok” niczego wielkiego nie pokazał. Następnie wrócił do Parmy, gdzie spisywał się znakomicie: w 19 spotkaniach strzelił 9 bramek. Po powrocie na Old Trafford jego hierarchia w klubie się nie zmieniła, z czego Giuseppe nie był zadowolony. W 2007 roku po Rossiego zgłosił się Villareal i kupił reprezentanta Włoch. Szkocki manager był bezsilny, nie mógł nie zgodzić się na transfer, bo gracz potrzebował regularnej gry, czego nie gwarantował mu ówczesny team. W „Żółtej Łodzi Podwodnej” 23-letni napastnik występuje do dnia dzisiejszego, a gra tam wyśmienicie i chyba możemy żałować jego sprzedaży.

Takich piłkarzy, którzy nie zaimponowali działaczom „Reds Devils”, jest dużo więcej. Przykładami są: Lee Martin, Kieran Richardson, Chris Eagles czy Sean Evans. Wydaje mi się, że kolejnym będzie Tom Cleverley, któremu spodobało się w angielskim Watford, a także Darron Gibson, bo poza dobrym uderzeniem z dystansu niczego więcej pożytecznego Irlandczyk nie robi. Dlaczego zawodnicy nie przebijają się do pierwszego składu?

Brak cierpliwości, chęć częstej gry, klątwa wypożyczeń.

W większości przypadkach zbyt długi okres pobytu na ławce, bądź występowanie w rezerwach nie wystarcza do spełnienia żądzy i pragnienia gry „młodym wilkom”. Ci zawodnicy najczęściej są notorycznie wypożyczani, a tam czują się potrzebni, ważni, zaczynają wierzyć w swoje możliwości i bardzo często decydują się na pełny transfer – takich przypadków jest wiele. Wiadome, iż potrzebują ogrania, doświadczenia, ale jak mogliśmy przez parę lat ostatnich widzieć, jeżeli dany młodzik od początku udaje się na kilka wypożyczeń, to „traciliśmy” go. Moim zdaniem, naszym wychowankom trzeba dawać więcej szans na pokazanie się, aby potem nie opłakiwać straty uzdolnionych graczy.

Rodzynki

Są także tacy zawodnicy, którym ta sztuka się udała. Jednym z nich jest Darren Fletcher, od dłuższego czasu grywający z powodzeniem w pierwszej drużynie, a także Johnny Evans – jeszcze nie podstawowa „opoka” defensywy, ale powoli zbliżający się do tego celu i zaliczając coraz więcej meczy. Z niego w niedalekiej przyszłości będziemy mieli dużo korzyści, ale czy takiego zespołu, jakim jest Manchester United, nie stać na więcej wychowanków?

Nowy, lepszy(?) nabór

W obecnej chwili w akademii znajduje się wiele, obiecujących talentów. Takimi są, np. Joshua King, Magnus Eikrem, Corry Evans, Ritchie De Leat, a także tacy, którzy już na stałe próbują gościć w kręgi starszych kolegów: Bracia da Silva, Frederico Macheda czy Danny Welbeck. Mam wielką nadzieję, że niedługo coraz większej ilości „swoich” będziemy mogli oglądać w szeregach „Czerwonych Diabłów” zamiast wydawać miliony na piłkarzy z innych drużyn.

Autor: Paweł Sędłak (Pawlo)

Akademia, Danny Simpson, Danny Welbeck, Darren Fletcher, Federico Macheda, Fraizer Campbell, Gerard Pique, Giuseppe Rossi, Jonny Evans, Ryan Shawcross,

Ten turniej dostarcza naprawdę ciekawych emocji. Mecz Serbów z Włochami stał na naprawdę niezłym poziomie jak na ten rodzaj rozgrywek, a strzał z przewrotki jednego z mieszkańców Bałkanów (niestety, trafił w słupek) to były stadiony świata już. Do tego fantastyczne parady, strzały z dystansu i ta młodzieńczy entuzjazm i odwaga. Nawet włoskie calcio było strawne, jeśli tylko nie było uprawiane przez geriatrię z Serie A. Śmiałość, a zarazem nieprzewidywalność (tak pozytywna, jak negatywna) tych chłopaków dodawała widowisku dodatkowego smaczku. A jakie emocje na trybunach! Co z tego, że ponad połowa to Szwedzi, skoro i tak wszyscy byli za Serbami? Balotelliego nie wygwizdali w ten sposób jeszcze na żadnym stadionie. Zresztą, zobaczcie i posłuchajcie sami.

Czyż po samych tych skrótach nie widać, że to było co najmniej niezłe spotkanie? Mecz zakończył się wynikiem 0:0, ale okazji do strzelenia gola nie brakowało po obu stronach. Poza tym, w końcu nadarzyła się okazja, by obejrzeć Zorana Tosicia w warunkach, do których lepiej przywykł – wśród kolegów z tego samego kraju, mówiących tym samym językiem, których zna już od dłuższego czasu. Młody reprezentant United zagrał (tu proszę skojarzyć z osobą Cristiano Ronaldo) na prawym skrzydle, gdzie radził sobie przyzwoicie, kilka razy prezentując dobry drybling i technikę, a także wytrwałość w walce z obrońcami (ktoś mu w komentarzach do ostatniego tekstu zarzucał zbyt częste kładzenie się na murawie – ja tego nie widziałem, podobnie w meczach rezerw z jego udziałem). Choć nie stworzył sobie żadnej strzeleckiej okazji (może poza dobrym strzałem z wolnego, którego nie ma na powyższych skrótach), to kilka razy dobrze zagrywał do kolegi z drużyny. Myślę, że w przyszłym sezonie będzie już spełniał większą rolę w United. Ma do tego zadatki.

Traktowane po macoszemu turnieje obecnych wakacji mogą czuć się dzieckiem przez futbol skrzywdzonym, bo niewiele odbiegają poziomem od dobrych lig europejskich. A jednak przez kibiców są omijane lub obdarzane co najwyżej przelotnym zainteresowaniem. A to na takich turniejach pojawiają się prawdziwe talenty. Dobre wrażenie zrobił na mnie prawy obrońca Niemiec Andreas Beck, czy włoski napastnik Sebastian Giovinco. Szwedzki napastnik Marcus Berg. I choć nie widziałem tego meczu, to sądzę, że kilku skautów zacznie mu się teraz baczniej przyglądać.

Dlatego nawołuję – oglądajcie EURO U-21! To dobre zawody, które przyjemnie się ogląda, zwłaszcza w trakcie najnudniejszego fragmentu okresu ogórkowego, czyli jego początku. Poznajcie kilku perspektywicznych zawodników, wsłuchajcie się w szwedzki doping, który wbrew temu, co mogłoby się nam wszystkim wydawać jest naprawdę dobry. Warto przyjrzeć się bliżej tym zawodom, bo stoją na wysokim poziomie, a do tego w składach poszczególnych reprezentacji jest kilku byłych, obecnych, a być może także przyszłych Diabłów.

EURO, Fraizer Campbell, Micah Richards, Mistrzostwa Europy, Zoran Tosić,

Ten sezon był pełen zwrotów akcji, zaskakujących zakończeń i niezłej dawki emocji. Niczym niezły film sensacyjny, a gol Machedy był jednym z lepszym momentów w tej produkcji. Pomimo smutnego zakończenia, uważam, że film ten był sukcesem. Aktorzy, ci pierwszo-, jak i drugoplanowi, statyści i cała reszta uda się na zasłużony odpoczynek. Zaraz po meczach reprezentacyjnych, pojadą na wakacje, aby nabrać sił przed kolejną super-produkcją. Nas, widzów, czeka blisko 2 miesiące oczekiwania na mecze Czerwonych Diabłów.

Pozostało 47 dni do najbliższego meczu United.

W tym czasie codziennie z zapartym tchem będziemy śledzili rynek transferowy oraz wzmocnienia nasze i naszych rywali. W między czasie poznamy nowego sponsora i wygląd nowych koszulek. Czy jednak wszystko to przyćmi kolejna saga transferowa z Ronaldo w roli głównej?

Przyjrzyjmy się więc sytuacji kadrowej Manchesteru i spekulacjom transferowym.

Bramkarze

Murowanym numerem 1. na przyszły sezon jest bez wątpienia Edwin Van der Sar. Świetny refleks i siła doświadczenia sprawiają, że nikt nie jest chyba w stanie pokonać świetnie broniącego Holendra w wyścigu o miejsce w pierwszej jedenastce. 14 kolejnych meczów bez puszczonej bramki w lidze dowodzą, że Van der Sar był jednym z najważniejszych elementów drużyny, która zdobyła trzecie mistrzostwo z rzędu. Trzeba przyznać, że holenderski golkiper od przyjścia na Old Trafford w 2005 roku był w świetnej formie, a ostatni sezon tylko potwierdza, że 38-letni bramkarz jest jak wino – czym starszy, tym lepszy. Mimo wszystko nadchodzący sezon będzie chyba jego ostatnim w United. Jego kontrakt kończy się latem 2010 roku i nic nie wskazuje na to, że Van der Sar przedłuży umowę. Ferguson będzie dawał szansę innym bramkarzom w tym sezonie, tak jak robił to w poprzednim. Ostatnio angielskie gazety donosiły jednak, że z Old Trafford może się pożegnać nasz rodak, Tomasz Kuszczak. Ferguson podobno chce wypożyczyć Polaka na rok, aby w innym zespole, regularnie grając, pokazał na co go stać. Jednak patrząc na kontuzjogenność Bena Fostera, wątpię w to, że Ferguson zaryzykuje. Ostatnio Anglik został numerem dwa w bramce United i to głównie dzięki niemu Manchester wygrał w tym sezonie Puchar Ligi Angielskiej. Przez angielskie media kreowany jest on na bramkarza numer 1. w bramce Diabłów jak i reprezentacji Anglii. Będzie walczył w przyszłym sezonie o wyjazd na Mistrzostwa Świata w RPA jako rezerwowy golkiper. Ferguson stawiał na angielskiego bramkarza zarówno w półfinale Pucharu Anglii, jak i we wcześniej wspomnianym finale Carling Cup. Może oznaczać to koniec przygody Kuszczaka z Manchesterem, choć – kto wie? Polak na pewno nie chce być trzecim bramkarzem United i będzie szukał jak najlepszego rozwiązania dla siebie. Kontuzja Fostera spowodowała, że to Kuszczak siedział na ławce rezerwowych w finale LM. Trzeba zaznaczyć, że nie jest to pierwszy uraz tego bramkarza – Anglik co chwilę ma problemy ze sprawnością fizyczną. Ferguson opisywał go jako przyszłego golkipera reprezentacji, jednak wszystko zależy od przyszłego sezonu, w którym obejrzymy Fostera częściej. Miejmy nadzieję, że na boisku, a nie na trybunach leczącego kontuzję. Przed szkockim trenerem poważny problem – który z nich jest gotowy, aby zostać pierwszym bramkarzem Mistrzów Anglii, gdzie stawka meczów jest nadzwyczaj wysoka. Zarówno Kuszczak, jak i Foster będą chcieli udowodnić Fergusonowi, że są w stanie zastąpić Van der Sara. Ben Amos nie jest bramkarzem na poziom United.

» Bramkarze w United

Obrońcy

Trzeba przyznać, że obrona United była w tym sezonie niczym skała. Świetnie zgrana dwójka stoperów i równo grający boczni defensorzy. Rio Ferdinand oraz Nemanja Vidic to zawodnicy pierwszoplanowi. Co prawda nie wywiązali się w finale LM dobrze ze swoich obowiązków – najpierw Eto’o za łatwo przeszedł Vidica, a następnie Messi, mający 1,70 m w kapeluszu, strzelił gola z główki przy dwójce naszych stoperów. Anglik był po kontuzji i opuścił ostatnie cztery spotkania, ale to go nie usprawiedliwia. Muszę powiedzieć jednak, że na przestrzeni sezonu wykonywali fantastyczną robotę. Miejmy nadzieję, że Ferdinand raz na zawsze wyleczy uraz pleców i w następnym sezonie nie będzie mu to już dokuczać. Nemanja w tym sezonie był klasą samą dla siebie. Nie bez przyczyny został wybrany zawodnikiem Premiership tego sezonu i najlepszym piłkarzem Manchesteru United. To głównie on przyczynił się do rekordu Van der Sara 14 meczów bez straty gola. Rozegrał w tym sezonie 55 meczów. O jedno więcej niż nasz prawy obrońca, John O’Shea. Trzeba przyznać, że Irlandczyk zamknął usta wszystkim krytykom w tym sezonie. Świetnie wywiązywał się ze swoich obowiązków i solidnie zastąpił Wesa Browna, którego dręczyły kontuzje. Oby w następnym sezonie urazy go nie prześladowały. Musi teraz sporo pracować, aby odzyskać miejsce w wyjściowej jedenastce. Mimo wszystko O’Solid był jednym z lepszych defensorów w tym sezonie i nie możemy się martwić o prawą stronę pierwszej linii. Do zespołu wszedł także Rafael. W przyszłości będzie może być pierwszym prawym obrońcą w klubie, bo pokazał w tym sezonie spory potencjał. Pod okiem Ferguson wyrośnie z niego porządny defensor, tak jak jego brat bliźniak.

» Bliźniacy Da Silva = przyszłość United?

Fabio nie grał jednak w tym sezonie zbyt wiele. Ogrywał się szczególnie w rezerwach. Nie wiem czemu Ferguson dawał więcej szans Rafaelowi. Mimo tego, nie było problemów z lewą stroną defensywy, na której występuje Patrice Evra. Po spadku formy na przełomie lutego i marca, Francuz powrócił do najlepszej dyspozycji. O lewą stronę Ferguson nie ma co się martwić. Nie możemy również zapominać o Jonnym Evansie, który w tym sezonie przyzwoicie zastępował Ferdinanda bądź Vidica. Pomimo młodego wieku widać w jego grze niezwykłe doświadczenie i opanowanie. Udowodnił swoją wartość grając w niektórych bardzo ważnych spotkaniach – w obu meczach z Chelsea i z Arsenalem u siebie w lidze czy z Interem na wyjeździe. Chyba żaden kibic United nie martwi się, gdy na boisko wychodzi Evans. Zazwyczaj wywiązywał się ze swoich obowiązków i nie popełniał błędów. W tym sezonie kilkanaście spotkań rozegrał również nasz kapitan, Gary Neville. Niestety, Anglik nie błyszczy formą. Grając w meczach popełniał proste błędy, często się mylił. Szanuję go za całą karierę i wspaniałe występy na prawej stronie, ale jego kariera nieuchronnie zbliża się do końca. To będzie zapewne ostatni sezon Anglika w koszulce United, a w tym sezonie będziemy go widzieć coraz mniej. Przegrywa on z Brownem, O’Shea czy Rafaelem w walce o miejsce w wyjściowym składzie. Ferguson pominął go przy ustalaniu składu na finał Ligi Mistrzów, kosztem Rafaela. Nie wyobrażam sobie Neville’a grającego regularnie w następnym sezonie. Został mu rok kontraktu, jednak zapewne będzie bardziej pomagał w szatni niż na boisku. Być może za rok zobaczymy go w sztabie szkoleniowym United. Ciekawi mnie przyszłość Danny’ego Simpsona, który spędził rok na wypożyczeniu w Blackburn. Przebywał przez 888 minut na boisku, 8-krotnie rozegrał całe spotkanie. Często też występował w drużynie rezerw. Rok temu prezentował się nieźle w United, wchodząc z ławki. Jednak gracz, który nie potrafi się przebić do pierwszego zespołu Blackburn nie będzie regularnie grał na Old Trafford. Przyjście Rafaela zdecydowanie pokrzyżowało jego plany odnośnie przyszłości w United. Liczę jednak na jego umiejętności i życzę mu, aby został w zespole i otrzymywał szanse na grę. Poza nim w drużynie Mistrzów Anglii są jeszcze Richard Eckersley i Ritchie De Laet, którzy, co prawda występują w rezerwach podobnie jak James Chester, ale w meczu z Hull pokazali się z dobrej strony. Szczególnie, sprowadzony ze Stoke, De Laet rozegrał świetne zawody i był, moim zdaniem, zawodnikiem meczu.

Pomocnicy

Liczne razy kolan oraz problemy z widzeniem mogą spowodować, że Paul Scholes zakończy karierę po następnym sezonie. Ostatnio gazety zaczęły pisać o rzekomym zainteresowaniu Stoke rudowłosym pomocnikiem w roli grającego trenera. Szczerze w to wątpię i mam nadzieję, że Scholesy zakończy karierę na Old Trafford. Tak samo jak Ryan Giggs, który został uznany piłkarzem roku w Anglii i przechodzi drugą młodość. Ferguson przestawił go na środek pola, gdzie zaliczał świetne występy. Zagrywał niesamowite piłki i rozgrywał akcje. Walijczyk pokazał w tym sezonie sporo dobrej gry ze swojej strony i jest w stanie w następnym sezonie nadal grać na najwyższym poziomie. A co potem? Czy nasz weteran będzie w stanie grać jeszcze dwa sezony? Jeśli nie, nie musimy się martwić. W środku pola podstawowym pomocnikiem wydaje się być Michael Carrick. Angielski pomocnik ma za sobą udany sezon, choć bez fajerwerków. Zmęczenie? Być może. Rozegrał 43 spotkania. W następnym sezonie zapewne zapewne będzie pomocnikiem pierwszego wyboru. Chyba wszystkich nas zaskoczył w tym sezonie Darren Fletcher. Był to najlepszy rok w wykonaniu Szkota w ciągu jego kariery na Old Trafford. Widocznie brakowało go w finale z Barceloną. To on był odpowiedzialny za „czarną robotę”. Ma świetny odbiór, dużo myśli i wspomaga defensywę. Jego wkład w Lidze Mistrzów jest nieoceniony. Co ciekawe, z Fletcherem w składzie pokonaliśmy dwukrotnie Arsenal w LM i zniszczyliśmy Chelsea 3:0 na Old Trafford. Bez niego przegraliśmy dwukrotnie z Liverpoolem, a Arsenal pokonał nas w lidze na Emirates. Na arenie międzynarodowej przegraliśmy w tym sezonie dwa razy. I co? Dwa razy zabrakło szkockiego pomocnika – z Barceloną i Zenitem. Mecz na San Siro z Interem to popis Fletchera, podobnie jak współpraca z Giggsem w meczu z Chelsea na Old Trafford. Mam nadzieję, że w przyszłym sezonie będzie w co najmniej tak dobrej formie. Był naszym najlepszym środkowym pomocnikiem. W Lidze Mistrzów Ferguson desygnował na środek Carricka, Fletchera i Andersona. Młody Brazylijczyk, który był już porównywany do Keane’a i Scholesa, zaliczył kolejny sezon bez zdobytej bramki.

» Anderson – mieszanka Paula i Roya?

Wiele razy mogliśmy przekonać się, że te porównania nie były bezpodstawne. Anderson ma wielki potencjał, ale finał pokazał, że wiele brakuje mu do zawodników pokroju Xaviego czy Iniesty. Brak goli nie jest wadą, bo pomimo tego gra świetnie. Brazylijczyk ma 21 lat i ma dużo czasu, aby się rozwinąć. Zarówno jak inni kibice United, oczekuję jeszcze lepszego sezonu w wykonaniu Andersona. Na środku pola mamy jeszcze Darrona Gibsona oraz Rodrigo Possebona, którzy grają co prawda w rezerwach, ale zaliczyli kilka występów w pierwszej jedenastce. Irlandczyk nieraz pokazywał się z dobrej strony w pucharach (m. in. w finale Carling Cup i półfinale Pucgaru Anglii). Strzelił piękną bramkę w ostatniej kolejce ligi w meczu z Hull, jednak nie wywarł na mnie specjalnego wrażenia na przestrzeni całego sezonu – tak samo jak Brazylijczyk z włoskim paszportem. Mają małe szanse na grę w wyjściowym składzie, jednak na pewno dostaną szansę na grę w pucharach. Jeśli chcą zostać na Old Trafford będą musieli pokazać się z jak najlepszej strony.

Teraz pora na skrzydła. Na pierwszy ogień idzie Cristiano Ronaldo, najlepszy piłkarz 2008 roku. Na początku muszę zaprzeczyć wielu opiniom – Ronaldo jest w formie. Może nie tak wspaniałej jak w sezonie 07/08, ale Portugalczyk nadal jest w niezłej dyspozycji. Był w końcu naszym najlepszym strzelcem, a to, że nie strzelił 42 bramek, o niczym nie świadczy. Na chwilę obecną nie słychać nic o zainteresowaniu Realu. Ale czy to cisza przed burzą? Przyszły prezydent Realu, Florentino Perez, nie jest chyba zwolennikiem transferu Ronaldo i wolałby w szeregach Królewskich widzieć Ribery’ego bądź Kakę. Miejmy nadzieję, że saga transferowa z poprzedniego sezonu się nie powtórzy, a ten film niech będzie potwierdzeniem tego, że Ronaldo chce zostać na Old Trafford.

Ronaldo pokazał swój geniusz w końcowej fazie Ligi Mistrzów – m. in. w rewanżowych spotkaniach z Porto i Arsenalem. To głównie dzięki niemu awansowaliśmy do finału. Ronaldo w następnym sezonie nadal będzie postacią pierwszoplanową. A jeśli odejdzie to dopiero za rok. Zupełnie inaczej jak jego rodak, Nani, który z zespołem Mistrza Anglii może pożegnać się już tego lata. Portugalczyka dopadł „syndrom drugiego sezonu”. Zawodnik, który w tamtym sezonie nieźle radził sobie na angielskich boiskach, w tym sezonie jest cieniem samego siebie. Zaliczył jedynie 13 występów w Premier League i ma za sobą fatalny sezon. Musi się bardzo starać, aby uratować swoją karierę na Old Trafford. Co prawda Ferguson potwierdził, że Nani pozostanie w United pomimo swojej słabej dyspozycji w drugim sezonie i pokaże na co go stać. Wątpię w to, choć mam nadzieję, że Szkot ma rację. Sytuacja Naniego jeszcze bardziej skomplikowała się po transferze Zorana Tosica. Serbski skrzydłowy nie odegrał znacznej roli w drugiej części sezonu United, zaliczając jedynie 3 występy z ławki rezerwowych. Ferguson stwierdził w wywiadzie jednak, że Tosic pasuje do tutejszego stylu gry. Po przepracowanym okresie przygotowawczym do nowego sezonu zobaczymy, kto jest lepszym skrzydłowym. Nie możemy w żadnym wypadku zapominać o Park Ji-Sungu. Koreańczyk może nie jest wirtuozem futbolu, ale jest solidnym skrzydłowym, który ciężko pracuje na boisku. Ubiegły sezon był jednym z lepszych w jego karierze i udowodnił swoją wartość. Znalazł miejsce w składzie na finał Ligi Mistrzów, gdzie nie zaprezentował się zbyt dobrze. Ma za sobą bardzo dobry sezon i odegra w przyszłym sezonie ważną rolę. Jego wkład w grę jest często niedoceniany. Angielskie serwisy rozpisywały się ostatnio o jego odejściu, ponieważ Ferguson jest podobny niezadowolony z jego słabej gry. Plotki. W obwodzie jest jeszcze Lee Martin, jednak uważam, że nie jest w stanie przebić się nawet na ławkę rezerwowych i odejdzie po tym sezonie. Jest po prostu za słaby.

I na koniec został nam Owen Hargreaves. Ferguson zapewnia, że będzie on jak nowy transfer. Urodzony w Kanadzie Anglik ma za sobą dwie operacje i ma być gotowy do gry w nowym sezonie. Mam nadzieję, że nie będzie już nękany przez kontuzje, bo może dużo zaoferować.

W pełni oczekuję tego, by Hargreaves ponownie stał się ważnym członkiem naszego składu. W dalszym ciągu figuruje on w naszych planach. Jego powrót zbiegnie się akurat z rozpoczęciem przygotowań do nowego sezonu. Chcę, by był ponownie do mojej dyspozycji, ponieważ to piłkarz, który może grać na każdej pozycji na boisku, łącznie z obsadą bramki.
sir Alex Ferguson

Pomoc Hargreaves-Fletcher to duet, którego brakowało w meczu z Barceloną. Ta dwójka może być świetnym rozwiązaniem, która będzie uzupełniała Carricka w meczach Ligi Mistrzów.

Napastnicy

Dimitar Berbatov, Wayne Rooney, Carlos Tevez, Danny Welbeck, Manucho, Federico Macheda i Fraizer Campbell… Ferguson ma spory ból głowy z napastnikami. Napisałem już tekst odnośnie sytuacji napadziorów na Old Trafford, więc nie będę się powtarzał.

» Kiko namieszał, czyli o napastnikach w United

Jeśli Ferguson zechce sprzedać Manucho, może mieć problemy ze znalezieniem chętnych na zakup angolańskiego gracza. Po Mistrzostwach Europy do lat 21 mogą się natomiast znaleźć kupcy na Campbella. Zobaczymy, co młody Anglik zaprezentuje na boiskach w Szwecji.

Odejście Carlosa Teveza zdaje się nieuniknione. Niestety, najprawdopodobniej Argentina odejdzie z United. Bardzo tego żałuję, bo w dalszym ciągu uwielbiam jego waleczność i grę do upadłego. Czerwone Diabły przed dwoma laty, decydując się na wypożyczenie Teveza, ustaliły na ponad 25 miliona funtów wysokość kwoty, za którą teraz mogłyby dokonać jego transferu definitywnego.

Spekulacje transferowe – kto przyjdzie?

Ferguson przyznał ostatnio, że w letnim okienku transferowym nie należy się spodziewać szczególnej aktywności ze strony Manchesteru United. Kadra jest na tyle silna i szeroka, że w przyszłym sezonie Diabły mogą nadal walczyć w Anglii, jak i w Europie.

Podczas tego lata nie sprowadzimy wielu graczy i takie są fakty taki jest stan rzeczy (od faktów jest Benio). W tym momencie mamy dużą kadrę i szczerze mogę powiedzieć, że nie zidentyfikowaliśmy nikogo, kto mógłby obecnie zostać sprowadzony do klubu. Jak zwykle przyjrzymy się kilku zawodnikom, ale nie spodziewamy się wielu wzmocnień.
sir Alex Ferguson

Trzeba pamiętać o tym, że do gry powróci Brown i Hargreaves. Podczas ustalania składu częściej będzie brany pod uwagę Tosic, a zimą Manchester zasili jego rodak, Adem Ljajic. Tacy piłkarze jak Rafael, Fabio, Gibson, Possebon, Welbeck czy Macheda pukają do pierwszego składu. Ferguson będzie dawał im pograć. Manchester ma najzdolniejszą młodzież od lat 90. – słynnej generacji Dzieciaków Fergiego (Beckhama, Scholesa, Giggsa, braci Neville, Butta). Warto dać im szansę. Angielskie media szukają jednak potencjalnych wzmocnień Mistrza Anglii.

Ostatnio najwięcej mówi się o skrzydłowym Wigan, Antonio Valencii. Ekwadorski piłkarz był w tym sezonie najlepszym piłkarzem The Latics i nie dziwne, że takie kluby jak Real czy Manchester interesują się sprowadzeniem tego gracza.

Gdybym cokolwiek wiedział, na pewno podzieliłbym się z wami tą wiadomością. Czuję się dobrze i komfortowo w Wigan.
Antonio Valencia

Wierzę, że Wigan sprzeda Antonio ze względu na właściwą ofertę, którą zdecydują się zaakceptować. Real Madryt złożył ofertę tydzień temu, ale nikt z Wigan nie powiedział mi o propozycji ze strony Manchesteru United. Jest kilka zainteresowanych klubów i w tym tygodniu będę na ten temat rozmawiał z klubem. Po zakończeniu sezonu oczekuję kolejnych propozycji, więc siądę z Antonio i zadecydujemy, która jest najlepsza.
Diego Herdera, agent Antonio Valencii

Nie widziałem za dużo meczów w wykonaniu tego piłkarza. Uważam jednak, że nie jest wcale lepszy od Parka. Nani w formie może pokazać na co go stać i mam nadzieję, że to zrobi w przyszłym sezonie. Kolejny cel transferowy United to podobno Franck Ribery. Ferguson rzekomo interesuje się Francuzem od kilku lat. Ribery jest gwiazdą Bayernu i Bundesligi i bez wątpienia jednym z najlepszych skrzydłowych w Euopie. Niezwykle szybki, utalentowany technicznie i młody. Ribery nadawałby się do United. Na początku maja hiszpańskie gazety informowały, że francuski skrzydłowy przejdzie do Blaugrany. Nie było jednak oficjalnego potwierdzenia, a jedynie domysły prasy.

Pojawiło się nieformalne zapytanie ze strony Manchesteru United. Wszystko jest jednak uzależnione od tego, co postanowi Cristiano Ronaldo. Skoro Kaka został wyceniony na 125 milionów euro [109 milionów funtów], wartość Ribery’ego to minimum 100 milionów euro [87 milionów funtów]. Nie chcę jednak mówić o propozycji, jaką byśmy rozważyli, ponieważ chcemy zatrzymać Francka w klubie.
Uli Hoeness

Najważniejszym czynnikiem są pieniądze. Nie chcę Ribery’ego za takie pieniądze. Zamiast tego, sir Alex mógłby kupić kilku utalentowanych skrzydłowych z mniej znanym nazwiskiem. Ostatnio na temat przejścia Ribery’ego do United wypowiedział się jego kolega z reprezentacji, Patrice Evra.

Wielu mówi, że Cristiano odejdzie, ale tylko on zna odpowiedź. To oczywiste, że Franck byłby dla United idealnym rozwiązaniem, jeżeli tak się stanie. Oczywiście rozmawiałem z Franckiem na ten temat i powiedziałem mu „lepiej przyjdź tutaj”.
Patrice Evra

Kiedy Ferguson uprze się na zakup jakiegoś zawodnika, to go sprowadzi, czego najlepszym przykładem jest Berbatov. Jednak czy to wszystko prawda? O zainteresowaniu szkockiego trenera Karimem Benzemą słyszymy już od kilku lat. Według dziennikarzy „The Daily Mirror”, odżyła sprawa sprowadzenia Francuza na Old Trafford. Jest to tym bardziej uzasadnione w obliczu spekulacji o odejściu Carlosa. Podobno rok temu Ferguson był bardzo blisko sprowadzenia Benzemy, jednak zdecydował się na kupno Berbatova. Jak będzie w tym okienku transferowym?

Wiem, że władze Lyonu spotkały się z przedstawicielami Barcelony, Real Madrytu oraz Manchesteru United i wszystkie te kluby są bardzo zainteresowane pozyskaniem Benzemy latem przyszłego roku.
Karim Djaziri, agent Karima Benzemy

Nie oglądam dużo ligi francuskiej, ale w Lidze Mistrzów Benzema prezentował się znakomicie. Po raz kolejny na przeszkodzie stoją pieniądze. Ferguson nie da po raz kolejny 30 milinów funtów za napastnika. Mam jednak wrażenie, że Ferguson kupi jakiegoś napadziora tego lata. Jeśli to nie będzie Benzema czy inny napastnik, Szkot zdecyduje się na… Carlosa Teveza. Nadal Argentyńczyk może podpisać kontrakt z United, jeśli tylko Diabły zapłacą za niego 25 miliony funtów.

To wyjątkowa sprawa, ale nie sądzę, że przez to także bardziej skomplikowana. Mamy jednoznaczne porozumienie z graczem i przedsiębiorstwem [MSI - przyp. red.], że jeżeli chcemy dokonać transferu, wówczas musimy zapłacić pewną sumę. To 25,5 mln funtów. Jest to decyzja, którą musimy teraz oszacować. Uważamy, że w obecnej atmosferze finansowej kwota jest trochę wygórowana, ale nie oznacza to, że jej nie zapłacimy. Inne kluby mogą być przygotowane do wyłożenia takiej gotówki lub sumy nawet większej, więc musimy zrozumieć, że działamy na pewnym rynku. 30 czerwca kończy się kontrakt Carlosa i będzie on chciał wiedzieć, gdzie zagra w następnym sezonie. W interesie wszystkich jest znalezienie rozwiązania i myślę, że wkrótce tak się stanie.
David Gill

Tevez mówił, że chce zostać, jednak nie podobają mu się decyzje Fergusona. Po raz kolejny powtórzę, że chcę, aby Tevez pozostał w ekipie Mistrza Anglii, jednak nie za taką kwotę. Być może po raz pierwszy, jako kibice, odczujemy skutki kryzysu finansowego na świecie. Może być tak, że z drużyną United pożegna się Tevez, a nie przyjdzie nikt. Nie obawiam się tego. Mamy na tyle silną kadrę, aby znów walczyć o wygraną w Lidze Mistrzów i Premiership.

Na chwilę obecną możemy jedynie czekać na rozpoczęcie następnego, emocjonującego sezonu. Miejmy nadzieję, że będzie co najmniej tak ekscytujący jak poprzedni.

Anderson, Antonio Valencia, Ben Amos, Ben Foster, Carlos Tevez, Cristiano Ronaldo, Danny Simpson, Danny Welbeck, Darren Fletcher, Darron Gibson, Dimitar Berbatov, Edwin van der Sar, Fabio Silva, Federico Macheda, Fraizer Campbell, Franck Ribery, Gary Neville, James Chester, Ji Sung Park, John O'Shea, Jonny Evans, Karim Benzema, Lee Martin, Liga Mistrzów, Manucho, Michael Carrick, Nani, Nemanja Vidic, Owen Hargreaves, Patrice Evra, Paul Scholes, Rafael Silva, Richard Eckersley, Rio Ferdinand, Ritchie De Laet, Rodrigo Possebon, Ryan Giggs, sezon, Sir Alex Ferguson, Tomasz Kuszczak, Wayne Rooney, Wes Brown, Zoran Tosić,

Decydująca bramka Machedy w meczu z Aston Villą

Cudowne zachowanie włoskiego młodzika w polu karnym. Niesamowity zwód i dobre uderzenie. Zapierająca dech w piersiach bramka. Ósmy cud świata!

Decydująca bramka Machedy w meczu z Sunderlandem

Nieco przypadkowa bramka Włocha. „Lekki fuks”, jak to opisał mój znajomy, ale to drugi mecz tego napastnika w barwach United i drugi gol. Niesamowite.

Jest w nim coś niezwykłego. Zdołał już tego dowieść. Ta zdolność szybkiego myślenia, którą posiada każdy, kto często zdobywa bramki. On po prostu ma instynkt. Kiko zna swoją rolę na boisku. Chcemy, by przenikał poza linię obrony. Dobrze się porusza, jest szybki i pokazuje to, gdy wchodzi na boisko. Nie czuł żadnej tremy.
sir Alex Ferguson

Trzeba przyznać, że Macheda swoimi dwiema bramkami sprawił, że Ferguson ma kłopot. Jak rozwiązać problem z napastnikami? Zastanawiałem się dość długo nad tą kwestią i przedstawiam moje przemyślenia odnośnie „napadziorów” w Manchesterze United.

Rooney i Berba? Nietykalni!

Tutaj komentarz jest chyba zbędny. Anglik jest napastnikiem numer jeden w United i nie zapowiada się, że to ulegnie zmianie. Świetny przegląd pola, „petarda w nodze”, waleczność, a przede wszystkich charakter boiskowego zabijaki. Przy okazji zamieszczam fragment wywiadu z Rooneyem sprzed kilku dni.

Zawsze mówię, że dopóki klub będzie mnie chciał, będę tutaj z entuzjazmem grał. Nie chcę stąd odchodzić. Kocham Manchester United i nie mam żadnego powodu, żeby myśleć o odejściu. Jestem pewny, że będę grał tutaj przez długie lata.
Wayne Rooney

Trzymam za słowo, Wayne! A Berbatow? Chodzący po boisku leń, który niesamowitą techniką, przeglądem pola i myśleniem, gra często za dwóch. Niedoceniany Bułgar nie gra tak, jak za najlepszych lat z Bayerze czy Tottenhamie. Ciągle powtarzam – poczekajmy, a później go oceniajmy. Nie zapowiada się na to, że kupiony za 30 milionów funtów Berbatov opuści Old Trafford. Co ciekawe, po ostatnim meczu z Sunderlandem otrzymał od Sky Sports notę 4 w 10-stopniowej skali. Nijak ma się to do meczu, bo zaliczył świetny mecz po powrocie, rozgrywał wspaniałe piłki i był jednym z lepszych na murawie. Oczywiście po Rooneyu, który w ostatnich meczach błyszczy jak mało kto w United.

Tevez < 25 milionów

Ciężko się nie zgodzić ze stwierdzeniem, że Tevez nie jest wart 30 milionów funtów. Nawet kupiony ostatnio Berbatov, nie był wart takiej sumy. Argentyńczyk, który jest obecnie trzecim napastnikiem Fergusona, nie zachwyca formą. W poprzednim sezonie świetnie rozumiał się z Rooneyem. Teraz gra więcej w pucharach lub wchodzi w drugiej połowie meczu. Cenię charakter i waleczność Teveza. Właśnie takich piłkarzy uwielbiam – takich, którzy wkładają w mecz więcej niż przewiduje norma. Tevez jest w stanie biec ponad 80 metrów za piłką, gdy ją straci, a następnie pobiec za akcją pod bramkę rywala. A Ronaldo? Straci bezsensownie piłkę i nie raczy pobiec kilku metrów za rywalem. Rozłoży wymownie ręce i ironicznie uśmiechnie się do sędziego sugerując, że był faul. Nie tędy droga. Nie umniejszam zasług i wyjątkowości Ronaldo. Świetny piłkarz z niesamowitymi umiejętnościami.

Wróćmy jednak do Teveza. Fenomenalny piłkarz, który zostawia na boisku wszystkie swoje siły. Nie jest jednak wart tak dużej sumy pieniędzy, jaką żąda firma MSI. Z całego serca liczę na to, że Tevez pozostanie na Old Trafford. Jego wypowiedzi wskazują na to, że on też tego chce, a to będzie miało największy wpływ na rozwój sytuacji.

Moje wypożyczenie wygasa w czerwcu, ale nie jestem w stanie myśleć o innej drużynie niż United. Kibice mnie kochają, a moja rodzina jest w Manchesterze szczęśliwa. Nie chcę grać dla innej drużyny. Zawsze słucham głosu serca, a ono mówi mi, że opuszczenie Anglii nie wchodzi w grę.
Carlos Tevez

Manucho out!

Nie oszukujmy się – napastnik rodem z Angoli to jednak niewypał. 26-letni zawodnik przebywa obecnie na wypożyczeniu w Hull City i specjalnie nie błyszczy w zespole prowadzonym przez Phila Browna. Zdobył dwa gole w ośmiu meczach dla Tygrysów, ale nie spisuje się tak, jak chciałby tego Ferguson. Moim zdaniem sir Alex posłuchał Carlosa Queiroza, który obserwował zawodników w Angoli i sprowadził tego napastnika. W Petro Atletico zdobył 34 bramki w 78 spotkaniach. Jak widać – nie jest to żadnym wyznacznikiem, a MANUcho, który miał być wzmocnieniem, okazał się niewypałem. Nie skreślam go, ale jeśli mam wybierać między 26-letnim angolijskim napastnikiem, a 17-letnim Machedą – bez zastanowienia wybieram Włocha. No cóż… Djemba-Djemba czy Dong też nie dali rady.

Dajmy szansę Campbellowi.

Na wypożyczeniu w Tottenhamie przebywa obecnie Fraizer Campbell, angielski wychowanek United. Co ciekawe, podobnie jak Manucho, ma za sobą epizod w Hull City – rozegrał tam 34 mecze strzelając 15 goli i zapewniając awans do Premier League. Ostatnio media sugerowały, że po sezonie powróci na Old Trafford, gdzie otrzyma propozycję przedłużenia kontraktu. Na White Hart Lane sprawował się przyzwoicie do momentu, kiedy do zespołu powrócił Defoe i Keane. Tym samym Campbell stracił miejsce w pierwszej jedenastce (a potem na ławce rezerwowych) i nie zapowiada się na to, że to się zmieni. Mam nadzieję, że Ferguson nie sprzeda tego zawodnika, a da mu szansę (bądź wypożyczy do klubu z Anglii, gdzie będzie grał regularnie i zdobywał cenne doświadczenie). Potencjał ma, a w dodatku jest wychowankiem, co dla mnie jest dużym plusem.

Welbeck i Macheda – jeszcze poczekajmy.

18-letni Anglik i 17-letni Włoch to mało doświadczeni zawodnicy. Lepiej niech ogrywają się w rezerwach, a Ferguson będzie ich umiejętnie wprowadzał do pierwszego zespołu. Nie ma co wypuszczać ich na głęboką wodę. Szkocki trener będzie nadzorował ich karierę, a nie zapominajmy, że pod jego okiem rozwijali się najlepsi piłkarze globu. Welbeck ma inną charakterystykę niż Macheda, a w tym sezonie grywał już na skrzydle i to może właśnie tam za kilka lat Fergie będzie go wystawiał.

Nie może zabraknąć małego bonusa:

Kiko Macheda!
Scores winners like Cantona,
Then kisses the camera.
Kiko Macheda!

Wszystko w rękach (a raczej w głowie) Fergusona. Mam przede wszystkim nadzieję, że Tevez pozostanie (za odpowiednią kwotę), a trójce: Macheda, Welbeck oraz Campbell powiedzie się i nadal będą się polepszać pod okiem sir Alexa Fergusona. Tevez po bramkach 17-letniego Włocha był widocznie niezadowolony i mógł pod głosem zaklnąć: „Macheda, jasna cholera!„. Tak samo jak Ferguson, który po chwili musiał wziąć jeszcze jedną orbitkę, głęboko odetchnąć i poważnie się zastanowić, co ma robić z kłopotem bogactwa w ataku Manchesteru United.

Carlos Tevez, Danny Welbeck, Dimitar Berbatov, Federico Macheda, Fraizer Campbell, Manucho, Wayne Rooney,

Przyszłość Fraizera to Manchester United. Nie mamy żadnych napastników poza Waynem Rooneyem i Carlosem Tevezem, a Fraizer gra właśnie na tej pozycji. Ładnie wykorzystał sytuację w meczu z Espanyolem. To obiecujący, młody gracz. Jest szybki i zdeterminowany. Może być bardzo przydatny.

Te słowa chyba mogą utwierdzić nas w przekonaniu, że Campbell wybiegnie kilka razy na boisko w przyszłym sezonie. Ale (bo zawsze musi jakieś być!) Phil Brown – menedżer Hull City – wciąż ostrzy sobie zęby na piłkarza, który znacząco pomógł jego zespołowi w historycznym awansie do Premier League. Całe szczęście sam zawodnik, nie tak jak np. Pique ;), chce zostać na Old Trafford, o czym możemy się dowiedzieć z wypowiedzi, której udzielił stacji telewizyjnej Setanta Sports:

Jestem z powrotem w United, teraz moim celem jest przebywanie jak najbliżej pierwszej drużyny. Znalezienie się w niej było wspaniałym przeżyciem. Rozegrałem kilka dobrych spotkań i naprawdę byłem zadowolony z mojej dyspozycji. Jednak teraz dobrze byłoby zapomnieć o meczach przedsezonowych i zacząć strzelać gole w meczach o stawkę. Zamierzam ciężko pracować i zrobić wystarczająco wiele, by móc zostać tutaj i nigdzie nie odchodzić.

Z tej wypowiedzi wnioskuję, iż możemy być spokojni – Campbell zostanie w United. Nie wiem jak Wy, ale ja jestem z tego powodu bardzo szczęśliwy, ponieważ cenię wychowanków i moim zdaniem to właśnie oni powinni stanowić trzon drużyny, tak jak działo się to nie tak dawno temu.

Jednak czy jest on gotów stawić czoła takim oczekiwaniom, jakie pokładane były w Berbatovie? W końcu tytuł artykułu jest jasny i przejrzysty. I takie głosy można usłyszeć. Niestety, mówię to ze smutkiem, ponieważ bardzo lubię Fraizera – nie da on rady presji, która by na nim spoczęła. Nie jest jeszcze tak doświadczonym i klasowym zawodnikiem jak Dymitar. Jednak można to zmienić! Chłopak ma dopiero 20 lat – Berba o 7 więcej. Już teraz widać, że nasz młodzik nie jest pierwszym lepszym piłkarzem. Chłopak ma talent. Jest diamentem, z którego sir Alex Ferguson może zrobić prawdziwy brylant.

Zapraszam również do obejrzenia video, pokazującego umiejętności Super Campbella

A jakie jest Twoje zdanie na ten temat? Zapraszam do komentowania i głosowania w sondzie!

Dimitar Berbatov, Fraizer Campbell,

Co twierdzi na ich temat sir Alex Ferguson?

„Każdy z nich jest naprawdę dobrym graczem. Mają wielki potencjał. Niektórzy z nich zapewne zostaną wypożyczeni do innych klubów. Część z nich powróci jednak do klubu i będą musieli zrobić krok naprzód, pokazać, że zrobili postępy i są gotowi na grę w pierwszym składzie United.”

Wśród graczy z wielkimi możliwościami wymienieni zostali Fraizer Campbell, Jonny Evans, Lee Martin, Danny Simpson i Chris Eagles. Jednak ilu z nich – o ile w ogóle któryś kiedykolwiek – będzie w stanie wejść do pierwszej jedenastki klubu z Old Trafford?

Danny Simpson – 21 lat

W poprzednim sezonie zaliczył kilka występów w pierwszym zespole. Najefektywniejszym, po którym zebrał naprawdę wspaniałe recenzje za swoją imponującą grę, było wygrane 4-0 spotkanie z Wigan. Asystował wówczas przy golu Rooneya, jak również z powodzeniem bronił dostępu do bramki własnej drużyny. Danny swoją grą wspaniale pasuje do typowego stylu United – poprawny w obronie, ale równie chętnie wyprowadzający akcję skrzydłem. W barwach „Czerwonych Diabłów” zadebiutował podczas tournee po Afryce Południowej w 2006 roku w meczu przeciwko Kaizer Chiefs.

Simpson kilka razy był już wypożyczany do innych zespołów, takich jak Royal Antwerpia, Sunderland i Ipswitch. Jednak możliwe jest, że także nadchodzący sezon Danny spędzi poza Manchesterem. Roy Keane jest chętny, żeby młody zawodnik powrócił na kolejne wypożyczenie do Sunderlandu, po jego udanym występie w Premiership. Były gracz Manchester United uważa także, że taka przeprowadzka byłaby również korzystna dla samego gracza, gdyż w chwili obecnej, nie ma się co oszukiwać, Danny nie ma szans z Nevillem i Brownem. Mimo wszystko, jako urodzony w Salford chłopak, jest jednym z tych, którzy pokazują, że są niezwykle chętni do dążenia do ideału.

Fraizer Campbell – 20 lat

W swoim pierwszym sezonie w drużynie United Under-18 strzelił 14 goli w 22 meczach i został zakreślony na liście największych talentów. W pierwszej drużynie zadebiutował w meczu Pucharu Anglii. Pierwszego gola strzelił zaś podczas przygotowań do sezonu 2006/07 w towarzyskim meczu z Macclesfield, po tym jak wszedł z ławki rezerwowych zastępując Wayne Rooneya. Jednak w tym samym sezonie został wypożyczony do Royal Antwerpia. Trzeba przyznać, że była to niezwykle słuszna decyzja – strzelił 22 bramki w 34 spotkaniach i tym samym zyskał przydomek „Super Campbell”.

Zadebiutował w Premiership w pamiętnym meczu z Manchesterem City 19 sierpnia 2007 roku, kiedy to „Czerwone Diabły” poległy na „terenie wroga”. Wszedł na boisko w 72. minucie, zastępując Michaela Carricka, z nadzieją, że pomoże zespołowi wywalczyć chociaż remis. Bez kontuzjowanych Rooneya i Sahy i z chorym Tevezem młody Anglik był ostatnią deska ratunku. Niestety, nie będzie wspominał tego spotkania miło, gdyż United poległo 1:0.

W 2007 roku Campbell został wypożyczony do Hull City. Strzelił tam 15 goli w 34 meczach. Tym samym znacznie przyczynił się do pierwszego w historii „Tygrysów” awansu do Premiership. Po pochwałach ze strony mediów Fraizer powiedział, że zamierza skoncentrować się teraz na grze w United.

„Chciałem zdobyć pewne doświadczenie w grze w pierwszym zespole i wrócić do United jako lepszy zawodnik. Mam nadzieję, że to osiągnąłem i będę mógł pójść i rywalizować o miejsce w pierwszej jedenastce Czerwonych Diabłów” – mówił młody zawodnik w kwietniu.

Kilka dni temu menadżer Hull Phil Brown wyraźnie oświadczył, że chciałby, aby Campbell reprezentował jego zespół w następnym sezonie, ponieważ chcą walczyć o utrzymanie się w pierwszej lidze angielskiej.

„Pod koniec sezonu rozmawiałem z sir Alexem Fergusonem, na temat zatrzymania jeszcze Campbella, gdyż w Hull zrobił ogromne postępy.” – powiedział Phil Brown- „On jest nieugięty i klub chce, aby wrócił do nas na przedsezonowe treningi. Rozmowy zaczną się jednak dopiero wtedy jak wróci z Południowej Afryki z Manchesterem United. W pełni ufam słowom Sir Alexa Fergusona i jak wrócą z tournee, to rozpoczniemy rozmowy. Tam jest jeden lub dwóch napastników i my mamy pierwszeństwo. Gdyby jednak Campbell mógł do nas dołączyć, na pewno bylibyśmy nim zainteresowani- czy to wypożyczeniem, czy kupnem na stałe.” – zakończył boss Hull City.

Chris Eagles – 22 lata

Jest to zawodnik, który teoretycznie ma już wystarczające umiejętności, żeby grać w pierwszym składzie United. Jednakże te szanse w każdej chwili mogą się gwałtownie zmienić. Pierwszego gola w lidze strzelił w końcówce sezonu 2006/07 przeciwko Evertonowi. Spodziewano się wówczas, że ta bramka będzie początkiem czegoś specjalnego, niestety do tej pory to się raczej nie potwierdziło. Po powrocie z wypożyczeń do Watford, Sheffield Wednesday i NEC Chris wrócił do United, ale nie wydaje się, żeby Fergie był pewny jego pozycji w zespole, pomimo kilku występów Eaglesa na początku poprzedniego sezonu.

Owen Coyle, menadżer Burnley, wyznał, że jego klub był jednym z dwóch, które chciały podpisać z Eaglesem kontrakt na stałe:

„Jest to nieco skomplikowane, gdyż zawodnikiem interesuje się jeszcze jeden klub.” – powiedział Coyle – „Mieliśmy z nim i jego przedstawicielem spotkanie, które wypadło naprawdę wspaniale. Oczywiście poruszona była kwestia pozwolenia jego klubu na transfer, gdyż Chris ma jeszcze ważny kontrakt z Manchesterm United.”

Za kilka miesięcy Eagles skończy 23 lata. Tyle samo ile Wayne Rooney, który już od kilku sezonów oświetla swoją gwiazdą Premiership. Tak więc szanse na to, aby zrobił wielką, oszałamiającą karierę są, prawdę mówiąc, marne.

Jonny Evans – 20 lat

Evans jest prawdopodobnie najbardziej znanym zawodnikiem wśród młodych talentów United. Niestety, z niezbyt dobrych stron …. pozaboiskowych. Młodemu Irlandczykowi postawiono bowiem zarzuty gwałtu, do którego doszło podczas świątecznej imprezy Manchesteru United.

Jonny dostał kilka szans gry w przedsezonowych meczach w 2006 roku. W pierwszej drużynie zespołu zadebiutował rok później podczas fatalnej porażki z Coventry City w pucharze ligi. Może do tego dopisać także grę w Lidze Mistrzów.

Jednak miał on także powody do radości. Przebywając na wypożyczeniu w drużynie Sunderlandu w sezonie 2006/07, awansował z nią do Premiership. Nie obyło się także bez osobistego wyróżnienia. Evans zyskał miano „Młodego gracza roku” w Championship.

Jonny w odróżnieniu od innych zawodników wychowanych w akademii „Czerwonych Diabłów”, którzy ciągle myślą o swojej przyszłości w United, chętnie podpisałby kontrakt z Sunderlandem.

„Jeżeli menadżer Sunderlandu chciałby mnie na stałe, to chętnie bym o tym porozmawiał.” – powiedział młody gracz.

Lee Martin – 21 lat

Wśród zespołów, które w 2003 roku wyrażały chęć wykupienia Martina z Wimbledon, były między innymi taki kluby, jak Arsenal, Liverpool i Spurt. Jednak on wybrał United. Po tym jak w 2005 roku zadebiutował w United, resztę swojej kariery spędził na wypożyczeniach w Royal Antwerpia, Rangers, Stoke City, Plymouth Argyle i Sheffield United.

Miesiąc temu Lee Martin przyznał, że nie miał jeszcze żadnych propozycji dotyczących jego przyszłości, jednakże miło byłoby wrócić do Sheffield United.

„Nadal jestem piłkarzem United, a o swej przyszłości zamierzam porozmawiać z menedżerem 1 lipca. Nic nie jest jeszcze ustalone” – powiedział Martin dla „Yorkshire Evening Post” – „Dobrze wspominam grę w Sheffield United i gdyby pojawiła się od nich oferta, bez chwili wahania zaakceptowałbym ją. Niestety, w tej sprawie nic nie mogę zrobić.” (mufc.pl)

Każdy z tych młodych chłopaków posiada wielki potencjał i nie lada talent. Który z nich ma największe szanse na zaistnienie w wielkim futbolu? Osobiście uważam, iż każdy z nich ma  zalety i wady. Szczerze mówiąc nie potrafiłabym jednoznacznie wskazać tego najlepszego. Jakie jest Wasze zdanie, Drodzy Czytelnicy?

Chris Eagles, Danny Simpson, Fraizer Campbell, Jonny Evans, Lee Martin,