Konkurs Świąteczny

W konkursie wzięło udział ~900 osób, za co serdecznie dziękujemy! Niestety podliczenie takiej ilości wyników potrwało chwilę, ale udało się. Poniżej przedstawiamy najlepszych uczestników.

W przypadku pierwszej trójki o kolejności na podium zadecydował czas poświęcony na rozwiązanie konkursu. Zwycięzców prosimy o kontakt mailowy (redlog@redlog.pl) w celu podania adresu, na który mają przyjść nagrody.

Konkurs na komentatora roku

Zgodnie z zasadami naszego konkursu:

Ostatecznego zwycięzcę wybiorą sami zainteresowani. Komentujący z Top 5 AD 2011 wyłonią spośród siebie poprzez tajne głosowanie najbardziej godnego nagrody.

W 2011 redakcja uznała, że najlepszymi komentującymi byli: Sayper, Hubercik, Queiroz, Nonsens, Adipete.

Także teraz muszą oni między sobą wybrać tego „naj”. Prosimy więc, aby każdy z nich wysłał na adres redlog@redlog.pl informację, na kogo oddaje swój głos. Oczywiście nie można głosować na siebie ;-) Jak tylko otrzymamy wszystkie Wasze głosy, zaktualizujemy ten wpis ;-)

Do składu United, wedle słów sir Alexa, zdolni do gry dziś wieczorem będą Rio Ferdinand, Wayne Rooney i Ryan Giggs, a także Anderson, który już zagrał kilkadziesiąt minut parę dni temu. Mimo wzmocnień, mecz prawdopodobnie nie będzie należał do najłatwiejszych. Rozbudzone świetnym startem ambicje Srok na pewno zmotywują podopiecznych Alana Pardewa do szczególnie zażartej walki po porażce z Liverpoolem. United liczyć będą na siłę ognia Wayne’a Rooneya i, wszystko na to wskazuje, Dimitara Berbatowa. Ważne jednak, by odpowiednio zabezpieczyć tyły, a w tej kwestii kluczowym jest wybór pierwszego bramkarza, o czym szerzej pisaliśmy tutaj.

Wypowiedzi przedmeczowe

[sir Alex] nie jest [punktem odniesienia dla trenerów], bo porównywanie się z nim jest trochę śmieszne. Coś koło 50 trofeów to jest rzecz rzadko spotykana. Ma świetne warunki do obsługiwania i trzymania mocno tej drużyny. Sam na to sobie zapracował. Długowieczność Fergusona dała mu żelazną władzę. Przykładem jest ukaranie Rooneya po tym, jak po meczu w Boxing Day sięgnął po kieliszek. Wielu menedżerów może tylko pomarzyć o takiej władzy, jaką ma Ferguson na Old Trafford.

Mecz na St. James’s Park w środę. Można być pewnym, że jedna i druga drużyna da z siebie wszystko, gdyż ostatnie mecze zakończyły się porażkami.

Alan Pardew

Bramki

Naprawdę chcecie to oglądać?

Newcastle United, Video, wideo,

Niestety w tym roku, wyjątkowo, musimy życzyć podopiecznym sir Aleksa Fergusona powodzenia w Lidze Europejskiej, a nie LM. Mimo to mamy nadzieję, że nasi ulubieńcy nie będą już mieli problemów z kontuzjami oraz skutecznością – czego życzymy sobie i Wam ;-)

Korzystając z okazji zapraszamy do udziału w naszym konkursie o którym pisaliśmy wczoraj.

Życzymy także, by nadchodzący rok był lepszy od mijającego. Aby spełniały się marzenia, a wszystkie plany realizowały się bez problemów. Mamy nadzieję, że hucznie przywitacie Nowy Rok, bawiąc się szampańsko na sylwestrowych imprezach!

Wesołych Świąt!

Powoli staje się tradycją, iż Redlog z okazji Świąt Bożego Narodzenia przeprowadza konkurs z nagrodami. Również w tym roku macie szansę wygrać kilka ciekawych upominków – wystarczy, że podejmiecie wyzwanie i weźmiecie udział w naszych świątecznych zawodach.

Z konkursem ruszamy w Święta. Wówczas pojawi się pierwsza część zadań, na których rozwiązanie będziecie mieli kilka dni czasu aż do ukazania się kolejnych zagadek. Dwie następne partie pytań pojawią się na naszej stronie w dniach późniejszych. Po trzeciej, finałowej fazie podliczymy punkty przez Was zdobyte i na ich podstawie poznamy najlepszych uczestników konkursu. W przypadku równej liczby punktów decydować będzie czas wypełnienia formularza. Dokładniejsze informacje dotyczące regulaminu, podane zostaną na stronie konkursowej (patrz niżej).

Nagrody

Tak, tak – na to czekacie. W nadchodzących dniach możecie zdobyć między innymi maskotki oraz koszulkę Manchesteru United! Coś stosownego na zimową porę też się znajdzie :)

O tym, które nagrody przypadną czytelnikom zajmującym poszczególne miejsca, poinformujemy jutro.

Jak myślicie? Jakie zadania na Was czekają? :>

Prosimy o poinformowanie nas w komentarzach o której porze dnia chcecie, aby pojawiały się kolejne etapy konkursu. Wieczór, po godzinie 20 jest Waszym zdaniem ok?

Strona konkursowa, na której będą znajdować się pytania: Konkurs świąteczny – III edycja

konkurs,

Doświadczenie poprzednich sezonów nie napawa hurraoptymizmem. 2:2, 3:0, 2:0 -jeden na dziewięć możliwych punktów zdobytych na Craven Cottage zapewne dało do myślenia Sir Alexowi, który musi postarać się zmotywować swoich podopiecznych bardziej niż na zwykły ligowy mecz.

Wypowiedzi przedmeczowe

Nasze ostatnie dwa wyniki z nimi to 3:0 do przodu i remis 2:2 w ubiegłym sezonie. Wygląda na to, że dobrze nam idzie z nimi na Cottage. Manchester United ma wspaniałej jakości drużynę, więc nie można im zostawić miejsca do gry. Jeśli zrobisz błąd, oni go wykorzystają. Musimy zagrać na najwyższych obrotach i nie pozwolić im na pokazanie, co potrafią.

Złapaliśmy lepszą równowagę, musimy to utrzymać i zacząć lepiej wykorzystywać umiejętności Mousa Dembele i Bryana Ruiza. Ich siła może być dla nas kluczowa. Do tego musimy lepiej obsługiwać pozostałych napastników. Andrew Johnson dobrze zagrał w sobotę, do tego cała drużyna pokazała się z dobrej strony.

Tu chodzi głównie o dobrą grę, strzelanie bramek i zdobywanie punktów, a w sobotę wychodziło nam to bardzo dobrze. Z piłkarzami, których mam do dyspozycji myślę, że możmy wiele zdziałać w lidze. Jestem zadowolony ze składu, jakim dysponuję. Mamy znakomitych zawodników na każdej z pozycji.

Może mamy szansę na wygranie czegoś w tym roku, a na pewno możemy stawać się coraz lepsi. Najbardziej liczę na to, że ustatkujemy się w pierwszej połowie tabeli, jak rok temu i będziemy się ciągle poprawiać.

Martin Jol

Bramki

0:1 Danny Welbeck

0:2 Luis Nani

0:3 Ryan Giggs

0:4 Wayne Rooney

0:5 Dimitar Berbatow

Fulham FC, Premier League, Premiership, Video, wideo,

FC Basel: Sommer – Park Joo Ho, Dragović, Abraham, Steinhofer – Shaqiri, F. Frei, Cabral, G Xhaka – Streller, A Frei.
Rezerwowi: Colomba, Kusunga, Kovać, Chipperfield, Stocker, Zoua, Kwan-Ryong Pak.

Man Utd: De Gea – Smalling, Ferdinand, Vidić, Evra – Park, Jones, Giggs – Nani, Rooney, Young.
Rezerwowi: Lindegaard, Evans, Fletcher, Valencia, Gibson, Welbeck, Macheda.

FC Basel,

Ostatni raz piłkarze Crystal Palace zawitali w czerwonej części Manchesteru w grudniu 2004 roku. Wówczas Czerwone Diabły nie pozostawiły złudzeń rywalom i pokonały Londyńczyków z południa 5:2 po trafieniu samobójczym oraz golach Scholesa, Smitha i O’Shea. The Eagles kojarzą się fanom United przede wszystkim z innym wydarzeniem, które miało miejsce ok. dekadę wcześniej. W owym czasie niepokorny Eric Cantona wpierw zobaczył czerwoną kartkę za kopnięcie przeciwnika, by chwilę później słynnym ciosem kung-fu zaatakować jednego z kibiców lokalnej drużyny.

Dzisiaj nie oczekujemy takich wybryków. Ciśnienie nie jest zbyt wysokie, okazję do zaprezentowania się będą mieli młodzi i rezerwowi piłkarze United. Przyjezdni wystawią zapewne najmocniejszy możliwy skład, lecz w dalszym ciągu to Manchester jest zdecydowanym faworytem. Jednakże nie takie niespodzianki robili nam nasi ulubieńcy – pamiętacie Leeds, Exeter i Coventry?

Kadra Manchesteru United

De Gea, Lindegaard, Amos, Thorpe, Rafael, Smalling, Fábio, Jones, Evans, Evra, Fryers, Nani, Valencia, Gibson, Carrick, Fletcher, Pogba, M Keane, Morrison, Cole, Vermijl, Park, Young, Rooney, Hernández, Berbatow, Diouf, Macheda.

Crystal Palace:

Wypowiedzi przedmeczowe

To ogromna szansa dla nich [młodych piłkarzy], jednak muszą być ostrożni, ponieważ jeśli Sir Alex da ci szansę zaprezentowania się, a ty go zawiedziesz, kolejna szansa może się szybko nie pojawić. W ten sposób postępuje United: jeśli grasz dobrze, dostajesz kolejne szanse, jeśli jednak zagrasz przeciętnie, boss posadzi cie na ławce w kolejnym spotkaniu. Zawsze jest ktoś gotowy na zajęcie twojego miejsca. Właśnie dlatego piłkarze muszą wykorzystywać swoje szanse. Przed spotkaniem muszą uświadomić sobie, jakimi są szczęśliwcami, że to właśnie oni dostali możliwość pokazania się w pierwszym składzie.
Jestem naprawdę dumny i zadowolony, ponieważ gdy widzisz tych młodych chłopaków w akcji, wiesz że przyszłość United jawi się w jasnych barwach. Odwalają kawał wspaniałej roboty i Sir Alex z pewnością może im zaufać – nie obawia się bowiem postawić na nich w meczach Carling Cup.

Patrice Evra

Czekamy z niecierpliwością na to spotkania. Graliśmy do tej pory mecze z wymagającymi rywalami – Crawley, Southampton, Middlesbrough i Wigan. Nie chodzi nam o przetestowanie siebie. Piłkarze zasłużyli, aby być w tej fazie turnieju. Mają prawo do gry na Old Trafford. Fani będą nas z pewnością wspierać, więc zapowiada się ciekawie.
Zawsze miło jest zagrać na Old Trafford. Do tej pory udawało nam się wygrywać z wyżej cenionymi przeciwnikami. Jedyne co możemy zrobić w tej sytuacji, to grać futbol, który prezentowaliśmy w poprzednich spotkaniach CC. Nie gramy o punkty, gramy o miejsce w półfinale.
Wszyscy gracze są w dobrej formie, tylko dwóch piłkarzy boryka się z długoterminowymi kontuzjami.
[Alex Ferguson] Jest jednym z najlepszych menedżerów w historii futbolu. Osiągnął w klubowej piłce wszystko. Wielu z was zapamięta dobrze jego pracę w Manchesterze United. Moje wspomnienia z nim związane są ze Szkocją i Aberdeen. Nie lubiłem go, ponieważ jestem fanem Glasgow Rangers, właśnie to poróżniło nas.
Spisywał się fantastycznie. To wielki zaszczyt, że będę mógł zmierzyć się z jego drużyną.

Dougie Freedman

Nie ma nic złego w tym, że się wpada w nałóg wygrywania, bez względu na to, w jakim konkursie się jest.
Niektórzy ludzie nawet nie biorą na serio tych rozgrywek, twierdząc, że nie są ważne. Ale unieść trofeum w lutym w geście zwycięstwa jest niesamowitym uczuciem. To daje zawsze jeszcze więcej wiary do końca całego sezonu, nie tylko nam jako zawodnikom, ale jako klub. Każdy zwycięskie trofeum daje impuls. Nie powinno się na te rozgrywki patrzeć z przymrużeniem oka, bo to kolejna okazja na medale.
W tym roku na tym etapie pozostało wciąż wiele wielkich zespołów. W przeszłości zespoły były słabsze. Rozgrywki są teraz bardzo silnym konkursem, a awans do ćwierćfinału trzeba brać na poważnie. Nie potraktujemy Crystal Palace ulgowo, bo to jest nasza okazja do odniesienia sukcesów i utrzymania zwycięskiego toru.
Jest to wspaniałe miejsce, by nauczyć się piłkarskiego rzemiosła. Boss jest najlepszy w powoływaniu do zespołu młodych, kiedy widzi, że są gotowi. Niektórzy mogli już spróbować gry w pierwszym zespole. Zeki grał już kilka razy i spisał się dobrze. Jestem pewien, że gdy menedżer powoła ich do składu, spiszą się bardzo dobrze. Są utalentowani i grają naprawdę dobrze – nie byliby teraz z pierwszą drużyną, gdyby tak nie było. Prawidłowo wykonują swoją pracę i obowiązki. Chodzi o to, żeby oni zrobili kolejny krok w swojej karierze, kiedy już tylko dostaną na to szansę. Nie ma wiele możliwości, by dostać się na stałe do pierwszej jedenastki. Carling Cup jest prawdopodobnie najlepszym miejscem na to i jestem pewien, że młodzi w 100% skorzystają z danej im szansy.

Michael Carrick

Bramki

0:1 D. Ambrose

1:1 Federico Macheda

1:2 G. Murray

Carling Cup, Crystal Palace, Video,

Dostępność zawodników

Manchester United
Nie zagrają: Chris Smalling, Tom Cleverley, Anderson, Michael Owen (kontuzje).
Niepewny występu: Danny Welbeck.

Z kolei Jorge Jesus nie zabrał ze sobą do Anglii kontuzjowanego Javiera Savioli. Na Old Trafford nie zagrają ponadto Enzo Perez, a także Nemanja Matić, narzekający na uraz uda.

Benfica Lizbona
Nie zagrają: Enzo Perez, Nemanja Matić, Javier Saviola (kontuzje).

Najlepsi strzelcy

Manchester United
Wayne Rooney, Danny Welbeck (po 2), Ryan Giggs, Antonio Valencia, Ashley Young (po 1).

Benfica Lizbona
Bruno Cesar, Oscar Cardozo (po 2), Rodrigo (1).

Wypowiedzi przedmeczowe

Liczymy na wygraną, gdyż w pierwszych dwóch meczach zremisowaliśmy. Benfica to dobra drużyna – grają zespołowo, tworzą kolektyw. Na wyjeździe zremisowaliśmy, wiemy co i jak i chcemy dzisiaj zwyciężyć.

Jestem zadowolony [z gry w wyjściowym składzie], ale cały czas staram się coś poprawiać. Moim celem jest dobra gra drużyny i robię wszystko, by tak było.

Ji-Sung Park

Ich największym atutem jest pomoc. Jeśli opanujemy centralę, będziemy spokojnie kontrolować przebieg spotkania. Jestem pewien, że Benfica zagra bardzo dobrze. Z pewnością rozważnie, bo w końcu mecz będzie na Old Trafford, ale mogą nam napsuć sporo krwi.

Kiedy byłem w Sportingu, mecze z Benficą były dla mnie wtedy jak dzisiaj derby Manchesteru. To bardzo trudne spotkania, zwycięstwo z nimi zawsze mnie bardzo cieszy. Dodatkowo, za mojej gry bilans spotkań z nimi był niezły.

Nani

Benfica staje się powoli sensacją w Lidze Mistrzów i wygrana na Old Trafford byłaby historycznym wydarzeniem. Jesteśmy na fali a mecz ten rozgrywany jest w idealnym dla nas momencie. Powalczymy z United o zwycięstwo. W naszym pierwszym meczu z United w Lizbonie padł remis (1-1). Uważam, że zasłużyliśmy wówczas na coś więcej, niż tylko jeden punkt. MU jest bardzo trudnym rywalem na swoim terenie, jednak pracujemy nad systemem, który ułatwi nam grę we wtorkowym meczu. Zadanie wydaje się być trudne, jednak wszystko jest możliwe. Nikt nie zamierza zadowolić się jednym punktem. Naszym celem jest wywiezienie z Manchesteru trzech punktów.

Nani jest ich kluczowym graczem, który świetnie zna Benfikę, ponieważ jest Portugalczykiem. Nie można zapominać o Rooneyu, to gwiazda światowego formatu.

Pablo Aimar

Bramki

0:1 Phil Jones (OG)

1:1 Dimitar Berbatow

2:1 Darren Fletcher

2:2 Pablo Aimar

Benfica Lisbona, Liga Mistrzów,

» Czy warto?
» Najlepsi komentatorzy sierpnia!
» Komentuj i zgarniaj nagrody!

Wrzesień

Zgodnie z przypuszczeniami podanymi we wpisie z wynikami sierpniowymi, mamy w pierwszej trójce debiutanta. Ba, owa osoba, a mówimy o nonsensie (sic!), zwyciężyła w kampanii wrześniowej! Za nim uplasowali się starzy wyjadacze – druga pozycja przypadła Sayperowi, a trzecią lokatę okupuje Hubercik.
Gratulujemy!

Październik

Dla urozmaicenia tym razem zaczniemy od dołu. Dobrze spisał się Sayper, któremu jednak troszkę brakło do top 3. Pozycję trzecią przyznaliśmy adipete – zwycięzcy edycji czerwcowej. Drugie miejsce zajął Hubercik – użytkownik mający na koncie dwa etapowe zwycięstwa na początku batalii, stale znajdujący się w czołówce. Po raz trzeci w naszym konkursie dwa miesiące z rzędu panuje jeden komentujący – nonsens, piszący wbrew nickowi bardzo do rzeczy :) Gratulacje!

Do końca konkursu pozostało niecałe półtora miesiąca. Nadchodzi więc ostatnia prosta, która może okazać się decydująca w wyścigu o miano komentatora roku. Postarajcie się zatem zrobić na finiszu dobre wrażenie i zacnie komentować publikowane felietony i artykuły :)

Prawdopodobnie doskonale wiecie, że walczycie o ilustrowaną historię Manchesteru United ze wstępem autorstwa samego Bobby’ego Charltona, a także książki „Kompletnie Konkretnie. O tym, co jest nie tak ze współczesną piłką nożną” oraz „Kibicowanie jako uniwersalny język”.

Sponsorem nagród książkowych jest księgarnia Sendsport, za co serdecznie dziękujemy ;-).

Naprawdę warto komentować!

Przypomnienie zasad konkursu

Należy komentować, komentować i… komentować. Aha, i jeszcze komentować. Od stycznia aż do grudnia, do miesiąc redlogowi redaktorzy będą wybierać najlepszą trójkę czytelników udzielających się pod tekstami na Redlog.pl. Grono autorów na uwadze będzie miało zarówno ilość, jak i jakość komentarzy widocznych na naszym blogu. Zwycięzcę wyłonimy w końcoworocznym wielkim finale. Oto szczegóły zabawy:

• Po zakończeniu każdego miesiąca redaktorzy Redlog.pl wybierają Top 3 komentujących na blogu. Biorą oni pod uwagę ilość i zawartość merytoryczną ich komentarzy.
• Redaktorzy opierają się na wszystkich komentarzach opublikowanych pod wpisami. Komentarze na Facebooku oraz innych stronach nie biorą udziału w zabawie.
• Wraz z ogłoszeniem najlepszej trójki grudnia, zostanie opublikowana końcowa klasyfikacja najlepiej komentujących. Osoby z pierwszych pięciu miejsc mają szansę na otrzymanie nagrody głównej.
• Ostatecznego zwycięzcę wybiorą sami zainteresowani. Komentujący z Top 5 AD 2011 wyłonią spośród siebie poprzez tajne głosowanie najbardziej godnego nagrody.
• W głosowaniu owym nie będzie fizycznej możliwości głosowania na siebie.
• W razie otrzymania najwyższej liczby głosów przez dwie bądź więcej osób o przyznaniu nagrody zadecyduje kierownictwo Redlog.pl
• Sposób odebrania nagrody zostanie ustalony indywidualnie
• Konkurs nie obejmuje redaktorów Redlog.pl

Wszystko powinno być już jasne. Do kogo zawędruje główna nagroda? To zależy tylko od Was. Zapewniamy, iż przy każdym z wyborów będziemy starali się być maksymalnie sprawiedliwi i rzetelni.

komentator roku, konkurs,

» Kibice Manchesteru United jednoczcie się! Wygraj bilety na OT!

Chcemy przedstawić Wam relację z naszego wypadu na derby Manchesteru. Pomimo, iż od tego meczu minęło już sporo czasu, to na pewno nie zapomnimy go tak szybko. Jako że tekstów rozprawiających o przebiegu spotkania i przyczynach porażki The Reds pojawiło się już dosyć dużo, nie będziemy się na tym specjalnie koncentrować, ale w zamian zamieścimy kilka logistycznych informacji i ciekawych spostrzeżeń, które być może pomogą komuś wybierającemu się na jeden z kolejnych meczów United.

Podróż na lotnisko w Liverpoolu

Nasza eskapada zaczęła się w sobotę od podróży pociągiem z Warszawy do Krakowa. Trzy godzinki zleciały szybko przy piwku i kartach. W Krakowie urządziliśmy sobie ekspresowe zwiedzanie i szybko kolejką (sam pociąg jest bardzo ładny, ale poziom podłogi pasuje tylko do peronu w Balicach, natomiast na dworcu głównym w Krakowie zapewne parę osób już dobrze się potknęło wysiadając) na lotnisko. Na terminalu obyło się bez większych przygód i spokojnie zapakowaliśmy się do Ryanairowego „cudolotu” relacji Kraków-Liverpool. O dziwo, ludność jakby ucywilizowała się minimalnie i nie odnotowaliśmy żadnych ‘zwierzęcych’ zachowań przy odprawie albo wchodzeniu na pokład lub też z końca nie było tego widać, gdyż wybraliśmy spokojne dopicie piwka w poczekalni i zajęcie ostatniego miejsca w kolejce. Zauważyliśmy już też pierwszych kibiców MU na lotnisku. Szczególnie pozdrawiamy czterech gości, z którymi regularnie mijaliśmy się podczas naszej wycieczki. Nie chcieliśmy im jednak przeszkadzać, gdyż wyglądali na zgraną ekipę, a sądząc po zdrowej ilości szkła nabytej na bezcłowej, mieli zdecydowanie lepiej zdefiniowane plany na wieczór od nas.

My, jako że przylatywaliśmy ok. północy, uznaliśmy wcześniej, iż nie ma sensu szukać noclegu i kimniemy się parę godzin na lotnisku. Tak więc od razu po przylocie zaczęliśmy szukać jakiegoś miejsca do spania. Wszystkie kanapy były już pozajmowane, więc zajęliśmy odgrodzone miejsca dla niepełnosprawnych naprzeciwko stanowisk odprawy po uprzednim spytaniu się pracownika lotniska. Miejscówka według mojej oceny, jako obeznanego ze spaniem byle gdzie – nie mylić z leżeniem na chodniku w stanie totalnego upojenia alkoholowego – była wysoce jakościowa tak do ok. 5 rano, pomijając maszynę czyszczącą podłogę, która wydawała okropne dźwięki (na szczęście jeździła tylko z pół godzinki). Ok. wspomnianej 5 rano natężenie ruchu na lotnisku stało się uciążliwe, a na dodatek poproszono nas o ustąpienie miejsca pewnej pani z nogą sprawną inaczej.

Nerwy w drodze do Manchesteru

No cóż, to by było na tyle, jeśli chodzi o sen. Pokręciliśmy się trochę po lotnisku Johna Lennona i udaliśmy się do busu nr 500, który jechał do centrum Liverpoolu, gdzie mieliśmy się przesiąść w autokar firmy National Express, co wcale nie miało się okazać takie łatwe. Kierowca linii 500 zdawał się nie być świadom istnienia Internetu, gdyż zupełnie nie rozumiał, o co nam chodzi, gdy pokazywaliśmy mu wydrukowany tzw. e-ticket i z miną lekko oszukanego i obrażonego pozwolił nam w końcu usiąść. Mieliśmy dojechać do dworca autobusowego (coach station), a widząc napis ‘bus station’ wysiedliśmy tak jak reszta pasażerów, nie wyczuwając podstępu. Jako, iż godzina była dopiero 7, a my mieliśmy za sobą niezbyt dobrze przespaną noc, nasze pojmowanie rzeczywistości było dość spowolnione. Mając (na szczęście) trochę czasu na przesiadkę, leniwie kręciliśmy się między wiatami, szukając naszej linii. Nie widząc jednak nigdzie na rozkładach kierunku Manchester, ani nawet znaku National Express, powoli zaczęło do nas docierać, że sytuacja nie wygląda różowo, a do odjazdu pozostawało 15min. Po spytaniu się dwóch osób ustaliliśmy przybliżony kierunek biegu na dworzec, a po chwili Endrju wykazał się przebłyskiem inteligencji, przypominając sobie o mapce turystycznej pobranej z lotniska. Spóźniliśmy się chyba z 1-2min, lecz dzięki rezerwacji online pani kierowca, mając listę pasażerów, poczekała na nas. Godzinę jazdy do Manchesteru spożytkowaliśmy na bardzo wygodnym spaniu.

Old Trafford, nadchodzimy!

Byliśmy w Manchesterze już wcześniej (na zwiedzaniu Old Trafford, lecz nie na meczu), więc czuliśmy się prawie jak u siebie. Udaliśmy się z dworca autobusowego na pobliski dworzec kolejowy, gdzie Endrju zostawił swoją torbę w przechowalni bagażu. Ja natomiast uznałem, że noszenie plecaka nie jest na tyle uciążliwe, aby pozbywać się 7 funtów. Mając ponad 4 godziny do meczu, pokręciliśmy się trochę po centrum i udaliśmy się spacerkiem na stadion (godzina drogi). Już od rana fantastyczną atmosferę w całym mieście tworzyli ludzie przechadzający się w klubowych barwach. Trudno to opisać, ale naprawdę czuło się, że jest to specjalny dzień dla miasta, bez porównania np. do derbów Warszawy. Oczywiście widać było, że miasto dalej jest czerwone i tylko od czasu do czasu można było spostrzec kogoś w koszulce z napisem Etihad.

Gdy dotarliśmy przed Old Trafford, pozostawały jeszcze 3 godziny do rozpoczęcia spotkania, lecz kibice już licznie napływali. Spędziliśmy trochę czasu w oficjalnym sklepie jak i przy ulicznych kramach, zaopatrując się w kilka pamiątek. Przed odebraniem biletów w recepcji zobaczyliśmy jeszcze przyjazd autokaru ‘obywateli’, którzy szybko znikali w tunelu stadionu. Jedynym, który wychylił się na moment był Kompany, zbierając przy tym solidną porcję gwizdów. Z biletami udaliśmy się do wejścia, gdzie steward przy kontroli mojego plecaka był mocno zdziwiony, gdy zobaczył m.in poduszkę. Jego mina była bezcenna, gdy wyjaśniłem mu, że przybyliśmy z Polski na derby. Oczywiście nie tłumaczyłem mu, że wygraliśmy bilety, aby wyglądać bardziej heroicznie w jego oczach :)

Mecz i atmosfera

Nasze miejsca znajdowały się na East Stand, czyli na trybunie znajdującej się w obrazie telewizyjnym po prawej stronie dokładnie nad bramką, mniej więcej w połowie wysokości. Widok był doskonały. Atmosferę Teatru Marzeń dało się poczuć już przy ostatnim wyczytaniu składów, kiedy to każdy z gospodarzy został przywitany tradycyjną owacją. Po lewej stronie mieliśmy niestety dużą grupę azjatyckich piknikowców, którzy mecze rzadko oglądają chyba nawet w telewizji, gdyż największą reakcję w postaci bliżej niezidentyfikowanych śmiechów i krzyków wzbudziła w nich pierwsza żółta (?!) kartka. Na szczęście po prawej stronie siedziała aktywna grupka kibiców w naszym wieku, z którą próbowaliśmy zgrać doping. Niestety w naszym arsenale była tylko zwrotka Glory, glory okrzyki United! United! oraz tupanie i klaskanie, gdyż lokalny akcent kibiców uniemożliwiał nam przyłączenie się do innych śpiewów.

Mecz rozpoczął się dobrze i United praktycznie zamknęło na 10min w hokejowym zamku gości, lecz ci bronili się bardzo mądrze i Diabły nie mogły stworzyć groźnej sytuacji. Później gra się nieco wyrównała i w 22 minucie stadion zamarł przez niesfornego, lecz tego dnia dobrze dysponowanego Mario. United dalej utrzymywało się więcej przy piłce, co nie przekładało się zupełnie na sytuacje bramkowe. Jako że siedzieliśmy za bramką, widzieliśmy dokładnie, iż gracze MU mieli parę sytuacji, aby oddać strzał, ale brakowało im szybkiej decyzji albo bali się odpowiedzialności. Co dziwne, wśród tych piłkarzy był również Rooney, dalej w słabszej formie po lekkiej kontuzji. Warto dodać, że, jeśli dobrze pamiętam, pierwszy celny strzał oddał Anderson po ok. 30 minutach gry. Nastroje były jednak dalej dobre, doping świetny przy dobrych akcjach i rzutach rożnych, brakowało jednak stałego zorganizowanego dopingu. Schodząc do stadionowych sklepów na piwko mimo złego wyniku, nie brakowało nam optymizmu, bo czymże jest dla United odrobienie jednobramkowej straty szczególnie w Teatrze Marzeń. Wierzyliśmy, że Fergie natchnie jakoś swoich piłkarzy lub rezerwowy „Groszek” wciśnie coś jak zwykle z metra i wszystko skończy się spokojnym zwycięstwem, w najgorszym wypadku remisem.

Wiadomo jednak, jak potoczyła się druga połowa. Zaskoczyło nas, że wielu „fanów” zaczęło już wychodzić po golu na 0:3. My nie wyobrażaliśmy sobie, aby nie dotrwać do ostatniego gwizdka, za co zostaliśmy nagrodzeni piękną bramką Fletchera, po której stadion jeszcze na 3-4min ożył, dziękując Diabłom za honorowe trafienie, a może tak jak my licząc po cichu, że przy ogromnej dozie szczęścia da się jeszcze uratować remis. Uwierzyli w to chyba też i piłkarze United zupełnie zapominając o defensywie, co stało się jednym z powodów koszmarnego końcowego wyniku – 1:6. Przez ostanie 5 minut poza resztkami śpiewów regularsów ze Stretford End słychać było już niemal tylko kibiców City. Po ostatnim gwizdku nie wiedzieliśmy, co począć, siedzieliśmy jeszcze parę minut na miejscach próbując zrozumieć, co się właśnie stało. Potem opuściliśmy Old Trafford z resztą kibiców w smutku.

Straszne wrażenie robił tłum, który wylewał się ze stadionu praktycznie w ciszy. O dziwo, było bardzo spokojnie, spodziewaliśmy się świętowania oraz szyderczych śmiechów ze strony kibiców „obywateli” i wymierzania im sprawiedliwości przez kibiców United, lecz nic z tych rzeczy nie miało miejsca. W drodze powrotnej zauważyliśmy, że ludzi w koszulkach piłkarskich nie wpuszczano do pubów, dlatego jeden gość wszedł bez koszulki, co było jak najbardziej w porządku dla ochroniarza. Postanowiliśmy udać się jak najszybciej do Tesco, aby mieć w czym zatopić nasze smutki. Nie chciano nam jednak na początku jako kibicom sprzedać alkoholu, więc schowaliśmy koszulki i szaliki pod kurtki i podeszliśmy do innej kasy. Dalej wybraliśmy się do Londynu odwiedzić znajomego i wróciliśmy do Polski samolotem z Londynu Luton.

Dziękuję w imieniu swoim jak i Endrju firmie Betfair za zorganizowany konkurs, a szczególnie za to, że poczekali te 15 minut… :) Był to fantastyczny wyjazd z niezapomnianymi wrażeniami. Co prawda, nie na taki rezultat meczu liczyliśmy, ale za to przeżyliśmy coś historycznego. Wielu kibiców może się pochwalić, że było na Old Trafford na kolejnym zwycięstwie Czerwonych Diabłów, za to my możemy powiedzieć, że byliśmy świadkami największej porażki u siebie od 70 lat. Oby był to rekord na następne przynajmniej 7 dekad.

Na koniec jeszcze tylko podsumowanie logistyki. Jak wiadomo, Ryanair i Wizzair oferują, póki co, najbardziej konkurencyjne ceny lotów i można znaleźć wiele fajnych połączeń do Wielkiej Brytanii i nie tylko. Ostatnio zostały utworzone nowe połączenia z Katowic i Rzeszowa do Manchesteru, więc chyba nie będzie trzeba już latać naokoło. Warte uwagi jest też korzystanie z autokarów National Express, gdyż przy zakupie biletów online z wyprzedzeniem 1-1,5 tygodnia można uzyskać bardzo korzystne ceny, absolutnie bez porównania z cenami pociągów w Wielkiej Brytanii. Podobnie ma się sprawa firmą EasyBus, jeśli chodzi o dojazd z Londynu na któreś z lotnisk.

Relacja z Old Trafford ukazała się na naszym blogu dzięki uprzejmości Betfair.

Betfair, konkurs,