» Na transfer Ronaldo z innej perspektywy
» Cristiano Ronaldo odchodzi do Realu Madryt!

Manchester United zaakceptował ofertę Realu Madryt oscylującą na 80 milionów funtów i pozwolił czwartkowego poranka na rozmowy hiszpańskiego giganta z Piłkarzem Roku FIFA. Pomimo, że Gray sądzi, iż nie jest to wielkim zaskoczeniem, Fergusona czeka wielki test z wypełnieniem luki po odejściu reprezentanta Portugalii.

Do tej pory klub był łączony z takimi zawodnikami jak Karim Benzema czy Antonio Valencia, ale Gray pokusił się nawet o zaskakującą opinię, że Ferguson będzie rozglądał się nawet za czterema nowymi zawodnikami, którzy mogliby występować na Old Trafford.

- Nie da się stracić najlepszego piłkarza na świecie tak, aby choć trochę na tym nie ucierpieć. Nie ma żadnego piłkarza jego pokroju, po którego sir Alex Ferguson mógłby sięgnąć. Sir Alex zarobi na nim 80 milionów funtów i można spodziewać się, że będzie wydawał tę kwotę bardzo rozsądnie, najlepiej wypełniając swój zespół czterema nowymi piłkarzami, aby uczynić zespół wystarczająco silnym.

- Nie ma żadnej wielkiej indywidualności na rynku, którą można w tej chwili kupić. Może był nim Kaka, ale już wiadomo, że Real Madryt ma również jego. Lionel Messi nie myśli o odejściu z Barcelony, a ta na pewno nie podjęłaby żadnych rozmów. To sprawa sir Alexa, który na pewno bardzo dogłębnie przeanalizował całą sprawę tak, aby Manchester United mógł wyjść na tym ruchu korzystnie. Uważam, że do sierpnia zainwestuje bardzo sporą część kwoty, którą w najbliższym czasie zarobi i ujrzymy kilka zmian.

- Karima Benzemę łączono z transferem do zespołu, to nieprawdopodobnie wyszkolony piłkarz, który mógłby znacznie wzmocnić United. Nie wiemy jeszcze, gdzie wyląduje Antonio Valencia z Wigan, ale bardzo możliwe, że on zwiąże się właśnie z United. Czy jednak wniósłby nową jakość do gry zespołu? Trudno mi powiedzieć.

- Jeśli United nie poczynią żadnych roszad i ich postawa na rynku transferowym będzie bierna, nie ma nawet najmniejszej możliwości, że będą znacznie słabsi. Ja jednak nie wierzę w taki scenariusz i do 15 sierpnia mnóstwo pieniędzy zostanie wydanych przez sir Aleksa Fergusona na właśnie dwóch, trzech lub nawet czterech graczy.

Manchester przez długi czas wstrzymywał się ze złożeniem oferty za Carlosa Teveza, którego umowa z klubem wygasała na koniec sezonu. Pomimo odejścia Ronaldo, Gray nie jest do końca przekonany, że Szkot będzie chciał zapłacić wymaganą kwotę za Argentyńczyka.

- Przez dwa lata każdy obserwował Carlosa Teveza i sir Alex z pewnością zastanawia się, czy zawodnik jest warty kwoty, którą musi za niego zapłacić. Jest niezwykle ceniony na Old Trafford przez kibiców, każdy to wie. Kochają go za jego nieustępliwość i to, że nigdy się nie poddaje. Czy jest on jednak naprawdę graczem z absolutnego topu? Sir Alex Ferguson będzie musiał to samodzielnie ocenić. Umowa wydaje mi się mocno wątpliwa.

Rekordowy transfer Ronaldo, który nastąpi w ciągu kilku najbliższych dni jest kolejnym imponującym zakupem po Kace z Milanu. Gray podważa jednak politykę prezydenta Realu Florentino Pereza i sugeruje, że ten powinien skupić się na obsadzaniu pozycji defensywnych, jeśli zamierza walczyć o tytuły.

- Możesz kupić Kakę, możesz kupić Ronaldo, ale możesz tym nie uchronić swojego zespołu od tracenia bramek. Myślę, że wciąż największym problemem jest defensywa, która była wręcz szokująca w tym klubie w minionym sezonie. Liverpool wprost ich rozgromił, upokorzyła Barcelona i nie pomógł w tych meczach kompletnie potencjał ofensywny.

- Kaka i Ronaldo nie poprawią nic w tamtych formacjach i to jest pewne zagrożenie dla Florentino Pereza, który buduje swój zespół podobnie do tego sprzed paru lat. Owszem, to był imponujący, tętniący wręcz życiem, przyjemny do oglądania i pełen zagranicznych mieszanek zespół, ale trzeba pamiętać, że o zwycięstwach decyduje przeważnie defensywa.

- Myślę, że bardzo niepotrzebnie bagatelizują tyły drużyny i nawet jeśli mogą sprowadzać tylu ofensywnych graczy ilu chcą, to może nie robić wielkiej różnicy. Na pewno będą mocni, silniejsi niż dotychczas z dwoma nieprawdopodobnymi zawodnikami, ale ci gracze nie będą zajmowali się bronieniem swojego zespołu – zakończył Gray.

Pytanie skąd Madryt ma pieniądze, które pozwolą im sprowadzić dwóch piłkarzy z absolutnego topu za kwotę całkowitą 136 milionów funtów. Dotychczasowe wydatki mogą oznaczać, że Real wyda 220 milionów przeznaczonych na wzmocnienia na raptem czterech piłkarzy. Jakim więc cudem klub, który nie sięgnął po mistrzowskie trofeum w lidze, jest w stanie wziąć taką gotówkę?

Dyrektor ekonomiczny Barcelony, Xavier Sala-i-Martin powiedział dla radiowej stacji RAC1 – Nie wiem skąd Florentino Perez ma 300 milionów euro (237 milionów funtów). Nie mam pojęcia, skąd mogą pochodzić pieniądze na te wzmocnienia. Powiedział, że wszystko zwróci się na sprzedaży koszulek. W takim razie musiałby sprzedać 30 milionów. To niemożliwe.

- Jakim cudem klub piłkarski może wydać tyle pieniędzy przy całym kryzysie ekonomicznych, sytuacji w kraju i restrykcjach kredytowych we wszystkich bankach?

The Daily Mail podjęło się analizy trzech decydujących czynników.

1. Marka Realu Madryt

Może to brzmieć absurdalnie, ale Perez może bardzo zbliżyć się do upragnionej liczby sprzedanych trykotów. Czteroletni pobyt Davida Beckhama w stolicy Hiszpanii podniósł o 137 procent sprzedaż koszulek. W ostatnim roku z reklam klub zainkasował 102 miliony funtów i otrzymał 16,8 miliona za wyjście z fazy grupowej Ligi Mistrzów. Można sobie zatem wyobrazić, co stanie się po transferze obu zawodników. W przypadku spektakularnego sukcesu na mecie przyszłego sezonu, trudno sobie wyobrazić przychodzące zyski dla Madrytu.

2. Wpływy telewizyjne

Podobnie jak w Anglii, wpływy z praw do transmisji są ogromne. W 2008 roku Real zdystansował jednak Manchester United i zarobił o 32,5 miliona funtów więcej. Różnica polega na tym, że potentaci na Półwyspie Iberyjskiej rozdzielają praktycznie wszystkie dobra pomiędzy siebie i tym samym Barcelona, jak i Real mają niemal po 50 procent całych zysków. Na umowach z telewizją, „Królewscy” zarobili 107,7 miliona funtów.

3. Unikatowy system

Real Madryt nie podejmuje ryzyka związanego z wielkim zadłużeniem. Mają prawa do własnego stadionu, w odróżnieniu choćby do rywali Serie A i zarobili na meczach na własnym stadionie około 80 milionów funtów w sezonie 2007-08. Status „non-profit” oznacza też w przypadku klubu wybory prezydenckie. Każdy z kandydatów musi wejść do klubu z kapitałem równym przynajmniej 15 procentom całego budżetu klubu. Perez rozpoczął niedawno swoją drugą kadencję w klubie. Jak widać, pomysłów wciąż mu nie brakuje i jego projekt jest imponujący. Przychodząc do klubu musiał poradzić sobie z zadłużeniem sięgającym 170 milionów funtów. Poradził sobie sprzedając radzie miasta obiekt treningowy znajdujący się w samym centrum Madrytu. Real zarobił na tym 206 milionów funtów. Sytuacja ma się teraz tak, że Florentino może spokojnie zarzucać sieci na kolejnych graczy…

Cristiano Ronaldo, Real Madryt, transfery,

Nie potrafi grać lewą nogą, nie potrafi główkować, nie potrafi wykonać poprawnego wślizgu i nie strzela zbyt wielu goli. Poza tym, jest w porządku.

Ogólnikowo karierę Besta można opisać jako wielki start w barwach Manchesteru United, zostanie pierwszoplanową gwiazdą zespołu i zdobycie Pucharu Europy w 10-lecie po tragedii lotniczej w Monachium, w której życie straciło wielu ludzi związanych z klubem, a przede wszystkim 8 zawodników. Potem zaczęły się problemy. Bycie na topie, wieczne imprezy i goszczenie na pierwszych stronach brytyjskich brukowców (o tak, ze zdecydowanie większą częstotliwością niż Boruc). Pozaboiskowe ekscesy Georgiego przekładały się rzecz jasna na jego formę sportową, która była coraz gorsza. Kondycja słabła, lat przybywało, lecz kiedy wydawało się, że znajdował się w najlepszym wieku dla profesjonalnego futbolisty, on był już u schyłku swoją karierę.

United z bólem serca musieli pożegnać się z enfant-terrible wyspiarskiego futbolu, który już nigdy nie mógł się odnaleźć, choć warto napomnieć, iż przez krótki pobyt w Stanach Zjednoczonych zdobył bramkę, którą uważa się za jedną z najpiękniejszych w historii piłki kopanej.

Best imponował młodzieży, dla której był piątym Beatlesem, a przy okazji najlepszym skrzydłowym na świecie. Cechowały go długie włosy i gwiazdorski styl życia, gdyż nie lubił znikać na długo ze świateł reflektorów. Czas jednak krótko przypomnieć jaki tak naprawdę był George Best na boisku. Nieustępliwy. Tak samo jak obecnie Wayne Rooney lub jeszcze bardziej. Nigdy nie odstawiał nogi, zawsze z trudem znosił porażki i chciał jak najszybciej się odegrać. Lubił rozstrzygać mecze jednym niekonwencjonalnym zagraniem, brać ciężar gry na siebie. Miał wspaniałą technikę, przyjęcie, strzał i start do piłki. Kiedy ta trzymała się jego nogi, był on nie do zatrzymania i dla przyjemności lubił drażnić się z defensorami drużyn przeciwnych poprzez zakładanie im siatki bądź wkręcanie w ziemię. Gdyby odjąć hazard, alkohol i… nadmierną ilość kobiet u jego boku – byłby piłkarzem, który nie zniknąłby tak szybko z europejskich boisk.

Nie ma bowiem miejsca dla ludzi, którzy nie oddają się w pełni grze dla Manchesteru United i mimo częstych wyskoków, nadal imponował i czarował na murawie. Zarząd, jak i szkoleniowiec „Czerwonych Diabłów”, nie mógł bez końca tolerować niesubordynacji podopiecznego. Upominany „Bestie” nie brał sobie uwag do serca, a jak brał… to szybko o nich zapominał przy następnej kolejce w jednym z barów. Żył pełnią życia, nigdy nie odkładał pieniędzy, cholernie lubił je wydawać w trybie natychmiastowym. Zawsze na rozrywki. Z uzależnienia od alkoholu zdawał się nigdy nie robić problemu:

W 1969 roku rzuciłem kobiety i alkohol – to było najgorsze 20 minut mojego życia.

Nigdy nie budziłem się rano z zamiarem upicia się. To działo się samo z siebie.

Po zakończeniu kariery myślałem nad tym, co może jeszcze sprawiać mi taką radość. Może właśnie alkohol czynił mnie szczęśliwszym człowiekiem?

Owszem, przestawałem pić, ale tylko podczas snu.

Większość swojego majątku przeznaczyłem na kobiety, drinki i szybkie samochody. Resztę po prostu roztrwoniłem.

Urodziłem się z wielkim darem, który nie raz obracał się przeciwko mnie.

O Beście powiedziano już wszystko. Ja chciałem pokrótce znów przypomnieć o jednym z najwybitniejszych zawodników pięknego sportu. Zawsze był i będzie stawiany w tym samym szeregu, co Diego Maradona i Pele. Za życia powiedział, iż po upłynięciu pewnego czasu, nikt nie będzie pamiętał o jego życiowych porażkach, a wyłącznie o nieprawdopodobnych wyczynach w barwach United. Tak właśnie jest, choć nie da nie poświęcać się uwagi hucznemu i burzliwemu życiu gwiazdora. Po jego śmierci w stolicy Irlandii Północnej ukazały się nawet banknoty 5-funtowe z podobizną byłego reprezentanta tego kraju. Nie muszę chyba dodawać, że limitowana edycja rozeszła się raptem kilka dni po premierze.

Z łoża śmierci w szpitalu, George powiedział: „Nie umierajcie tak jak ja„…

George Best,

Gerard Pique to piłkarz, którego osobiście pozytywnie wspominam z występów na Old Trafford. Przez cały sezon odczuwałem pewien komfort z nim związany. Pod nieobecność Rio lub Vidicia, do wyjściowej jedenastki z miejsca mógł wskoczyć utalentowany Hiszpan, mający zadatki na naprawdę klasowego zawodnika. Zawodnika z Półwyspu Iberyjskiego ciągnęło jednak z powrotem do Hiszpanii i ten postanowił wzmocnić swój macierzysty klub, w którym o dziwo, miał większe szansę na grę w podstawowej jedenastce ze względu na kompletną przebudowę zespołu Dumy Katalonii i podpisania kontraktu z nowym szkoleniowcem, Pepem Guardiolą. Przyznaję się, że nie do końca interesowałem się późniejszymi losami byłego zawodnika United, który rozegrał w tym sezonie już 13 spotkań. Szybko jednak sobie o nim przypomniałem za sprawą hiszpańskiego brukowca, który opublikował bardzo kontrowersyjną wypowiedź 21-latka.

W United działy się nieprawdopodobne rzeczy. Angielski menedżera brzmiał dla mnie jak chiński ze względu na jego szkocki akcent. Ponadto, w klubie nie ma określonej diety. Każdy ma prawo spożywać to, co żywnie mu się podoba. Trudno nazwać to dietą, spójrzmy tylko na angielskie potrawy. Co dwa tygodnie regularnie byliśmy badani pewną maszyną, która obliczała nasz poziom tłuszczu. Jestem zdziwiony, że sprzęt wytrzymał ze względu na pochłaniane przez innych zawodników hamburgery i piwa. Niemniej jednak należałem do generacji fantastycznych piłkarzy, którzy wygrali wszystko i ciężko było mi odejść.

Oto na co stać dziennik „Marca” w połączeniu z katalońskim „Sportem”. Tłumaczenie rzecz jasna ze Sky Sports. Naturalnie wiadomość poszła w świat i Pique mógł podpaść pewnej grupie fanatyków angielskiego klubu. Ja widzę to wszystko jednak z innej perspektywy. Wyrwane z kontekstu, wyjątkowo naciągane. W dodatku mam wrażenie, iż była to co najwyżej żartobliwa wypowiedź. Rozumiem, że Hiszpanie po tym, jak ich ligi nie zasilił Ronaldo, wyjątkowo nie lubią Manchesteru i lubią wypisywać o nim totalne głupoty. Tymczasem, Gerard czeka na swoją pierwszą bramkę dla klubu, a przypomnę tylko, że w swoim ostatnim sezonie na Old Trafford trafił do siatki czterokrotnie, co jest doskonałym wynikiem jak na obrońcę.

FC Barcelona, Gerard Pique,

The Guardian poinformował, że „Królewscy” poważnie oglądają się za filigranowym zawodnikiem, który ma duże problemy z wywalczeniem miejsca w pierwszej jedenastce klubu. To jeszcze nie byłby problem, gdyby nie Diego Maradona. Nowy selekcjoner reprezentacji swojego kraju wyraził o tyle duże zainteresowanie formą swojego nowego podopiecznego, iż zjawił się na Old Trafford, by porozmawiać z Carlosem.

Tevez jest zaniepokojony brakiem miejsca w wyjściowej jedenastce. Ma za cel wywalczenie miejsca w składzie po rywalizacji z takimi asami jak Wayne Rooney, czy Dymitar Berbatow. Wiem, że jest aktualnie w dobrej formie, ale podpowiedziałem mu, aby nie poddawał się i rywalizował z innymi graczami. Następnie dam mu szansę w zespole narodowym. Wierzę w jego umiejętności tak samo mocno jak w to, że sir Alex Ferguson wciąż ma go w swojej orbicie zainteresowań.

Sprawa przybiera dość niekorzystną postać, gdyż zawodnik nie dostawał ostatnio zbyt wielu szans na zademonstrowanie swoich umiejętności. Owszem, zdobył zwycięską bramkę w ostatnim meczu Carling Cup, ale występy w tych rozgrywkach chluby nie przynoszą, a tym bardziej nie zaspokajają ambicji tego znakomitego zawodnika. Nasza nieporadność w meczu z Arsenalem wołałą o pomstę do nieba, a Szkot wprowadził Argentyńczyka dopiero na 13 minut przed końcem, w dodatku wykorzystując go jako ostatniego zmiennika. Przeciwko Hull spędził na murawie 26 minut przy stanie 4:1 dla „Czerwonych Diabłów”. Mecz w pełnym wymiarze czasowym rozegrał zaś przeciwko swoim byłym kolegom z West Hamu, a także Scousers. 24 minuty przeciwko Blackburn, 12 z Evertonem i 71 w starciu z Boltonem to wciąż mało. W lidze rozegrał bowiem tylko dwa spotkania od pierwszej do ostatniej minuty.

W najbliższym czasie Maradona zadebiutuje w nowej roli w meczu ze Szkocją. Już przed kilkunastoma dniami na okładce Marki znalazł się nie kto inny jak Tevez. Schuster chce załatać dziurę po Robinho, który obraził się na klub, gdy ten myślał wyłącznie o Ronaldo. Czy Carlos będzie na tyle zdesperowany, by poszukać szczęścia w nowym klubie? Jednym z najważniejszych aspektów może być właśnie gra w kadrze, na której snajperowi niewątpliwie bardzo zależy, a Maradona jest skłonny uczynić go jednym z filarów zespołu. Warto mieć również na uwadze, że zawodnik bardzo długo przystosowywał się do gry w Anglii. Wiadomo, że pasowałby do La Liga jak ulał, lecz może po dość bolesnych doświadczeniach nie będzie rozmyślał nad zmianą otoczenia…

Carlos Tevez,

Pod nieobecność Wesa Browna, w składzie ujrzeliśmy Gary’ego Neville’a. Mam nadzieję, że taka sytuacja będzie miała miejsce coraz rzadziej, gdyż Gary nie ma po prostu żadnych szans na wywalczenie miejsca w pierwszym składzie. Rodzi się więc od razu pytanie co z opaską kapitana. Naturalnie, o czym już kiedyś pisałem, moim faworytem jest Rio Ferdinand. Myślę, że to już najwyższy czas, aby Anglik na stałe dowodził zespołem na murawie. Pismo nosem zdaje się czuć 33-latek, który przeżywał huśtawkę nastrojów, gdy młody Brazylijczyk trafiał do siatki. Realizator pokazał na moment twarz klaszczącego Gary’ego, który zdawał się być tym faktem jednak sfrustrowany.

Jutro Manchester zagra przeciwko Queens Park Rangers w Pucharze Ligi, a sir Alex Ferguson zamierza dać szansę kilku ze swoich młodych podopiecznych.

Z młodych zawodników na pewno zagra Jonny Evans, Rodrigo Possebon, Rafael, Darron Gibson, Danny Welbeck, który wraca po kontuzji i bardzo możliwe, że Manucho. Resztę zespołu uzupełnią piłkarze z pierwszej drużyny.

Mecz przeciwko QPR będzie pierwszym dla Rodrigo Possebona, odkąd Brazylijczyk ucierpiał w potwornie wyglądającym faulu Emanuela Pogatetza w spotkaniu z Middlesbrough.

Nie ma już z nim absolutnie żadnych problemów. Martwiliśmy się o niego, ale wszystko jest teraz w porządku.

Gary Neville, Rafael Silva,

Według dziennika „Daily Mail”, Jaap Stam powraca na Old Trafford. Holender zespół „Czerwonych Diabłów” opuścił w 2001 roku po tym, jak w swojej autobiografii skrytykował sir Alexa Fergusona i niektórych kolegów z drużyny. Teraz były defensor Manchesteru United miałby zostać skautem mistrzów Anglii w Ameryce Południowej.

Przed kilkoma dniami Manchester United mierzył się w walce o ligowe punkty z Blackburn Rovers. Na przeciwko sobie stanęli sir Alex Ferguson i Paul Ince, zawodnik niegdyś występujący na Old Trafford. Czarnoskóry pomocnik w 1995 roku opuszczał klub w atmosferze konfliktu, lecz po wielu latach doszło do bardzo kurtuazyjnego powitania obu panów, a Szkot ciepło wyrażał się o młodym menedżerze Rovers.

Wygląda na to, że podobnie sytuacja ma się ze Stamem, który za czasów swojej gry na Old Trafford uważany był nawet za jednego z najlepszych defensorów w historii. Po opublikowaniu swojej biografii, w której zdradza tajemnice szatni angielskiego klubu, doszło do spięcia z sir Aleksem, który szybko pozbył się swojej gwiazdy. Stam zakotwiczył w Lazio Rzym w 2001 roku za 16,5 miliona funtów. Jeszcze przed dwoma laty mówił:

Nauczyłem się, że nigdy nie można być pewnym swojego miejsca w United. Miałem tam trzy dobre sezony. Następnie klub zachował się niepoważnie, gdy mógł zarobić na mnie ogromne pieniądze. Wygraliśmy Ligę Mistrzów i Klubowe Mistrzostwa Świata, kiedy byłem częścią zespołu. Byłem bardzo niezadowolony ze sposobu, w jaki postąpili ze mną. Wykazali się kompletnym brakiem przyzwoitości i szacunku, więc nie pozostawało mi nic innego, jak tylko odejść z zespołu. Patrząc w przeszłość, to wygląda tak, jakby moje odejście było zaplanowane już przez długi czas.

Po latach Fergie przyznał się do błędu, tłumacząc, że odejście Stama nie było związane wyłącznie z jego autobiografią:

To nie był najlepszy wybór. Zawodnik wracał jednak po ciężkim urazie Achillesa i wydawało nam się, że sporo na tym stracił. Otrzymaliśmy ofertę z Lazio, wartą 16,5 miliona funtów za stopera, który miał 29 lat. To była propozycja nie do odrzucenia.

Już po powrocie do Holandii, gdzie zakończył karierę w Ajaksie, piłkarz odpowiadał:

To miłe, że ktoś taki jak Ferguson potrafi przyznać się do własnego błędu. Nie jestem jednak tym zaskoczony, gdyż od początku wiedziałem, że United popełniają błąd, sprzedając mnie. Czułem, że wszyscy mieli takie samo wrażenie, począwszy od pracowników klubu po kibiców.

Stam ogłosił zakończenie swojej barwnej kariery 29 października 2007 roku po kolejnych niepowodzeniach w kraju. Ajax dwukrotnie nie przebrnął eliminacji do fazy grupowej Ligi Mistrzów.

Holender miałby zajmować się przyglądaniu „perełkom” w Ameryce Południowej, dzięki czemu można byłoby uniknąć sytuacji, w której płacimy ogromne pieniądze za Andersona. To umożliwiałoby pozyskiwanie przyszłościowych graczy po znacznie niższych cenach. United na pewno od dawna mają wielu scoutów w Brazylii, więc zastanawia mnie, dlaczego właśnie tam swoją pracę miałby zacząć 36-latek, dla którego byłby to pierwszy krok w roli wyszukiwacza młodych talentów.

Według ostatnich doniesień na celowniku mistrzów Anglii znalazł się młody pomocnik Gremio, Douglas Costa. To właśnie jego miał obserwować Stam. 17-latek kilka dni temu podpisał nowy kontrakt z brazylijskim klubem. Klauzula odstępnego została zwiększona z dotychczasowych 5 milionów funtów do 21 milionów.

Niewątpliwie powrót tego wybitnego obrońcy jest czymś interesującym, jako że nigdy na Old Trafford nie zapomina się o legendach, czego doskonałym przykładem jest Bryan Robson, który przed kilkoma miesiącami został ambasadorem klubu. Wiadomość nie została do tej pory potwierdzona przez stronę oficjalną, więc na ogłoszenie powrotu Jaapa będziemy musieli jeszcze trochę poczekać.

Yip Jaap Stam is a big Dutch man

Get past him if you fucking can

Try a little trick

He’ll make you look like a dick

Yip Jaap, Jaap Stam

Jaap Stam,

Dzisiejszego poranka mogliśmy przeczytać w serwisie Sky Sports o powrocie do zdrowia dwóch najważniejszych ogniw Liverpoolu, Stevena Gerrarda i Fernando Torresa. Hiszpan ucierpiał w zremisowanym bezbramkowo meczu z Aston Villą, w związku z czym nie wystąpił też w niedawnych meczach kwalifikacji Mistrzostw Świata 2010, a Gerrard od początku fazy przygotowawczej do sezonu zmagał się z kontuzją pachwiny.

Zawodnicy mają się już coraz lepiej. Mają za sobą lekką sesję treningową. Bardzo potrzebujemy ich w tym spotkaniu, gdyż mogą odmienić jakość naszej gry. Nie jestem zaskoczony, że będą mogli zagrać. Nasz staw medyczny doskonale wykonuje swoją pracę, a piłkarze pracowali niezwykle ciężko, aby wrócić do pełnej sprawności fizycznej.

Rafael Benitez

Tym samym oba zespoły przystąpią do spotkania niemal w najsilniejszych składach. Tradycyjnie można spodziewać się olbrzymiej walki, ale i triumfu jednego z zespołów. W ciągu 10 lat, United remisowali z Liverpoolem zaledwie 4 razy.

Po tym, gdy Everton nie odbudował już nigdy swojej potęgi z lat 80-tych, „Czerwone Diabły” zostały największym rywalem Liverpoolu i mecze tych drużyn cieszą się szczególną popularnością na całym świecie.

Anfield Road czeka już niespełna siedem lat na zwycięstwo swoich ulubieńców przeciwko znienawidzonym Mancs. Amerykański właściciele klubu George Gillett i Tom Hicks muszą wreszcie znaleźć się pod wrażeniem zdolności taktycznych hiszpańskiego menedżera, który nigdy nie pokonał w lidze United, Arsenalu i Chelsea. Należy mieć nadzieję, że ta „imponująca” passa się nie zakończy. Po opuszczeniu Półwyspu Iberyjskiego, Hiszpan zdobywał Ligę Mistrzów i FA Cup, ale nie udało mu się sięgnąć po najcenniejsze trofeum dla angielskich kibiców – Premier League, którego klub nie zdobył od początku istnienia rozgrywek.

W ostatnich latach jedynym zwycięstwem odniesionym przez Liverpool był wygrany mecz piątej rundy FA Cup przed dwoma laty, podczas którego bardzo poważnej kontuzji kontuzji doznał Alan Smith. Na Anfield zespół „The Reds” zwyciężył 1:0 po bramce Petera Croucha, który obecnie strzela gole dla Portsmouth.

W ostatnich latach mecze pomiędzy Manchesterem a Liverpoolem na Anfield były niezwykle dramatyczne. W obu przypadkach trzy punkty inkasowały „Diabły” po szczęśliwych golach Johna O’Shea i Carlosa Teveza. To właśnie podopieczni sir Aleksa Fergusona byli jedynym zespołem, który zwyciężył Liverpool na ich domowym obiekcie w sezonie 2007/08. Liverpool ma jednak doskonałą passę przed własną publicznością i ewentualnie wygrywając jutrzejszy klasyk, triumfowałby już po raz dziesiąty z rzędu w lidze.

Nie ma wątpliwości, że dla szkockiego menedżera United, pokonanie Liverpoolu jest zawsze priorytetem. Zanim legendarny szkoleniowiec pożegna się z fachem, zamierza jeszcze pobić 18 mistrzowskich tytułów Scousers. Jest to praktycznie niemożliwe przy porażkach ze znienawidzonym rywalem. O większą motywację takich piłkarzy jak Wayne Rooney, czy Gary Neville nie trzeba się po prostu martwić. Nienawidzą tego zespołu całym sercem. Ponadto, w przypadku występu, Gary rozegrałby już 350 spotkanie w Premier League.

Miejmy więc nadzieję, że czeka nas nieprawdopodobny mecz, pełen niezapomnianych wrażeń i… cudownej gry Dymitara Berbatowa. Lepszego momentu na debiut wymarzyć sobie nie można. To wielka szansa, aby pokonać LFC po raz czwarty z rzędu na Anfield.

Liverpool,

Mecz rozpoczął się tak jak wszyscy byśmy sobie tego życzyli. Mistrzowie Anglii szturmowali bramkę Shaya Givena, który mógł skapitulować po doskonałej główce Fraizera Campbella. Po zagraniu z lewej flanki Wayne’a Rooneya, w polu karnym gości doskonale odnalazł się młodzian, który musiał zastąpić nieobecnego Carlosa Teveza, lecz jego strzał instynktownie głową sparował reprezentant Irlandii. „Setkę” miał też Anglik, który szczęśliwie wykurował się i był gotowy do gry od pierwszego gwizdka Mike’a Rileya. Doskonale spisywał się jednak Given, który najpierw odbił przed siebie piłkę po strzale 22-latka, a następnie obronił dobitkę Paula Scholesa.

W 22. minucie na Old Trafford zapanowało ogromne zdziwienie. Po rzucie rożnym dla „Srok”, Darren Fletcher nie przypilnował Nigeryjczyka Obafemi Martinsa, a były piłkarz Interu Mediolan skierował piłkę do bramki Edwina van der Sara. Zwiastowało to duże problemy przed obrońcami mistrzowskiego tytułu, którzy podnieśli się po zaledwie dwóch minutach. Gola zdobył… Fletcher, który odkupił winy sprzed kilkunastu sekund. Szkot skorzystał z perfekcyjnego dogrania Ryana Giggsa i bez problemów znalazł drogę do siatki.

Urazu kostki nabawił się niedługo później Michael Carrick, który miał wrócić do reprezentacji Anglii. W jego miejsce na placu gry pojawił się John O’Shea. Już wiadomo, że były pomocnik Tottenhamu straci przynajmniej dwa tygodnie. W pierwszej połowie „Diabły” nie udokumentowały już swojej przewagi, mimo że posiadanie piłki było zdecydowanie na ich korzyść aż do końca meczu.

W drugich 45 minutach gra była niepoukładana, a szanse na zwycięstwo prysły z zejściem z boiska Ryana Giggsa, którego zastąpił Rodrigo Possebon. Wówczas na skrzydło przeszedł Patrice Evra, a jego miejsce na lewej obronie zajął O’Shea. Ciężar gry na swoje barki próbował brać Rooney, który był widoczny wszędzie, jak zwykle biegający zawzięcie za przeciwnikami. Napastnik zapisał się w statystykach niestety tylko ze względu na otrzymaną żółtą kartkę.

Najpoważniejszą sytuacją do zdobycia zwycięskiej bramki był niewątpliwie rzut rożny dla United, po którym Nemanja Vidić trafił głową w poprzeczkę. O ile w pierwszej połowie gra mogła się podobać, o tyle w drugiej nie było widać żadnego pomysłu na rozbicie defensywy „Srok”, która rozegrała dziś bardzo pewne spotkanie.

Nie najlepiej wygląda nasza kadrowa sytuacja, w czym można doszukiwać się głównej przyczyny zremisowania spotkania z drużyną, która nie sprawiała nam jeszcze kilka miesięcy temu żadnych problemów i nie stawiała żadnego oporu. Nani wciąż musi pauzować za czerwoną kartkę z meczu z West Hamem pod koniec sezonu 2007/08 i ominie go jeszcze mecz z Portsmouth. Narzekamy obecnie na brak skrzydłowych, jako że Ronaldo wróci dopiero za miesiąc, a w pełni sił nie znajduje się też Park. Owen Hargreaves miał być gotowy do gry, lecz zabrakło dla niego miejsca nawet w meczowej 18-tce. Warto dodać, że Anderson wciąż jest w Pekinie z reprezentacją Brazylii, a Carlos Tevez powrócił przed dzisiejszym starciem z Newcastle do Argentyny ze względu na problemy rodzinne. Młodzi zawodnicy, którzy pojawili się na boisku, a więc wspomniany Possebon i Rafael da Silva nie byli w stanie zmienić oblicza gry. Z niezłej strony zaprezentował się Fraizer Campbell, który niestety nie otworzył wyniku w 7. minucie meczu, kiedy to wszystko mogło potoczyć się inaczej…

W następną sobotę Manchester jedzie na Fratton Park, czyli na niezwykle ciężki teren. Remis jest jak najbardziej w zasięgu Portsmouth, które poległo dziś na Stamford Bridge ze znajdującą się w strasznym gazie po pre-season Chelsea. Należy mieć nadzieję, że Ryan Giggs będzie mógł zagrać przeciwko „Pompey”, a dołączy do niego również Hargo. Po pierwszej kolejce musimy już odrabiać dwupunktową stratę do ekip Liverpoolu, Arsenalu i CFC.

Newcastle United,

Od początku meczu nie narzuciliśmy zdecydowanego tempa i rywale z RPA swobodnie poczynali sobie w środkowej strefie boiska. Spotkanie ułożyło się kompletnie inaczej niż to z Aberdeen, mimo że zagraliśmy w teoretycznie silniejszym składzie. Od pierwszej minuty wystąpił dziś Carlos Tevez i Tomasz Kuszczak. W pierwszej połowie sytuacji było jak na lekarstwo, ale przewaga żadnej z drużyn nie zarysowała się na tyle, aby można było wskazać ewentualnego zwycięzce pojedynku.

W 37. minucie spotkania na murawę w polu karnym padł piłkarz Kaizer Chiefs Siphiwe Tshabalala po bezpardonowym, acz bezmyślnym faulu Gary Neville’a. Po chwili Quartey wymierzył sprawiedliwość oddając spokojny strzał w lewy róg bramki strzeżonej przez reprezentanta Polski. Na przerwę jako lider do szatni schodziła więc drużyna rywali, której nie można było odmówić zaangażowania.

Trudno mówić o wielu pozytywach w dzisiejszych poczynaniach naszych ulubieńców. United znów zagrali bardzo ospale, choć ambicji nie można tradycyjnie odmówić harującemu jak wół Wayne’owi Rooneyowi. Nie przynosiło to jednak pożądanego efektu, a jedynie upomnienie w postaci żółtej kartki za nieprzemyślany faul, który zdawał się być wyrazem bezsilności Anglika. Z dość dobrej strony zaprezentował się Chris Eagles, walczący o przychylność sir Alexa Fergusona. 23-latek ma za sobą przyzwoity występ z Aberdeen, lecz osobiście mam jeszcze w pamięci jego straszne pudło ze Szkotami. Dziś było inaczej i w 60. minucie po doskonałym dośrodkowaniu Carlosa Teveza, Eagles trafił do siatki głową z bardzo ostrego kąta. Również swoją obecność na boisku zaakcentował Nemanja Vidić, bez którego mogliśmy to spotkanie przegrać. Serb znów pokazał się jako zapora nie do przejścia, a w dodatku został ukarany żółtą kartką.

Z uznaniem obserwowałem poczynania Fraizera Campbella, który w drugiej połowie pojawił się na placu gry i bez problemów radził sobie z defensorami Kaizer Chiefs. Skończyło się jednak wyłącznie na dobrym wrażeniu, gdyż utalentowany napastnik nie miał okazji, by pokonać Itumelenga Khune.

Afrykańczycy, co nie może dziwić, znajdowali się po 90 minutach w doskonałych nastrojach i nie odmówili sobie krótkiej dyskusji ze znanymi przeciwnikami. Wiele do powiedzenia mieli sobie kapitanowie obu drużyn Jimmy Tau i Ryan Giggs, który przejął opaskę po zejściu z boiska Neville’a. Za nami sparing stojący na mizernym poziomie, bez nadzwyczajnego forsowania się. Szkoda dla fanów, którzy na pewno liczyli na zobaczenie kilku pięknych zagrań. Można jednak mieć nadzieję, że z każdym kolejnym występem będziemy na fali wznoszącej i przystąpimy do sezonu doskonale przygotowani od strony fizycznej.

Następne spotkanie rozegramy już we wtorek z Orlando Pirates o godzinie 20:10 czasu polskiego.

Bramki z meczu

Zdjęcia z meczu

Manchester United,

Sprawdzian obu ekip nie był prowadzony w oszałamiającym tempie, ale mimo tego, różnica klas obu drużyn była bardzo widoczna. United swobodnie rozgrywali piłkę w środku pola, ale atakowali „od święta”. Na pierwsze trafienie trzeba było czekać aż do doliczonego czasu gry pierwszej połowy. Wówczas w polu karnym faulowany był Wayne Rooney przez bramkarza rywali, Jamiego Langfielda. Do rzutu karnego podszedł Michael Carrick i, podobnie jak w moskiewskim finale Ligi Mistrzów, bez problemu umieścił piłkę w siatce. Wcześniej gospodarze mieli dwie bardzo dogodne sytuacje do otwarcia wyniku. Najpierw Holender Jeffrey De Visscher minimalnie chybił obok prawego słupka Bena Amosa, a później Darren Mackie trafił do siatki ze spalonego.

Rzecz jasna SAF pozwolił sobie tego dnia na wiele roszad w wyjściowej jedenastce, a po przerwie szansę dostali także młodzi zawodnicy, m. in. Fraizer Campbell czy Chris Eagles, który miał doskonałą okazję do podwyższenia wyniku po doskonałym podaniu od Darrena Fletchera. Chwilami w oglądaniu meczu przeszkadzały ptaki latające przed kamerą i zasłaniając obraz, jako że Aberdeen to miasto portowe.

Gospodarze nie radzili sobie tego dnia z dobrze dysponowanymi w środku pola Paulem Scholesem i Ryan Giggsem, a swoją obecność na boisku zaznaczył też Wayne Rooney. Już z opaską kapitana po zejściu najstarszych zawodników, „Wazza” zdobył decydujące trafienie. Darren Fletcher miał swój dzień i zaserwował kolejną znakomitą piłkę w kierunku partnera z zespołu i tym razem bardziej doświadczony od Eaglesa Rooney zmieścił piłkę pewnym uderzeniem głową przy prawym słupku bramki rywali.

Widowisko nie powalało obserwatorów na kolana, co jednak cechuje spotkania tego typu. Obie drużyny prezentowały się raczej ospale, United znajdują się dopiero na początku przygotowań do morderczego sezonu. Rywale nawzajem szanowali swoje kości i arbiter nie musiał ani razu wyciągać kartek z kieszonki. Z dobrej strony zaprezentował się młody Ben Amos, który przez 73 minuty bronił dostępu do bramki „Czerwonych Diabłów”. Po bardzo groźnym strzale Jamie’ego Smitha popisał się wprost genialną interwencją. Co ciekawe, mecz z trybun oglądał wypożyczony w minionych rozgrywkach do greckiego Panathinaikosu Ateny, Angolczyk Manucho.

Po gładkim zwycięstwie możemy spodziewać się progresu formy naszych ulubieńców, którzy 19 lipca o 15:15 zagrają z Kaizer Chiefs.

Video z meczu

Zdjęcia z meczu

Manchester United,