1. Po sobotnim meczu sytuacja w ataku Czerwonych Diabłów nie wygląda ciekawie. Do grona leczących się Berbatowa i Owena dołączył Chicharito, który nie zagra co najmniej przez miesiąc. Jeżeli dodamy do tego fakt, że Welbeck dopiero powraca do formy po kontuzji, a Macheda i Diouf spisują się kiepsko, to wyraźnie widać, że cała siła ofensywna United opiera się wyłącznie na Waynie Rooneyu. To natomiast przekłada się na słabą skuteczność zespołu, który po raz kolejny wygrał w najmniejszym możliwym wymiarze, nie zasypując przy tym bramkarzy The Villans gradem strzałów. Pozostaje tylko liczyć, że uraz Berbatowa ze spotkania w Carling Cup nie okaże się zbyt poważny i Bułgar dostanie swoją szansę na występy w meczach ligowych, bowiem opierając się tylko na Rooneyu oraz chimerycznych Dioufie i Machedzie, Manchesterowi ciężko będzie wrócić do formy z początku sezonu.

2. Zadowoleni ze swojej postawy przeciwko podopiecznym McLeisha mogą być Michael Carrick i Phil Jones. Anglicy spisali się bardzo dobrze, szczególnie w pierwszej połowie wygrywając z gospodarzami walkę o środek pola i napędzając kolejne akcje United. O ile do niezłej dyspozycji byłego piłkarza Tottenhamu w pomocy zdążyliśmy się już przyzwyczaić, to Jones zachwycał do tej pory głównie w obronie. Na Villa Park świeżo upieczony reprezentant Dumy Albionu pokazał jednak, że na nowej pozycji również potrafi wypełnić wszystkie zadania nałożone przez sir Alexa. Potwierdził to zwłaszcza zdobyty przez niego gol, przy którym zachował się jak typowy zawodnik typu box-to-box. W tempo wbiegł w pole karne i pewnie wykończył precyzyjne dośrodkowanie Naniego. Ustawienie Jonesa w pomocy wydaje się tylko chwilowym rozwiązaniem, ale wobec kontuzji Andersona i Cleverleya oraz konieczności oszczędzania sił Ryana Giggsa, wychowanek Blackburn może jeszcze kilka razy zostać wyznaczony przez Fergusona do pełnienia takiej funkcji na boisku.

3. To było kolejne spotkanie, w którym Manchester zagrał na zero z tyłu. Sporo w tym zasługi Andersa Lindegaarda, który w końcówce zatrzymał piłkę zmierzającą do bramki po uderzeniu Collinsa. Większość pochwał należy się jednak defensywie Czerwonych Diabłów. Na tle kolegów wyróżnił się zwłaszcza Nemanja Vidić, który nie popełnił niemal żadnego błędu i przez całe spotkanie stanowił zaporę nie do przebycia dla napastników Aston Villi. Taka postawa obrony musi cieszyć, zwłaszcza w kontekście środowej konfrontacji z Basel. W Szwajcarii do wyjścia z grupy podopieczni Fergusona potrzebują co najmniej remisu, a szczelna defensywa to na pewno pierwszy krok w tym kierunku.

4. Do formy z poprzednich rozgrywek wciąż nie może wrócić Antonio Valencia. Ekwadorczyk zagrał kolejny przeciętny mecz, nie wnosząc niemal nic do ataków zespołu. Często zdarzały mu się niepotrzebne straty piłki, a każda akcja przechodząca jego stroną była niezwykle schematyczna, przez co łatwa do odczytania dla przeciwników. Nawet jeżeli skrzydłowemu United udało się w końcu minąć pilnującego go obrońcę, to jego dośrodkowania były niedokładne i zatrzymywały się na kolejnym zawodniku The Villans. W obecnej formie dla Valencii nie powinno być miejsca w pierwszym składzie Czerwonych Diabłów i wydaje się, że jeżeli Younga i Naniego będą omijać kontuzje, to były piłkarz Wigan prędko nie wstanie z ławki rezerwowych.

5. Po meczu z Aston Villą nie można mieć zbyt wiele pretensji do Wayne’a Rooneya. Anglik był aktywny, szukał gry, często angażował się również w rozgrywanie akcji Manchesteru. Kolejny raz nie potrafił jednak znaleźć się w dobrej sytuacji i pokonać bramkarza przeciwnika. Było to już ósme ligowe spotkanie, w którym reprezentant Dumy Albionu nie wpisał się na listę strzelców, a po fantastycznym początku sezonu pozostały już tylko wspomnienia. Zerowa skuteczność napastnika United martwi tym bardziej, że to głównie na nim opiera się gra ofensywna zespołu (o czym wyżej). Dopóki Diabły wygrywają, a Rooney jest wyróżniającą się postacią, głosy krytyki stanowią mniejszość, jednak Anglik musi się wziąć w garść i spróbować odnaleźć utracony gdzieś instynkt zabójcy, bo bez jego goli Manchester prędzej czy później zacznie tracić punkty.
Note: There is a poll embedded within this post, please visit the site to participate in this post's poll.

Aston Villa, Manchester United, Premier League, Premiership,

Mecz ten jest jednym z najciekawszych starć kolejki. Ustępuje jedynie spotkaniu Newcastle z Chelsea, zakończonego już zwycięstwem londyńczyków 3:0. Uwagę przykuć może też poniedziałkowy wyjazd Liverpoolu z Fulham. Pozostałe zespoły z czołówki mają prostsze zadania – Arsenal gra z Wigan, Tottenham z Boltonem, a Manchester City z Norwich.

Sytuacja przedmeczowa – Aston Villa FC

Kontuzje: Eric Lichaj (uraz biodra)
Występy wątpliwe: Stilijan Petrow (naderwanie ścięgna udowego)

Ostatni mecz: Swansea Town 0:0 Aston Villa FC
Skład: Given – Hutton, Collins, Dunne, Warnock – N’Zogbia, Herd, Delph (Bannan 79′), Agbonlahor – Heskey (Jenas 69′), Bent
Bramki: brak

Sytuacja w lidze: 8. miejsce, 16/39 punktów; bilans bramkowy 16:17

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Rafael (kłopoty z kondycją); Fabio (problemy ze ścięgnem podkolanowym); Dimityr Berbatow, Tom Cleverley (uraz kostki); Anderson (kontuzja kolana); Michael Owen (naderwanie mięśnia uda);
Występy wątpliwe: Danny Welbeck (naderwanie mięśnia)

Ostatni mecz ligowy: Manchester United 1:1 Newcastle United
Skład: de Gea – Evra (Macheda 88′), Ferdinand, Vidic, Fabio – Giggs, Carrick, Nani, Young – Rooney, Hernandez
Bramki: J. Hernandez 50′

Sytuacja w lidze: 2. miejsce, 30/39 punktów; bilans bramkowy 30:13

Garść statystyk

W 176 rozegranych dotąd spotkaniach między obiema drużynami, 89 razy triumfował Manchester United. 49 razy miał miejsce odwrotny stan rzeczy, zaś w pozostałych 38 meczach padł remis. Bilans bramkowy wynosi 318:236.

Inaczej ma się rzecz w przypadku spotkań jedynie w Premier League. Tych było 38 (obie ekipy rozegrały bowiem pełną pulę sezonów). 25 razy zwyciężali aktualni mistrzowie Anglii, 3 razy pozwalając sobie na porażkę i 10 razy dzieląc się punktami. Bilans bramkowy to 63:22.

Ostatni raz Manchester United wygrał na Villa Park w spotkaniu ligowym ponad 4 lata temu. Dwie bramki Wayne’a Rooneya oraz jeden gol Ryana Giggsa i Rio Ferdinanda pozwoliły Czerwonym Diabłom na odniesienie zwycięstwa 4:1.

Ostatnie starcie obu drużyn zakończyło się również wygraną United – ponownie dwukrotnie ukłuł Rooney, zaś trzecią bramkę zdobył Nemanja Vidić. Ostatecznie padł wynik 3:1.

Z kolei ostatnie starcie na Villa Park zakończyło się remisem mimo prowadzenia gospodarzy 2:0 jeszcze w końcówce meczu. Federico Macheda i Vidić (który znalazł patent na ekipę z Birmingham) swoimi bramkami dali bowiem remis 2:2.

Prognozy

Bukmacherzy zdają się nie przejmować serią trzech meczów United bez zwycięstwa. Kursy na ich wygrane niezmiennie pozostają niskie – stawka 1,70 wręcz odstrasza od postawienia swoich pieniędzy. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku kursów na remis i porażkę ekipy sir Alexa Fergusona – odpowiednio 3,50 i 5,50.

Optymizm bukmacherów wydaje się być jednak uzasadniony. W ostatnich meczach pierwszy skład Manchesteru United zdawał się zyskiwać rozpęd mimo słabszych wyników, a Aston Villa w tym sezonie prezentuje formę daleką od ideału. W starciu z takim rywalem wyjdzie jednak z pewnością niezwykle zmobilizowana. Czy wystarczająco, by były podopieczny sir Alexa Fergusona, Alex McLeish przeszkodził swojemu mentorowi w walce o tytuł mistrzowski?

Wypowiedzi przedmeczowe

Chcemy wygrać z Manchesterem United, ponieważ są najlepsi. Grałem na Old Trafford, kiedy udało nam się ich pokonać na wyjeździe pierwszy raz od 26 lat. To było niesamowite uczucie. Sądzę, że jesteśmy w stanie z nimi wygrać. Fantastycznie jest wychodzić na boisko ze świadomością, że pokonałeś kiedyś jeden z najlepszych klubów świata, a teraz możesz tego dokonać ponownie. Rok temu graliśmy naprawdę nieźle i myślałem, że wygramy tamten mecz. Nasi rywale jednak pokazali charakterystyczną dla siebie klasę i strzelili nam dwa gole w ostatnich 10 minutach. Tego się trzeba po nich spodziewać. Manchester United zawsze gra do końca.

Stephen Warnock

Nie sądzę, abym kiedykolwiek w barwach United przegrał na Villa Park. Podoba mi się gra na tym boisku. Szczególnie jeśli masz lepsze umiejętności piłkarskie, wtedy taka murawa umożliwia ci grę szybkimi podaniami. Strzeliłem tam już wiele bramek. Dodatkowo, u nich w bramce stoi Shay Given, a jego też często już pokonywałem. Dlatego z niecierpliwością oczekuję tego spotkania, szykuje się naprawdę dobry mecz. Zawsze jest tam wielu naszych fanów, dlatego atmosfera do gry jest znakomita. Miejmy nadzieję, że stworzymy dla nich świetne widowisko.

Wayne Rooney

Informacje meczowe

Sędzia główny: Lee Probert

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 3.12.2011, godzina 18:30 (17:30 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Birmingham, Villa Park

Bramka – 0:1 Phil Jones

Aston Villa, Premier League, Premiership, Video, wideo,

Mecz, w którym drużyna „Czerwonych Diabłów” podejmie na własnym stadionie drużynę „The Villans”, przez media jest uznawany za mecz z wyraźnym faworytem. W moim odczuciu, jak i pewnie w odczuciu wielu z was, wynik tego spotkania jest jednak niepewny i powinno ono dostarczyć wielu emocji. Drużyna Aston Villi sprawiała podczas ostatnich pojedynków sporo problemów drużynie prowadzonej przez sir Alexa Fergusona. Miejmy nadzieję, że gracze z Manchesteru w końcu pokażą drużynie Aston Villi miejsce w szeregu, wygrywając w imponującym stylu.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Hargreaves (ścięgno udowe), Valencia (kostka)
Niedostępny: Park (zmęczenie)
Wątpliwy występ: Carrick (kostka), Ferdinand (pachwina), Rafael Da Silva (wstrząs mózgu)
Ostatnie spotkanie w Lidze: Blackpool 2:3 Manchester United
Skład: Van der Sar – Rafael Da Silva (Anderson 80′), Smalling, Vidic, Evra – Scholes, Fletcher, Gibson (Giggs 46′), Nani – Berbatow, Rooney (Hernandez 66′)
Bramki: Berbatov 72′ , Hernandez 74′ , Berbatov 88′

Sytuacja przedmeczowa – Aston Villa

Niedostępny: Baker (czerwona kartka)
Występ niepewny: Makoun (udo)
Ostatnie spotkanie w Lidze: Wigan 1:2 Aston Villa
Skład: Friedel – Cuellar, Dunne, Collins, Baker – Makoun (Petrov 57′), Reo-Coker, Downing – Agbonlahor (Albrighton 77′), Bent, Ashley Young (Herd 88′)
Bramki: Agbonlahor G. 50′ , Young A. 61′

Ostatni pojedynek

Ostatni mecz między tymi drużynami odbył się 13.11.2010 r. na stadionie „Villa Park”. Spotkanie było obfite w bramki, zakończyło się wynikiem 2-2. Trafienia dla gospodarzy zdobyli kolejno: Ashley Young w 71 minucie spotkania oraz Mark Albrighton w 75 minucie. Na odpowiedź drużyny przyjezdnych nie trzeba było długo czekać, bowiem w 81 minucie bramkę zdobył Frederico Macheda, a następną – Nemanja Vidić w 85 minucie meczu, ustalając ostateczny wynik. Sędzia tego spotkania pokazał siedmiokrotnie żółty kartonik, ukarani nim zostali następujący zawodnicy: Bannan, Nani, Hernandez, Luke Young, Ashley Young oraz Vidić.

Składy

Manchester United:
Rezerwa:

Aston Villa:
Rezerwa:

Skład sędziowski:
Główny: Chris Foy
Asystenci: Dean Mohareb i Glenn Turner
Techniczny: Stuart Attwell

Prognozy

Zdecydowanym faworytem bukmacherów w dzisiejszym meczu jest drużyna gospodarzy, na którą kurs oscyluje w granicach 1,33 za każdą postawioną złotówkę. Znacznie więcej można otrzymać w wypadku remisu, bowiem kurs wynosi 5,00 a najwięcej w przypadku wygranej drużyny Aston Villi, ponieważ kurs na ich wygraną wynosi 9,50.

Relacja video

.

Zapraszamy na czat oraz na nasze Forum

» Nabór do redakcji

Bramki

Aston Villa, Premier League, wideo,

Sytuacja przedmeczowa – Aston Villa

Kontuzje: Carlos Cuellar (uraz łydki), Stiliyan Petrov (uraz kolana), Nigel Reo-Coker (uraz kolana), John Carew (uraz łydki), Emile Heskey (uraz kolana), Steve Sidwell (uraz ścięgna Achillesa), Fabian Delph (uraz kolana)
Wątpliwy występ: Habib Beye (uraz kostki)
Ostatnie spotkanie: Aston Villa – Blackpool 3:2
Skład: Friedel – L. Young, Dunne, Collins, Warnock – Albrighton (Ireland 81’), Clark, Bannan (Lichaj 90’), Downing – A. Young – Delfouneso (Agbonlahor 64’).
Bramki: Downing 28’, Delfouneso 58’, Collins 89’

Sytuacja w lidze: 10. miejsce, 16/36 punktów, bilans bramkowy 13:16

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Michael Owen (uraz ścięgna udowego), Antonio Valencia (uraz kostki), Owen Hargreaves (uraz ścięgna udowego), Wayne Rooney (uraz kostki)
Wątpliwy występ: Rafael (stłuczony mięsień), Anderson (grypa), Darron Gibson (grypa), Ryan Giggs (naderwanie ścięgna), Patrice Evra (uraz kostki)
Zawieszenia: Paul Scholes (nadmiar żółtych kartek)
Ostatnie spotkanie: Manchester City – Manchester United 0:0
Skład: Van der Sar – Rafael (Brown 49’), Ferdinand, Vidic, Evra (O’Shea 68’) – Nani, Fletcher, Scholes, Carrick, Park – Berbatow (Hernandez 78’).
Bramki: brak

Sytuacja w lidze: 2. miejsce, 24/36 punktów, bilans bramkowy 24:13

Ostatnie spotkanie:

Po raz ostatni w lidze piłkarze Aston Villi i Manchesteru zmierzyli się 10. lutego tego roku. Mecz zakończył się podziałem punktów, a oba gole strzelili piłkarze z Villa Park. Najpierw van der Sara pokonał Cuellar, a kilka minut później do własnej bramki trafił Collins. Większą cześć tego spotkania Czerwone Diabły zmuszone były rozegrać w dziesiątkę, ponieważ z boiska za brutalny faul wyleciał Portugalczyk Nani.

Warto przypomnieć że obie drużyny spotkały się również w Finale Pucharu Ligi. W tym spotkaniu lepsi okazali się podopieczni Fergusona i to oni mogli się cieszyć ze zdobycia Carling Cup. Żaden ze strzelców goli z tych zawodów nie będzie miał jednak okazji powtórzyć swojego wyczynu. Obaj snajperzy Manchesteru (Owen i Rooney) są kontuzjowani, natomiast James Milner odszedł w przerwie letniej do Manchesteru City.

Przewidywane składy:

Stoke City: Friedel – L. Young, Dunne, Collins, Warnock – Albrighton, Clark, Irleand, Downing – A. Young – Delfouneso.

Manchester United: Van der Sar – Brown, Ferdinand, Vidić, O’Shea – Nani, Fletcher, Carrick, Park – Berbatow, Hernandez.

Sędziowie spotkania

Arbiter główny: Mike Dean
Asystenci: Simon Beck oraz Simon Long
Sędzia techniczny: Martin Atkinson

Prognozy

Według bukmacherów zdecydowanym faworytem do zwycięstwa jest Manchester United – za jedną postawioną złotówkę otrzymamy zaledwie 1,73. Na wygranej Aston Villi albo remisie można zarobić dużo więcej – kurs ma wysokość odpowiednio 5,00 i 3,60.

Wypowiedzi przedmeczowe

Każdy jest gotowy na to spotkanie. Musimy zagrać z wiarą, że uda nam się zwyciężyć. Nie możemy myśleć o różnicach dzielących nas od United. Każdy wie, że to będzie trudny mecz. Mieliśmy jednak kilka dni odpoczynku, dlatego w sobotę damy z siebie wszystko

James Collins

To trudny teren. Nie ma to nic wspólnego ze stadionem czy kibicami. Po prostu Aston Villa to dobra drużyna. Nie zaczęli tego sezonu najlepiej, ale wciąż należą do czołówki. Jeśli zagramy tak jak przeciwko Manchesterowi City, a do tego dorzucimy większą penetrację szeregów rywala, to wygramy. Musimy stworzyć sobie kilka sytuacji podbramkowych więcej. Wtedy strzelimy gola i zgarniemy trzy punkty.

Darron Gibson

Bramki

1:0 Ashley Young

2:0 Marc Albrighton

2:1 Kiko Macheda

2:2 Nemanja Vidić

Aston Villa, Manchester United, Premier League, Premiership, wideo,

Piłka, piłka, piłka <3

Jadąc z bratem, zapytałem go, czy Anglikanie chodzą do kościoła i wierzą w Boga, tak jak Polacy. Nie widziałem bowiem tłumów przed kościołem w niedzielę, a sam kościół jest w samym centrum, otoczony największymi sklepami i molochami handlowymi. Wiem, że Anglicy podchodzą do takich spraw jak religia z pewnym dystansem i raczej nie przywiązują do tego większej wagi. Brat odpowiedział mi, że wierzą w Beckhama i w futbol. Cóż, tak po prostu jest. Piłka nożna jest dla nich religią. To temat nr jeden w Anglii. Na każdym kroku można kupić wszelkie akcesoria związane z futbolem, w gazetach każdego dnia kilka stron poświęconych jest piłce nożnej, w firmach urządzane są loterie piłkarskie, wszyscy rozmawiają o piłce – kobiety, mężczyźni, dzieci i starsi. W oknach mieszkań powiewają angielskie flagi (niestety, gdy przyjechałem Anglia była już poza Mundialem).

Podczas meczów Mundialu ulice nagle zamierały. Wszyscy kierowali się w stronę pubów, by razem oglądać piłkarskie zmagania. Finał Mistrzostw Świata oglądałem w Wetherspoonie wraz z masą Anglików, którzy wybrali się na mecz. Piwo leje się litrami, a Anglicy (jak i Angielki!) siedzą, analizują i przeżywają każdą akcję spotkania. Potem barman powiedział jednak, że było wyjątkowo mało ludzi. Zrobiłem wielkie oczy. Jak się okazało – podczas meczów reprezentacji Anglii i kolejek Premier League – puby wypełniają się po ostatnie miejsca, a kolejka po piwo sięga aż poza lokal. Cholernie żałuję, że nie mogłem tego odczuć na własnej skórze, bo mój pobyt w Anglii przypadał na piłkarski “sezon ogórkowy” i końcówkę Mundialu, w której niestety zabrakło Anglii.

Villa, West Brom, The Blues…

Przed wyjazdem do Anglii postanowiłem sobie, że zwiedzę jak najwięcej stadionów. I tak (w roli redaktora Redlog.pl!) udałem się na stadion Birmingham City. Porozmawiałem z niezwykle uprzejmą kobietą w recepcji, która ze swym nienagannym, czystym, angielskim akcentem poinformowała mnie, że musi się skontaktować z przedstawicielem mediów. W ten oto sposób przez telefon rozmawiałem chwilę z osobą zajmującą się takimi sprawami i dostałem zielone światło, by wejść na stadion Bluesów. Oczywiście wraz z jednym z ochroniarzy, który mnie ciągle pilnował. Z wysokości górnych trybun zrobiłem kilka zdjęć. Zapytałem go, czy jest możliwość, by udać się na trening Birmingham City – ten stwierdził, że pracował wcześniej w ośrodku treningowym Birmingham, ale od tego czasu mogło się dużo zmienić. Poszedłem więc do recepcji i ta sama uprzejma kobieta powiedziała, bym skontaktował się z człowiekiem zarządzającym ośrodkiem treningowym. Niestety – Alex McLeish nie wyraził zgody na dostęp mediów do drużyny, która kilka dni później poleciała na tournee do Chin.

W następnym tygodniu udałem się na Villa Park – znacznie większy stadion od obiektu ich największych rywali. Zresztą koło Villa Park jeździłem każdego dnia do pracy. By the way – niedaleko od stadionu Villans mieszkał Ozzy Osbourne. Nie omieszkałem odwiedzić dzielnicy, w której spędził swoje dzieciństwo. Odnalazłem również jego mieszkanie. Nic specjalnego, ale sam fakt, że ten człowiek spędził tam kilkanaście lat swojego życia, robi wrażenie. Wracając do tematu – z takim samym zamiarem, co na St. Andrews Park, udałem się do Villi. Po krótkiej rozmowie z równie miłą panią, co ta z Birmingham City, odbyłem dialog przez telefon. Oczywiście wszystko zostało dokładnie sprawdzone i po chwili dowiedziałem się, że będę mógł wejść na murawę. Zgodnie z poleceniem – usiadłem na wygodnej kanapie, napiłem się i przejrzałem The Sun. Po chwili w drzwiach pojawiła się niewysoka brunetka, która zaprowadziła mnie na stadion – przy okazji chwilę rozmawialiśmy. Stadion Villi zrobił na mnie wrażenie – olbrzymi, zadbany obiekt wypełniało światło słoneczne, które padało na równo przystrzyżoną murawę. Zrobiłem masę zdjęć, podziękowałem i wróciłem do domu.

Kolejnym ze stadionów miał być obiekt West Bromwich oddalony o ok. 5 kilometrów od mojego miejsca zamieszkania. Cóż, wsiadłem na rower i z mapą w ręce udałem się na West Brom. Obiekt podobny do stadionu Birmingham, jednak sprawiał wrażenie masywniejszego. Klub nie przywiązywał większej wagi do mnie czy moich intencji, bez dłuższej rozmowy, wraz z pracownikiem obsługi wszedłem na stadion. Tradycyjnie – parę zdjęć i powrót do domu.

W ten oto sposób byłem na trzech stadionach klubów angielskiej Premier League, co jest dla mnie sporym osiągnięciem.

Prezentacja strojów Villi!

Podczas przeglądania Internetu natknąłem się na informację o nadchodzącej prezentacji nowych strojów Aston Villi i przedstawieniu nowego sponsora tego klubu. Było to dość blisko, więc postanowiłem, że i tam się udam. Na miejscu rozłożona była średniej wielkości scena, obok na sztucznej nawierzchni mali chłopcy grali w turnieju, zjawiło się sporo kibiców Aston Villi, a całość uświetniał występ stricte angielsko-rockowego zespołu. Po kilkudziesięciu minutach wypowiedzi o nowym sponsorze (który nie był mile widziany), na specjalnym wybiegu pojawili się piłkarze Villi – Brad Friedel, Stilian Petrov, Steward Downing i Carlos Cuellar – w strojach wyjazdowych. Największe owacje dostał amerykański bramkarz, który sprawiał wrażenie miłego i sympatycznego człowieka. Z odległości kilku metrów widziałem piłkarzy światowego formatu, których co tydzień widzimy na boiskach Premier League. Po chwili zaprezentowali oni domowe meczówki, a potem udali się pogratulować i porobić sobie zdjęcia ze zwycięzcami turnieju młodzików.

Każdy czekał na autografy swoich ulubieńców. Ja też zaopatrzyłem się w długopis i kilka kartek. Po chwili zabawy na boisku z małymi adeptami futbolu piłkarze wyszli, by udać się na uroczysty obiad. W eskorcie kilku ochroniarzy szli do budynku obok. Fanom ochroniarze nie byli straszni i o mało co nie stratowali swoich ulubieńców. Podsunąłem kartkę z długopisem pod nos Friedela, a ten, o dziwo, chwycił za długopis i swoimi olbrzymimi łapami podpisał się, po czym skwitował całość ciepłym uśmiechem. Szczęście mi sprzyjało, bo niektórzy krzyczeli i rzucali się na piłkarzy, nie wywołując u nich większej reakcji. Po chwili udało mi się uzyskać też podpis Downinga, który wyglądał na niezwykle speszonego i nieśmiałego. Cała czwórka piłkarzy z eskortą ochroniarzy szła dalej – zawodnicy zmęczeni tym wszystkim, starali się ignorować natrętów takich jak ja. Jednak w ostatniej chwili, ostatni z nich – Petrov odwrócił się i również się podpisał. Przez resztę dnia towarzyszył mi duży uśmiech na twarz. Po raz kolejny to powiem – niby nic takiego, ale jakie szczęście! Zawodnicy, a za nimi fani udali się do budynku, gdzie śpiewali „Carlos!” i „Friedel!” – ta dwójka bowiem cieszyła się największym uznaniem kibiców.

Walsall – Aston Villa

Punktem kulminacyjnym mojego pobytu w Anglii miał być udział w meczu Premier League. Niestety, mój pobyt nie pokrywał się z terminarzem angielskiej Ekstraklasy, ale dane mi było oglądać sparing pomiędzy Aston Villą a sąsiednią drużyną Walsall. Zawsze najbardziej kręci mnie otoczka całego spotkania – staruszkowie w koszulkach swojej ukochanej drużyny, ojcowie idący na mecz ze swoimi małymi pociechami w trykotach ulubionego zespołu, kibicowanie na stadionie. Na meczu było około 10 tysięcy osób, co jest stosunkowo małą liczbą, jednak kibice Villi (których było zdecydowanie więcej, pomimo że mecz był rozgrywany na Bescot Stadium w Walsall) głośno dopingowali swój zespół. Łatwo można było rozpoznać, że ulubieńcami fanów Villi są Friedel, Salifou i Carew. Siedziałem w pierwszym rzędzie i mimo, że mecz średnio ogląda się z takiego miejsca, to dzięki temu widziałem wielu piłkarzy z bliska. Wnioski czysto piłkarskie? Carew to czołg, a młody Albrighton ma w sobie “to coś” i jest szybki (kilka dni po tym sparingu zadebiutował w Premier League). Villa gładko wygrała 2:1 (pomimo nerwowej końcówki). Mecz stał na dość wysokim poziomie, a kibice wspierali swoich wniebogłosy. Najfajniejszy akcent to zdecydowanie kilkuletnia fanka Villi, która wraz ze swoją matką zajmowała miejsca obok mnie – dopingowała niesamowicie głośno i bez problemu wymieniała wszystkich zawodników!

Mecz oglądany na żywo to bardzo fajna sprawa. Nie mówiąc już o meczach o stawkę!


Anglia jest piękna. Kocham ją. Mimo braku słonecznej pogody i okropnego jedzenia. Mam nadzieję, że następnym razem uda mi się po raz kolejny pojechać na Old Trafford i obejrzeć mecz ukochanego Manchesteru United, bo tego zdecydowanie zabrakło! Jeszcze raz zapraszam na mojego bloga, gdzie możecie przeczytać całą relację.

Galeria

Anglia, Aston Villa, Birmingham City, kibice,

Nie jestem fanem Internazionale, jednak – przy założeniu, że nie była to zwykła koszulka kupiona na targu, a autentyczny trykot z przed kilkudziesięciu lat – byłbym niezmiernie rad, mając taką w domu. Ciekawe, czy któraś z koszulek, w których w tym sezonie biegają piłkarze klubów z Premier League, będzie potrafiła wzbudzić kiedyś podobne emocje.

Arsenal

Arsenal zgodnie z zaleceniami stowarzyszenia kibiców drużyn Premier League, jako jedna z nielicznych drużyn, zmienia stroje domowe raz na dwa lata. Teraz, po udanym eksperymencie z wprowadzeniem pasów wzdłuż boków trykotu, wraca do tradycyjnego kroju. W ogóle cała nowa kolekcja londyńskiego zespołu bardzo mocno nawiązuje do, udanych dla klubu, wczesnych lat 70tych.

Wyprodukowane przez Nike, biało-czerwone koszulki są genialne w swojej prostocie. Właściwie jedyne, co można zmienić, to nieznacznie zbyt szerokie, czerwone zakończenie rękawków, przez które lepiej prezentuje się wersja z długimi rękawami. To samo tyczy się wyjazdowego trykotu, który zdobiony jest dodatkowo prążkami (lubię prążki), a jego kołnierzyk, w przeciwieństwie do okrągłego z domowego zestawu, wycięty jest w „serek”. Stroje Arsenalu, jak zwykle, stoją na najwyższym poziomie i większość kibiców kanonierów wypowiada się o nich z wielkim zadowoleniem – zresztą również tradycyjnie.

Aston Villa

Miałem mieszane uczucia odnośnie trykotów Nike’a zaprezentowanych przez Aston Ville. Wprawdzie zastosowano ciekawą „kratę” pod rękawami (jak i na spodenkach i skarpetogetrach), ale wydawało mi się, iż brakuje im trochę wdzięku. Z pewnością niekorzystna jest zmiana sponsora, ponieważ w poprzednim sezonie Acorns prezentowało się bardzo ładnie, natomiast, nieszczęśliwie dla estetyki, oprócz nazwy FxPro, na nowych koszulkach znalazło się także hasło, którym ta firma się promuje. Nie jest to może jakaś wielka wada (chociaż spotkałem się z odmiennymi opiniami), ale był to zdecydowanie zbędny zabieg. Mimo wszystko, gdy zobaczyłem piłkarzy z Birmingham na boisku, od razu zdałem sobie sprawę, że Nike, po prostu, poniżej pewnego poziomu nie schodzi i sympatycy Aston Villi powinni być zadowoleni.

Birmingham City

Producent strojów drugiej z drużyn z Birmingham grającej w Premier League obrał dość nietypową formę promocji kolekcji na sezon 2010/11. Otóż, projektanci przygotowali parę wzorów i poprosili o wybranie najładniejszego… kibiców. Najwyraźniej droga obrana przez Xtep była słuszna, ponieważ zaprezentowane przez nich koszulki spotkały się z ciepłym przyjęciem fanów.

Nie przepadam za koszulkami, na których jest tak dużo przecinających się pod różnymi kątami motywów, że trzeba się wysilić, żeby je wszystkie ogarnąć (nieodzownie kojarzą mi się one z IV polską ligą). Jednak koszulki niebieskich są wyjątkowo schludne i chociaż bez rewelacji, to jednak dobrze się prezentują.

Blackburn Rovers

Domowa koszulka Blackburn jest jedną z najładniejszych przygotowanych na nadchodzący sezon. Umbro postawiło na prostotę i zrezygnowało z czerwonych dodatków. Idealną symetrię przełamuje jedynie biały kołnierzyk, a logo producenta jest spoiwem zgrabnie łączącym białą i niebieską połówkę w miłą dla oka całość.

Blackpool

Piłkarzy jednego z trzech beniaminków, konkretnie Blackpool, ubiera firma Carbrini. Stworzona specjalnie na sezon 2010/11 koszulka, z wyjątkiem białego kołnierzyka w „serek”, cała jest pomarańczowa. Myślę, że większość kibiców beniaminka, nie będzie się przejmowała małą oryginalnością nowego stroju, ciesząc się, iż ich ulubieńcy grają w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Bolton

Jeżeli mnie pamięć nie myli, to ostatnim sezonem, w którym Reebok zrobił przyzwoite stroje był ten, w którym Liverpool wygrał Ligę Mistrzów. Od tego czasu, z roku na rok, projektanci tej firmy wymyślają coraz to bardziej ekstrawaganckie, a zarazem gorsze wzory. Ich najnowszy model wygląda niczym spod ręki dziecka, które zmuszono do namalowania zaledwie kilku kresek. Brakuje mi w nim koncepcji, a zarazem wygląda jakby wciąż czekał na dokończenie.

Chelsea

Jakkolwiek, Adidas mógł sobie darować czerwony kołnierzyk, tak domowa koszulka Chelsea prezentuje się naprawdę całkiem nieźle. Tego samego nie można natomiast powiedzieć o pozostałych kompletach. Jestem przeciwnikiem dostosowywania barw użytych w herbie, w taki sposób, aby pasował on kolorystycznie do reszty stroju. Chociaż zabieg ten rzadko się sprawdza (wyjątki stanowią m.in. Bolton i Ajax) i zwykle pozostawia jedynie niesmak, to Adidas zastosował go tworząc koszulki zarówno Chelsea, jak i Liverpoolu.

Poza słabym, wyjazdowym trykotem, natknąłem się również na czarny komplet z turkusowymi dodatkami. Koszulka, kojarząca mi się z drugim zestawem Olimpique Marsylia z sezonu 2008/09 (motyw rąbów i kolorystyka), albo została stworzona wyłącznie na potrzeby europejskich pucharów, albo najprawdopodobniej nie będzie wykorzystywana w ogóle. A szkoda, bo to z pewnością ciekawsza i mniej „kłująca w oczy” alternatywa dla czarnych strojów w pomarańczowe paski.

Wszystko to jednak nic, w porównaniu z jaskrawą, zielonkawą koszulką z przeciętym niebieską linią, granatowym pasem na środku. Jest to najbrzydszy „twór”, w jakim na przestrzeni ostatnich lat przyszło biegać piłkarzom Chelsea. Przynajmniej teraz fani klubu z Londynu mają pewność, że za rok na pewno nie będzie gorzej. Chyba.

Everton

Domowe stroje Le Coq Sportif, w których grają obecnie piłkarze Evertonu są, z wyłączeniem logotypów sponsorów i herbu, całkowicie niebieskie. Natomiast, wywołujący dużo bardziej gorące dyskusje, model stworzony z myślą o spotkaniach wyjazdowych, jest różowy z granatowym pasem na wysokości klatki piersiowej. Jest to odważne posunięcie, które z pewnością nie przekonało wielu osób. Trzeba zaznaczyć, że jest ono inspirowane sezonem 1890/91, kiedy to gracze Evertonu po raz pierwszy w historii sięgnęli po Mistrzostwo Anglii, grając właśnie w różowych koszulkach.

Fulham

Fulham nie tylko zamieniło Roya Hogsona na Marka Hughesa, ale również Nike na Kappa. Zestaw, w którym będą biegać przez najbliższy rok piłkarze z Londynu, przypomina mi koszulkę United z sezonu 2006/07 (oczywiście barwy są inne, ale krój jest bliźniaczo podobny). Moim zdaniem pierwsze stroje prezentują się bardzo dobrze i gdyby nie wyjazdowe koszulki, które nie przypadły mi do gustu, uznałbym, iż Kappa bardzo dobrze „przedstawiła się” kibicom londyńskiej ekipy.

Liverpool

Adidas w swojej najnowszej koszulce dla Liverpoolu nawiązuje do trykotu tegoż zespołu z sezonu 1989/90, kiedy to na Anfield trafił ostatni tytuł Mistrza Anglii. Jakkolwiek lepsza od oryginału, nowa wersja jest zbyt pstrokata i wcale nie powala na kolana.

Lubię prążki, ale wyjazdowa koszulka drużyny z Liverpoolu to najlepszy przykład tego, jak można zniszczyć dobry pomysł. Wszystko za sprawą tego, iż dwukolorowe prążki za bardzo rzucają się w oczy, a czcionka w nazwie sponsora jest zbyt wąska, w wyniku czego wszystko się zlewa i staje się nieczytelne.

Trzeci zestaw doskonale obrazuje to, czego nie lubię w zmienianiu barw herbu. Dobrane kolory sprawiają wrażenie jakbyśmy mieli raczej do czynienia z negatywem, a nie prezentacją jak ma wyglądać koszulka.

Manchester City

Pierwsze stroje City to tradycyjny błękitny z białym zakończeniem rękawków. Koszulka przygotowana przez Umbro na mecze rozgrywane w Manchesterze, ma, tak jak wersja „na wyjazdy”, wygrawerowane prążki, ale o wiele lepszy kołnierzyk. Zestaw wyjazdowy ogólnie wygląda bardziej komicznie, szczególnie, gdy weźmie się pod uwagę skarpetogetry, które z pewnością nie dodają całości powagi.

Manchester United

Pozwolę sobie pominąć pierwsze stroje Manchesteru, ponieważ pisałem o nich już wcześniej (zainteresowanych odsyłam do New Manchester United Home Jersey).

Jeżeli zaś chodzi o nowy komplet wyjazdowy, to nie będę ukrywał – nie zwala z nóg. Nie jest może wybitnie zły, ale piłkarze nie prezentują się w nim najlepiej. Nie podoba mi się również sam pomysł z wykorzystaniem motywu inspirowanego błyskawicą. Szkoda też, że spodenki ewidentnie nie współgrają z koszulką. Całość jednak nie jest odrzucająca, więc nie ma specjalnie powodów do histeryzowania. Szczególnie, że dla wielu wyjazdowy zestaw jest „Tym Ładniejszym Kompletem”.

Niestety przygotowano także tragikomiczne bluzy, w których bramkarze wyglądają niczym żółte, zielone bądź fioletowe – zebry. Chociaż bluzy goalkeeperów zwykle są „rzucające się w oczy”, to uważam, że Nike tym razem niepotrzebnie przekroczył pewną granicę, do której od lat 90tych, nikt się nawet nie zbliżył.

Chciałbym w tym miejscu napisać, że Nike nie popisał się tworząc najnowszą kolekcję i, szczęśliwie, Premier League ominęły takie kiczowate (w pejoratywnym znaczeniu tego słowa) majstersztyki jak stroje FC Porto, Herty Berlin, Werderu Brema czy Juventusu. Muszę to napisać wprost, że przypominające błyskawice zygzaki to, w ostatnich latach, największy niewypał amerykańskiego producenta.

Newcastle United

Kiedy dwa sezony temu Newcastle spadało z ligi, ich sponsorem technicznym był Adidas. Dzisiaj piłkarze The Toons wracają do Premier League w zestawach Pumy. Chociaż, bądź co bądź, oryginalny kołnierzyk mi się nie podoba, a logo producenta na pierwszych strojach można było spróbować umieścić na prawej piersi (symetrycznie względem herbu), to koszulki prezentują się przyzwoicie.

Zaskakujące jest to, jak Puma zmieniając zaledwie kolory obwódki wokół kołnierzyka i usuwając „atrapę mięśni” ze strojów reprezentacji Włoch – potrafiła zrobić fajny, wyjazdowy trykot dla Newcastle.

Stoke City

Stoke City jest jeszcze jedną drużyną, która będzie grała w Premier League w kompletach Adidasa. Zdecydowano się na jednolite rękawy i „rozmazanie” pasów dodatkowymi wstawkami (rozwiązanie trochę podobne do tego jakie wprowadzono w koszulkach Barcelony z ubiegłego sezonu). Moim zdaniem nie są to dobre zmiany i domowe, jak i wyjazdowe, stroje z poprzedniego sezonu wyglądały atrakcyjniej.

Sunderland

Sunderland zdecydował się postawić na prostotę i stroje, w których będziemy oglądać czarne koty w tym sezonie. Wyglądają bardzo estetycznie. Szczęśliwie nowy sponsor nie przytłacza całości, a trykoty są bardzo zgrabne. Umbro pokazało Adidasowi jak należy przygotowywać koszulki w czerwono-białe pasy.

Tottenham Hotspur

Puma przygotowała dla Kogutów aż 6 kompletów na ten sezon. Stroje domowe, wyjazdowe oraz trzecie, ich odpowiedniki na europejskie puchary, różniące się wyłącznie sponsorem.

Podstawowa koszulka Tottenhamu jest tradycyjnie biała z granatowymi dodatkami. Nowy wzór wyglądałby znośnie, gdyby nie niepotrzebny trójkąt pod kołnierzykiem oraz to, że wszystkie wstawki sprawiają wrażenie „uciętych” i niedokończonych. Na obronę nowych strojów trzeba jednak przyznać, że nie można zaprezentowanym zestawom odmówić oryginalności.

Trzeci komplet ma kuriozalny i komiczny wręcz kołnierzyk, dziwny krój oraz nienajlepiej dobrane kolory dodatków. W związku z tym, najlepiej prezentują się drugie stroje, w których podoba mi się, że na jednym rękawie ozdobny pasek jest biały, a na drugim granatowy.

West Bromwich Albion

Pierwsze stroje tego beniaminka prezentują się niemalże fantastycznie. Może niepotrzebne było dodanie guzika przy kołnierzyku (widział kiedyś ktoś koszulkę piłkarską z guzikami? – i tak, wiem, że kiedyś takie robiono), ale tym co tak naprawdę zrujnowało ten zestaw – to duże, czerwone logo sponsora głównego. Gdyby nie ono, byłby to świetny trykot, w którym aż przyjemnie jest się pokazać. Logo HomeServe opatrzone wielkim numerem brytyjskiego telefonu, nie jest jednak tradycyjnym wykorzystaniem miejsca przez sponsora. Sprawia, że chyba każdy, kto zdecyduje się ubrać tę koszulkę, nie oprze się wrażeniu, że jest chodzącą reklamą – wrażeniu, którego brak przywdziewając inne stroje piłkarskie.

West Ham United

Młoty zmieniły sponsora technicznego i w tym sezonie ubierać ich będzie Macron. Nowy dostawca starał się przygotowując stroje nawiązać do historycznych zestawów. Postawienie na proste zestawy było bezpiecznym rozwiązaniem i trudno było źle wywiązać się z zadania zrobienia takich koszulek. Nie prezentują się one jakoś rewelacyjnie, ale też nie ma na co narzekać. Zaznaczę tylko, że mi podoba się sposób zakończenia kołnierzyka „iksem” nawiązującym do dwóch młotów z herbu.

Wigan Athletic

Wiąż zastanawiam się kiedy Wigan doczeka się wreszcie ładnych koszulek. MiFit, czyli nowy dostawca odzieży, zdecydował się spróbować czegoś, czego jeszcze nie było (nie rezygnując jednak ze złotych wstawek), dlatego stroje na sezon 2010/11 będzie charakteryzował duży, biały, niesymetryczny pas, przecinający niebieski trykot wzdłuż lewej piersi. Jak napisałem wcześniej, wciąż zastanawiam się kiedy Wigan doczeka się ładnych koszulek.

Wolverhampton

I wreszcie, nie mniej istotne koszulki przygotowane przez Burra dla wilków, to przykład jak można przygotować porządne stroje specjalnie nie kombinując i nie komplikując sobie pracy. Dobry efekt został osiągnięty poprzez zestawienie prostego kroju z tradycyjnymi barwami klubowymi.

A co Wy myślicie o powyższych koszulkach? Jak je oceniacie? Które Waszym zdaniem mają najwięcej klasy, są najbardziej oryginalne, najładniejsze? I czy zgodzicie się ze mną, że wyjazdowy trykot Interu wygląda jak ciuch do dyskoteki, a nie jak strój piłkarski?

Adidas, Arsenal FC, Aston Villa, Birmingham City, Blackburn Rovers, Blackpool FC, Bolton Wanderers, Chelsea FC, Everton, Fulham FC, koszulki, Liverpool FC, Manchester City, Manchester United, Newcastle United, Nike, Puma, Stoke City, Sunderland, Tottenham Hotspur, West Bromwich Albion, West Ham United, Wigan Athletic, Wolverhampton Wanderers,

Pozycja w zeszłym sezonie: 6.

Szanse na wygranie ligi: 200-1.

Niszczącym ze względu na pogoń Manchesteru City za Jamesem Milnerem, bliźniaczą do tej mającej miejsce dwa lata wcześniej odnośnie Garretha Barry’ego; i rozczarowującym ze względu na podobny brak jakichkolwiek ruchów transferowych przed rozpoczęciem sezonu. Objęty polityką sprzedaj-by-kupić O’Neill musi wypuścić kilku swoich ludzi, ale w momencie pisania tych słów żaden z sześciu dojrzałych graczy, o przenosinach których władze klubu chętnie by rozmawiały, nie znalazł sobie jeszcze nowego potencjalnego pracodawcy.

» Przed sezonem: Birmingham City
» Przed sezonem: Arsenal

Jedna rzecz jest pewna – nikt nie może krytykować Randy’ego Lernera za rządy w klubie po tym, jak rachunki za sezon 2008-09 pokazały, że płace w klubie wzrosły o 42% sięgając 71 milionów funtów (11 milionów więcej niż w Tottenhamie i 21 milionów więcej niż w Evertonie), zatrzymując się na poziomie 85% w relacji do obrotu. Villa wykazała 46 milionów funtów straty w rozliczeniu rocznym. Machina została więc uruchomiona, ale Liga Mistrzów nie przybliżyła się ani o cal.

Nie oznacza to jednak, że poprzedni sezon był porażką. Wiele klubów byłoby zachwyconych zakończeniem ligi na szóstym miejscu, dotarciem do finału Carling Cup i półfinału FA Cup w tym samym sezonie. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że Villa kończyła sezon w pierwszej szóstce już trzeci raz z rzędu, warto zauważyć, że podobnym osiągnięciem mogą pochwalić się jeszcze tylko Manchester United, Chelsea i Arsenal. Trzeba przyznać, że to doborowe towarzystwo, nawet jeśli Villi jeszcze trochę brakuje do poziomu tego trio.

Więc cóż mogłoby przeszkodzić Villi w ukończeniu kolejnego sezonu w pierwszej szóstce? Linia obrony, która miała czwarty najlepszy wynik w lidze w zeszłym sezonie (mocno nadszarpnięty porażką 7-1 przeciwko Chelsea), pozostaje niezmieniona. O’Neill pozostał managerem, pomimo sprzecznych wiadomości pojawiających się kilka miesięcy temu, a na dodatek w klubie pojawił się dwudziestoletni Marc Albrighton, który wypadł olśniewająco w przedsezonowych spotkaniach. Villa ma talent w swoich rękach. To wszystko są dobre wieści.

Teraz czas na złe. Milner, poszedłszy w ślady Barry’ego wydaje się być niemal pewnym odejścia. Wielu kibiców Villi pomyśli zapewne, że sprzedaż pomocnika za ponad 25 milionów funtów to dobry układ i zapowiedź wzmocnień, ale jeśli Manchester City wstrzyma się z wpłatą pieniędzy do końca miesiąca, co jest możliwe, czy O
Neill znajdzie zastępstwo dla Milnera? I czy będzie mógł wydać wszystkie otrzymane pieniądze?

Oczywiście O’Neill może pozwolić sobie jeszcze na sprzedaż innych graczy ze swojej wyjściowej jedenastki, w szczególności Ashleya Younga (którym zainteresowanie okazuje Harry Redknapp ze Spurs), który przyćmiony przez Milnera w zeszłym sezonie, nie odzyskał w pełni formy sprzed dwóch lat. Young wciąż jednak pozostaje jednym z kluczowych i mających wpływ na wynik i drużynę graczy Villi. Taki sam opis tyczyć się może również Stewarta Downinga, za którego Villa zapłaciła 12 milionów, a który pokazał do tej pory zaledwie ułamek możliwości, jakie prezentował w Middlesbrough i wciąż musi udowodnić swoją przydatność w klubie.

Dwie sprawy, nad którymi Villa musi popracować to atak (mieli najmniej strzelonych bramek z drużyn z pierwszej ósemki) i występy w domu (zdobyli tam najmniej punktów z pierwszych 10 drużyn w tabeli). Zakontraktowanie skutecznego napastnika, który mógłby zapewnić drużynie 15 goli w sezonie, a którego nie było w Villi od czasów Juana Pablo Angela, na pewno by pomogło. Wydaje się jednak, że potrzeba więcej niż jednego zawodnika, żeby zmienić oblicze Villi z doskonałej drużyny kontratakującej (tylko Chelsea i United miały lepsze wyniki poza domem w zeszłym sezonie) w taką, która radzi sobie, gdy to na nich spoczywa konieczność złamania defensywy broniących się rywali.

Wydaje się, że Villa będzie musiała ciężko walczyć, żeby odeprzeć ataki Liverpoolu i Evertonu – klubów, które zakończyły rozgrywki ligowe bezpośrednio za nimi, nie wspominając już o wdarcie się do Top Four. Nauczeni doświadczeniem wiemy, że próby przewidywania sezonu w wykonaniu Villi przed końcem sierpnia są bardzo trudne, ale jeśli O’Neill nie zdoła wykorzystać jakichś atrakcyjnych ofert z rynku transferowego, wydaje się, że zespół z Birmingham czeka dużo cięższy sezon.

Aston Villa, James Milner, Martin O'Neill,

Zarówno pierwszy jak i drugi pojedynek cechowała wyrównana rywalizacja, a o wyniku decydowały detale. Z niemal stuprocentową pewnością można stwierdzić, że dziś będzie podobnie. Ważnym elementem dzisiejszych zawodów będzie przygotowanie kondycyjne. Kto wie, czy do wyłonienia zwycięscy nie będzie potrzebna dogrywa a nawet rzuty karne, tak jak to miało miejsce przed rokiem. W meczu finałowym pomiędzy Tottenhamem a Manchesterem Utd po 90 minutach widniał rezultat bezbramkowy. Dogrywka również nie wyłoniła zwycięzcy, więc trzeba było przystąpić do strzelania jedenastek. Te lepiej wykonywali „Red Devils” i to właśnie oni mogli fetować zdobycie pucharu po raz trzeci w historii.

Swój marsz do Londynu zawodnicy „Lwów” rozpoczęli od III rundy, kiedy to napotkali walijskie Cardiff City. Zwycięstwo 1:0 dało awans do kolejnego etapu, a tam już czekał Sunderland AFC. Na Stadionie Światła kibice nie doczekali się bramek, więc trzeba było przystąpić do konkursu rzutów karnych. Więcej zimnej krwi zachwali goście i to oni wskoczyli na piąty szczebel eliminacji. Na drodze do półfinału stanęło Portsmouth. W meczu rozgrywanym na obiekcie Fratton Park padło 6 goli, z czego 4 były autorstwa klubu z Birmingham. Półfinały to jedyna runda, w której rozgrywa się spotkania rewanżowe, więc nawet zwycięstwo w pierwszym meczu nie było gwarantem w finale. Ostatnią przeszkodą w drodze na Wembley było Blackburn Rovers, które wcześniej sensacyjnie wyeliminowało londyńską Chelsea. Ten fakt nie przestraszył zbytnio podopiecznych Martina O’Neilla, którzy w pierwszym pojedynku strzelili na Ewood Park jednego gola, nie tracąc żadnego. W tej sytuacji rewanż na Villa Park wydawał się formalnością jednak ambitni „The Rovers” nie zamierzali tak szybko składać broni. Od pierwszych minut obie ekipy postawiły na atak, czego skutkiem było aż 10 goli strzelonych przez Blackburn i Ville. Wynik 6:4 dla gospodarzy zadowolił nawet najwybredniejszych fanów piłki nożnej. Nie mniej cieszyli się „The Villans”, którzy w fantastycznym stylu zagwarantowali sobie przepustkę na finał Pucharu Ligi Angielskiej.

„Red Devils” podobnie jak ich dzisiejsi rywale, do rozgrywek Carling Cup przystąpili w III rundzie. Mecze z Wolverhampton Wanderers, Barnsley i Tottenhamem nie sprawiły większych problemów. Schody zaczęły się w półfinale, w którym udział wzięły oba manchesterskie kluby. Pierwsza potyczka miała miejsce na Eastlands. „Citzens” wykorzystali atut własnej murawy i za sprawą Carlosa Teveza pokonali gości z Old Trafford. W związku z powyższym rewanż zapowiadał się niezwykle ciekawie. Do 91 pierwszej minuty utrzymywał się rezultat 2:1 dla United. Gdy zawodnicy City myśleli już o dogrywce, Wayne Rooney swoje myśli skupił na piłce, którą posłał do bramki strzeżonej przez Givena w ostatniej akcji meczu, tym samym dając swoim kolegom z zespołu awans do dzisiejszego finału.

Dla jednych i drugich niedzielny finał będzie już ósmym w historii. Dotychczas lepsze wspomnienia mają „The Villans”, którzy wygrali aż 5 pucharów. Może trudno w to uwierzyć, ale „Czerwone Diabły” wygrały tylko 3 z 7 finałów.

Na domiar złego Ferguson ma ból głowy z zestawieniem podstawowej 11. Z powodu kontuzji nie zagrają Anderson, Ferdinand, Giggs, Hargraves i O’Shea. Z kolei Nani, mimo iż jest zdrów jak ryba nie zagra ze względu na czerwoną kartkę, którą zobaczył w spotkaniu ligowym z… Aston Villą.

Dzisiejszy pojedynek, który obejrzy 90 tysięcy fanów na stadionie i miliony przed telewizorami( transmisja w „Sport Klubie”) poprowadzi pan Phil Dowd. Czy team z Old Trafford zrehabilituje się za przegrany finał z 1994r. i przywiezie do Manchesteru czwarte w historii trofeum Pucharu Ligi? O tym przekonamy się po mniej więcej po 90 może 120 minutach. Być może będziemy mieli powtórkę z przed roku i zobaczymy karne. Początek o 16:00 czasu polskiego.

Składy:
Aston Villa: Friedel, Guzan, Cuellar, L Young, Beye, Collins, Dunne, Davies, Warnock, A Young, Milner, Petrov, Sidwell, Delph, Downing, Agbonlahor, Heskey, Carew, Delfouneso.
Manchester United: Van der Sar, Kuszczak, Foster, Rafael, Neville, Brown, Evans, Vidic, De Laet, Evra, Fabio, Valencia, Obertan, Fletcher, Carrick, Scholes, Gibson, Park, Berbatow, Owen, Rooney, Diouf.

Wypowiedzi przedmeczowe

Zdajemy sobie sprawę z wyzwania, które czeka nas w meczu z Aston Villą. Mecz nie wywołuje takich emocji jak półfinały z Manchesterem City, bo to zupełnie inne spotkanie. Jest to finał, w którym naprzeciwko staną dwa dobre zespoły. Murawa na Wembley jest w znacznie lepszym stanie niż przed rokiem, więc czeka nas dobre spotkanie. Kiedy ostatnio graliśmy z Aston Villą w finale, to w 1994 roku przegraliśmy 1:3, co kosztowało nas Potrójną Koronę. Mam nadzieję, że w tym sezonie również będziemy o nią walczyć. Kiedy spojrzymy na zespół, który objął Martin O’Neill, a obecny skład, to zauważymy różnicę w każdej formacji. Do drużyny przyszli Young, Downing, Friedel, Petrow, Carew, Heskey, a do tego zmieniła się cała obrona. Jedynym graczem, który był w klubie przez te wszystkie lata jest Agbonlahor. Martin sprawił, że drużyna gra niezwykle konsekwentnie. Obecny sezon może być dla nich bardzo udani. Są w ćwierćfinale FA Cup i finale Pucharu Ligi. Czeka nas zatem trudne spotkanie.

sir Alex Ferguson

Zdobycie Pucharu Ligi byłoby fantastyczne. Jest to jednak niezwykle trudne zadanie. Mają (Manchester United- przyp. red.)bardzo dobrych zawodników. Niektórzy z nich są w tym klubie długie lata, grali w ważnych meczach i wiedzą jak sobie w takich sytuacjach radzić. Kiedy grasz dla Manchesteru United, to uważam, że każdy mecz jest ważny. Gra w finałach jest dla nich niczym zjedzenie śniadania. To wspaniałe, że przez cały czas są w stanie grać na tak wysokim poziomie.

Martin O’Neill

Wembley to wspaniałe miejsce. Będzie komplet widzów, a w finale zawsze gra się przyjemnie. Mam jednak nadzieję, że spiszemy się dobrze i zakończymy sprawę w 90 minut. Nie chcemy znowu rzutów karnych!

Nemanja Vidić

Ciężko będzie wygrać z Manchesterem United, ale to nie dwumecz i wszystko może się zdarzyć. Kiedy dociera się do finału, wszystko jest możliwe, każdy może zwyciężyć. Stoimy teraz przed wielką szansą i skoro już dotarliśmy do tego finału, to nie powinniśmy po prostu tam ‘być’. Będziemy się rozkoszować grą, ale damy z siebie wszystko i zrobimy wszystko co w naszej mocy, aby wygrać(…)Będą nas szanować tak, jak my będziemy szanować ich, bo to Manchester United. Wiedzą, że możemy zadać im potężny cios, wiedzą, że potrafimy im strzelać bramki i co najważniejsze – wiedzą, że jesteśmy w stanie ich pokonać. Coraz bardziej wierzymy w to, że możemy wygrywać z wielkimi zespołami i rywalizować z nimi jak równy z równym. Jedziemy tam, szanujemy ich umiejętności, ale mimo wszystko to mecz i jak zawsze spróbujemy wygrać.

Stilijan Petrow

Relacja video na żywo

Poniżej możecie oglądać bezpośrednią relację ze spotkania. Jednakże mimo to, co chwilę – w miarę możliwości i materiałów – będą dodawane filmiki z najciekawszymi momentami meczu i bramki. Dlatego, jeżeli przegapiliście gole, nie martwcie się. Wystarczy tylko odświeżyć stronę i wybrać odpowiedni filmik. W razie występowania jakichkolwiek problemów z relacją, wystarczyć powinno odświeżenie strony. Jeśli zdarzy się, że żaden z streamów nie działa prosimy o cierpliwość – w przeciągu paru minut wrzucimy nowe więc wystarczy chwilkę poczekać i odświeżyć stronę parę razy.

Na relację video zapraszamy około godziny 15:45! Początek spotkania o 16:00.

Zapraszamy na czat!

Bramki z meczu

0:1 James Millner (karny)

1:1 Michael Owen

Zapraszamy do dyskusji na temat meczu!

Aston Villa, Carling Cup, Manchester United, Video,

» Noworoczny nabór do redakcji
» Chcesz opublikować swój tekst na Redlogu? Wyślij go nam!
» Redlog Awards 2009 – głosowanie
» RedCafe.pl: Podyskutuj o meczu na naszym forum

Przed, podczas i po meczu zapraszamy na nasz czat!

Zawiedli się Ci, którzy oczekiwali straty punktów przez „The Blues”. Podopieczni Carlo Ancelotti’ego z Didierem Drogbą na czele, po bardzo ciekawym meczu, pokonali ekipę „Kanonierów”, dzięki czemu zdołali utrzymać dwupunktową przewagę nad „Czerwonymi Diabłami”. Niewykluczone, że sytuacja po środowych meczach ulegnie zmianie, bo zarówno Chelsea jak i United czekają mecze wyjazdowe z bardzo wymagającymi rywalami. Londyńczyków czeka ciężka przeprawa z Evertonem, z kolei Rooney i spółka zawitają na obiekt Villa Park.

Po imponującej pierwszej części sezonu podopieczni Martina O’Neilla wyraźnie obniżyli loty. Team, który na początku sezonu głośno i wyraźnie mówił o zajęciu miejsca premiowanego grą w kwalifikacjach Ligi Mistrzów może mieć spore problemy z dotrzymaniem słowa. W ostatnich pięciu pojedynkach „The Villans” uzbierali tylko 6 punktów. To spowodowało osunięcie się w tabeli na siódmą lokatę. Chcąc utrzymać kontakt z zespołami znajdującymi się wyżej, ekipa z Birmingham na stratę kolejnych punktów pozwolić sobie nie może. Irlandzki manager zespołu, jak mało kto, potrafi umotywować zespół do gry z największymi. W bieżących rozgrywkach Villa pokonała już Liverpool, Chelsea i, jak dobrze pamiętamy, Manchester United. „The Reds” za swoją klęskę już się zrehabilitowali, teraz kolej na „Red Devils”.

Łatwo z pewnością nie będzie, gdyż defensywa „The Villans” legitymuje się najmniejszą ilością straconych goli. Tylko 18 strzałów zdołało prześlizgnąć się pomiędzy rękawicami Brada Friedela. Zostając przy statystyce goli, największym mankamentem graczy O’Neilla jest bardzo słaba skuteczność. W ostatnich czterech ligowych pojedynkach aż czterokrotnie notowali bezbramkowy remis. Zaledwie 31 trafień do siatki przeciwnika to zdecydowanie za mało by liczyć się w walce o czołowe lokaty. Pod tym względem Aston Villa zdecydowanie odstaje od wyprzedzających ją drużyn. Najlepszym zawodnikiem zespołu jest Gabriel Agbonlahor, który, podobnie jak Wayne Rooney, jest autorem 1/3 trafień dla swojego klubu.

Manchester United niczym czołg „rozjeżdża” kolejnych przeciwników. Wystarczy tylko wspomnieć, iż w ostatnich pięciu potyczkach piłkarze z diabłem na piersi strzelili 18 goli tracąc tylko 2! Powyższe wydarzenia spowodowały, że dzisiejsze spotkanie to starcie najlepszej defensywy z najlepszą ofensywą. Ponadto „Czerwone Diabły” pałają rządzą rewanżu za grudniową porażkę na własnym stadionie, kiedy to musieli uznać jednobramkowe zwycięstwo przyjezdnych.

Spotkanie, które rozegrane zostanie na czterdziestodwutysięcznym stadionie Villa Park w Birmingham rozpocznie się o 20:45. Arbitrem głównym jest pan Peter Walton.

Dzisiejszego wieczora zapewne każdy entuzjasta futbolu znajdzie coś dla siebie, bo oprócz wyżej opisanego spotkania ciekawie zapowiadają się starcia Evertonu z Chelsea i Arsenalu z Liverpoolem.

Składy:
Aston Villa: Friedel, Guzan, Beye, Cuellar, Collins, Dunne, L Young, A Young, Petrov, Milner, Downing, Delph, Agbonlahor, Carew, Heskey, Delfouneso, Sidwell, Davies, Clark.
Manchester United: Van der Sar, Kuszczak, Neville, Brown, Rafael, De Laet, Vidic, Evans, Evra, Fabio, Park, Nani, Valencia, Carrick, Scholes, Fletcher, Gibson, Anderson, Giggs, Rooney, Owen, Berbatov, Diouf.

Wypowiedzi przedmeczowe

Wayne Rooney gra teraz znakomicie i jest wspaniałym piłkarzem. W ostatnim czasie bardzo dojrzał. Łatwo to można zauważyć, kiedy spojrzy się na jego pierwsze dni w Evertonie. Od tamtego momentu bardzo dojrzał i stał się ukształtowanym zawodnikiem. Jego postawa jest fantastyczna, a jeśli dodamy do tego jego umiejętności to wiadomo, że będzie ciężki do upilnowania. Jednak my w swoich szeregach mamy też kilku piłkarzy, którzy mogą napsuć krwi graczom Manchesteru United.

Martin O’Neill

To spotkanie może być zemstą za grudniowy mecz. Villa obecnie prezentuje bardzo dobrą piłkę. Na dodatek mają w składzie kilku naprawdę dobrych zawodników. Możemy ich jednak pokonać, ponieważ jesteśmy na fali i gramy znakomity futbol. W grudniu zaś było inaczej. Nie możemy tracić punktów i usprawiedliwiać się tym, że później je zdobędziemy. Liga wkracza w taki moment, w którym musimy ciągle zwyciężać. Obecnie gramy dobrą i skuteczną piłkę, która przynosi efekty. Na dodatek jesteśmy bardzo pewni siebie. Mam nadzieje, że ta pewność poprowadzi nas do zwycięstwa.Premier League bardzo się zmieniła. Ostatnio zaliczyliśmy kilka dobrych spotkań, a Chelsea straciła kilka punktów. Cieszy fakt, kiedy twojemu największemu rywalowi się nie układa. Staramy się jednak na to nie patrzeć i skupiać na sobie. To wszystko nam pomaga. Kiedy wszystko zaczyna się układać drużyna odnosi lepsze wyniki. To pozwoli nam zdobywać liczne trofea. Obecnie w lidze zajmujemy drugą lokatę, ale nie można powiedzieć, że to zła pozycja.

Wes Brown

Wideo z najciekawszymi momentami spotkania

1:0 Cuellar

1:1 Collins (sam.)

Czerwona kartka Naniego

Aston Villa, Manchester United, Premier League, Video,

Ekipa z Birmingham w obecnych rozgrywkach prezentuje naprawdę wysoki poziom. Menager The Villas, Martin O’Neill stworzył doskonale działająca maszynę, która w końcu ma realną szansę na zajęcie czołowej pozycji w Premiership. 26 punktów zgromadzonych w ciągu piętnastu rozegranych spotkań i piąta pozycja w ligowej tabeli. Osiągnięcie budzące respekt, zwłaszcza, gdy popatrzymy na dotychczasowe dokonania Liverpoolu i Manchesteru City, którym przed sezonem dawano więcej szans niż zespołowi z Villa Park. Jak wiadomo, apetyt rośnie w miarę jedzenia, nie inaczej jest w przypadku podopiecznych O’Nella, których celem jest zakończenie rozgrywek na minimum czwartym miejscu, ostatnim, które premiuje udziałem w rozgrywkach Ligi Mistrzów. Cel wcale nie wydaje się nieosiągalny. Wystarczy tylko spojrzeń na harmonogram ligowy. Najbardziej w oczy rzuca się pokonanie Liverpoolu(3:1) i Chelsea(2:1). Jak widać, w spotkaniach z zespołami z Wielkiej Czwórki zawodnikom Aston Villi gra się nadzwyczaj dobrze. Warto również wspomnieć o jedynych trzech porażkach, które jak dotąd gracze The Villas zanotowali od startu rozgrywek. Tylko Chelsea i… Man. Utd mają taką samą ilość spotkań bez zdobyczy punktowej. Miejmy nadzieję, że po tej kolejce to Red Devils zostaną samodzielnym liderem w tej „klasyfikacji”.

W Manchesterze panuje bojowa atmosfera. Mimo zdziesiątkowanej przez kontuzje kadry, podopieczni sir Alexa Fergusona radzą sobie nadzwyczaj dobrze. Wyniki i styl mówią same za siebie: w ostatnich trzech meczach drużyna z Old Trafford aż jedenaście razy pakowała piłkę do bramki rywali! Wydaje się, że teraz może być już tylko lepiej, bowiem na dzisiejszy pojedynek powrócą Berbatov, Giggs, Rooney i Vidić. Największym atutem w dzisiejszej potyczce wydaje się być szeroka kadra. Spora ilość zawodników dostawała w ostatnim czasie szanse na grę od szkockiego bossa, większość z nich nie zawiodła. Wielce prawdopodobne jest, iż swoją kolejną okazję do pokazania się przed własną publicznością dostanie Tomasz Kuszczak. Kolano Edwina Van der Sara nie jest jeszcze gotowe na 100%. Dodatkową motywacją dla polskiego golkipera będzie możliwość gry przeciwko drużynie, która rzekomo jest zainteresowana jego usługami, o czym można było przeczytać na łamach prasy kilka dni temu.

My, kibice United, team z Villa Park wspominamy dobrze, a wszystko za sprawą wydarzeń, jakie miały miejsce 5 kwietnia Anno Domini 2009. Do osiemdziesiątej minuty widmo utraty pozycji lidera było bardzo realne. Wtedy nastąpił niezwykły przebłysk całej drużyny, a zwłaszcza nieznanego jak dotąd szerszej publiczności Federico Machedy, który decydujący cios zadał dosłownie w ostatniej akcji meczu! Do tej pory wspominając ów wydarzenie ciarki przechodzą mi po plecach. Poniżej prezentuję skrót tego pojedynku:

Pierwszy gwizdek arbitra dzisiejszego pojedynku- Martina Atkinsona zabrzmi o godzinie 18:30. Oby jedenastki, które dziś dostaną szanse gry od pierwszych minut w Teatrze Marzeń zaserwowały nam, kibicom, równie obfitujący w emocje pojedynek, zakończony oczywiście końcowym triumfem Czerwonych Diabłów, czego sobie i państwu życzę.

Składy zespołów:
Manchester United: Kuszczak, Foster, Fletcher, Vidic, Carrick, Evra, Park, Nani, Valencia, Obertan, Anderson, Scholes, Gibson, Giggs, Rooney, Berbatov, Owen, Welbeck.
Aston Villa: Friedel, L. Young, Dunne, Downing, Warnock, Milner, Petrov, A. Young, Heskey, Agbonlahor, Guzan, Sidwell, Carew, Delph, Reo-Coker, Beye, Clark, Collins.

Wypowiedzi przedmeczowe

Nie zdejmiemy teraz nogi z gazu. Zaczynamy grać dobrze i strzelamy bramki. Mamy nadzieję, że będziemy to kontynuować. Do końca jest jeszcze bardzo daleka droga, więc nie dajemy się ponieść. Byliśmy już wcześniej na szczycie i wiemy, czego potrzeba, aby tam dotrzeć. Chodzi o dobre wykonanie roboty.

Michael Carrick

Jeśli odpowiednio trafimy z formą, to możemy pokonać każdego. Mamy naprawdę klasowy skład. Nikt nie powinien się obawiać sobotniego meczu.Wszyscy szanujemy Manchester United. Wiemy ja dobrym są zespołem, ale jeśli chcemy aspirować o pierwszą czwórkę, to w takich meczach musimy walczyć. Manchester United ma niezłą serię w meczach z nami. W tym sezonie mamy jednak inne nastawienie. Wiemy, że stać nas na zwycięstwa w spotkaniach z wielkimi drużynami. Będziemy chcieli pokazać, że stać nas na walkę o czołową czwórkę. Manchester United może atakować z każdego sektora boiska. Trzeba być skoncentrowanym i wykorzystywać okazje, kiedy te nadejdą.

Richard Dunne

Manchester nie byłby w stanie zdobyć tylu mistrzostw Anglii, jeżeli nie miałby jednego z najsilniejszych składów w Europie. Mimo problemów z kontuzjami, Ferguson nadal ma do dyspozycji wielu dobrych piłkarzy. Z całą pewnością czeka nas bardzo ciężki pojedynek

Martin O’Neill

Relacja tesktowa

Filmiki video z najciekawszymi akcjami spotkania

W razie problemów z odtworzeniem filmików należy użyć przeglądarki Firefox. Przed obejrzeniem filmików warto najpierw odwiedzić stronę http://www.d1g.com/, czasami bez tej czynności filmików nie da się odtworzyć.

0:1 Gabriel Agbonlahor

Zapraszamy do dyskusji na temat meczu!

Aston Villa, Manchester United, Premiership, Video,