Nie tylko to jednak zaprząta dziś głowy Brytyjczykom. Wciąż nierozstrzygnięta pozostaje walka o dwa (a może tylko jedno? – powiedziała Chelsea) miejsca premiujące awansem do Ligi Mistrzów. W korespondencyjnym boju zmierzą się Arsenal, Tottenham i Newcastle. Najtrudniejsze wyzwanie zdają się mieć ci ostatni – wyjazd z Evertonem, który trzeba wygrać (i liczyć na potknięcia obu rywali). Ci drudzy grają u siebie z Fulham – nawet przy zwycięstwie będą musieli liczyć na nieudane spotkanie Arsenalu lub Chelsea (w finale Ligi Mistrzów). Ci pierwsi mają sytuację najbardziej komfortową – po zwycięstwie nad West Bromem będą mogli już świętować.

Także emocjonująco zapowiadają się losy spadku. Dwa punkty – to różnica między osiemnastym Boltonem a siedemnastym QPR. Grające na wyjeździe ze Stoke Kłusaki potrzebują więc zwycięstwa, przy porażce londyńczyków. Inaczej ujmując – utrzymanie Boltonu niemal na pewno (istnieją jeszcze bilanse bramkowe, dziś obracające się wokół liczby osiem – United muszą wygrać ośmioma bramkami więcej niż City, Bolton potrzebuje ośmiobramkowego zwycięstwa przy remisie QPR) oznaczać będzie mistrzostwo Manchesteru City (i w żadnym wypadku nie vice versa). Tak więc i ten mecz jest niejako powiązany z losami mistrzostwa – jak bardzo podopieczni Owena Coyle’a będą w stanie zmobilizować rywali Citizens?

Sytuacja przedmeczowa – Sunderland AFC

Kontuzje: Kieron Richardson, Sebastian Larsson (przepuklina pachwinowa); Wes Brown, Marcos Angeleri (kontuzja kolana)
Występy wątpliwe: Connor Wickham (uraz stopy)

Ostatni mecz: Fulham FC 2:1 Sunderland AFC
Skład: Mignolet – O’Shea, Turner, Kilgallon (Campbell 71′), Bardsley – Gardner, Cattermole, Colback, McClean – Ji (Bendtner 60′), Sessegnon
Bramki: P. Bardsley 34′

Sytuacja w lidze: 11. miejsce w lidze, 45/111 punktów; bilans bramkowy 45:45

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Anderson (naderwanie ścięgna podkolanowego); Nemanja Vidić (pęknięcie więzadeł krzyżowych); Danny Welbeck, Jonny Evans, Paul Pogba (kontuzja stopy); Chris Smalling (naderwanie pachwiny)
Występy wątpliwe: Michael Owen (uraz mięśnia uda); Michael Carrick
Nieobecni: Darren Fletcher (zawieszenie kariery)

Ostatni mecz: Manchester United 2:0 Swansea City
Skład: de Gea – Jones, Ferdinand (Rafael 88′), Smalling, Evra – Valencia, Carrick, Scholes (Cleverley 68′), Young – Rooney (Berbatow 79′), Hernandez
Bramki: P. Scholes 28′; A. Young 41′

Sytuacja w lidze: 2. miejsce w lidze, 86/111 punktów; bilans bramkowy 88:33

Garść statystyk

Oba zespoły zmierzą się dziś ze sobą po raz 133. Jak dotąd, 57 spotkań wygrali United, 37 razy remisując i 39 razy przegrywając. Bilans bramkowy tych spotkań to 229:198 na korzyść United. Znacznie uboższa jest historia ich starć w Premier League. Tutaj bojów stoczono ledwie 21 – z 15 zwycięsko wyszli United, 5 razy dzieląc się punktami i jedynie raz przegrywając. Bilans bramkowy tych meczów to 43:12 na korzyść United, co pozwala przy okazji zauważyć, że bilans bramkowy meczów rozegranych poza Premier League wychodzi na zero.

Po raz ostatni Manchester United przegrał ligowy mecz z Sunderlandem w marcu 1997 roku. Wówczas to obrońca tytułu mistrzowskiego przegrał na Roker Park z późniejszym spadkowiczem 2:1. Inne wyjazdowe starcia także nie były dla United łatwą przeprawą – pamiętamy choćby bezbramkowy remis z ubiegłego sezonu, czy mecz sprzed trzech lat, kiedy po raz drugi zabłysnąć musiał Federico Macheda. Z kolei na Old Trafford ostatnio układało się nieco lepiej – triumf w tym sezonie na 25-lecie pracy sir Alexa Fergusona za sprawą samobójczego trafienia Wesa Browna i zwycięstwo w Boxing Day sezon wcześniej.

W Sunderlandzie gra obecnie aż 5 byłych zawodników Manchesteru United. Jest to czwórka wychowanków: Wes Brown, John O’Shea, Phil Bardsley i Fraizer Campbell oraz przybyły do szkółki jako 17-latek z West Hamu Kieran Richardson. Cała piątka regularnie wybiega na boisko, i choć dziś pierwszy i ostatni z powodu kontuzji nie zagrają, można liczyć, że co najmniej dwóch byłych Diabłów ujrzymy dziś na murawie. Pozostaje się zastanowić, jak zareagują w obliczu szansy obdarowania swego byłego klubu mistrzostwem.

44 lata temu, kiedy Manchester United sięgał po swój pierwszy Puchar Europy, także przed ostatnią kolejką jedynie bilans bramkowy dzielił United i City. W ostatniej kolejce ci pierwsi także mierzyli się z Sunderlandem. Niestety mimo bramki George’a Besta spotkanie zakończyło się porażką 2:1, zaś City po wyjazdowym zwycięstwie nad Newcastle po raz ostatni jak dotąd wznieśli w górę puchar za mistrzostwo Anglii. Miejmy nadzieję, że tym razem historia się nie powtórzy.

Prognozy

Bukmacherzy jednogłośnie stawiają na United – kursy wynoszące około 1,40 na ich zwycięstwo w opozycji do kursów wynoszących około 7,00 na ich porażkę jasno dają to do zrozumienia. Jednak, jeżeli podopieczni sir Alexa Fergusona są faworytami, to jak nazwać Manchester City? Patrząc na stawki (1,15 na zwycięstwo oraz 19,00 na porażkę), pytanie wydaje się być jak najbardziej na miejscu.

Nie przeszkadza to jednak w posiadaniu najważniejszego atrybutu kibica – nadziei. Czy okaże się ona słuszna, przekonamy się przez długie dwie godziny. Feta czy oczekiwanie następnego sezonu? Póki co, pozostaje nam tylko nerwowo spoglądać w kierunku Wysp Brytyjskich.

Wypowiedzi przedmeczowe

Do Sunderlandu jedziemy z szansą wygrania ligi i to nie będzie łatwa podróż. W ostatniej kolejce zdarzało nam się wygrywać mistrzostwa, ale także je przegrywaliśmy. Wiemy, co to za wyzwanie. QPR potrzebują jednego punktu. Jeżeli spadną, wywrze to na nich ogromny wpływ. Niektórzy zawodnicy trafią na listę transferową, innym obetnie się sporą część pensji. Ale dla nas nie będzie to miało znaczenia, jeżeli nie wygramy. Musimy się skupić na swoim – to nasze zadanie.

sir Alex Ferguson

Rio [którego bratem jest właśnie grający w QPR Anton - przyp. Intel] zadzwonił do mnie, prosząc o przysługę. My jednak przede wszystkim będziemy grali dla siebie. Koncentruje się tylko na dobrej grze dla swojego klubu i wiemy, że mamy pewne zadanie do wykonania. Musimy wywalczyć chociaż ten jeden punkt. Wierzę w swoich klubowych kolegów i wiem, że wszystko jest możliwe. Jeżeli zdobędziemy korzystny rezultat i skorzysta na tym Rio oraz United, to wtedy będę zachwycony. Jeśli jednak oni nie wygrają, a my się utrzymamy, to też będę bardzo, bardzo szczęśliwy. City teraz ma dobry okres gry, ale my się tak łatwo nie poddamy.

Anton Ferdinand

Jeśli nie zdobędziemy tytułu, na pewno będzie to bolesne. Jednak zawsze wracamy do gry. Po porażce będziemy musieli się poprawić, jeśli chcemy odzyskać tytuł. Dlatego spróbujemy powalczyć już za rok. Zaczniemy sezon tylko z myślą o zwycięstwie. Na razie jednak musimy się skoncentrować na dniu dzisiejszym. Nie będzie łatwo, ale jeśli strzelimy jako pierwsi, to może fani City zaczną siać nerwowość na stadionie. Kiedy jesteś zdenerwowany, wtedy zagrania nie są takie jakbyś tego chciał. Dlatego musimy zrobić wszystko, aby pokonać Sunderland.

Patrice Evra

Relacja wideo

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 13.05.2012, godzina 16:00 (15:00 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Sunderland, Stadium of Light

Manchester City, Premier League, Premiership, Queens Park Rangers, Sunderland, Video, wideo,

Wczoraj, w jedynym sobotnim meczu, nie popisał się Arsenal, jedynie remisując u siebie z Norwich. Dziś rozegrane zostaną kolejne pojedynki – prócz dwóch już wspomnianych, na boisko w walce o Ligę Mistrzów wybiegnie Tottenham, grający z wciąż niepewną utrzymania Aston Villą. Z kolei na drugim biegunie tabeli o utrzymanie walczą QPR (u siebie ze Stoke) i Bolton (u siebie z West Brom).

Zakończenie kolejki we wtorek – jutro w innym meczu o sześć punktów Blackburn zagra z Wigan, zaś we wtorek będziemy mieli okazję podziwiać starcie Liverpoolu z Chelsea. Będzie to drugie w ciągu kilku dni spotkanie obu drużyn – ledwie wczoraj obie ekipy walczyły o zwycięstwo w Pucharze Anglii. Górą byli podopieczni Roberto di Matteo, zwyciężając rywali 2:1.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Anderson (naderwanie ścięgna podkolanowego); Nemanja Vidić (pęknięcie więzadeł krzyżowych); Danny Welbeck, Jonny Evans, Paul Pogba (kontuzja stopy)
Występy wątpliwe: Michael Owen (uraz mięśnia uda)
Nieobecni: Darren Fletcher (zawieszenie kariery)

Ostatni mecz: Manchester City 1:0 Manchester United
Skład: de Gea – Evra, Jones, Ferdinand, Smalling – Giggs, Park (Welbeck 58′), Carrick, Nani (Young 83′), Scholes (Valencia 78′) – Rooney
Bramki: brak

Sytuacja w lidze: 2. miejsce, 83/108 punkty; bilans bramkowy 86:33

Sytuacja przedmeczowa – Swansea City

Kontuzje: Kenny Agustien (kontuzja stopy); Andrea Orlandi (uraz łydki)

Ostatni mecz: Swansea City 4:4 Wolverhampton Wanderers
Skład: Vorm – Williams, Caulker, Monk – Orlandi (Taylor 46′), Britton, Allen, Dyer – Sinclair, Sigurdsson, Graham (Moore 82′)
Bramki: A. Orlandi 1′; J. Allen 4′; N. Dyer 15′; D. Graham 31′

Sytuacja w lidze: 12. miejsce, 44/108 punkty; bilans bramkowy 43:49

Garść statystyk

Dzisiejsze spotkanie będzie dopiero 18. obu drużyn w historii. Jak dotąd, bilans jest dość wyrównany – United wygrało tylko jeden mecz więcej (czyli łącznie 7, zaś Swansea 6), przy 4 remisach. Dopiero bilans bramkowy ukazuje bardziej zdecydowanie wyższość Manchesteru United – 25:20 dla dzisiejszych gospodarzy.

Ostatni mecz obu ekip na Old Trafford miał miejsce jeszcze w ramach rozgrywek First Division. Zakończył się on wynikiem 2:1 dla United po golach Bryana Robsona i Franka Stapletona (co niejako obrazuje, jak dawno miało to miejsce – 29 lat temu bez jednego dnia). Z kolei w tym sezonie obie ekipy spotkały się w Walii, gdzie zwycięstwo 1:0 dał gol Javiera Hernandeza.

Prognozy

Zdecydowanymi faworytami są United. Nie grające już w zasadzie o nic Swansea niewielkie ma szanse w starciu z rozjuszonym wiceliderem. Zdają sobie z tego sprawę wszyscy – bukmacherzy wyceniają triumf Swansea na 17,00 (przy kursach na ich porażkę około 1,17), Roberto Mancini posunął się nawet do stwierdzenia, że sir Alexa Fergusona i spółkę czeka wyzwanie łatwe.

Czy na pewno jednak wszystko jest takie, jak się wydaje? Nieraz już w tym sezonie (co pewnie zresztą sprawia, że dziś jest jeszcze o co grać) pewni triumfu United nagle zawodzili – było tak choćby z Blackburn i Wigan. Czy dziś historia się powtórzy? Oby nie – niech lepiej nasze oczy spoglądające na Manchester i Newcastle będą roześmiane.

Wypowiedzi przedmeczowe

Prawdopodobnie w poniedziałek nie zagraliśmy najlepiej, jak tylko potrafiliśmy. To jest rozczarowujące. Ale nie ma wątpliwości: mamy tyle samo punktów co City. Dzieli nas w tej chwili różnica bramek i widzieliście już w tym sezonie wiele zwrotów akcji, więc nie zdziwcie się, gdy zobaczycie kolejne. Myślę, że się podniesiemy. Wiemy, co musimy zrobić: wygrać dwa pozostałe mecze, zgarnąć komplet 6 punktów i wtedy zobaczymy, co nam to dało. Musimy iść dalej. Daliśmy z siebie na ostatnich treningach wszystko. Mamy jeszcze szanse na końcowy triumf, dlatego nie możemy doczekać się dzisiejszego meczu ze Swansea.
Mamy jednak też nadzieję, że Newcastle zrobi nam drobną przysługę. Jestem pewien, że ten mecz będzie w naszych głowach przed spotkaniem ze Swansea, ale mimo wszystko musimy się skoncentrować na naszym zadaniu. Trzeba przecież zdać sobie sprawę z zagrożenia, jakim są Łabędzie. Zazwyczaj mają większe posiadanie piłki, niż inne zespoły, ale mam nadzieję, że to my przejmiemy inicjatywę i zgarniemy trzy punkty. Ważne, żeby zagrać swoją piłkę, narzucić swoje tempo. Jestem pewien, że jesteśmy w stanie to uczynić.

Phil Jones

Relacja wideo

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 6.05.2012, godzina 17:00 (16:00 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Manchester, Old Trafford

Premier League, Premiership, Swansea City, Video, wideo,

Na długo przed meczem zastanawiałem się, co siedzi w głowie sędziwemu Szkotowi i co planuje on na to spotkanie. Wiedziałem, że skład, który desygnuje do boju w tym spotkaniu będzie zaskakujący, jednak to co Ferguson wymyślił, było dla mnie ogromnym szokiem. Niezwykle doświadczony trener poddał mecz jeszcze przed jego rozpoczęciem. Tak, taka jest prawda i trzeba o tym powiedzieć otwarcie. Wystawienie takiego, a nie innego składu tak właśnie należy traktować. Zachodzę w głowę, co kierowało Fergusonem przy wyborze zawodników na to starcie i nie potrafię znaleźć sensowego wytłumaczenia podjętych przez niego decyzji.

Posyłając do boju tych zawodników, manager Czerwonych Diabłów skazał ich na porażkę. Pozbawił swojego zespołu wszelkich atutów ofensywnych, które pozwoliłyby na podjęcie walki z rywalem zza miedzy. Patrząc na skład United odniosłem nieodparte wrażenie, a z pewnością zabrzmi to co najmniej dziwnie, że Ferguson nie chciał wygrać tego pojedynku.

Park? Koreańczyk po raz ostatni na boisku pojawił się prawie półtorej miesiąca temu. W tym miejscu pytam się, dlaczego, po co nagle Ji-Sung wskakuje do składu i to w tak ważnym spotkaniu? Przecież ten zawodnik ma coraz mniej do zaoferowania. Determinacja oraz wola walki nie zrekompensują braków technicznych tego zawodnika w spotkaniu z tak groźnym rywalem. Jones? Dlaczego na ławce sadzany jest Rafael, który nie dość, że w defensywie grał solidnie, to jeszcze wspaniale współpracował z Valencią? Przecież Phil w drugiej części sezonu jest cieniem zawodnika, nad którym się tak zachwycaliśmy. Anglik niemal w każdym spotkaniu, w którym wystąpił po nowym roku prezentował się fatalnie. Giggs? Z całym szacunkiem za to, czego Walijczyk dokonał, ale w jego obecnej dyspozycji powinien on się znaleźć co najwyżej na ławce rezerwowych.

Nie można na spotkanie z tak klasowym zespołem, który w dodatku w środku pola ma takiego zawodnika jak Yaya Toure, wystawić dwóch prawie 40-latków, a także zawodnika, który nie daje swojemu zespołowi nic prócz naliczenia na licznik przebiegniętych bez celu kilometrów. Skoro sir Alex chciał zagęścić środek pola, to należało z przodu ustawić taki tercet, który będzie w stanie przebić się przez szyki defensywne rywala, a nie będzie biernie przyglądał się temu, jak rywal wymienia między sobą podania.

Tak naprawdę to dziś mimo tej porażki kibice Czerwonych Diabłów wciąż mogli być w dobrych nastrojach, jednak ich ulubieńcy roztrwonili ośmiopunktową przewagę z potęgami ligi zespołami niżej notowanymi. Czy jest jeszcze nadzieja dla czerwonej strony Manchesteru? Oczywiście, że jest, póki piłka w grze wszystko się jeszcze może zdarzyć, jednak czy United w tym sezonie zasłużyło na to by po 38. kolejkach Barclays Premier League znaleźć się na szczycie tabeli? Zdecydowanie nie. Jednak jeśli City jakimś cudem przepuści to, co sobie wywalczyło, oznaczać będzie to tylko, że niebieska część Manchesteru tym bardziej na ten tytuł nie zasłużyła.

Manchester City, Manchester United, Premier League, Sir Alex Ferguson,

Chyba nikt nie ma wątpliwości, że ten mecz jest najistotniejszym spośród rozgrywanych w ramach 36. kolejki Premier League. Do walki o miejsce w Lidze Mistrzów ponownie dołączył Tottenham (zwycięstwo połączone z porażką Newcastle), utrzymanie niemal zapewniło sobie Wigan (triumf 4:0 z wspomnianymi Srokami), kosztem niemal pewnego spadku Blackburn. O dołączenie do Wolves powalczą też Bolton i QPR – w tej kolejce lepiej wypadli ci pierwsi.

To był jednak przede wszystkim weekend goli. Średnia bramek na mecz to ponad 3,77, a mieliśmy przecież takie perełki, jak starcie Wolverhampton ze Swansea, zakończone wynikiem 4:4. Największy udział w tych zdobyczach mieli Luis Suarez i Fernando Torres – obaj hiszpańskojęzyczni zawodnicy trafiali trzykrotnie. Pozostaje pytanie, czy wielkiego strzelania uświadczymy też dziś…

Sytuacja przedmeczowa – Manchester City

Ostatni mecz: Wolverhampton Wanderers 0:2 Manchester City
Skład: Hart – Zabaleta, Kompany, Lescott, Clichy – Silva (de Jong 59′), Y. Toure, Barry, Nasri (K. Toure 86′) – Tevez (Johnson 75′), Aguero
Bramki: S. Aguero 27′; S. Nasri 74′

Sytuacja w lidze: 2. miejsce, 80/105 punktów; bilans bramkowy 87:27

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Anderson (naderwanie ścięgna podkolanowego); Nemanja Vidić (pęknięcie więzadeł krzyżowych); Anders Lindegaard, Paul Pogba (kontuzja stopy)
Występy wątpliwe: Michael Owen (uraz mięśnia uda)
Nieobecni: Darren Fletcher (zawieszenie kariery)

Ostatni mecz: Manchester United 4:4 Everton FC
Skład: de Gea – Rafael, Evans, Ferdinand, Evra – Valencia (Hernandez 90‘), Carrick, Scholes (Jones 87‘), Nani – Rooney, Welbeck
Bramki: W. Rooney 41′, 70′; D. Welbeck 57′; Nani 61′

Sytuacja w lidze: 1. miejsce, 83/105 punktów; bilans bramkowy 86:32

Garść statystyk

To już 163. derby Manchesteru, biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki. Jak dotąd 68 razy zwyciężali piłkarze z czerwonej części Manchesteru, pięćdziesiąt razy padł remis, a 44-krotnie Citizens czynili Manchester niebieskim. Biorąc zaś pod uwagę jedynie derby rozgrywane w Premier League, uwidacznia się jeszcze bardziej przewaga United – wygrywali oni bowiem 17 razy, przy 6 remisach i 6 porażkach.

Sir Alex Ferguson stoczył z Manchesterem City 44 pojedynki, z czego 25 z nich wygrał, 10 razy zremisował, a 9 razy musiał pogodzić się z porażką. Potykał się on z 14 menedżerami klubu zza miedzy. Z ostatnim z nich, Roberto Mancinim (który, notabene, dziś przeżyje swój setny mecz w roli bossa Citizens), walczył 9-krotnie. Pięciokrotnie Ferguson był górą, raz zremisował, a trzykrotnie przegrał. Z jednej strony, to pokonanie City w sezonie 2009/2010 otworzyło drogę Fergusonowi do kolejnego triumfu w Carling Cup czy zdobycia Tarczy Wspólnoty w tym roku, a z drugiej – to właśnie porażka z nimi przeszkodziła w zwycięstwie w ostatnim sezonie w FA Cup.

W tym sezonie już trzykrotnie oba zespoły mierzyły się na boisku. Inaugurujący sezon bój o Tarczę Wspólnoty był świetnym widowiskiem – do przerwy, po bramkach Joleona Lescotta (po dośrodkowaniu z rzutu wolnego) i Edina Dżeko (strzał z dystansu, przepuszczony z niezrozumiałych powodów przed debiutującego w oficjalnym meczu de Geę), niebieska ekipa prowadziła 2:0.

W przerwie jednak sir Alex Ferguson postawił wszystko na jedną kartę, wypuszczając w wir walki trójkę młokosów – Toma Cleverleya, Phila Jonesa i Jonny’ego Evansa. I tym razem przeczucie nie zawiodło Szkota – odmienione Czerwone Diabły szybko wyrównały po golach Chrisa Smallinga (po dośrodkowaniu z rzutu wolnego) i Naniego (magiczna akcja, której piękna nie jest w stanie wyrazić słowami zwykły śmiertelnik). Ostateczny cios wyprowadził ponownie Nani, zapewniając swej ekipie po porywającym widowisku triumf 3:2.

Wiele emocji dostarczyło też drugie starcie – na Old Trafford. Tym razem niestety mowa raczej o smutku i złości – historyczna porażka 6:1 co prawda nie do końca odzwierciedliła sytuację na boisku, ale jednak poważnie odmieniła dalsze losy sezonu. Od tego momentu bowiem strata United powiększyła się o jeden, bonusowy punkt – bilans bramkowy.

Z kolei trzeci mecz, rozegrany początkiem stycznia tego roku na Etihad Stadium zakończył się triumfem United. Szybkie trzy bramki ustawiły spotkanie, i choć grające w dziesiątkę City zdołało doprowadzić do rezultatu kontaktowego, Czerwone Diabły z debiutującym na nowo Paulem Scholesem miału powody do radości.

Prognozy

Dziś, odmiennie od starcia październikowe, za faworyta uznaje się City. Stawki rozkładają się podobnie – na gospodarzy stawki wynoszą około 2,20, na gości zaś około 3,30. Miejmy nadzieję, że i tym razem bukmacherzy pomylą się w swych przewidywaniach.

Ciężko orzec, kto zwycięży, jak przystało na starcie tej rangi. Obie drużyny przez cały sezon nie dawały drugiej za wygraną, ciągle walcząc o mistrzostwo. Całoroczne wysiłki mogą zostać dziś zniweczone w decydującym starciu – porażka City praktycznie wyklucza ich z gry, remis stawia w korzystnym świetle United, zaś triumf gospodarzy to im daje nieznacznie większe szanse na mistrzostwo. Na wybór spośród trzech opcji pozostaje nam tylko czekać.

Wypowiedzi przedmeczowe

Jeśli sprzątniemy United tytuł, będzie to moje największe osiągnięcie. To przecież Anglia, najmocniejsza liga świata. Dla włoskiego menadżera wygranie Premier League to większy prestiż niż wszystko inne. To przebiłoby moje dotychczasowe osiągnięcia. Czuję, że to dzisiejsze spotkanie to najważniejszy mecz w moim życiu.

Roberto Mancini

Jeżeli City wygrają to spotkanie, to prawdopodobnie tytuł będzie należeć do nich. Jeżeli my wygramy, jesteśmy silnym faworytem. Ale my nie jedziemy na Etihad, by upewnić się, że nie przegramy. Prezentujemy dobrą wyjazdową formę, a oni dobrze spisują się u siebie. To nie ma jednak znaczenia. To jest mecz jedyny w swoim rodzaju. Wszyscy będą im pomagać. Spodziewamy się jednak tego i nie jest dla nas czymś niezwykłym. Byliśmy już na Anfield, czy na Emirates. Tam tez atmosfera jest zabójcza. Tu będzie jedynie tak samo.

sir Alex Ferguson

United zawsze byli lepsi i mieli powody do radości. To świetna okazja na zamianę ról. Grałem przeciwko nim od drużyn do lat 14 i zawsze byliśmy lepsi. Młodzi zawodnicy od samego początku traktują mecze tych drużyn jako wielkie widowiska. Każdy tutaj chce zwycięstwa nad United, to byłoby coś wielkiego dla nas wszystkich.

Micah Richards

Do końca sezonu trzy kolejki, a my idziemy łeb w łeb. Nie ma żadnych wątpliwości, że to będą największe derby w ostatnich czasach. Zdajemy sobie sprawę, że to wielki mecz, ale jako piłkarz United, jesteś do tego przyzwyczajony. Musimy jednak upewnić się, że przygotowaliśmy się prawidłowo, że jesteśmy gotowi. Jeśli wygramy, będziemy w doskonałej sytuacji.

Ryan Giggs

Informacje meczowe

Sędzia główny: Andre Marriner

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 30.04.2012, godzina 21:00 (20:00 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Manchester, Etihad Stadium

Relacja wideo

Manchester City, Premier League, Premiership, Video, wideo,

Z angielskiej czołówki tylko Manchester United i Arsenal na pewno nie zmienią latem trenera. Z drugiej strony nie jest powiedziane, że zajdą jakiekolwiek roszady. Mimo to kibice i dziennikarze swoje wiedzą.

Mimo świetnych wyników, najpoważniejszym kandydatem do wymiany zdaje się być Roberto di Matteo. Szwajcarski reprezentant Włoch miał być tylko chwilowym wypełnieniem luki po jego wcześniejszym bezpośrednim przełożonym – Andre Villasu-Boasu. Nawet Chelsea nie zwolniłaby trenera, który właśnie zdobył z nią Ligę Mistrzów i Puchar Anglii oraz podźwignął drużynę z zapaści. Inna sprawa, jaki wkład w upadek Chelsea miał di Matteo, będąc asystentem Portugalczyka, a także historia z Avramem Grantem być może pożegnanym przez poślizgnięcie się Terry’ego w Moskwie… Zatrudnienie Guardioli w Chelsea wydaje się najbardziej prawdopodobne – Romek Abramowicz lubi za plecami wszystkich jeszcze w trakcie trwania rozgrywek znajdować menadżera na kolejny okres. Najpotężniejszy argument leży gdzie indziej – Pep nie rezygnowałby definitywnie z prowadzenia Barcy, gdyby nie był z kimś dogadany, a The Blues najotwarciej szuka kogoś nowego.

W grę wchodzi Manchester City, gdzie polityka trenerska szejków jest jeszcze nieznana. Dotychczas podziękowali za współpracę tylko Markowi Hughesowi, by w jego miejsce umieścić obecnego coacha Roberto Manciniego. Według większości postronnych komentatorów, Włoch robi dobrą robotę po gorszej stronie Manchesteru, drużyna się rozwija i zgrywa pomimo kolejnych historii z Balotellim i innymi Tevezami. Bóg jeden raczy wiedzieć, jak zareagują natomiast Arabowie na ewentualną wieść, iż ich klub nie tylko dał ciała w europejskich rozgrywkach, ale zeszłoroczny Puchar Anglii to tylko wypadek przy pracy, bo rodzime trofea zgarnęła konkurencja. Tutaj Guardiola mógłby zrobić to, co już mu się udało w Barcelonie – przyjść na niemal gotowe, przejąć drużynę potrzebującą kosmetycznych zmian i czegoś nieokreślonego w rodzaju powiewu świeżości.

Tottenham Hotspur – wciąż niepewna przyszłość Harry’ego Redknappa, będącego wciąż faworytem do zostania rzutem na taśmę selekcjonerem angielskiej reprezentacji. Mało prawdopodobne, by w takim przypadku 65-latek łączył obowiązki względem ojczyzny i klubu. Tottki musiałyby kogoś ściągnąć. Może O’Neilla z Sunderlandu? Może kogoś z zagranicy? Wątpię szczerze w Guardiolę. Londyńczyków chyba nie stać na opłacanie takiej osobistości na stołku trenerskim, a sam Katalończyk byłby zmuszony od pierwszego dnia pracy nie tyle prowadzić normalne przygotowania, co walczyć o utrzymanie zawodników, choćby Bale’a czy Modricia. W dodatku jak brzmi nazwa Tottenham przy takich markach, jak FC Barcelona czy Liverpool…

Niniejszym wypadliśmy poza czołówkę Premier League. Doszliśmy do Liverpoolu, klubu, w którym kilkuletnia już degrengolada zaszkodziła nawet odwiecznemu (przynajmniej dla piszącego ten tekst) hurraoptymizmowi w materii zdobycia 19. w historii mistrzostwa. Niby jest Król Kenny, niby już za winy bliżej nieznanego kowala powieszono murzyna w postaci jednego z działaczy, niby In Dalglish we trust, niby drużyna się buduje. Trudno jednakowoż wykluczyć rozwiązanie kontraktu za dobrowolnym porozumieniem stron ze Szkotem, który z zawodu wypadł na dekadę i być może jedynym argumentem dającym nadzieję na odbudowanie świetności The Reds była magia jego imienia. Jeśli Pep rzeczywiście chce podjąć prawdziwe wyzwanie, Liverpool byłby klubem dla niego. Kropka. Byłoby ciekawie, chociaż wariant jeszcze atrakcyjniejszy (szczególnie dla fanów United), a zarazem częściowy vox populi, bo z Dei bym nie przesadzał, to Rafa Benitez, znany i lubiany ekspert Eurosportu.

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że przyszły pracodawca Josepa Guardioli z Anglii się wywodzi. Jakakolwiek z wymienionych opcji nie stanie się faktem, liga angielska na tym zyska. Do grona menadżerów Premier League dojdzie człowiek młody, z wielkimi osiągnięciami, innym patrzeniem na futbol, ale też trenera, dla którego praca z drużyną w mniejszej bądź większej rozsypce, w deszczowych realiach północy to całkowita nowość. Może na nowo rozgorzeją Mind Games, bo od czasu, gdy odszedł Mourinho i Benitez, zastępowani przez Hodgsonów, Scolarich czy Villasów-Boasów, a Fergie jeszcze bardziej szanuje Wengera, zbyt nudno jest na tym polu…

W każdym razie.
Welcome to England, the Home of Football.

Chelsea FC, Liverpool FC, Manchester City, Pep Guardiola, Tottenham Hotspur,

Cena za wychowanie sobie bramkarza, kryzys formy w środku sezonu czy też plaga kontuzji – do wyboru, do koloru. Jednak jakikolwiek byłby powód braku United w klubowej czołówce Europy tego sezonu, jest to fakt, który szczególnie trudno przełknąć zwłaszcza teraz, gdy tworzy się historia i to bez udziału najlepszej drużyny w Anglii ostatnich 20stu lat. Jako kibic United z ciężkim sercem przyznaję, że czuję się jak rozpieszczony dzieciak, który tym razem nie dostał tego, czego chciał i w efekcie nie wie, co ze sobą zrobić.

Dość jednak narzekania, bo oto nieprzewidywalny los po raz kolejny stawia wszystko na głowie, a Manchester United stoi przed ogromną szansą, by uratować ten sezon. Nie jest tajemnicą, że Premier League jest przez sympatyków wyspiarskich drużyn stawiana wyżej lub przynajmniej na równi z Ligą Mistrzów. Emocje są przy tym rozkładane na wielomiesięczne zmagania o upragnione mistrzostwo, co różni oczywiście ligę od rozgrywek pucharowych. Mimo to zdarza się, że rozgrywki ligowe dochodzą do punktu, w którym jeden mecz dwóch czołowych drużyn decyduje o wszystkim.

Taki właśnie moment zbliża się nieuchronnie i mniejsza o to, w jakich okolicznościach zyskał on swoje znaczenie. Dramaturgia w poniedziałkowy wieczór 30. kwietnia sięgnie zenitu, a wszystkie oczy będą skierowane na Manchester. Sprawi to że na nadchodzące derby będziemy patrzeć nieco inaczej. Oczywiście można upierać się że jeszcze dwie kolejki, że City ma później ciężki wyjazd do Newcastle, który jest w gazie i w razie niepowodzenia United może jeszcze zdarzyć się cud. Myślę, że mimo wszystko warto traktować nadchodzący mecz tak, jak bez wątpienia wymaga tego od zawodników Sir Alex Ferguson.

Jakby nie patrzeć, śmiało można rozpatrywać to spotkanie z perspektywy wszystko albo nic. Dwa nienawidzące się kluby, sto lat rywalizacji, dwie filozofie definiowania sportowej „wielkości”, a przy tym jeden mecz, jeden cel, jedna droga. Nadchodzące derby będą absolutnie wyjątkowe, nosić będą niemal wszelkie znamiona meczu finałowego o prymat w angielskiej piłce, być może nawet na lata. Wygląda na to, że jednak my, kibice United doczekaliśmy się swojego wielkiego finału, który wspominać będziemy latami.

Machester City, Manchester United, Premier League, Premiership,

1. Bez wątpienia najlepszym zawodnikiem tego spotkania był Danny Welbeck, który wreszcie zagrał na miarę swojego ogromnego talentu. Bardzo dynamiczny, przebojowy, świetny technicznie napastnik raz po raz nękał obrońców gości swoimi zagraniami. Bramka i dwie asysty – to dorobek młodego Anglika na koniec spotkania. Warte uwagi są szczególnie druga asysta przy bramce Rooneya oraz bramka pięknej urody, którą Danny zdobył. W tym meczu Welbeck pokazał pełnię swojego talentu. Tym występem zamknął usta wszystkim jego krytykom. Kibicom pozostaje mieć nadzieję, że młody napastnik ustabilizuje swoją formą i raz po razie będzie cieszy swoich fanów taką grą.

2. Udany powrót do podstawowego składu zaliczył Portugalczyk Nani, który zdobył bramkę po ładnej akcji całego zespołu, a także zaliczył dwie asysty. Dobry występ skrzydłowego niewątpliwie ucieszył Fergusona, jak i samych kibiców, którzy nie wiedzieli, czego spodziewać się po zawodniku powracającym po kontuzji. W kontekście zbliżających się derbów Manchesteru jest to bardzo dobra wiadomość dla sympatyków Czerwonych Diabłów.

3. W meczu z Evertonem zawiódł środek pola, który pozostawiał zawodnikom gości zbyt dużo miejsca w środkowej strefie boiska. Michael Carrick nie zaprezentował się już tak dobrze, jak przez większość obecnego sezonu, z kolei Paul Scholes grał nieco bojaźliwie i nie dał swoją grą zbyt wielu powodów do radości. Aż dziw bierze, że Alex Ferguson dopiero pod sam koniec meczu zdecydował się zdjąć rudowłosego pomocnika, który od 60 minuty spotkania oddychał rękawami. Nie po raz pierwszy spotykamy się z brakiem reakcji na boiskowe wydarzenia ze strony szkockiego managera.

4. Na największą burę po wczorajszym spotkaniu zasłużyła defensywa, która pozwoliła wbić sobie przed własną publicznością aż 4 bramki. Nie jest to wynik godzien obrony takiego klubu jak Manchester United. Największą naganę otrzymać powinien kapitan, Patrice Evra, który zaprezentował się fatalnie. Francuz popełnił sporo błędów, bardzo często nie trzymał się swojej pozycji, biegał gdzie chciał, przez co partnerzy musieli asekurować jego strony. Właśnie z powodu braku dyscypliny taktycznej kapitana United padły dwie pierwsze bramki dla Evertonu. Nie jest to pierwszy tak słaby występ Francuza w tym sezonie.

5. Remis United w meczu z Evertonem, a także zwycięstwo Manchesteru City na Molineux Stadium spowodowały, że różnica pomiędzy obiema drużynami wynosi obecnie tylko trzy „oczka”. Mimo tej przewagi podopieczni Alexa Fergusona nie mogą czuć się komfortowo, gdyż już w najbliższy poniedziałek na Etihad Stadium dojdzie do bezpośredniego starcia między pretendentami do mistrzowskiego tytułu. Zapowiada się zatem niezwykle ciekawe i emocjonujące spotkanie, które może dać odpowiedź kibicom, która część Manchesteru 13 maja będzie płakać ze szczęścia, a która ze smutku.

Everton, Manchester United, Premier League,

Joe Hart zachował w tym sezonie 14 czystych kont i zdaje się, że na dobre rozwiązał problemy Anglików z brakiem dobrego bramkarza. Wprawdzie ma do pomocy bardzo dobrych obrońców, ale to także dzięki jego umiejętnościom City straciło jedynie 27 goli w tym sezonie, czyli najmniej ze wszystkich zespołów.

Grający w tym roku w Tottenhamie Scott Parker raczej nie zawodzi i potwierdza swoje umiejętności, docenione w ubiegłym roku przez brytyjskich dziennikarzy, którzy wręczyli mu Writers’ Player of the Year. Wprawdzie nie zanotował na swoim koncie w nowym klubie jeszcze ani jednego gola, ale dzięki swojej solidnej postawie zdjął ciężar funkcjonowania środka pola z innych (czyt. z Modrića) i stał się jednocześnie prawdziwą alternatywą dla Gerrarda i Lamparda w kadrze.

Jednak to kapitan Arsenalu Robin van Persie moim zdaniem najbardziej zasługuje na to wyróżnienie. Nie dość, że z 27 golami (w tym hat-trick na Stamford Bridge) prowadzi w rankingu najlepszych strzelców Premier League, to dołożył do tego już 10 asyst. Holender jest też zawodnikiem, który po słabym początku zainspirował młodszych kolegów z drużyny do osiągnięcia jak najlepszych wyników w drugiej części sezonu. Wiele w tym zasługi braku większych kontuzji, które ograniczały go w poprzednich latach.

Jedynym przedstawicielem United wśród nominowanych jest Wayne Rooney. Rozgrywa on zdecydowanie udany sezon, często cofając się oraz pomagając w środku pola, i uzbierał już 25 trafień i 4 asysty. Wazza robi różnicę, a ponieważ wciąż prezentuje najwyższy poziom, do którego zdołał nas już przyzwyczaić, ma szansę na kolejne indywidualne wyróżnienie.

Ostatnim kandydatem do nagrody jest David Silva, który przez większą cześć sezonu odpowiadał za zabójcze ataki City (zgromadził m.in. 13 asyst). Najprawdopodobniej zaserwowany mu przez Manciniego brak odpoczynku sprawił, że jego gwiazda przygasła, a 26-letni Hiszpan będzie się musiał w tym roku zadowolić jedynie nominacją.

Jak już wcześniej pisałem swój głos oddałbym na van Persie’go, ale gdyby Scholes formą, którą prezentuje od powrotu z przedwczesnej emerytury, wykazywał się od początku sezonu, to z pewnością tytuł przyznany by był właśnie naszemu rudzielcowi. A kto Waszym zdaniem najbardziej zasłużył na nagrodę? I czy mimo wszystko nie ma w obecnych rozgrywkach lepszych bramkarzy od Harta? Michael Vorm, Tim Krul, anyone?

Dodatkowo wybrany zostanie PFA Young Player of the Year. Szansę na to wyróżnienie mają Sergio Agüero (Man City), Gareth Bale (Tottenham), Alex Oxlade-Chamberlain (Arsenal), Daniel Sturridge (Chelsea), Kyle Walker (Tottenham) oraz Danny Welbeck (Man Utd). Z nich najbardziej na nagrodę, moim zdaniem, zasługuje Agüero, ale szczerze mówiąc brakuje mi tutaj nominacji dla Wojtka Szczęsnego, który nie tylko zadomowił się w bramce Kanonierów, ale też swoją postawą udowadnia, że należy mu się miejsce wśród najlepszych.

P.S. Zachęcam również do oddawania głosów w ankiecie na najlepszy mecz, gol, świętowanie strzelenia bramki, paradę bramkarską oraz drużynę dwudziestolecia Premier League na oficjalnej stronie ligi.

David Silva, Joe Hart, PFA Player of the Year, Robin van Persie, Scott Parker, Sergio Aguero, Wayne Rooney,

Pierwszy dzień 35. kolejki Premier League przeniósł parę niespodzianek. Do nich zaliczyć trzeba zwycięstwa ekip walczących o utrzymanie – Blackburn (nad Norwich) i QPR (nad Tottenhamem). Obie drużyny wciąż mają szanse na pozostanie w najwyższej klasie rozgrywkowej, zwłaszcza, że Bolton i Wigan triumfów nie zanotowali. Niespodziewanie za to o byt walczyć musi wciąż Aston Villa.

Równie ciekawie co walka w dole tabeli zapowiada się bój o miejsca premiowane grą w Lidze Mistrzów. Porażka Tottenhamu, remis Chelsea z Arsenalem w hicie kolejki i zwycięstwo Newcastle sytuację co prawda nieco wyklarowały, ale wiele może jeszcze się zdarzyć – o ile skreślić można będących w kiepskiej formie Kogutów, o tyle podopieczni Roberto di Matteo mogą jeszcze sporo namieszać, zwłaszcza biorąc pod uwagę wciąż prawdopodobny wariant z ich zwycięstwem w Lidze Mistrzów.

Nas jednak szczególnie interesuje walka o tytuł mistrzowski. Pięciopunktowa przewaga na cztery kolejki przed końcem to różnica z gatunku tych „do roztrwonienia”, więc oczywiste wydaje się napięcie przed zbliżającymi się derbami o tytuł mistrzowski. Tydzień przed punktem kulminacyjnym sezonu United i City spróbują przechylić nieco szali na swoją korzyść, zdobywając dziś trzy punkty. Ci drudzy zagrają z niemal pewnymi spadku Wolves.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Anderson (naderwanie ścięgna podkolanowego); Nemanja Vidić (pęknięcie więzadeł krzyżowych); Anders Lindegaard, Paul Pogba (kontuzja stopy)
Występy wątpliwe: Michael Owen (uraz mięśnia uda)
Nieobecni: Darren Fletcher (zawieszenie kariery)

Ostatni mecz: Manchester United 4:0 Aston Villa FC
Skład: de Gea – Rafael, Evans, Ferdinand, Evra – Valencia, Carrick, Scholes (Cleverley 78′), Young (Nani 61′) – Rooney (Berbatow 74′), Welbeck
Bramki: W. Rooney 7′ (karny), 74′; D. Welbeck 43′; Nani 90′+

Sytuacja w lidze: 1. miejsce, 82/102 punktów; bilans bramkowy 82:28

Sytuacja przedmeczowa – Everton FC

Kontuzje: Leighton Baines, Jack Rodwell (naderwanie ścięgna podkolanowego)
Nieobecni: Royston Drenthe (zawieszenie)

Ostatni mecz ligowy: Everton FC 4:0 Sunderland AFC
Skład: Howard – Hibbert, Jagielka, Heitinga, Neville (Coleman 83′) – Gueye, Fellaini (Anichebe 78′), Osman, Pienaar – McFadden (Drenthe 65′) – Stracqualursi
Bramki: M. Gueye 52′; S. Pienaar 75′; L. Osman 76′; V. Anichebe 81′

Sytuacja w lidze: 7. miejsce, 47/99 punktów; bilans bramkowy 38:34

Garść statystyk

Rozegrane dziś starcie będzie tym 184. dla obu zespołów. Jak dotąd, United wygrali 80 meczów, przy 62 porażkach i 41 remisach. Bilans bramkowy tych spotkań wynosi 270:257.

Jeśli chodzi zaś o spotkania w Premier League – było ich 39 (obie ekipy nie miały okazji spaść z najwyższej klasy rozgrywkowej w ostatnich latach). Tutaj zdecydowanie wyraźniejsza jest przewaga podopiecznych sir Alexa Fergusona – odprawiali oni z kwitkiem Everton 29 razy, 6 razy remisując i ledwie 4 przegrywając. Ograniczając zaś wybór do minimum – w 19 meczach u siebie United wygrali aż 15 razy, 3 razy remisując i raz przegrywając.

Poprzednio oba zespoły widziały się w Liverpoolu końcem października. Po golu Javiera Hernandeza udało się z trudnego terenu wywieźć trzy punkty. Z kolei ostatni mecz obu drużyn na Old Trafford także miał niebagatelne znaczenie dla losów tytułu mistrzowskiego – liderujące United potrzebowało przełamania po porażce w derbach w FA Cup i remisem z Newcastle, by nie spaść z piedestału w najbliższym czasie. Cel ten został osiągnięty za sprawą niezawodnego Javiera Hernandeza, który w końcówce spotkania z bliskiej odległości wpakował piłkę do siatki.

Prognozy

Nie czarujmy się – faworytami są Czerwone Diabły. Potwierdzają to bukmacherzy, wyznaczając kursy na dzisiejsze starcie: około 1,30 na zwycięstwo United i około 10,00 na ich porażkę. Nie można jednak Evertonu skazywać na pożarcie – ambitni liverpoolczycy mogą sprawić dziś sporo problemów i pokusić się nawet o urwanie liderom tabeli punktów. Miejmy nadzieję, że jednak to nie nastąpi i przed derbami Manchesteru przewaga wciąż będzie odpowiednio wysoka.

Wypowiedzi przedmeczowe

Jesteśmy oczywiście bardzo zawiedzeni meczem półfinałowym [w FA Cup z Liverpoolem, który przegrali - przyp. Intel] i chwilę nam zajmie, zanim się z tym pogodzimy. To jedna z tych rzeczy, nad którymi nie przechodzi się obojętnie. Tak więc z naszego punktu widzenia potrzebujemy trochę czasu, żeby się otrząsnąć, ale mamy teraz znakomitą okazję żeby tego dokonać. Przed nami trudny mecz, ale cieszę się, że tak jest. Właściwie to myślę, że spotkanie na Old Trafford to najlepsze, co mogło nam się trafić. Jedziemy tam z pewną dozą swobody. Nie oszukujemy się – będzie to trudne spotkanie, jest tak dla każdej drużyny, która tam jedzie. Chcemy zająć jak najwyższe miejsce w lidze i spróbujemy dzisiaj wszystkiego.

David Moyes

Informacje meczowe

Sędzia główny: Mike Jones

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 22.04.2012, godzina 13:30 (12:30 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Manchester, Old Trafford

Relacja wideo

Everton FC, Premier League, Premiership, Video, wideo,

Nieco pusto zdaje się wyglądać rozpiska na 34. kolejkę Premier League. Sześć meczów? Odpowiedź jest prosta – półfinały FA Cup. Liverpool, mimo niepowodzeń w lidze, ma szanse na zdobycie kolejnego pucharu. Zwyciężyli bowiem zawodników Evertonu, dzięki czemu awansowali do finału. Swego rywala poznają w wieczornym meczu Chelsea z Tottenhamem.

Pod nieobecność czterech (a w zasadzie ośmiu) ekip na ligowym podwórku sukces odniosło City. Wyjazdowy triumf 6:1 z Norwich (hat-trick człowieka, który nigdy miał nie wystąpić w barwach tej ekipy) sprawił, że dość spora presja spadła na walczących z nimi o tytuł United. Inne zespoły z ligowej czołówki w sobotę nie grały – w poniedziałek jeszcze będzie okazja do zobaczenia Arsenalu w akcji. Kanonierzy o 21:00 zmierzą się bowiem z Wigan.

Sytuacja przedmeczowa – Manchester United

Kontuzje: Anderson (naderwanie ścięgna podkolanowego); Nemanja Vidić (pęknięcie więzadeł krzyżowych); Michael Owen (uraz mięśnia uda); Anders Lindegaard (kontuzja stopy)
Nieobecni: Darren Fletcher (zawieszenie kariery)

Ostatni mecz: Wigan Athletic 1:0 Manchester United
Skład: de Gea – Jones, Evans, Ferdinand, Evra – Valencia, Carrick, Giggs, Young (Cleverley 46‘) – Rooney (Nani 65‘), Chicharito (Welbeck 59‘)
Bramki: brak

Sytuacja w lidze: 1. miejsce, 79/99 punktów; bilans bramkowy 78:28

Sytuacja przedmeczowa – Aston Villa FC

Kontuzje: Chris Herd (uraz głowy); Darren Bent (kontuzja stopy); Ciaran Clark (uraz kolana); Richard Dune (złamanie obojczyka)
Występy wątpliwe: Stephen Warnock, Fabian Delph (kontuzja stopy); Marc Albrighton (naderwanie mięśnia łydki)
Nieobecni: Stilijan Petrow (zawieszenie kariery)

Ostatni mecz: Aston Villa FC 1:1 Stoke City
Skład: Given – Hutton, Collins, Baker, Lichaj – Bannan, Ireland, Herd, Warnock – Weimann, Agbonlahor
Bramki: A. Weimann 32′

Sytuacja w lidze: 15. miejsce, 35/96 punktów; bilans bramkowy 35:44

Garść statystyk

W 177 rozegranych dotąd spotkaniach między obiema drużynami, 90 razy triumfował Manchester United. 49 razy miał miejsce odwrotny stan rzeczy, zaś w pozostałych 38 meczach padł remis. Bilans bramkowy wynosi 319:236.

Inaczej ma się rzecz w przypadku spotkań jedynie w Premier League. Tych było 39 (obie ekipy rozegrały bowiem pełną pulę sezonów). 26 razy zwyciężali aktualni mistrzowie Anglii, 3 razy pozwalając sobie na porażkę i 10 razy dzieląc się punktami. Bilans bramkowy to 64:22.

Ostatnio obie drużyny spotkały się ze sobą w grudniu na Villa Park. Po golu Phila Jonesa United z trudnego terenu wywieźli trzy punkty. Podobnie rzecz miała się w przypadku ostatniego starcia na Old Trafford – ponad rok temu dwukrotnie gości skarcił Rooney, zaś trzecią bramkę zdobył Nemanja Vidić. Ostatecznie padł wynik 3:1.

Prognozy

Ostatnia porażka podopiecznych sir Alexa Fergusona tylko odrobinę zachwiała pewność bukmacherów, że każdy wynik różny od triumfu gospodarzy będzie sensacją. W ich opinii szanse na ich zwycięstwo są jeszcze większe niż w środę – około 1,20 na wygraną i 15,00 na porażkę. Miejmy nadzieję, że tym razem nie pomylą się w swych przewidywaniach i United zwiększą swą przewagę do pięciu punktów.

Wypowiedzi przedmeczowe

Zawsze zwracam uwagę na ich [Aston Villi - przyp. Intel] wyniki. Spędziłem tam przecież cztery i pół roku, dorosłem piłkarsko i rozwinąłem się. Jednak do tego meczu podchodzę bez żadnych sentymentów. Jestem profesjonalistą, gram dla Manchesteru United i jedyne, co mnie interesuje to jak najlepszy występ i zgarnięcie trzech punktów.

Mam jednak nadzieję, że dadzą radę, utrzymają się i wrócą niedługo na znacznie wyższe miejsce w tabeli, na które zasługują. To trudna faza sezonu, ale będzie dobrze. Są w dole tabeli, ale całkiem podobnie było w zeszłym sezonie. Ta drużyna ma ducha, ma charakter i świetną atmosferę w szatni – to pozwoli im wrócić na swoje miejsce, tak jak pod koniec zeszłego sezonu.

Ashley Young

Informacje meczowe

Sędzia główny: Mark Halsey

Czas i miejsce rozegrania spotkania: 15.04.2012, godzina 17:00 (16:00 czasu miejscowego); Wielka Brytania, Manchester, Old Trafford

Relacja wideo

Premier League, Premiership, Video, wideo,